paraliż układu oddechowego

Paraliż układu oddechowego to stan charakteryzujący się utratą funkcji mięśni oddechowych, co prowadzi do niemożności samodzielnego oddychania. Najczęściej występuje w wyniku uszkodzenia ośrodkowego układu nerwowego, rdzenia kręgowego, nerwów obwodowych lub zaburzeń funkcji mięśni oddechowych.

Do głównych przyczyn paraliżu układu oddechowego należą: urazy rdzenia kręgowego na poziomie szyjnym, zespół Guillaina-Barrégo, miastenia, zatrucia toksynami (np. jadem kiełbasianym), polimielitis, a także przedawkowanie leków o działaniu zwiotczającym mięśnie czy środków anestetycznych.

Klinicznie obserwuje się płytki, nieregularny oddech, sinicę, tachykardię, niepokój, a w zaawansowanych przypadkach utratę przytomności. Diagnostyka obejmuje ocenę parametrów oddechowych, gazometrię, badania obrazowe oraz elektromiografię. W postępowaniu kluczowe jest natychmiastowe zabezpieczenie drożności dróg oddechowych i wdrożenie wentylacji mechanicznej.

Leczenie przyczynowe zależy od etiologii, natomiast postępowanie objawowe zawsze wymaga wspomagania oddechowego. Rokowanie jest ściśle uzależnione od przyczyny paraliżu, czasu trwania niedotlenienia oraz szybkości wdrożenia odpowiedniego leczenia.

Powiązane wpisy

  1. 12.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl