przebarwienie zęba

Przebarwienie zęba to zmiana koloru tkanek zęba, która może dotyczyć zarówno zębiny, jak i szkliwa. Przebarwienia mogą być zlokalizowane (dotyczące pojedynczego zęba) lub uogólnione (obejmujące wiele zębów). W zależności od etiologii, przebarwienia klasyfikuje się jako zewnątrzpochodne (związane z odkładaniem barwników na powierzchni zęba) oraz wewnątrzpochodne (wynikające ze zmian w strukturze tkanek zęba).

Do najczęstszych przyczyn przebarwień zewnątrzpochodnych należą: dieta bogata w barwniki (kawa, herbata, czerwone wino), palenie tytoniu, stosowanie niektórych leków (np. chlorheksydyna), a także niedostateczna higiena jamy ustnej. Przebarwienia wewnątrzpochodne mogą być spowodowane martwicą miazgi, urazem zęba (prowadzącym do wynaczynienia krwi), jatrogennymi czynnikami podczas leczenia endodontycznego, fluorozą, tetracyklinami przyjmowanymi w okresie rozwoju zębów, czy chorobami genetycznymi (np. amelogenesis imperfecta).

Diagnostyka przebarwień zębów obejmuje dokładny wywiad medyczny, badanie kliniczne oraz w niektórych przypadkach badania dodatkowe (radiologiczne, test żywotności miazgi). Leczenie przebarwień zewnątrzpochodnych polega głównie na profesjonalnym oczyszczaniu, piaskowaniu oraz zabiegach wybielania zewnętrznego. W przypadku przebarwień wewnątrzpochodnych stosuje się wybielanie wewnątrzkoronowe (walking bleach), mikroabrazję szkliwa lub metody protetyczne (licówki, korony). Wybór metody terapeutycznej zależy od etiologii, rozległości przebarwienia oraz oczekiwań pacjenta.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Doksycyklina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Przedkliniczne badania bezpieczeństwa doksycykliny wykazały brak jednoznacznych dowodów na działanie karcinogenne samej substancji, choć inne tetracykliny (np. oksytetracyklina, minocyklina) indukowały nowotwory u szczurów. W badaniu półtorarocznym na szczurach z produktem Ligosan nie stwierdzono działania rakotwórczego, natomiast w badaniu z produktem Efracea zaobserwowano wzrost liczby nowotworów niezłośliwych gruczołu sutkowego, macicy i tarczycy u samic. Mutagenność doksycykliny nie została potwierdzona, a testy in vitro z innymi tetracyklinami wykazały pozytywne wyniki mutagenne. W przypadku Efracea stwierdzono brak działania mutagennego i klastogennego. Wpływ na reprodukcję wykazano jedynie przy dawkach ≥50 mg/kg mc./dobę u szczurów, gdzie zaobserwowano zmniejszenie prędkości liniowej spermy, bez wpływu na płodność, natomiast dawki wyższe powodowały negatywne efekty na płodność i zdolności rozrodcze. Dawkowanie 50 mg/kg mc./dobę odpowiada około 4-krotnemu narażeniu w stosunku do dawek terapeutycznych u ludzi stosujących Efracea.
działanie karcinogenne, działanie klastogenne, działanie mutagenne, glikoliza, gruczolak komórek C, gruczolakowłókniak, kwas glikolowy, kwas mlekowy, metabolizm doksycykliny, minocyklina, nowotwór nadnerczy, nowotwór tarczycy, oksytetracyklina, opóźnienie osteogenezy, płodność, polip, przebarwienie tarczycy, przebarwienie zęba, przenikanie przez łożysko, teratogenność, tetracyklina, toksyczność, toksyczność około- i poporodowa, uszkodzenie szkliwa, wrodzona nieprawidłowość, zwyrodnienie kanalików nerkowych
Leksykon leków
Działania niepożądane – Ospamox 500 mg/5 ml

Amoksycylina, substancja czynna leku Ospamox, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych o różnej częstości i nasileniu. Najczęściej obserwuje się zaburzenia żołądkowo-jelitowe, takie jak biegunka i nudności (często, ≥1/100 do <1/10), oraz wysypkę skórną (często). Wymioty występują niezbyt często (≥1/1000 do <1/100). Rzadkie, ale poważne powikłania obejmują zapalenie jelita grubego (w tym rzekomobłoniaste i krwotoczne), czarny włochaty język, powierzchniowe przebarwienia zębów, a także ciężkie reakcje skórne, takie jak rumień wielopostaciowy, zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielanie się naskórka oraz DRESS. Bardzo rzadko (≥1/10 000) zgłaszano przemijające zaburzenia hematologiczne (leukopenia, małopłytkowość, niedokrwistość hemolityczna), ciężkie reakcje alergiczne (anafilaksja, obrzęk naczynioruchowy), zaburzenia neurologiczne (hiperkineza, drgawki), a także zapalenie wątroby i śródmiąższowe zapalenie nerek. Częstość występowania niektórych działań, jak zapalenie jelit indukowane lekiem czy zespół Kounisa, pozostaje nieznana.
agranulocytoza, amoksycylina, anafilaksja, AspAT, choroba posurowicza, drgawka, działanie niepożądane, hiperkineza, kandydoza błon śluzowych, kandydoza skóry, krwotoczne zapalenie jelita, krystaluria, leukopenia, liniowa IgA dermatoza, małopłytkowość, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, ostre uszkodzenie nerek, ostry zespół wieńcowy, pokrzywka, przebarwienie zęba, reakcja alergiczna, reakcja Jarischa-Herxheimera, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelita, śródmiąższowe zapalenie nerek, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, wysypka skórna, zapalenie jelit, zapalenie jelita grubego, zapalenie naczyń, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wątroby, zawrót głowy, zespół DRESS, zespół Kounisa, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka zastoinowa

przebarwienie zęba

Powiązane wpisy

Doksycyklina – Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie

Działania niepożądane – Ospamox 500 mg/5 ml