stan proarytmiczny

Stan proarytmiczny to potencjalnie niebezpieczna sytuacja kliniczna, w której dochodzi do zwiększenia ryzyka wystąpienia zaburzeń rytmu serca lub nasilenia już istniejących arytmii. Może być on wynikiem działania leków (paradoksalny efekt proarytmiczny leków przeciwarytmicznych), zaburzeń elektrolitowych, niedokrwienia mięśnia sercowego, czy też chorób strukturalnych serca.

Szczególnie istotnym problemem klinicznym jest polekowy stan proarytmiczny, który może prowadzić do groźnych dla życia arytmii komorowych, takich jak torsade de pointes. Leki przeciwarytmiczne klasy I (np. propafenon) i III (np. amiodaron, sotalol) mogą wydłużać odstęp QT, co predysponuje do wystąpienia tych zaburzeń rytmu. Ryzyko zwiększa się u pacjentów z hipokaliemią, hipomagnezemią, bradykardią czy niewydolnością serca.

Diagnoza stanu proarytmicznego wymaga szczegółowej oceny klinicznej, monitorowania EKG oraz oznaczenia stężenia elektrolitów. Postępowanie obejmuje identyfikację i eliminację czynnika wywołującego, korekcję zaburzeń elektrolitowych oraz odpowiednie leczenie podstawowej choroby serca. W przypadkach polekowego stanu proarytmicznego konieczne może być odstawienie lub modyfikacja dawki leku odpowiedzialnego za jego wystąpienie.

Powiązane wpisy

  1. 20.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl