toksyczność cyklosporyny

Cyklosporyna, stosowana jako lek immunosupresyjny, wykazuje szereg działań niepożądanych określanych mianem toksyczności. Najpoważniejszą formą toksyczności cyklosporyny jest nefrotoksyczność, która może manifestować się jako ostra lub przewlekła niewydolność nerek. Mechanizm działania nefrotoksycznego obejmuje skurcz naczyń, zwłóknienie śródmiąższowe i zaburzenia hemodynamiki nerek.

Toksyczność cyklosporyny dotyczy również układu nerwowego (neurotoksyczność), objawiając się drżeniem, bólem głowy, a w cięższych przypadkach encefalopatią czy drgawkami. Hepatotoksyczność związana ze stosowaniem cyklosporyny może prowadzić do podwyższenia enzymów wątrobowych i rzadziej do uszkodzenia wątroby. Inne powszechne działania niepożądane obejmują nadciśnienie tętnicze, hiperlipidemię, hirsutyzm i przerost dziąseł.

Monitorowanie stężenia cyklosporyny we krwi jest kluczowe dla minimalizacji ryzyka toksyczności. Zalecane jest regularne badanie funkcji nerek i wątroby, kontrola ciśnienia tętniczego oraz dostosowywanie dawki leku do indywidualnych potrzeb pacjenta. W przypadku wystąpienia objawów toksyczności może być konieczne zmniejszenie dawki lub odstawienie leku i zastąpienie go innym środkiem immunosupresyjnym.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl