receptory leukotrienowe
Receptory leukotrienowe są to białka receptorowe, które wiążą się z leukotrienami – mediatorami lipidowymi powstającymi w wyniku metabolizmu kwasu arachidonowego na szlaku 5-lipooksygenazy. Wyróżnia się dwa główne typy receptorów leukotrienowych: receptory cysteinylowe (CysLT1, CysLT2) wiążące leukotrieny cysteinylowe (LTC4, LTD4, LTE4) oraz receptor BLT1 i BLT2 wiążące leukotrien B4.
Receptory leukotrienowe odgrywają istotną rolę w patogenezie astmy, alergicznego nieżytu nosa oraz innych chorób o podłożu zapalnym. Aktywacja receptorów CysLT prowadzi do skurczu mięśni gładkich oskrzeli, zwiększenia przepuszczalności naczyń, sekrecji śluzu oraz napływu komórek zapalnych do tkanek. Receptory BLT pośredniczą głównie w procesach chemotaksji i aktywacji neutrofilów oraz uczestniczą w rozwoju przewlekłych stanów zapalnych.
Antagoniści receptorów leukotrienowych, takie jak montelukast, zafirlukast czy pranlukast, są stosowane w terapii astmy oskrzelowej i alergicznego nieżytu nosa. Leki te blokują selektywnie receptory CysLT1, hamując działanie leukotrienów cysteinylowych i zmniejszając nasilenie objawów chorób alergicznych. W praktyce klinicznej antagoniści receptorów leukotrienowych są często stosowani jako leki drugiego rzutu w terapii astmy, szczególnie u pacjentów z astmą indukowaną wysiłkiem lub współistniejącym alergicznym nieżytem nosa.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Astmodil 5 mg
Montelukast w dawce 5 mg (Astmodil) jest wskazany jako leczenie uzupełniające u dzieci w wieku 6-14 lat z łagodną lub umiarkowaną astmą przewlekłą, szczególnie gdy kontrola objawów jest niewystarczająca pomimo stosowania wziewnych glikokortykosteroidów i krótko działających β-agonistów. Mechanizm działania montelukastu opiera się na blokowaniu receptorów leukotrienowych, co uzupełnia działanie przeciwzapalne glikokortykosteroidów wziewnych. Ponadto, montelukast może być stosowany jako monoterapia u pacjentów pediatrycznych, którzy nie doświadczyli ciężkich napadów astmy wymagających doustnych kortykosteroidów i mają trudności z prawidłowym stosowaniem leków wziewnych, co stanowi istotną alternatywę terapeutyczną w przypadku niskiej adherencji lub problemów technicznych z inhalatorami.
aspartam, astma oskrzelowa, astma przewlekła, astma przewlekła łagodna, astma wysiłkowa, beta-agoniści krótkodziałający, glikokortykosteroidy wziewne, kortykosteroidy doustne, montelukast, montelukast sodowy, napad astmy, objawy astmy, receptory leukotrienowe, skurcz oskrzeli, tabletki do rozgryzania i żucia, terapia skojarzona - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Milukante 10 mg
Milukante, zawierający montelukast sodowy w dawce 10 mg na tabletkę powlekaną, jest wskazany do leczenia przewlekłej astmy oskrzelowej o nasileniu od łagodnego do umiarkowanego oraz sezonowego alergicznego zapalenia błony śluzowej nosa. W astmie lek stosowany jest jako terapia wspomagająca u pacjentów, u których standardowe leczenie wziewnymi glikokortykosteroidami oraz doraźnymi krótko działającymi β-agonistami (SABA) nie zapewnia odpowiedniej kontroli objawów. Mechanizm działania Milukante opiera się na blokowaniu receptorów leukotrienowych, co przyczynia się do zmniejszenia stanu zapalnego i poprawy kontroli astmy.
alergeny sezonowe, astma oskrzelowa przewlekła, dysfagia, glikokortykosteroidy wziewne, kichanie, leki przeciwastmatyczne, montelukast, nietolerancja laktozy, nieżyt nosa, obrzęk błony śluzowej nosa, patogeneza astmy, receptory leukotrienowe, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, terapia przeciwzapalna, zapalenie spojówek - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Montelukast Teva 10 mg
Montelukast Teva w dawce 10 mg w postaci tabletek powlekanych jest wskazany jako leczenie wspomagające u dorosłych i młodzieży z łagodną do umiarkowanej astmą oskrzelową, u których standardowa terapia wziewnymi kortykosteroidami i krótko działającymi β-agonistami (SABA) nie zapewnia pełnej kontroli objawów. Preparat wykazuje skuteczność w redukcji częstotliwości objawów dziennych, nocnych przebudzeń, ograniczeń aktywności oraz konieczności stosowania leków doraźnych. Montelukast działa poprzez blokadę receptorów leukotrienowych, co przekłada się na łagodzenie stanu zapalnego i skurczu oskrzeli. Każda tabletka zawiera 10,40 mg montelukastu sodowego, odpowiadającego 10 mg substancji czynnej, oraz 122,2 mg laktozy jednowodnej, co jest istotne w kontekście nietolerancji laktozy u niektórych pacjentów.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, alergiczny nieżyt nosa, astma indukowana wysiłkiem, astma oskrzelowa łagodna do umiarkowanej, astma wysiłkowa, kontrola astmy, krótko działający β-agoniści, laktoza jednowodna, montelukast sodowy, nietolerancja laktozy, przewlekła astma oskrzelowa, receptory leukotrienowe, sezonowe alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, skurcz oskrzeli, wziewne kortykosteroidy