skurcz krtani
Skurcz krtani (laryngospasm) to nagłe, niekontrolowane skurcze mięśni krtani, które powodują czasowe zamknięcie dróg oddechowych. Jest to odruchowa reakcja obronna organizmu, której celem jest zapobieganie przedostawaniu się ciał obcych, płynów lub drażniących substancji do dróg oddechowych.
Do głównych przyczyn skurczu krtani należą: podrażnienie gardła podczas intubacji lub ekstubacji, aspiracja treści żołądkowej, ciała obce, infekcje górnych dróg oddechowych, alergiczne reakcje na leki lub substancje drażniące, refluks żołądkowo-przełykowy oraz choroby neurologiczne. Szczególnie podatne są dzieci z powodu mniejszej średnicy dróg oddechowych.
Objawy skurczu krtani obejmują: nagłą duszność, charakterystyczny świszczący dźwięk przy wdechu (stridor), silny niepokój, sinicę oraz wciąganie przestrzeni międzyżebrowych podczas prób oddychania. W ciężkich przypadkach może dojść do niedotlenienia i utraty przytomności, co stanowi bezpośrednie zagrożenie życia wymagające natychmiastowej interwencji.
Leczenie skurczu krtani zależy od jego nasilenia. W łagodnych przypadkach wystarczy zapewnienie spokoju pacjentowi i zastosowanie manewru Larraya (głęboki wdech przez nos). W cięższych przypadkach może być konieczne podanie tlenu, leków rozszerzających oskrzela, glikokortykosteroidów, a w skrajnych sytuacjach – wykonanie intubacji dotchawiczej lub tracheotomii ratunkowej.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Midazolam hameln 1 mg/ml
Midazolam, będący benzodiazepiną, może wywoływać szerokie spektrum działań niepożądanych obejmujących układy nerwowy, sercowo-naczyniowy, oddechowy oraz immunologiczny. Szczególnie istotne są ryzyka związane z depresją oddechową, zatrzymaniem akcji serca, bradykardią oraz reakcjami paradoksalnymi (np. niepokój, pobudzenie, agresja), które występują częściej u pacjentów powyżej 60. roku życia, z niewydolnością oddechową lub upośledzoną funkcją mięśnia sercowego. Niepamięć następcza jest częstym efektem, którego czas trwania koreluje z dawką leku. Długotrwałe dożylne stosowanie może prowadzić do uzależnienia fizycznego i objawów odstawiennych, w tym drgawek. Ryzyko upadków i złamań kości jest podwyższone u osób starszych oraz przy jednoczesnym stosowaniu innych środków uspokajających lub alkoholu.
ataksja, benzodiazepina, bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki, drgawki toniczno-kloniczne, midazolam, monitorowanie stanu klinicznego, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, niewydolność oddechowa, objawy odstawienne, obrzęk naczynioruchowy, omam, psychoza, reakcja paradoksalna, sedacja, skurcz krtani, stan splątania, uzależnienie fizyczne, wstrząs anafilaktyczny, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zespół Kounisa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Epistatus 5 mg
Midazolam w postaci roztworu do stosowania w jamie ustnej (Epistatus) wykazuje specyficzny profil działań niepożądanych, z których najistotniejszą jest depresja oddechowa występująca u około 5% pacjentów, co jest związane zarówno z mechanizmem działania benzodiazepin, jak i samymi napadami drgawkowymi. Inne często obserwowane działania niepożądane obejmują zaburzenia układu nerwowego (uspokojenie, senność, ataksja, zawroty głowy, bóle głowy), nudności i wymioty oraz zmęczenie. Bardzo rzadko mogą wystąpić poważne zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak bradykardia, zatrzymanie akcji serca, niedociśnienie tętnicze i wazodylatacja, a także ciężkie reakcje ze strony układu oddechowego, w tym bezdech, duszność, skurcz krtani i zatrzymanie czynności oddechowej. Ryzyko tych powikłań jest szczególnie wysokie u pacjentów z istniejącymi zaburzeniami układu oddechowego lub serca oraz przy stosowaniu dużych dawek midazolamu.
ataksja, benzodiazepina, bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, działanie niepożądane leku, kserostomia, midazolam, napad drgawkowy, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, nudności i wymioty, obniżenie świadomości, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja paradoksalna, sedacja, skurcz krtani, wazodylatacja, zaburzenie czynności serca, zaburzenie oddechowe, zaburzenie psychiczne, zaburzenie układu krwiotwórczego, zaburzenie układu nerwowego, zakrzepica, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sufentanil Kalceks 5 mcg/ml
Sufentanyl, silny opioid stosowany w anestezjologii, wykazuje liczne działania niepożądane, które wymagają ścisłego monitorowania. W badaniach klinicznych obejmujących 650 pacjentów, najczęstsze działania niepożądane (≥5%) to nadmierne uspokojenie (19,5%), świąd (15,2%), nudności (9,8%) oraz wymioty (5,7%). Szczególnie istotne są powikłania ze strony układu oddechowego, takie jak sinica u noworodków (często), skurcz oskrzeli, hipowentylacja, a także poważne zdarzenia o nieznanej częstości, w tym zatrzymanie akcji oddechowej, bezdech i depresja oddechowa, które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia układu krążenia (tachykardia, blok przedsionkowo-komorowy, arytmie, asystolia) oraz reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny i reakcje rzekomoanafilaktyczne. Profil działań niepożądanych u dzieci jest zbliżony do dorosłych, z uwzględnieniem specyficznych objawów pediatrycznych, takich jak drgawki u niemowląt czy dyskineza u noworodków.
alergiczne zapalenie skóry, asystolia, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, cewnikowanie pęcherza, depresja oddechowa, drgania mięśniowe, drgawki niemowlęce, dyskineza noworodkowa, hipotonia niemowlęca, hipowentylacja, leki przeciwwymiotne, mioza, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nietrzymanie moczu, nudności, obrzęk płuc, reakcja anafilaktyczna, ruchy toniczno-kloniczne, sedacja, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, sufentanyl, świąd, sztywność mięśniowa, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddychania - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Validol 60 mg
Produkt leczniczy Validol, zawierający izowalerianian mentylu oraz mentol, wykazuje stosunkowo niski profil toksyczności w badaniach przedklinicznych. Izowalerianian mentylu charakteryzuje się LD50 na poziomie 4 g/kg masy ciała u myszy i szczurów, a jednorazowe podanie w dawkach 1,25-11,8 mg/kg nie wywołuje efektów toksycznych. W badaniach przewlekłych (3 tygodnie) na szczurach i psach odnotowano bardzo niską toksyczność, z zaburzeniami motoryki i pogorszeniem orientacji, jednak bez wpływu na parametry hematologiczne i bez hepatotoksyczności. Mentol wykazuje toksyczność miejscową na oku królika, powodując poważne uszkodzenia ocenione na 9/10 po 24-godzinnej ekspozycji, natomiast krótkotrwałe podanie 10 mg skutkuje jedynie lekkim zamgleniem rogówki. W badaniach ogólnoustrojowych na szczurach nie stwierdzono encefalopatii, a wartość NOEL dla mentolu wynosi mniej niż 200 mg/kg masy ciała. Dopuszczalne dzienne spożycie (ADI) mentolu wynosi 0-4 mg/kg mc./dobę.
dawka śmiertelna, dopuszczalne dzienne spożycie, działanie niepożądane, efekt toksyczny, encefalopatia, erytrocyty, hemoglobina, hepatotoksyczność, izowalerianian mentylu, kozłek lekarski, kwas izowalerianowy, kwas walerianowy, LD50, leukocyty, nadwrażliwość, NOEL, parametry hematologiczne, reakcja nadwrażliwości, skurcz krtani, toksyczność miejscowa, toksyczność ogólnoustrojowa, toksyczność ostra, toksyczność po wielokrotnym podaniu, toksyczność przewlekła, toksyczność składników, Validol, walepotriaty, zaburzenia motoryki, zwężenie źrenicy, zwierzęta laboratoryjne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Verdye 5 mg/ml
VERDYE, zawierający zieleń indocyjaninową w stężeniu 5 mg/ml, jest stosowany do wstrzykiwań i może wywoływać działania niepożądane, z których najpoważniejsze to reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, występujące bardzo rzadko (<1/10 000). Objawy tych reakcji obejmują m.in. niepokój, świąd, pokrzywkę, spadek ciśnienia tętniczego, duszność, skurcz oskrzeli, a także zatrzymanie akcji serca. Ryzyko ich wystąpienia jest podwyższone u pacjentów z krańcową niewydolnością nerek oraz u osób z alergią na penicyliny i siarkę. W literaturze opisano dwa przypadki zgonów anafilaktycznych po podaniu VERDYE, co wskazuje na bardzo niską częstość takich zdarzeń (<1/330 000). Inne bardzo rzadkie działania niepożądane to skurcz tętnic wieńcowych, nudności oraz reakcje pokrzywkowe skóry.
adrenalina, alergia na penicyliny, cewnikowanie serca, duszność, EKG, hipereozynofilia, hydrokortyzon, krańcowa niewydolność nerek, lek przeciwhistaminowy, nudności, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, skurcz tętnic wieńcowych, świąd, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie rytmu serca, zieleń indocyjaninowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Midazolam Sandoz 1 mg/ml
Midazolam Sandoz, dostępny w roztworze do wstrzykiwań lub infuzji o stężeniach 1 mg/ml oraz 5 mg/ml, wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym zagrażających życiu reakcji anafilaktycznych, ciężkich zaburzeń układu krążenia (zatrzymanie akcji serca, bradykardia, niedociśnienie tętnicze, rozszerzenie naczyń) oraz układu oddechowego (depresja oddechowa, bezdech, zatrzymanie oddechu, skurcz krtani). Szczególnie narażone są osoby powyżej 60. roku życia, pacjenci z niewydolnością oddechową lub zaburzeniami czynności serca, zwłaszcza przy szybkim podaniu lub dużych dawkach. Długotrwałe stosowanie dożylne może prowadzić do uzależnienia fizycznego i zespołu odstawienia, w tym drgawek. Reakcje paradoksalne (pobudzenie, agresja) obserwuje się głównie u dzieci i osób starszych. Współstosowanie z lekami sedatywnymi lub alkoholem zwiększa ryzyko upadków i złamań kości.
ataksja, bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki odstawienne, drgawki toniczno-kloniczne, duszność, midazolam, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, personel medyczny, pokrzywka, reakcja paradoksalna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, ruchy mimowolne, sedacja pooperacyjna, skurcz krtani, stan splątania, uzależnienie fizyczne, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenia czynności serca, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zatrzymanie czynności serca, zatrzymanie oddechu, zespół Kounisa, zespół odstawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Fentanyl Kalceks 0,05 mg/ml
Fentanyl Kalceks (0,05 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) jest silnym opioidem, którego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, sklasyfikowanych według systemu MedDRA i częstości występowania. Najczęstsze działania obejmują nudności i wymioty (>1/10), dyskinezy, sedację, zawroty głowy (≥1/100 do <1/10), a także zaburzenia rytmu serca takie jak bradykardia i tachykardia. Szczególnie istotna jest depresja oddechowa, której częstość nie jest dokładnie określona, ale stanowi poważne zagrożenie wymagające natychmiastowej interwencji. Inne działania niepożądane to m.in. skurcz krtani, skurcz oskrzeli, bezdech, hiperwentylacja, czkawka, a także reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny i pokrzywka.
alergiczne zapalenie skóry, arytmia, bezdech, ból głowy, bradykardia, cytrynian, czkawka, depresja oddechowa, dreszcze, drgawki, dysfagia, dyskineza, euforia, fentanyl, hiperwentylacja, hipotermia, klasyfikacja MedDRA, majaczenie, mioklonia, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niepokój psychoruchowy, nudności, objawy pozapiramidowe, omamy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, sedacja, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, splątanie pooperacyjne, świąd, sztywność mięśni, tachykardia, utrata przytomności, wahania ciśnienia tętniczego, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zaburzenia widzenia, zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy, zespół odstawienia - Leksykon substancji czynnych
Salbutamol – Działania niepożądane
Salbutamol, będący selektywnym agonistą receptorów β2-adrenergicznych, jest szeroko stosowany w terapii obturacyjnych chorób dróg oddechowych, jednak jego stosowanie wiąże się z ryzykiem licznych działań niepożądanych, szczególnie ze strony układu sercowo-naczyniowego, nerwowego oraz metabolicznego. Do najczęstszych objawów należą tachykardia (>100 uderzeń/min), drżenia mięśni szkieletowych, bóle głowy oraz hipokaliemia, która występuje rzadko, ale może prowadzić do poważnych powikłań, zwłaszcza u pacjentów przyjmujących diuretyki lub glikokortykosteroidy. Rzadkie, ale istotne powikłania obejmują paradoksalny skurcz oskrzeli, niedokrwienie mięśnia sercowego (częstość nieznana), kwasicę mleczanową (zwłaszcza przy wysokich dawkach dożylnych lub nebulizacji) oraz reakcje anafilaktyczne, które wymagają natychmiastowego przerwania terapii i wdrożenia odpowiedniego leczenia.
agonista receptorów β2-adrenergicznych, astenia, ból głowy, choroba wieńcowa, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśni szkieletowych, dysfonia, glikokortykosteroid, hipokaliemia, jaskra, kołatanie serca, kurcz mięśni, kwasica mleczanowa, migotanie przedsionków, niedokrwienie mięśnia sercowego, nieostre widzenie, obrzęk naczynioruchowy, osłabienie mięśni, paradoksalny skurcz oskrzeli, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, receptor β1-adrenergiczny, salbutamol, schorzenie obturacyjne dróg oddechowych, skurcz krtani, suchość w jamie ustnej, świszczący oddech, tachykardia, tachypnoe, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie akomodacji, zaburzenie motoryki przewodu pokarmowego, zaburzenie rytmu serca, zatrzymanie moczu, zawrót głowy, zwiększone ciśnienie śródgałkowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Midazolam Baxter 5 mg/ml
Midazolam Baxter (5 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań/do infuzji) wiąże się z licznymi działaniami niepożądanymi o nieznanej częstości występowania, w tym poważnymi zdarzeniami dotyczącymi układu krążenia (zatrzymanie akcji serca, bradykardia) i oddechowego (depresja oddechowa, bezdech, zatrzymanie oddychania), które stanowią bezpośrednie zagrożenie życia, szczególnie u pacjentów powyżej 60. roku życia oraz osób z niewydolnością oddechową lub sercową. Występują również reakcje nadwrażliwości, w tym obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny. Zaburzenia psychiczne obejmują stany splątania, euforię, omamy oraz paradoksalne reakcje (pobudzenie psychoruchowe, agresja, napady furii), zwłaszcza u dzieci i osób starszych. Midazolam może powodować uzależnienie fizyczne oraz zespół odstawienia, w tym drgawki, a także nadużywanie leku. W zakresie układu nerwowego obserwuje się ruchy mimowolne, sedację, obniżony poziom czuwania, ataksję oraz niepamięć następczą, której czas trwania jest proporcjonalny do dawki.
ataksja, bezdech, bradykardia, czkawka, depresja oddechowa, drgawki toniczno-kloniczne, drżenie mięśniowe, duszność, hiperaktywność, incydent zagrażający życiu, midazolam, nadużywanie leku, niedociśnienie, niepamięć następcza, niewydolność oddechowa, obrzęk naczynioruchowy, pobudzenie psychoruchowe, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie naczyń, ruch mimowolny, sedacja, skurcz krtani, stan splątania, uzależnienie fizyczne, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie czynności mięśnia sercowego, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zespół odstawienia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Soloxelam 2,5 mg
Soloxelam, zawierający midazolam w formie roztworu do stosowania w jamie ustnej, wykazuje profil działań niepożądanych typowy dla benzodiazepin, potwierdzony badaniami klinicznymi u 443 dzieci z padaczką. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są uspokojenie, senność, zmniejszony poziom świadomości oraz depresja oddechowa, występujące z częstością ≥1/100 do <1/10, przy czym depresja oddechowa pojawiała się do 5% przypadków i stanowi istotne zagrożenie, zwłaszcza u pacjentów z wcześniejszymi zaburzeniami układu oddechowego lub sercowo-naczyniowego. Częstość występowania nudności i wymiotów również mieści się w zakresie ≥1/100 do <1/10. Bardzo rzadkie, ale poważne działania niepożądane obejmują reakcje anafilaktyczne, bradykardię, zatrzymanie czynności serca, bezdech oraz skurcz krtani (<1/10 000). Ponadto, u osób w podeszłym wieku stosujących benzodiazepiny odnotowano zwiększone ryzyko upadków i złamań.
ataksja, benzodiazepina, bezdech, ból głowy, bradykardia, chlorowodorek midazolamu, depresja oddechowa, drgawka, duszność, euforia, monitorowanie niepożądanych działań leków, napad drgawkowy, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, omam, padaczka, pokrzywka, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja paradoksalna, rozszerzenie naczyń, skurcz krtani, Soloxelam, stan splątania, suchość w jamie ustnej, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności układu oddechowego, zaburzenie ruchowe, zaparcie, zatrzymanie czynności oddechowej, zatrzymanie czynności serca, zawrót głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tiopental Panpharma 1 g
Tiopental sodu, stosowany w dawkach 500 mg i 1 g, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas jego podawania. Do często obserwowanych należą reakcje alergiczne i rzekomoalergiczne, takie jak skurcz oskrzeli, skurcz krtani oraz zmiany skórne (wysypka, obrzęk), a także reakcje psychiczne, w tym euforia u 10-12% pacjentów oraz marzenia senne u około 40%, z możliwością wystąpienia koszmarów sennych. Często występują również zaburzenia oddychania, w tym hipowentylacja z krótkotrwałym bezdechem oraz czkawka (2-5%). Rzadziej obserwuje się reakcje anafilaktyczne, ciężkie reakcje uczuleniowe ze wstrząsem anafilaktycznym, hemolityczną niedokrwistość uczuleniową z uszkodzeniem nerek, a także lokalne powikłania naczyniowe, takie jak ból w obrębie naczynia, zakrzepica i zapalenie żyły.
bezdech, czkawka, depresja oddechowa, drżenie mięśni, dysfagia, euforia, hemolityczna niedokrwistość, hiperkaliemia, hipokaliemia, hipowentylacja, koszmar senny, marzenia senne, mimowolny ruch, niewydolność nerek, nudności i wymioty, reakcja alergiczna i rzekomoalergiczna, reakcja anafilaktyczna, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, środek anestetyczny, tiopental, tiopental sodu, wielomocz, wstrząs anafilaktyczny, zaburzenie elektrolitowe, zaburzenie naczyniowe, zaburzenie oddychania, zaburzenie ruchowe, zaburzenie rytmu serca, zakrzepica, zapalenie żyły - Leksykon leków
Działania niepożądane – Midazolam SUN 2mg/ml
Midazolam SUN, dostępny w stężeniach 1 mg/ml i 2 mg/ml jako roztwór do wstrzykiwań lub infuzji, wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które należy uwzględnić podczas jego stosowania. Do najpoważniejszych należą reakcje anafilaktyczne, takie jak obrzęk naczynioruchowy i wstrząs anafilaktyczny, które mogą zagrażać życiu. W zakresie układu nerwowego obserwuje się m.in. sedację, osłabienie uwagi, ataksję, niepamięć następczą zależną od dawki oraz ryzyko drgawek po odstawieniu. Midazolam może wywoływać reakcje paradoksalne, szczególnie u osób starszych, manifestujące się pobudzeniem psychoruchowym, agresją, lękiem, omamami i innymi zaburzeniami zachowania. Ponadto, lek wpływa depresyjnie na ośrodek oddechowy, co może prowadzić do depresji oddechowej, bezdechu i zatrzymania oddychania. Wśród działań niepożądanych wymienia się także zaburzenia sercowo-naczyniowe, takie jak bradykardia, zatrzymanie akcji serca oraz zespół Kounisa, a także hipotensję i powikłania zakrzepowo-zatorowe.
ataksja, benzodiazepina, bezdech, bradykardia, bronchospazm, depresja oddechowa, dezorientacja, drgawki toniczno-kloniczne, drżenie mięśni, koszmary senne, labilność emocjonalna, midazolam, nadwrażliwość, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, nudności, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie psychomotoryczne, pokrzywka, reakcja paradoksalna, roztwór do wstrzykiwań, ruchy mimowolne, skurcz krtani, stan lękowy, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, uzależnienie fizyczne, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, wysypka, zaburzenia koordynacji ruchowej, zakrzepica, zakrzepowe zapalenie żył, zaparcia, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie oddychania, zespół Kounisa, zespół odstawienia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Desfluran Piramal 100 % v/v
Desfluran Piramal jest wziewnym środkiem znieczulającym, który powinien być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny z odpowiednim przeszkoleniem w zakresie znieczulenia ogólnego. Do jego aplikacji konieczne jest użycie specjalistycznego parownika skalibrowanego do desfluranu. Monitorowanie podczas znieczulenia obejmuje EKG, ciśnienie tętnicze, saturację tlenem oraz pCO2 po wydechu, ze szczególnym uwzględnieniem ciśnienia krwi i częstości akcji serca w celu oceny głębokości znieczulenia. Dawkowanie desfluranu jest zindywidualizowane i zależy od wieku pacjenta, z minimalnymi stężeniami pęcherzykowymi (MAC) malejącymi wraz z wiekiem (np. u dorosłych 25 lat MAC wynosi 7,3 ± 0,0% w 100% O2, a u 70 lat 5,2 ± 0,6%). Desfluran można stosować w połączeniu z opioidami, benzodiazepinami i podtlenkiem azotu, co zmniejsza zapotrzebowanie na jego dawkę. Indukcja znieczulenia powinna zaczynać się od stężenia 3%, zwiększanego co 2–3 oddechy o 0,5–1,0%, osiągając zwykle 4–11% w ciągu 2–4 minut, z tlenem w mieszaninie wdechowej co najmniej 30% przy stężeniach powyżej 15% desfluranu.
benzodiazepina, ciśnienie krwi, ciśnienie perfuzyjne, ciśnienie płynu mózgowo-rdzeniowego, drożność dróg oddechowych, hiperwentylacja, hipokapnia, hipowolemia, indukcja znieczulenia, intubacja, lek przeciwcholinergiczny, lek zwiotczający mięśnie, niedociśnienie tętnicze, opioid, parownik, podtlenek azotu, propofol, resuscytacja krążeniowa, saturacja tlenem, skurcz krtani, środek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, stężenie pęcherzykowe, sztuczna wentylacja, tiopental, wziewny środek znieczulający, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Działania niepożądane – INALDIN Gardło 1,5 mg/ml
INALDIN Gardło to aerozol do stosowania miejscowego w jamie ustnej zawierający chlorowodorek benzydaminy w stężeniu 1,5 mg/ml. Każda dawka 0,17 ml dostarcza 255 µg chlorowodorku benzydaminy (228 µg benzydaminy). Substancje pomocnicze, takie jak metylu parahydroksybenzoesan (E 218) oraz etanol 96%, mogą przyczyniać się do działań niepożądanych. W trakcie stosowania leku mogą wystąpić miejscowe reakcje, takie jak przejściowe uczucie drętwienia lub pieczenia w jamie ustnej i gardle, nudności oraz wymioty związane z podrażnieniem gardła. Działania niepożądane klasyfikowane są według układów i narządów, z różną częstością występowania, od bardzo często do bardzo rzadko.
benzydamina, chlorowodorek benzydaminy, drętwienie jamy ustnej, działanie niepożądane, fotowrażliwość, metylu parahydroksybenzoesan, nadwrażliwość na światło, obrzęk naczynioruchowy, obstrukcja dróg oddechowych, personel medyczny, podrażnienie gardła, pokrzywka, produkt leczniczy, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz krtani, substancja czynna, suchość jamy ustnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Atrodil 20 mcg/dawkę inh.
Lek Atrodil zawiera 20 mikrogramów bromku ipratropiowego w dawce inhalacyjnej i wykazuje działania niepożądane głównie związane z właściwościami przeciwcholinergicznymi. Najczęściej obserwowane objawy to ból głowy, podrażnienie gardła, kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego oraz zawroty głowy. Działania niepożądane klasyfikowane według MedDRA obejmują reakcje nadwrażliwości i anafilaktyczne (niezbyt często), bóle i zawroty głowy (często), zaburzenia oka takie jak niewyraźne widzenie, rozszerzenie źrenic, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe i jaskrę (niezbyt często), a także kołatanie serca i częstoskurcz nadkomorowy (niezbyt często). W układzie oddechowym często występuje podrażnienie gardła i kaszel, a niezbyt często skurcz oskrzeli, paradoksalny skurcz oskrzeli i skurcz krtani, które wymagają natychmiastowej interwencji.
aureola wzrokowa, biegunka, ból głowy, bromek ipratropiowy, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, jaskra, klasyfikacja MedDRA, kołatanie serca, lek rozszerzający oskrzela, migotanie przedsionków, motoryka przewodu pokarmowego, niewyraźne widzenie, nudności, obrzęk błony śluzowej, obrzęk jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, paradoksalny skurcz oskrzeli, podrażnienie dróg oddechowych, pokrzywka, przekrwienie spojówki, przyspieszenie czynności serca, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, rozszerzenie źrenic, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, suchość błony śluzowej, świąd, świszczący oddech, tachykardia, właściwości przeciwcholinergiczne, wymioty, wysypka, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenie akomodacji, zapalenie jamy ustnej, zaparcia, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – MultiHance 529 mg/ml (0,5 mmol/ml)
MultiHance (gadobenian dimegluminy) jest środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce obrazowej, którego profil bezpieczeństwa obejmuje szeroki zakres działań niepożądanych o różnym nasileniu. Najczęściej obserwuje się łagodne i samoistnie ustępujące objawy, takie jak ból głowy, nudności, wysypka czy reakcje miejscowe w miejscu podania (ból, pieczenie, obrzęk). Istotnym ryzykiem są reakcje nadwrażliwości, w tym anafilaktyczne i anafilaktoidalne, które mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego i zgonu. Objawy tych reakcji dotyczą głównie układu oddechowego (duszność, obrzęk krtani, skurcz oskrzeli), krążenia (tachykardia, bradykardia, niedociśnienie, zatrzymanie akcji serca) oraz skóry i błon śluzowych (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy). U pacjentów z chorobami OUN lub historią drgawek istnieje podwyższone ryzyko wystąpienia powikłań neurologicznych, takich jak drgawki, parestezje, omdlenia czy utrata przytomności. Ponadto, wynaczynienie środka może powodować miejscowe powikłania, w tym martwicę tkanek i zakrzepowe zapalenie żył.
aminotransferaza, bilirubina, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dehydrogenaza mleczanowa, drgawki, duszność, elektrokardiogram, fosfataza alkaliczna, gadobenian dimegluminy, martwica tkanki, niedoczulica, niedokrwienie mięśnia sercowego, niedotlenienie, obrzęk krtani, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, odwrócenie załamka T, parestezja, parosmia, pokrzywka, proteinuria, przerzut do mózgu, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, sinica, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, tachykardia, transferaza gamma-glutamylowa, wstrząs anafilaktyczny, wydłużenie odstępu QT, wynaczynienie środka kontrastowego, zakrzepowe zapalenie żył, zespół Kounisa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Tantum Verde Smak miętowy 3 mg
Produkt leczniczy Tantum Verde Smak miętowy zawiera benzydaminę chlorowodorek w dawce 3 mg i jest związany z szeregiem działań niepożądanych sklasyfikowanych według systematyki MedDRA. Najczęściej obserwowane działania niepożądane dotyczą układu pokarmowego, w tym pieczenia lub suchości w jamie ustnej (częstość niezbyt często, ≥1/1000 do <1/100) oraz niedoczulicy jamy ustnej (rzadko, ≥1/10 000 do <1/1000). W zakresie układu immunologicznego odnotowano bardzo rzadkie reakcje anafilaktyczne (<1/10 000) oraz reakcje nadwrażliwości o nieznanej częstości. Ponadto, w układzie oddechowym zgłaszano skurcz krtani (częstość nieznana), a w obrębie skóry i tkanek podskórnych – nadwrażliwość na światło oraz obrzęk naczynioruchowy, również o nieznanej częstości. Szczególną uwagę zwraca ryzyko przedwczesnego zamknięcia przewodu tętniczego u płodu, co stanowi bezwzględne przeciwwskazanie do stosowania leku w ciąży i okresie karmienia piersią.
alergen zapachowy, aspartam, benzydaminy chlorowodorek, butylohydroksyanizol, działanie przeczyszczające, fenyloketonuria, izomalt, MedDRA, nadwrażliwość na światło, niedoczulica jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, przedwczesne zamknięcie przewodu tętniczego, reakcja alergiczna, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz krtani, suchość jamy ustnej, układ immunologiczny - Leksykon leków
Działania niepożądane – Septogard 1,5 mg/ml
Stosowanie chlorowodorku benzydaminy w formie aerozolu do jamy ustnej (Septogard) wiąże się z ryzykiem wystąpienia działań niepożądanych, głównie miejscowych, takich jak hipoestezja (drętwienie jamy ustnej) oraz pieczenie błony śluzowej, klasyfikowanych jako bardzo rzadkie (<1/10 000). Istotne są również reakcje ze strony układu oddechowego, w tym skurcz krtani lub oskrzeli, występujące niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), które mogą prowadzić do poważnych zaburzeń oddychania. Ponadto, mogą pojawić się reakcje skórne, takie jak świąd, pokrzywka, reakcje nadwrażliwości na światło, wysypka oraz obrzęk naczynioruchowy, o nieznanej częstości występowania, z możliwością ciężkich powikłań wymagających natychmiastowej interwencji. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji anafilaktycznych, które stanowią zagrożenie życia i wymagają pilnej pomocy medycznej.
benzydamina, ból jamy ustnej, chlorowodorek benzydaminy, etanol, fotowrażliwość, hipoestezja, hipoestezja jamy ustnej, metylu parahydroksybenzoesan, monitorowanie bezpieczeństwa leku, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja immunologiczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja skórna, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, substancja pomocnicza, świąd, układ oddechowy, wysypka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sufentanil Chiesi 5 mcg/ml (50 mcg/10 ml)
Bezpieczeństwo stosowania sufentanylu oceniono w 6 badaniach klinicznych na 650 pacjentach, w tym 78 poddanych dożylnemu podaniu podczas kardiochirurgii oraz 572 zewnątrzoponowemu podaniu w celu kontroli bólu pooperacyjnego lub porodowego. Najczęstsze działania niepożądane (≥5%) to nadmierne uspokojenie (19,5%), świąd (15,2%), nudności (9,8%) i wymioty (5,7%). Po podaniu zewnątrzoponowym obserwowano wyższą częstość świądu, uspokojenia i nudności oraz ryzyko wczesnego i rzadko odległego zahamowania czynności oddechowej. Profil działań niepożądanych u dzieci jest zbliżony do dorosłych. Szczegółowa klasyfikacja obejmuje m.in. zaburzenia układu nerwowego (drgawki, ataksja, dystonia), sercowo-naczyniowego (arytmie, bradykardia, tachykardia, zatrzymanie akcji serca), oddechowego (depresja oddechowa, bezdech, obrzęk płuc) oraz reakcje nadwrażliwości (wstrząs anafilaktyczny).
alergiczne zapalenie skóry, arytmia, blok przedsionkowo-komorowy, ból głowy, bradykardia, depresja oddechowa, drgawki, dyskineza, hipokineza noworodkowa, hipowentylacja, nadciśnienie tętnicze, nadmierne uspokojenie, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk płuc, podanie zewnątrzoponowe, reakcja anafilaktyczna, reakcja rzekomoanafilaktyczna, sinica, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, śpiączka, sufentanyl, świąd, tachykardia, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, wymioty, zahamowanie czynności oddechowej, zatrzymanie akcji oddechowej, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aribit 5 mg
Arypiprazol (Aribit) jest atypowym lekiem przeciwpsychotycznym stosowanym w leczeniu schizofrenii oraz epizodów maniakalnych w zaburzeniu afektywnym dwubiegunowym typu I. Profil bezpieczeństwa leku jest dobrze poznany na podstawie badań klinicznych i danych post-marketingowych. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są akatyzja i nudności, występujące u ponad 3% pacjentów. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Wśród działań niepożądanych wymienia się m.in. zaburzenia pozapiramidowe (EPS), hiperprolaktynemię, zaburzenia metaboliczne (cukrzyca, hiperglikemia), zaburzenia psychiczne (lęk, depresja, próby samobójcze), a także rzadkie, ale poważne zdarzenia jak złośliwy zespół neuroleptyczny czy torsade de pointes. Arypiprazol wykazuje unikalną właściwość modulacji stężenia prolaktyny, mogąc zarówno ją podwyższać, jak i obniżać, co odróżnia go od innych leków przeciwpsychotycznych.
akatyzja, arypiprazol, arytmia komorowa, choroba zakrzepowo-zatorowa żył, cukrzyca, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, dysfagia, dystonia, epizod maniakalny, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, kompulsywne objadanie się, kwasica ketonowa, leukopenia, neutropenia, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk naczynioruchowy, parkinsonizm, patologiczne uzależnienie od hazardu, późne dyskinezy, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, schizofrenia, skurcz krtani, tachykardia, torsade de pointes, trombocytopenia, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny noworodków, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Aripiprazole Medical Valley 15 mg
Aripiprazol, stosowany w terapii schizofrenii i zaburzeń afektywnych dwubiegunowych, charakteryzuje się specyficznym profilem działań niepożądanych, które występują z różną częstością. Najczęściej obserwowane działania niepożądane (≥1/10) to akatyzja, niepokój ruchowy, bezsenność, lęk, senność, sedacja, bóle głowy, nudności, wymioty, zaparcia, nadmierne wydzielanie śliny oraz zmęczenie. Działania o częstości 1/100 do <1/10 obejmują m.in. hiperglikemię, tachykardię, hipotensję ortostatyczną, suchość w jamie ustnej, zwiększony apetyt oraz zaburzenia pozapiramidowe. Rzadziej występują poważne powikłania, takie jak leukopenia, neutropenia, trombocytopenia, reakcje anafilaktyczne, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, kwasica ketonowa, złośliwy zespół neuroleptyczny, arytmie komorowe, zapalenie trzustki, niewydolność wątroby, zespół DRESS, rabdomioliza oraz zaburzenia kontroli impulsów (np. patologiczne uzależnienie od hazardu, hiperseksualność). Warto podkreślić, że u młodzieży (13-17 lat) częstość występowania działań niepożądanych jest zbliżona do dorosłych, z wyższą częstością senności, zaburzeń pozapiramidowych i akatyzji (≥1/10).
akatyzja, anoreksja, arypiprazol, arytmia komorowa, bezsenność, biegunka, ból głowy, ból mięśniowy, bradykardia, choroba zakrzepowo-zatorowa żył, cukrzyca, cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, czkawka, depresja, drgawki typu grand mal, drżenie, dysfagia, dystonia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiperseksualność, hiponatremia, hipotensja ortostatyczna, kwasica ketonowa, lęk, leukopenia, łysienie, morfologia krwi, nadciśnienie tętnicze, nadmierne pocenie się, nadmierne wydzielanie śliny, neutropenia, niepokój ruchowy, niestrawność, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, niewyraźne widzenie, nudności, objaw pozapiramidowy, obrzęk naczynioruchowy, podwójne widzenie, podwyższona fosfataza alkaliczna, podwyższone ALT, podwyższone AST, podwyższone GGTP, późna dyskineza, priapizm, rabdomioliza, reakcja fotoalergiczna, reakcja uczuleniowa, schizofrenia, sedacja, senność, skurcz gardła, skurcz krtani, światłowstręt, sztywność mięśni, tachykardia, torsades de pointes, trombocytopenia, uzależnienie od hazardu, wydłużenie odstępu QT, wymioty, wysypka, zaburzenie afektywne dwubiegunowe, zaburzenie pozapiramidowe, zaburzenie regulacji temperatury, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy, zespół abstynencyjny, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, zmęczenie, żółtaczka - Leksykon substancji czynnych
Kwas gadoterowy – Działania niepożądane
Kwas gadoterowy w postaci soli megluminowej, stosowany jako środek kontrastowy do rezonansu magnetycznego (stężenie 0,5 mmol/ml, 279,32 mg/ml), wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi do umiarkowanych, przejściowymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwuje się reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia, nudności oraz ból głowy. Działania niepożądane o częstości występowania niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) obejmują m.in. uczucie zimna, niedociśnienie, senność, zawroty głowy, wysypkę, nadciśnienie oraz zaburzenia smaku. Reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje skórne o charakterze miejscowym lub uogólnionym, mogą wystąpić natychmiastowo lub z opóźnieniem do kilku dni po podaniu. W rzadkich przypadkach odnotowano reakcje anafilaktyczne, które mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego i zgonu. Profil bezpieczeństwa u dzieci i młodzieży jest zbliżony do dorosłych, z dominacją objawów żołądkowo-jelitowych i nadwrażliwości.
hemoliza, kołatanie serca, kompleks gadolinu, kwas DOTA, kwas gadoterowy, martwica cewek nerkowych, martwica w miejscu wstrzyknięcia, nerkopochodne włóknienie układowe, niewydolność nerek, obrzęk gardła, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk powiek, ostra niewydolność nerek, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, reakcja w miejscu wstrzyknięcia, rezonans magnetyczny, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, wstrząs anafilaktyczny, wynaczynienie środka kontrastowego, zaburzenia rytmu serca, zapalenie spojówek, zapalenie żył powierzchniowych, zatrzymanie oddechu, zatrzymanie serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Epistatus 7,5 mg
Midazolam w postaci roztworu do stosowania w jamie ustnej (Epistatus) stosowany u dzieci z napadami drgawkowymi może wywoływać liczne działania niepożądane, z których najistotniejszą jest depresja oddechowa występująca z częstością do 5%. Inne często obserwowane objawy (≥1/100 do <1/10) obejmują uspokojenie, senność, zmniejszony poziom świadomości, ataksję, zawroty głowy, ból głowy, nudności, wymioty oraz zmęczenie. Rzadziej (≥1/1000 do <1/100) mogą pojawić się omamy, pobudzenie, niepamięć następcza oraz reakcje skórne takie jak świąd, wysypka i pokrzywka. Bardzo rzadkie działania niepożądane (<1/10 000) to napady padaczkowe, reakcje paradoksalne, agresja, bradykardia, zatrzymanie akcji serca, bezdech i duszność, które mogą stanowić zagrożenie życia, szczególnie u pacjentów z zaburzeniami układu oddechowego i sercowego oraz przy podawaniu dużych dawek midazolamu.
ataksja, benzodiazepiny, bezdech, bradykardia, depresja oddechowa, Epistatus, midazolam, napad drgawkowy, napad padaczkowy, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcja paradoksalna, rozszerzenie naczyń, skurcz krtani, stan splątania, wiek podeszły, zaburzenia krwi, zaburzenia psychiczne, zaburzenia serca, zaburzenia skóry, zaburzenia układu immunologicznego, zaburzenia układu nerwowego, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenia żołądka i jelit, zakrzepica, zatrzymanie czynności oddechowej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Explemed 15 mg
Arypiprazol (Explemed) wykazuje szerokie spektrum działań niepożądanych, które zostały szczegółowo zbadane w kontrolowanych badaniach klinicznych oraz w obserwacjach po wprowadzeniu leku do obrotu. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi są akatyzja i nudności, występujące u ponad 3% pacjentów. Działania niepożądane klasyfikuje się według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, zespół serotoninowy, nagły zgon niewyjaśniony, arytmie typu Torsades de pointes, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa, ciężkie reakcje skórne (w tym zespół DRESS) oraz myśli i zachowania samobójcze. Arypiprazol może również indukować istotne zaburzenia metaboliczne i endokrynologiczne, w tym hiperprolaktynemię, hiperglikemię, cukrzycę oraz hiponatremię, co wymaga regularnego monitorowania parametrów biochemicznych i klinicznych pacjentów.
akatyzja, arytmia komorowa, bradykardia, drgawki grand mal, drżenie, dysfagia, dyskinezy późne, dystonia, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, kwasica ketonowa, leukopenia, nagły zgon, neutropenia, niedociśnienie ortostatyczne, niewydolność wątroby, próba samobójcza, rabdomioliza, reakcja uczuleniowa, reakcje skórne, sedacja, skurcz krtani, śpiączka hiperosmolarna, tachykardia, torsades de pointes, trombocytopenia, uzależnienie od hazardu, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia rytmu serca, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie krążenia, zespół DRESS, zespół niespokojnych nóg, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka, żylna choroba zakrzepowo-zatorowa - Leksykon leków
Działania niepożądane – Relsed 2 mg/ml (5 mg/2,5 ml)
Produkt leczniczy Relsed, zawierający diazepam w postaci mikrowlewki doodbytniczej, charakteryzuje się profilem działań niepożądanych o niskiej częstości występowania (rzadkie: ≥1/10 000 do <1/1000). Do najczęstszych objawów należą efekty sedatywne, takie jak uspokojenie, senność i ataksja, a także reakcje paradoksalne (niepokój, pobudzenie, omamy, agresywność, psychozy), szczególnie u dzieci i pacjentów geriatrycznych. Wśród rzadkich działań niepożądanych obserwuje się zmiany hematologiczne, skórne odczyny uczuleniowe, zaburzenia neurologiczne (bóle i zawroty głowy, dezorientacja, niepamięć następcza), zaburzenia widzenia, kardiologiczne (spadek ciśnienia tętniczego, bradykardia, bóle w klatce piersiowej), oddechowe (skurcz krtani, bezdech), gastryczne (suchość błony śluzowej, zwiększenie łaknienia), żółtaczkę, osłabienie mięśni, zatrzymanie moczu, zmiany libido i zaburzenia miesiączkowania oraz zmęczenie. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko uzależnienia fizycznego i psychicznego oraz możliwość wystąpienia zespołu odstawiennego i zjawiska „z odbicia”.
ataksja, benzodiazepiny, bezdech, bradykardia, diazepam, duszność, hepatotoksyczność, hipotensja, koszmar senny, kserostomia, mikrowlewka doodbytnicza, nadużywanie benzodiazepin, niepamięć następcza, obraz krwi, odczyn uczuleniowy, omam, osłabienie mięśniowe, pacjent w podeszłym wieku, parametry morfologiczne, reakcja paradoksalna, retencja moczu, skurcz krtani, układ chłonny, uzależnienie fizyczne, uzależnienie psychiczne, zaburzenia miesiączkowania, zaburzenia widzenia, zespół odstawienny, żółtaczka - Leksykon leków
Działania niepożądane – Dotagraf multidose 0,5 mmol/ml
Dotagraf multidose, zawierający kwas gadoterynowy w postaci soli megluminowej, jest środkiem kontrastowym stosowanym w rezonansie magnetycznym (MRI). Działania niepożądane po jego podaniu mają przeważnie łagodny lub umiarkowany charakter i są przejściowe. Najczęściej obserwuje się reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia, nudności oraz ból głowy. W badaniach klinicznych działania niepożądane o częstości występowania od ≥1/1000 do <1/100 obejmują m.in. uczucie zimna, niedociśnienie tętnicze, senność, zawroty głowy, wysypkę, astenie oraz zaburzenia smaku. Reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje anafilaktyczne i rzekomoanafilaktyczne, występują bardzo rzadko, ale mogą prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego, który w wyjątkowych przypadkach bywa śmiertelny. Zgłaszano także pojedyncze przypadki nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF) u pacjentów stosujących jednocześnie inne środki kontrastowe zawierające gadolin.
ból głowy, hemoliza, kołatanie serca, kwas gadoterynowy, martwica cewek nerkowych, martwica miejsca wstrzyknięcia, nadciśnienie tętnicze, nerkopochodne włóknienie układowe, niedociśnienie tętnicze, nudności, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, obrzęk powiek, ostra niewydolność nerek, parestezje, pokrzywka, przejściowa ślepota, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, świąd, wysypka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenia smaku, zapalenie spojówek, zatrzymanie akcji serca, zawroty głowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Ketalar 50 50 mg/ml
Ketalar 50, zawierający ketaminę w stężeniu 50 mg/ml, jest związany z szerokim spektrum działań niepożądanych, których częstość i nasilenie zależą od dawki, drogi podania oraz indywidualnej wrażliwości pacjenta. Do najczęstszych działań należą zaburzenia psychiczne, takie jak halucynacje (często), marzenia senne, koszmary nocne, stan splątania, pobudzenie i irracjonalne zachowania. W układzie nerwowym obserwuje się oczopląs, hipertonię oraz ruchy toniczno-kloniczne. Często występują również objawy ze strony układu sercowo-naczyniowego, takie jak wzrost ciśnienia tętniczego i tachykardia, a także ze strony układu oddechowego – przyspieszenie oddechu. Rzadziej pojawiają się reakcje anafilaktyczne, depresja oddechowa, skurcz krtani, niedrożność układu oddechowego oraz zaburzenia rytmu serca. Wśród działań niepożądanych ze strony przewodu pokarmowego dominują nudności i wymioty, a także rzadziej nadmierne wydzielanie śliny. Istotne jest także ryzyko zwiększenia ciśnienia wewnątrzgałkowego, co ma znaczenie u pacjentów z jaskrą.
arytmia, bezdech, bezsenność, ból w miejscu wstrzyknięcia, bradykardia, chlorowodorek, ciśnienie wewnątrzgałkowe, depresja oddechowa, dezorientacja, diplopia, dysforia, flashback, halucynacja, hipertonia, hipowolemia, jadłowstręt, ketamina, koszmar nocny, krwiomocz, krwotoczne zapalenie pęcherza moczowego, majaczenie, marzenie senne, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedrożność dróg oddechowych, nieprawidłowe testy wątrobowe, nudność, obrzęk twarzy, oczopląs, pobudzenie, polekowe uszkodzenie wątroby, reakcja anafilaktyczna, ruch toniczno-kloniczny, rumień, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, ślinotok, splątanie, tachykardia, tachypnoe, wymioty, wysypka odropodobna, wysypka w miejscu wstrzyknięcia, zapalenie pęcherza moczowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Cyclolux 0,5 mmol/ml
Kwas gadoterynowy, substancja czynna preparatu Cyclolux, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi do umiarkowanych, przejściowymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwuje się reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nudności oraz ból głowy. W badaniach klinicznych częstość występowania działań niepożądanych mieści się w zakresie od niezbyt często (≥1/1000 do <1/100) do rzadko (≥1/10000 do <1/1000), obejmując m.in. niedociśnienie tętnicze, senność, zawroty głowy, wysypkę, astenie oraz zaburzenia smaku. Reakcje nadwrażliwości, w tym reakcje skórne i anafilaktyczne, mogą wystąpić natychmiast lub z opóźnieniem i w bardzo rzadkich przypadkach prowadzić do wstrząsu anafilaktycznego, z potencjalnym ryzykiem zgonu. Zgłoszono również pojedyncze przypadki nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF), głównie u pacjentów stosujących jednocześnie inne środki kontrastowe zawierające gadolin.
astenia, częstoskurcz, drgawka, hemoliza, kwas gadoterynowy, martwica cewek nerkowych, nadciśnienie tętnicze, nerkopochodne włóknienie układowe, niedociśnienie tętnicze, obrzęk gardła, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, parestezja, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rozszerzenie naczyń krwionośnych, rzadkoskurcz, saturacja tlenem, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, stan przedomdleniowy, wynaczynienie, zaburzenie rytmu serca, zapalenie spojówek, zapalenie żył powierzchniowych, zatrzymanie oddechu, zatrzymanie serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Soloxelam 7,5 mg
Midazolam podawany na śluzówkę jamy ustnej u dzieci z padaczką wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na badaniach klinicznych obejmujących 443 pacjentów. Najpoważniejszym działaniem niepożądanym jest depresja oddechowa, występująca z częstością do 5%, co wymaga szczególnej uwagi, zwłaszcza u dzieci z istniejącymi zaburzeniami układu oddechowego lub sercowego oraz po podaniu dużych dawek. Inne istotne działania niepożądane to reakcje nadwrażliwości, w tym świąd, wysypka, pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy oraz reakcja anafilaktyczna o nieznanej częstości występowania. Ponadto, rzadko obserwuje się reakcje paradoksalne, takie jak pobudzenie, agresja, wrogość czy napaść fizyczna, które są przeciwne do oczekiwanego działania uspokajającego midazolamu. Zaburzenia układu krążenia, w tym bradykardia, niedociśnienie tętnicze, rozszerzenie naczyń oraz zatrzymanie czynności serca, występują bardzo rzadko, ale stanowią poważne zagrożenie kliniczne.
agresja, ataksja, bezdech, bradykardia, czkawka, depresja oddechowa, drgawki, duszność, działania niepożądane leku, euforia, niedociśnienie tętnicze, niepamięć następcza, nudności i wymioty, obrzęk naczynioruchowy, omamy, pobudzenie, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, reakcje paradoksalne, rozszerzenie naczyń, skurcz krtani, stan splątania, suchość w jamie ustnej, świąd, zaburzenia czynności serca, zaburzenia czynności układu oddechowego, zaburzenia ruchowe, zaparcia, zatrzymanie czynności oddechowej, zatrzymanie czynności serca, zawroty głowy, zmniejszony poziom świadomości - Leksykon leków
Działania niepożądane – Septogard smak cytrynowy 3 mg
Podczas terapii lekiem Septogard smak cytrynowy, zawierającym 3 mg benzydaminy chlorowodorku (2,68 mg benzydaminy), obserwuje się działania niepożądane głównie ze strony układu immunologicznego oraz żołądkowo-jelitowego. Reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości, o częstości nieznanej, stanowią potencjalne zagrożenie życia i wymagają natychmiastowej interwencji. Bardzo rzadko występują skurcz krtani lub oskrzeli, co jest szczególnie istotne u pacjentów z astmą oskrzelową. Rzadko obserwuje się pieczenie i suchość w jamie ustnej, a niedoczulica błony śluzowej jamy ustnej ma częstość nieznaną. Nadwrażliwość na światło występuje niezbyt często, natomiast obrzęk naczynioruchowy, choć bardzo rzadki, może zagrażać życiu.
aspartam, astma oskrzelowa, benzydaminy chlorowodorek, dziedziczna nietolerancja fruktozy, fenyloalanina, fenyloketonuria, fotosensytywność, izomalt, klasyfikacja MedDRA, kwas acetylosalicylowy, kwas salicylowy, lek rozszerzający oskrzela, nadwrażliwość na światło, niedoczulica jamy ustnej, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, obrzęk naczynioruchowy, reakcja anafilaktyczna, reakcja krzyżowa, reakcja nadwrażliwości, salicylany, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, substancja czynna, suchość jamy ustnej, układ immunologiczny, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon chorób i schorzeń
Niedoczynność przytarczyc – Leczenie
Niedoczynność przytarczyc to schorzenie endokrynologiczne charakteryzujące się niedoborem parathormonu (PTH), prowadzącym do zaburzeń gospodarki wapniowo-fosforanowej. Standardowa terapia opiera się na suplementacji wapnia (1-3 g wapnia elementarnego/dzień, najczęściej w formie węglanu wapnia 400 mg Ca elementarnego/1 g lub glukonianu wapnia 90 mg Ca elementarnego/1 g) oraz aktywnych form witaminy D, głównie kalcytriolu w dawkach 0,25-1,5 μg/dzień. Celem leczenia jest utrzymanie stężenia wapnia w surowicy na poziomie 2,00-2,25 mmol/l, minimalizując ryzyko hipokalcemii i powikłań nerkowych. W przypadku ciężkiej hipokalcemii stosuje się dożylne podanie glukonianu wapnia (10 ampułek 10% w 1L 5% dekstrozy lub 0,9% NaCl, początkowo 50 ml/godz.), z monitorowaniem stężenia wapnia i funkcji serca. Diuretyki tiazydowe mogą być użyteczne przy hiperkalciurii. Dieta bogata w wapń i uboga w fosfor jest integralną częścią terapii.
allotransplantacja przytarczyc, autotransplantacja przytarczyc, diuretyk tiazydowy, encaleret, eneboparatyd, gęstość mineralna kości, glukonian wapnia, gospodarka wapniowo-fosforanowa, hiperfosfatemia, hiperkalcemia, hiperkalciuria, hipokalcemia, hipomagnezemia, kalcytriol, kostniakomięsak, nefrokalcynoza, niedoczynność przytarczyc, osteosarcoma, palopegteriparatyd, parathormon, parestezje, skurcz krtani, suplementacja wapnia, tężyczka, tyreoidektomia, węglan wapnia - Leksykon leków
Działania niepożądane – Arduan 4 mg
Bromek pipekuronium (Arduan) jest niedepolaryzującym lekiem blokującym przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, charakteryzującym się korzystnym profilem bezpieczeństwa w zakresie układu sercowo-naczyniowego, powodującym jedynie niewielkie, klinicznie nieistotne obniżenie tętna, ciśnienia tętniczego (skurczowego i rozkurczowego) oraz rzutu serca. W dawce do 100 µg/kg nie wywołuje uwalniania histaminy, co zmniejsza ryzyko reakcji histaminopodobnych. Mimo to, istnieje ryzyko wystąpienia reakcji anafilaktycznych, zwłaszcza u pacjentów z historią nadwrażliwości na inne leki z grupy niedepolaryzujących środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, co wymaga przygotowania odpowiednich środków do natychmiastowego leczenia anafilaksji. Monitorowanie działań niepożądanych jest kluczowe i powinno być zgłaszane do odpowiednich instytucji nadzorczych.
alergia krzyżowa, atelektazja, atrofia mięśniowa, bezmocz, blok nerwowo-mięśniowy, bromek pipekuronium, ciśnienie krwi, dodatkowy skurcz komorowy, duszność, działanie sympatomimetyczne, działanie wagolityczne, indukcja znieczulenia, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedepolaryzujący lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, niedokrwienie mięśnia sercowego, parametry hemodynamiczne, pokrzywka, profilaktyka przeciwzakrzepowa, reakcja anafilaktyczna, reakcja histaminopodobna, rzut serca, skurcz krtani, uwalnianie histaminy, wysypka, zaburzenia OUN, zaburzenie kwasowo-zasadowe, zaburzenie wodno-elektrolitowe, zakrzepica, zwoje nerwowe - Leksykon substancji czynnych
Salmeterol – Przeciwwskazania stosowania
Salmeterol, jako długo działający β2-agonista (LABA), jest szeroko stosowany w terapii astmy oskrzelowej i POChP, jednak jego stosowanie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na salmeterol lub salmeterolu ksynafonian, a także na drugą substancję czynną w preparatach złożonych, najczęściej flutykazonu propionian. Szczególną uwagę należy zwrócić na substancje pomocnicze, takie jak lecytyna sojowa (przeciwwskazana u pacjentów z alergią na soję lub orzeszki ziemne) oraz laktoza jednowodna zawierająca białka mleka (istotna u pacjentów z alergią na białka mleka), obecne odpowiednio w preparatach Pulveril i Salflumix Easyhaler. Preparaty złożone, np. Seretide Dysk (100, 250, 500 µg + 50 µg), ASARIS pMDI (50 µg + 25 µg), Fluticomb (25 µg + 50-250 µg) i inne, wymagają szczególnej ostrożności ze względu na ryzyko reakcji nadwrażliwości na którykolwiek składnik.
adrenalina, alergia na białko mleka, astma oskrzelowa, białko mleka, choroba obturacyjna układu oddechowego, długo działający β2-agonista, flutykazonu propionian, glikokortykosteroid wziewny, hipotensja, kortykosteroid, laktoza jednowodna, lecytyna sojowa, lek przeciwhistaminowy, nadwrażliwość na laktozę, nadwrażliwość na substancję czynną, objaw wstrząsu, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, preparat złożony, przewlekła obturacyjna choroba płuc, reakcja nadwrażliwości, salmeterolu ksynafonian, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, uczulenie na orzeszki ziemne, uczulenie na soję, wstrząs anafilaktyczny, wysypka skórna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Syntarpen 500 mg
Produkt leczniczy Syntarpen 500 mg, zawierający kloksacylinę sodową, może wywoływać bardzo rzadkie (<1/10 000) działania niepożądane obejmujące hematologiczne zaburzenia, takie jak przemijająca eozynofilia, leukopenia, neutropenia, małopłytkowość, agranulocytoza, niedokrwistość hemolityczna oraz zahamowanie czynności szpiku kostnego. Reakcje alergiczne mogą mieć charakter natychmiastowy (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy, skurcz krtani, zapaść naczyniowa) lub opóźniony (gorączka, wysypki, bóle mięśni i stawów, zespół choroby posurowiczej, alergiczne zapalenie naczyń). Neurotoksyczność manifestuje się przemijającą nadmierną ruchliwością, pobudzeniem, sennością i dezorientacją, głównie u pacjentów z niewydolnością nerek przy dużych dawkach. Działania niepożądane ze strony przewodu pokarmowego obejmują nudności, wymioty, rzekomobłoniaste zapalenie jelit związane z Clostridioides difficile, biegunkę, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej oraz czarny język włochaty.
agranulocytoza, alergiczne zapalenie naczyń, antybiotyk beta-laktamowy, bezmocz, białkomocz, choroba posurowicza, Clostridioides difficile, czarny język włochaty, eozynofilia, kanaliki nerkowe, kloksacylina, krwiomocz, leukopenia, małopłytkowość, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, neurotoksyczność, neutropenia, niedokrwistość hemolityczna, obrzęk naczynioruchowy, pęcherzowe złuszczające zapalenie skóry, rumień wielopostaciowy, rzekomobłoniaste zapalenie jelit, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, śródmiąższowe zapalenie nerek, zaburzenia krzepnięcia, zahamowanie szpiku kostnego, zapalenie wątroby, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka cholestatyczna - Leksykon leków
Działania niepożądane – Benzydamine neo-angin smak cytrynowy 3 mg
Benzydamine neo-angin smak cytrynowy (3 mg, pastylki twarde) może wywoływać działania niepożądane o różnej częstości, w tym reakcje anafilaktyczne i nadwrażliwości o nieznanej częstości, które mogą mieć ciężki przebieg i wymagać natychmiastowej interwencji. Bardzo rzadko (<1/10 000) obserwowano skurcz krtani lub oskrzeli, prowadzący do zaburzeń oddychania. W obrębie układu pokarmowego rzadko (≥1/10 000 do <1/1 000) występuje pieczenie i suchość w jamie ustnej, a niedoczulica jamy ustnej ma częstość nieznaną. Nadwrażliwość na światło pojawia się niezbyt często (≥1/1 000 do <1/100), a obrzęk naczynioruchowy bardzo rzadko (<1/10 000). Produkt zawiera substancje pomocnicze, takie jak izomalt (E 953) 2 457,31 mg i aspartam (E 951) 3,409 mg na pastylkę, co należy uwzględnić u pacjentów z chorobami metabolicznymi.
aspartam, benzydamina chlorowodorek, bezpieczeństwo leku, błona śluzowa jamy ustnej, działanie niepożądane, fotosensytyzacja, izomalt, monitorowanie bezpieczeństwa farmakoterapii, niedoczulica jamy ustnej, obrzęk naczynioruchowy, obserwacja kliniczna, pieczenie jamy ustnej, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, substancja czynna, suchość jamy ustnej, układ immunologiczny, układ oddechowy, zaburzenie oddychania, zaburzenie skóry i tkanki podskórnej, zaburzenie układu immunologicznego, zaburzenie żołądka i jelit - Leksykon substancji czynnych
Bromek pipekuronium – Działania niepożądane
Bromek pipekuronium, niedepolaryzujący lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, stosowany w produkcie leczniczym Arduan, może wywoływać różnorodne działania niepożądane o częstości od bardzo rzadkich (<1/10 000) do nieznanych. Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko reakcji anafilaktycznych, które mogą wystąpić z powodu alergii krzyżowej w grupie leków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Bromek pipekuronium wykazuje nieznaczny wpływ na układ sercowo-naczyniowy, powodując niewielkie, klinicznie nieistotne spadki tętna, ciśnienia tętniczego oraz rzutu serca, bez działania wagolitycznego, sympatomimetycznego czy blokady zwojów nerwowych. Istotnym atutem jest brak uwalniania histaminy przy dawce do 100 µg/kg, co zmniejsza ryzyko hipotensji, skurczu oskrzeli i reakcji skórnych.
alergia krzyżowa, atelektazja, atrofia mięśniowa, bezmocz, blokada zwojów nerwowych, bromek pipekuronium, dodatkowy skurcz komorowy, duszność, działanie sympatomimetyczne, działanie wagolityczne, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, niedepolaryzujący lek blokujący przewodnictwo nerwowo-mięśniowe, niedodma, niedokrwienie mięśnia sercowego, pokrzywka, reakcja anafilaktyczna, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, spadek ciśnienia tętniczego, układ sercowo-naczyniowy, uwalnianie histaminy, wydzielanie histaminy, zaburzenie ośrodkowego układu nerwowego, zakrzepica - Leksykon substancji czynnych
Liść mięty pieprzowej – Przeciwwskazania stosowania
Liść mięty pieprzowej (Menthae piperitae folium) jest stosowany w preparatach o działaniu rozkurczowym, żółciopędnym i wiatropędnym, jednak jego użycie jest przeciwwskazane u pacjentów z nadwrażliwością na mentol, liść mięty lub inne rośliny z rodziny jasnowatych (Lamiaceae). W preparatach złożonych, takich jak Septosan fix czy Iberogast Balance, przeciwwskazania rozszerzają się na alergie na rośliny z rodzin Apiaceae i Asteraceae. Ponadto, stosowanie mięty pieprzowej jest niewskazane w schorzeniach przewodu pokarmowego, takich jak nadkwaśność, choroba wrzodowa żołądka i dwunastnicy, niedrożność jelit, stany zapalne jelit oraz kamica żółciowa, ze względu na ryzyko nasilenia objawów i pogorszenia stanu pacjenta. Preparaty alkoholowe zawierające liść mięty, np. Digestonic (etanol 60,0-68,0% V/V), Iberogast Balance (ok. 31% V/V) czy Krople Żołądkowe (67-72% V/V), są przeciwwskazane u pacjentów z padaczką, chorobą alkoholową oraz chorobami wątroby ze względu na toksyczne działanie etanolu i ryzyko interakcji.
bloker kanału wapniowego, choroba alkoholowa, choroba wątroby, choroba wrzodowa dwunastnicy, choroba wrzodowa żołądka, cytochrom P450, działanie rozkurczowe, działanie wiatropędne, działanie żółciopędne, etanol, kamica żółciowa, kolka żółciowa, Lamiaceae, liść mięty pieprzowej, Menthae piperitae folium, mentol, nadkwaśność, nadwrażliwość na substancje czynne, niedrożność jelit, olejek miętowy, padaczka, polipragmazja, próg drgawkowy, reakcja alergiczna, reakcja krzyżowa, rodzina Apiaceae, rodzina Asteraceae, rośliny jasnowate, skurcz krtani, stan zapalny jelit, wyciąg alkoholowy - Leksykon leków
Działania niepożądane – Sufentanil hameln 5 mcg/ml
Bezpieczeństwo stosowania sufentanylu oceniono w 6 badaniach klinicznych obejmujących 650 pacjentów, z czego 78 otrzymywało lek dożylnie podczas poważnych zabiegów chirurgicznych, a 572 podawano zewnątrzoponowo jako środek przeciwbólowy pooperacyjny lub podczas porodu w połączeniu z bupiwakainą. Najczęściej zgłaszanymi działaniami niepożądanymi (≥5%) były uspokojenie (19,5%), świąd (15,2%), nudności (9,8%) oraz wymioty (5,7%). Sufentanyl wiąże się z ryzykiem poważnych działań niepożądanych, w tym depresji oddechowej, zatrzymania akcji oddechowej, bezdechu, skurczu krtani i obrzęku płuc, które mogą zagrażać życiu pacjenta. Ponadto obserwowano poważne zaburzenia układu sercowo-naczyniowego, takie jak asystolia, wstrząs, arytmie, bradykardia i tachykardia, a także reakcje nadwrażliwości, w tym wstrząs anafilaktyczny wymagający natychmiastowej interwencji.
alergiczne zapalenie skóry, arytmia, asystolia, bezdech, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, bupiwakaina, depresja oddechowa, drgawki, dysfonia, dyskineza, dystonia, hiperrefleksja, hipertonia, hipokineza, hipotermia, hipotonia noworodkowa, hipowentylacja, nadpotliwość, nadwrażliwość, nietrzymanie moczu, obrzęk płuc, reakcja anafilaktoidalna, reakcja anafilaktyczna, ruchy toniczno-kloniczne, sinica noworodkowa, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, śpiączka, sufentanyl, świąd, tachykardia, wstrząs, wstrząs anafilaktyczny, wysypka noworodkowa, zaburzenia oddychania, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zatrzymanie oddychania, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Działania niepożądane – Berodual (0,5 mg + 0,25 mg)/ml
Berodual, zawierający fenoterol (bromowodorek) i ipratropium (bromek), wykazuje działania niepożądane wynikające z mechanizmów przeciwcholinergicznych i beta-adrenergicznych. Najczęściej obserwowane objawy to kaszel, suchość w ustach, ból głowy, drżenie mięśni, zapalenie gardła, nudności, zawroty głowy, dysfonia, tachykardia, kołatanie serca, wymioty, wzrost ciśnienia skurczowego krwi oraz nerwowość. Działania niepożądane klasyfikowane są według częstości występowania: bardzo często (≥ 1/10), często (≥ 1/100 do < 1/10), niezbyt często (≥ 1/1 000 do < 1/100), rzadko (≥ 1/10 000 do < 1/1 000) oraz bardzo rzadko (< 1/10 000). Szczególną uwagę należy zwrócić na rzadkie, ale poważne reakcje, takie jak paradoksalny skurcz oskrzeli, reakcje anafilaktyczne, obrzęk naczynioruchowy, zaburzenia sercowo-naczyniowe (arytmie, migotanie przedsionków, niedokrwienie mięśnia sercowego) oraz hipokaliemię, która może prowadzić do zaburzeń rytmu serca.
arytmia, biegunka, ból głowy, ciśnienie skurczowe, częstoskurcz nadkomorowy, drżenie mięśni, dysfagia, dysfonia, działanie beta-adrenergiczne, działanie przeciwcholinergiczne, fenoterol, hipokaliemia, ipratropium, jaskra, kaszel, kołatanie serca, migotanie przedsionków, niedokrwienie mięśnia sercowego, nudności, obrzęk gardła, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk rogówki, osłabienie mięśni, paradoksalny skurcz oskrzeli, pokrzywka, przekrwienie spojówek, reakcja anafilaktyczna, rozszerzenie źrenic, skurcz krtani, skurcz mięśni, skurcz oskrzeli, suchość w jamie ustnej, świąd, tachykardia, wymioty, wysypka, zaburzenia akomodacji, zapalenie błony śluzowej jamy ustnej, zapalenie gardła, zapalenie języka, zaparcie, zatrzymanie moczu, zawroty głowy - Leksykon substancji czynnych
Ipratropiowy bromek – Działania niepożądane
Bromek ipratropiowy, jako lek o działaniu przeciwcholinergicznym stosowany wziewnie, wykazuje profil bezpieczeństwa oparty na danych z badań klinicznych oraz monitoringu po wprowadzeniu do obrotu. Najczęściej obserwowane działania niepożądane to ból głowy, podrażnienie gardła, kaszel, suchość błony śluzowej jamy ustnej, nudności, zawroty głowy oraz zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego (w tym zaparcia, biegunka, wymioty). Szczególną uwagę należy zwrócić na ryzyko powikłań ocznych (niewyraźne widzenie, rozszerzenie źrenic, zwiększone ciśnienie wewnątrzgałkowe, jaskra), które mogą wystąpić po przypadkowym kontakcie leku z gałką oczną. Ponadto, istnieje ryzyko wystąpienia skurczu oskrzeli, stanowiącego zagrożenie życia, wymagającego natychmiastowej interwencji, a także zatrzymania moczu u pacjentów z zaburzeniami odpływu moczu, zwłaszcza przy współistniejącym przerostem prostaty.
agonista receptora beta-2, bromek ipratropiowy, bronchodylator, ciśnienie wewnątrzgałkowe, częstoskurcz nadkomorowy, drogi oddechowe, działanie przeciwcholinergiczne, jaskra, klasyfikacja MedDRA, midriaza, migotanie przedsionków, nadwrażliwość, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, przerost prostaty, reakcja anafilaktyczna, retencja moczu, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, tachykardia, zaburzenia akomodacji, zaburzenia motoryki przewodu pokarmowego, zapalenie jamy ustnej - Leksykon leków
Działania niepożądane – Clariscan 0,5 mmol/ml
Kwas gadoterowy, składnik środka kontrastowego Clariscan, wykazuje profil bezpieczeństwa charakteryzujący się głównie łagodnymi do umiarkowanych, przejściowymi działaniami niepożądanymi. Najczęściej obserwuje się reakcje w miejscu wstrzyknięcia, nudności oraz ból głowy. W badaniach klinicznych (n=2822) oraz obserwacyjnych (n=185 500) zgłaszano rzadkie działania niepożądane o częstości >1/1000 do <1/100, takie jak uczucie zimna, niedociśnienie, senność, zawroty głowy, wysypka, a także reakcje nadwrażliwości, które mogą manifestować się natychmiastowo lub z opóźnieniem, obejmując objawy skórne, oddechowe, żołądkowo-jelitowe, stawowe i krążeniowe. W bardzo rzadkich przypadkach odnotowano reakcje anafilaktyczne oraz pojedyncze przypadki nerkopochodnego włóknienia układowego (NSF), głównie u pacjentów stosujących jednocześnie inne środki kontrastowe zawierające gadolin. Profil bezpieczeństwa u dzieci jest zbliżony do dorosłych, z dominacją objawów żołądkowo-jelitowych i nadwrażliwości.
częstoskurcz, drgawka, hemoliza, kwas gadoterowy, martwica cewek nerkowych, nadmierna potliwość, nerkopochodne włóknienie układowe, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk płuc, ostra niewydolność nerek, pęcherzowe zapalenie skóry, reakcja anafilaktyczna, reakcja nadwrażliwości, reakcja rzekomoanafilaktyczna, rzadkoskurcz, saturacja krwi tętniczej, skurcz krtani, skurcz oskrzeli, środek kontrastowy, zaburzenie rytmu serca, zapalenie żył powierzchniowych, zatrzymanie oddechu, zatrzymanie serca - Leksykon leków
Działania niepożądane – Apra-swift 30 mg
Lek Apra-swift zawierający arypiprazol charakteryzuje się szerokim spektrum działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana (częstość nieokreślona). Najczęściej obserwowane działania niepożądane to akatyzja i nudności (>3% pacjentów). Szczególnie istotne są rzadkie, ale potencjalnie zagrażające życiu powikłania, takie jak złośliwy zespół neuroleptyczny, zaburzenia sercowo-naczyniowe (w tym Torsades de pointes, zatrzymanie akcji serca, bradykardia), powikłania metaboliczne (cukrzycowa śpiączka hiperosmolarna, kwasica ketonowa), choroba zakrzepowo-zatorowa żył, zespół serotoninowy oraz drgawki typu grand mal. W trakcie terapii należy monitorować zaburzenia psychiczne (w tym myśli i próby samobójcze), zaburzenia kontroli impulsów, rabdomiolizę oraz objawy agresji i nadmiernego pobudzenia.
akatyzja, arypiprazol, arytmia, bradykardia, choroba zakrzepowo-zatorowa, drgawki grand mal, dysfagia, dystonia, fenyloketonuria, fosfokinaza kreatynowa, hiperglikemia, hiperprolaktynemia, hiponatremia, kwasica ketonowa, leukopenia, napad przymusowego patrzenia, neutropenia, niedobór laktazy, nietrzymanie moczu, niewydolność wątroby, obrzęk naczynioruchowy, poriomania, priapizm, rabdomioliza, reakcja anafilaktyczna, reakcja fotoalergiczna, skurcz krtani, śpiączka hiperosmolarna, trombocytopenia, wydłużenie odstępu QT, zaburzenia pozapiramidowe, zachłystowe zapalenie płuc, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zatrzymanie akcji serca, zatrzymanie moczu, zespół abstynencyjny noworodków, zespół DRESS, zespół serotoninowy, złośliwy zespół neuroleptyczny, żółtaczka