Dawkowanie i sposób podawania
Desfluran Piramal 100 % v/v

Desfluran Piramal jest wziewnym środkiem znieczulającym, który powinien być podawany wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny z odpowiednim przeszkoleniem w zakresie znieczulenia ogólnego. Do jego aplikacji konieczne jest użycie specjalistycznego parownika skalibrowanego do desfluranu. Monitorowanie podczas znieczulenia obejmuje EKG, ciśnienie tętnicze, saturację tlenem oraz pCO2 po wydechu, ze szczególnym uwzględnieniem ciśnienia krwi i częstości akcji serca w celu oceny głębokości znieczulenia. Dawkowanie desfluranu jest zindywidualizowane i zależy od wieku pacjenta, z minimalnymi stężeniami pęcherzykowymi (MAC) malejącymi wraz z wiekiem (np. u dorosłych 25 lat MAC wynosi 7,3 ± 0,0% w 100% O2, a u 70 lat 5,2 ± 0,6%). Desfluran można stosować w połączeniu z opioidami, benzodiazepinami i podtlenkiem azotu, co zmniejsza zapotrzebowanie na jego dawkę. Indukcja znieczulenia powinna zaczynać się od stężenia 3%, zwiększanego co 2–3 oddechy o 0,5–1,0%, osiągając zwykle 4–11% w ciągu 2–4 minut, z tlenem w mieszaninie wdechowej co najmniej 30% przy stężeniach powyżej 15% desfluranu.

Pobierz ChPL PDF Desfluran Piramal – Płyn do sporządzania inhalacji parowej – 100 % v/v
  1. Dawkowanie i sposób podawania leku Desfluran Piramal
    1. Zasady dawkowania
    2. Wartości MAC w zależności od wieku i składu mieszaniny oddechowej
    3. Premedykacja
    4. Interakcje z innymi lekami stosowanymi w anestezjologii
  2. Wprowadzenie do znieczulenia
    1. Wprowadzenie do znieczulenia u osób dorosłych
    2. Wprowadzenie do znieczulenia u dzieci
  3. Podtrzymywanie znieczulenia
    1. Podtrzymywanie znieczulenia u osób dorosłych
    2. Podtrzymywanie znieczulenia u dzieci
  4. Specjalne populacje pacjentów
    1. Chirurgia stomatologiczna
    2. Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek i wątroby
    3. Pacjenci neurochirurgiczni
    4. Pacjenci z hipowolemią, niedociśnieniem tętniczym lub w złym stanie ogólnym
  5. Sposób podawania
    1. Kolejne rozdziały
Wskazania
  1. znieczulenie ogólne
Substancja czynna
  1. desfluran
Kategoria leku
  1. leki znieczulające ogólne wziewne

Dawkowanie i sposób podawania leku Desfluran Piramal

Desfluran Piramal powinien być podawany wyłącznie przez fachowy personel medyczny posiadający odpowiednie przeszkolenie w prowadzeniu znieczulenia ogólnego. Do podawania leku konieczne jest użycie parownika specjalnie skonstruowanego i skalibrowanego do stosowania desfluranu. Na stanowisku znieczulenia musi być dostępny i gotowy do natychmiastowego użycia sprzęt do utrzymywania drożności dróg oddechowych, prowadzenia sztucznej wentylacji, wzbogacania mieszaniny oddechowej tlenem oraz prowadzenia resuscytacji krążeniowej.1

W trakcie znieczulenia muszą być monitorowane parametry takie jak EKG, ciśnienie krwi, saturacja tlenem oraz pCO2 po wydechu. Ciśnienie krwi i częstość akcji serca wymagają szczególnie dokładnego monitorowania podczas podtrzymywania znieczulenia w ramach oceny jego głębokości.2

Zasady dawkowania

Znieczulenie ogólne przy użyciu desfluranu musi być prowadzone w sposób zindywidualizowany, w oparciu o stwierdzane u pacjenta reakcje, z uwzględnieniem wieku oraz stanu klinicznego pacjenta. Minimalne wartości stężenia pęcherzykowego (MAC) desfluranu, definiowane jako minimalne stężenie w pęcherzykach płucnych, przy którym 50% pacjentów nie wykazuje reakcji na standardowe cięcie chirurgiczne, maleją z wiekiem pacjenta. Z tego powodu dawkę desfluranu należy ustalać stosownie do wieku pacjenta.3

Wartości MAC w zależności od wieku i składu mieszaniny oddechowej

Wiek N* Tlen 100% N* Podtlenek azotu 60%/ Tlen 40%
2 tygodnie 6 9,2 ± 0,0 – –
10 tygodni 5 9,4 ± 0,4 – –
9 miesięcy 4 10,0 ± 0,7 5 7,5 ± 0,8
2 lata 3 9,1 ± 0,6 – –
3 lata – – 5 6,4 ± 0,4
4 lata 4 8,6 ± 0,6 – –
7 lat 5 8,1 ± 0,6 – –
25 lat 4 7,3 ± 0,0 4 4,0 ± 0,3
45 lat 4 6,0 ± 0,3 6 2,8 ± 0,6
70 lat 6 5,2 ± 0,6 6 1,7

* N = liczba par w układzie naprzemiennym (w metodzie góra/dół modelu dyskretnego wyboru).4

Premedykacja

Premedykacja powinna być ustalana indywidualnie, stosownie do potrzeb danego pacjenta. Decyzję dotyczącą stosowania leków przeciwcholinergicznych podejmuje lekarz anestezjolog. Desfluran można stosować jednocześnie z innymi substancjami powszechnie stosowanymi w anestezjologii, najlepiej zaś z dożylnie podawanymi opioidami, benzodiazepinami i środkami nasennymi.5

Interakcje z innymi lekami stosowanymi w anestezjologii

W przypadku użycia opioidów lub benzodiazepin dawka desfluranu potrzebna do wywołania znieczulenia jest mniejsza. Zapotrzebowanie na desfluran jest też zmniejszone w przypadku jednoczesnego stosowania podtlenku azotu (N₂O). Desfluran zmniejsza zalecaną dawkę środków blokujących przewodnictwo nerwowo-mięśniowe. Jeśli konieczne jest zwiększone rozluźnienie, można podać dodatkowe dawki leków zwiotczających mięśnie.6

Wprowadzenie do znieczulenia

Wprowadzenie do znieczulenia u osób dorosłych

Ze względu na złą tolerancję desfluranu przez pacjentów przytomnych, ocenę stosunku korzyści do ryzyka związanych z przeprowadzeniem indukcji znieczulenia przy pomocy tego leku należy przeprowadzać w sposób zindywidualizowany.7

Zalecany protokół indukcji znieczulenia obejmuje następujące działania:

  • Rozpoczęcie podawania desfluranu od stężenia wynoszącego 3%
  • Zwiększanie stężenia co 2–3 oddechy skokowo o 0,5–1,0%
  • Wdychanie desfluranu w stężeniu od 4% do 11% pozwala uzyskać znieczulenie o głębokości odpowiedniej do przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego zwykle w ciągu od 2 do 4 minut

8

Można też stosować większe stężenia, nawet do 15%. Przy tak dużych stężeniach desfluranu dochodzi do proporcjonalnego rozcieńczenia stężenia tlenu, w związku z czym w początkowej mieszaninie wdechowej tlen powinien stanowić minimum 30%. W trakcie wprowadzania pacjentów dorosłych do znieczulenia do desaturacji hemoglobiny utlenowanej (SpO₂ <90%) dochodziło z ogólną częstością wynoszącą 6%. Desfluran w dużych stężeniach może wywoływać zdarzenia niepożądane w obrębie górnych dróg oddechowych.9

U pacjentów dorosłych wprowadzanych do znieczulenia przy użyciu dożylnego produktu leczniczego (np. tiopentalu lub propofolu), podawanie desfluranu można rozpocząć od stężenia w zakresie od 3,0% (0,5 MAC) do 6,0% (1 MAC) bez względu na to, czy gazem nośnym jest O₂, czy N₂O/O₂. Podczas wprowadzania do znieczulenia desfluranem może wystąpić krótkotrwałe ciągłe pobudzenie.10

Wprowadzenie do znieczulenia u dzieci

Desfluranu nie należy stosować do indukcji znieczulenia ogólnego u dzieci ze względu na częste wywoływanie kaszlu, zatrzymywania oddechu, bezdechu, skurczu krtani i zwiększonego wydzielania śliny.11

Podtrzymywanie znieczulenia

Podtrzymywanie znieczulenia u osób dorosłych

W przypadku podtrzymywania znieczulenia u dorosłych stosuje się następujące stężenia desfluranu:

  • 2,5% do 8,5% – gdy desfluran podawany jest w tlenie lub w powietrzu wzbogaconym tlenem
  • 2% do 6% – jeśli jednocześnie stosuje się podtlenek azotu

12

W przypadku podawania desfluranu w dużych stężeniach jednocześnie z podtlenkiem azotu należy dopilnować, aby stężenie tlenu w mieszaninie wdechowej wynosiło przynajmniej 25%.13

U pacjentów przyjmujących opioidy, benzodiazepiny lub inne leki uspokajające potrzebna jest mniejsza dawka desfluranu.14

Podtrzymywanie znieczulenia u dzieci

Desfluran jest wskazany do stosowania w podtrzymywaniu znieczulenia u niemowląt i dzieci. Znieczulenie na poziomie odpowiednim do przeprowadzenia zabiegu chirurgicznego można u dzieci podtrzymać desfluranem w stężeniu końcowo-wydechowym od 5,2% do 10%, podawanym z podtlenkiem azotu lub bez niego.15

Choć odnotowano przypadki krótkotrwałego podawania desfluranu w stężeniach końcowo wydechowych sięgających nawet 18%, w przypadku podawania desfluranu w dużych stężeniach jednocześnie z podtlenkiem azotu należy dopilnować, aby stężenie tlenu w mieszaninie wdechowej wynosiło przynajmniej 25%.16

Desfluranu nie należy stosować do podtrzymywania znieczulenia u niezaintubowanych dzieci w wieku poniżej 6 lat ze względu na częstsze wywoływanie działań niepożądanych w obrębie układu oddechowego.17

Specjalne populacje pacjentów

Chirurgia stomatologiczna

Stosowanie produktu leczniczego Desfluran Piramal w stomatologii ograniczone jest jedynie do szpitali i ambulatoryjnych zabiegów chirurgicznych.18

Pacjenci z zaburzoną czynnością nerek i wątroby

U pacjentów z przewlekłą niewydolnością nerek lub wątroby oraz podczas zabiegów przeszczepienia nerki z powodzeniem stosowano desfluran w stężeniach od 1% do 4% w skojarzeniu z podtlenkiem azotu lub tlenem. Z uwagi na niski stopień metabolizowania nie ma potrzeby dostosowywania dawki u pacjentów z niewydolnością nerek i wątroby.19

Pacjenci neurochirurgiczni

U pacjentów ze stwierdzonym lub podejrzewanym podwyższonym ciśnieniem płynu mózgowo-rdzeniowego (PMR) desfluran powinien być podawany w stężeniu odpowiadającym 0,8 MAC lub mniejszym w skojarzeniu z indukcją znieczulenia przy użyciu barbituranów oraz z hiperwentylacją (hipokapnią) aż do momentu odbarczenia mózgu. Należy poświęcić należytą uwagę na utrzymywanie odpowiedniego ciśnienia perfuzyjnego w krążeniu mózgowym.20

Pacjenci z hipowolemią, niedociśnieniem tętniczym lub w złym stanie ogólnym

Tak jak w przypadku innych silnych wziewnych środków znieczulających, u pacjentów z hipowolemią, niedociśnieniem tętniczym lub w złym stanie ogólnym zaleca się stosowanie mniejszych stężeń desfluranu.21

Sposób podawania

Desfluran Piramal podaje się wziewnie.22

Kolejne rozdziały

Zapraszamy do dalszego czytania naszego leksykonu.

Wybierz kolejny rozdział z menu poniżej, aby otworzyć nową podstronę kompedium wiedzy i uzyskać szczegółowe informację o leku, substancji lub chorobie.

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl