wodniak wrodzony

Wodniak wrodzony (łac. hydrocele congenita) to nieprawidłowe nagromadzenie płynu surowiczego w osłonkach jąder lub powrózka nasiennego, występujące u noworodków. Jest to jedna z najczęstszych patologii układu moczowo-płciowego diagnozowanych u chłopców w okresie noworodkowym i niemowlęcym.

Główną przyczyną powstawania wodniaka wrodzonego jest niezamknięcie się wyrostka pochwowego otrzewnej, który w normalnych warunkach powinien ulec zarośnięciu przed narodzinami. Otwarte połączenie między jamą otrzewnej a osłonkami jądra umożliwia przepływ płynu surowiczego, prowadząc do powstania wodniaka.

Diagnostyka wodniaka wrodzonego opiera się głównie na badaniu fizykalnym oraz ultrasonografii moszny, która pozwala na ocenę charakteru płynu, wykluczenie współistniejących patologii oraz różnicowanie z przepukliną pachwinową. Charakterystycznym objawem jest powiększenie moszny z obecnością przeświecającej, niebolesnej zmiany.

W większości przypadków wodniak wrodzony ustępuje samoistnie w pierwszych 12-24 miesiącach życia, nie wymagając interwencji chirurgicznej. Leczenie operacyjne (hydrocelectomia) jest wskazane u dzieci powyżej 2. roku życia z utrzymującym się wodniakiem lub w przypadkach, gdy wodniak jest napięty, bolesny lub towarzyszy mu przepuklina pachwinowa.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl