stymulacja receptorów beta-adrenergicznych
Stymulacja receptorów beta-adrenergicznych to proces pobudzania specyficznych receptorów w organizmie przez katecholaminy (adrenalinę, noradrenalinę) lub leki beta-adrenomimetyczne. Receptory te dzielą się na trzy główne podtypy: beta-1 (dominujące w mięśniu sercowym), beta-2 (obecne głównie w oskrzelach i naczyniach krwionośnych) oraz beta-3 (występujące w tkance tłuszczowej).
Aktywacja receptorów beta-1 powoduje zwiększenie siły skurczu mięśnia sercowego (działanie inotropowe dodatnie), przyspieszenie rytmu serca (działanie chronotropowe dodatnie) oraz usprawnienie przewodnictwa przedsionkowo-komorowego. Stymulacja receptorów beta-2 skutkuje rozkurczem mięśni gładkich oskrzeli, naczyń krwionośnych oraz mięśni macicy, natomiast pobudzenie receptorów beta-3 prowadzi do nasilenia lipolizy.
W praktyce klinicznej wykorzystuje się zarówno selektywne, jak i nieselektywne beta-mimetyki. Leki selektywnie stymulujące receptory beta-1 (np. dobutamina) stosowane są w leczeniu ostrej niewydolności serca, natomiast selektywne agonisty receptorów beta-2 (np. salbutamol, formoterol) znajdują zastosowanie w terapii astmy oskrzelowej i przewlekłej obturacyjnej choroby płuc. Nieselektywna stymulacja receptorów beta może prowadzić do szeregu działań niepożądanych, w tym tachykardii, drżenia mięśniowego czy hipokaliemii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Quetiapin NeuroPharma 25 mg
Przedawkowanie kwetiapiny stanowi poważne zagrożenie dla pacjentów, zwłaszcza tych z chorobami układu krążenia. Objawy obejmują senność, uspokojenie, częstoskurcz, niedociśnienie tętnicze, wydłużenie odstępu QT, drgawki, stan padaczkowy, splątanie, zespół majaczeniowy, pobudzenie psychiczne, zatrzymanie moczu, rozpad mięśni prążkowanych (rabdomioliza), niewydolność oddechową, śpiączkę, a w skrajnych przypadkach zgon. Niedociśnienie może być oporne na leczenie, a wydłużenie QT predysponuje do groźnych arytmii. Rabdomioliza stanowi ryzyko niewydolności nerek. Dawki kwetiapiny dostępne na rynku to 25 mg, 50 mg, 100 mg, 150 mg, 200 mg i 300 mg w formie tabletek powlekanych.
blok serca, blokada receptorów alfa-adrenergicznych, choroba układu krążenia, częstoskurcz, drgawki, działanie antycholinergiczne, fizostygmina, hipoksemia, lek sympatomimetyczny, monitorowanie EKG, niedociśnienie tętnicze, niewydolność oddechowa, płukanie żołądka, pobudzenie psychiczne, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie kwetiapiny, rabdomioliza, rozpad mięśni prążkowanych, senność, śpiączka, splątanie, stan padaczkowy, stymulacja receptorów beta-adrenergicznych, węgiel aktywowany, wydłużenie odstępu QT, zatrzymanie moczu, zespół majaczeniowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Tirosint Sol 112 mcg
Przedawkowanie lewotyroksyny zawartej w preparacie Tirosint Sol prowadzi do objawów klinicznych charakterystycznych dla nadczynności tarczycy, wynikających z nadmiernej stymulacji receptorów beta-adrenergicznych. Do najczęstszych symptomów należą tachykardia (>100 uderzeń/min), stany lękowe, pobudzenie psychoruchowe oraz hiperkineza, z nasileniem od umiarkowanego do ciężkiego. W ciężkich przypadkach mogą wystąpić napady drgawkowe, ostra psychoza oraz nagła śmierć sercowa, zwłaszcza u pacjentów z predyspozycjami lub długotrwałym niewłaściwym stosowaniem leku. Diagnostyka powinna opierać się na monitorowaniu parametrów hormonalnych, gdzie podwyższone stężenie T3 jest bardziej wiarygodnym wskaźnikiem przedawkowania niż T4 lub fT4.
akcja serca, blokada receptorów beta-adrenergicznych, dysfagia, hiperkineza, nadczynność tarczycy, nagła śmierć sercowa, napad drgawkowy, ośrodkowy układ nerwowy, ostra psychoza, parametry tarczycowe, plazmafereza, pobudzenie psychoruchowe, poziom T4, przedawkowanie lewotyroksyny, receptor beta-adrenergiczny, stan lękowy, stężenie T3, stymulacja receptorów beta-adrenergicznych, tachykardia, układ współczulny, wolna tyroksyna, zaburzenia neurotransmisji, zaburzenia rytmu serca