blokada receptorów alfa-adrenergicznych

Blokada receptorów alfa-adrenergicznych to mechanizm działania leków, które hamują aktywność receptorów alfa-adrenergicznych w organizmie. Receptory te są częścią układu współczulnego i reagują na katecholaminy (adrenalina, noradrenalina). Wyróżniamy dwa główne podtypy: alfa-1 i alfa-2, które pełnią różne funkcje fizjologiczne.

Leki blokujące receptory alfa-1 (np. doksazosyna, prazosyna, tamsulosyna) powodują rozkurcz mięśni gładkich naczyń krwionośnych i mięśni gładkich w szyi pęcherza moczowego oraz gruczole krokowym. Wykorzystywane są w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz łagodnego rozrostu prostaty, poprawiając odpływ moczu i zmniejszając objawy ze strony dolnych dróg moczowych.

Blokada receptorów alfa-2 jest wykorzystywana rzadziej w praktyce klinicznej. Leki działające na te receptory (np. johimbina) mogą zwiększać uwalnianie noradrenaliny i podwyższać ciśnienie tętnicze. Niektóre substancje o mieszanym działaniu antagonistycznym wobec receptorów alfa-1 i alfa-2 (np. fentolamina) stosowane są w specjalistycznych sytuacjach klinicznych, jak diagnostyka guza chromochłonnego.

Działania niepożądane związane z blokadą receptorów alfa obejmują głównie hipotonię ortostatyczną (zwłaszcza po pierwszej dawce leku), zawroty głowy, tachykardię odruchową oraz obrzęki obwodowe. Przy stosowaniu tych leków konieczne jest uwzględnienie możliwych interakcji z innymi substancjami wpływającymi na układ sercowo-naczyniowy.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl