nadżerki błony śluzowej dwunastnicy
Nadżerki błony śluzowej dwunastnicy to powierzchowne ubytki nabłonka, które nie przekraczają błony mięśniowej śluzówki. Stanowią one jedno z najczęstszych znalezisk endoskopowych w obrębie górnego odcinka przewodu pokarmowego i mogą być prekursorem owrzodzeń dwunastnicy.
Główne czynniki etiologiczne nadżerek dwunastnicy obejmują zakażenie Helicobacter pylori, stosowanie niesteroidowych leków przeciwzapalnych (NLPZ), stres, nadużywanie alkoholu oraz nadmierne wydzielanie kwasu solnego. Charakterystyczne objawy to ból w nadbrzuszu, zgaga, nudności oraz rzadziej krwawienie z przewodu pokarmowego.
Diagnostyka nadżerek dwunastnicy opiera się głównie na badaniu endoskopowym górnego odcinka przewodu pokarmowego, podczas którego widoczne są płytkie ubytki błony śluzowej. W trakcie badania możliwe jest również pobranie wycinków do badania histopatologicznego oraz wykonanie testu na obecność H. pylori.
Leczenie nadżerek dwunastnicy koncentruje się na eliminacji czynnika wywołującego, stosowaniu inhibitorów pompy protonowej (IPP), leków zobojętniających kwas solny oraz eradykacji H. pylori w przypadku potwierdzenia zakażenia. Nieleczone nadżerki mogą prowadzić do rozwoju owrzodzeń, krwawień lub perforacji ściany dwunastnicy.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dexak 25 mg
Deksleketoprofen, substancja czynna w preparacie Dexak (25 mg, roztwór doustny), przeszedł szerokie badania przedkliniczne oceniające jego bezpieczeństwo. Badania farmakologii bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz immunofarmakologii nie wykazały istotnych zagrożeń dla ludzi. W badaniach toksyczności przewlekłej na myszach i małpach ustalono poziom NOAEL przy dawkach dwukrotnie wyższych niż maksymalne zalecane dawki terapeutyczne, co wskazuje na odpowiedni margines bezpieczeństwa. Działania niepożądane, takie jak krew w kale, spowolniony przyrost masy ciała oraz nadżerki błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, pojawiały się jedynie przy ekspozycji 14-18 razy przekraczającej dawki stosowane u ludzi, co potwierdza względne bezpieczeństwo stosowania deksketoprofenu zgodnie z zaleceniami.
deksketoprofen, działanie niepożądane, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, immunofarmakologia, krew w kale, margines bezpieczeństwa, nadżerki błony śluzowej dwunastnicy, nadżerki błony śluzowej żołądka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NOAEL, potencjał kancerogenny, przeżycie zarodka, rozwój płodu, toksyczność przewlekła, toksyczność przewodu pokarmowego, trzeci trymestr ciąży, układ immunologiczny, wpływ na rozród - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – Dexak 25 mg
Deksketoprofen, substancja czynna leku Dexak, przeszedł kompleksowe badania przedkliniczne, które nie wykazały istotnych zagrożeń dla człowieka w zakresie farmakologii bezpieczeństwa, genotoksyczności oraz immunofarmakologii. Badania toksyczności przewlekłej na modelach zwierzęcych (myszy, małpy) ustaliły poziom NOAEL przy dawkach dwukrotnie wyższych niż maksymalne zalecane u ludzi, co wskazuje na znaczący margines bezpieczeństwa terapeutycznego. Działania niepożądane, takie jak krew w kale, spowolniony przyrost masy ciała oraz nadżerki błony śluzowej żołądka i dwunastnicy, obserwowano jedynie przy ekspozycji 14-18-krotnie przekraczającej dawki terapeutyczne, co potwierdza ograniczone ryzyko toksyczności przy standardowym stosowaniu.
badania kancerogenności, deksketoprofen, działanie rakotwórcze, farmakologia bezpieczeństwa, genotoksyczność, górny odcinek przewodu pokarmowego, immunofarmakologia, krew w kale, margines bezpieczeństwa terapeutycznego, nadżerki błony śluzowej dwunastnicy, nadżerki błony śluzowej żołądka, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, potencjał kancerogenny, poziom NOAEL, przeżycie zarodka-płodu, substancja czynna, toksyczność przewlekła, trzeci trymestr ciąży