infekcja wirusem cytomegalii
Infekcja wirusem cytomegalii (CMV) to powszechna choroba wirusowa, wywoływana przez wirus z rodziny Herpesviridae. CMV jest bardzo rozpowszechniony na całym świecie, a zakażenie nim często przebiega bezobjawowo u osób z prawidłową odpornością.
U pacjentów z obniżoną odpornością, takich jak biorcy przeszczepów, osoby z HIV/AIDS czy noworodki, infekcja CMV może prowadzić do poważnych powikłań. Zakażenie może dotyczyć różnych narządów, w tym płuc, wątroby, przewodu pokarmowego, siatkówki oka i ośrodkowego układu nerwowego.
Wirus cytomegalii przenosi się przez kontakt z płynami ustrojowymi zakażonej osoby, w tym śliną, moczem, krwią, nasieniem oraz wydzielinami pochwowymi. Może być również przekazywany od matki do dziecka podczas ciąży, co stanowi najpoważniejszą postać zakażenia, mogącą prowadzić do wad wrodzonych.
Diagnostyka infekcji CMV obejmuje badania serologiczne, wykrywanie DNA wirusa metodą PCR, a także hodowlę wirusa. W przypadkach wymagających leczenia stosuje się leki przeciwwirusowe, takie jak gancyklowir, walgancyklowir, foskarnet czy cidofowir. U pacjentów z grup ryzyka ważne jest regularne monitorowanie obecności wirusa oraz wczesne rozpoczęcie terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Infekcja wirusem cytomegalii – Zapobieganie i profilaktyka
Infekcja wirusem cytomegalii (CMV) stanowi istotne zagrożenie dla pacjentów z obniżoną odpornością, kobiet ciężarnych oraz noworodków. Profilaktyka obejmuje zarówno podstawowe zasady higieny, takie jak mycie rąk przez 15-20 sekund, unikanie dzielenia się naczyniami i kontaktu ze śliną dzieci, jak i farmakologiczne interwencje u pacjentów wysokiego ryzyka. W grupie biorców przeszczepów stosuje się leki przeciwwirusowe: letermovir (profilaktyka u dorosłych seropozytywnych biorców HSCT i biorców nerki z D+/R-), valgancyklowir (profilaktyka przez co najmniej 3 miesiące u pacjentów po transplantacji, zwłaszcza D+/R- lub po terapii depletującej limfocyty T), gancyklowir oraz acyklowir w wysokich dawkach. Strategie profilaktyczne obejmują profilaktykę uniwersalną oraz terapię wyprzedzającą monitorowaną ilościowymi testami kwasów nukleinowych. U pacjentów z HIV kluczowe jest utrzymanie liczby CD4 powyżej 100 komórek/mm³ dzięki terapii antyretrowirusowej (ART), bez rutynowego stosowania walgancyklowiru.
acyklowir, badanie przesiewowe, gancyklowir, immunosupresja, infekcja oportunistyczna, infekcja wirusem cytomegalii, komórki CD4, krwiotwórcze komórki macierzyste, letermowir, płyn ustrojowy, produkt krwiopochodny, profilaktyka uniwersalna, przeszczep allogeniczny, status serologiczny, terapia antyretrowirusowa, terapia wyprzedzająca, walacyklowir, walgancyklowir, wiremia CMV, wirus cytomegalii, wrodzona infekcja CMV, zakażenie CMV - Leksykon chorób i schorzeń
Infekcja wirusem cytomegalii – Diagnostyka i diagnoza
Infekcja wirusem cytomegalii (CMV) jest istotnym problemem klinicznym, szczególnie u noworodków z zakażeniem wrodzonym oraz u pacjentów z upośledzoną odpornością. Diagnostyka CMV opiera się na metodach serologicznych (ocena przeciwciał IgG, IgM oraz awidności IgG), molekularnych (PCR jakościowy, ilościowy i cyfrowy dPCR), testach antygenemii pp65 oraz klasycznych metodach hodowlanych i badaniach histopatologicznych. W diagnostyce prenatalnej złotym standardem jest PCR płynu owodniowego, wykonywany po 21. tygodniu ciąży, z czułością 78-98% i swoistością 92-98%. U noworodków do potwierdzenia zakażenia wrodzonego stosuje się PCR śliny i moczu pobranych w ciągu pierwszych 3 tygodni życia. Monitorowanie wiremii CMV za pomocą ilościowego PCR jest kluczowe w ocenie przebiegu zakażenia i odpowiedzi na leczenie, zwłaszcza u pacjentów po przeszczepach oraz u noworodków z objawowym zakażeniem.
amniocenteza, cidofowir, cyfrowy PCR, foskarnet, gancyklowir, hodowla komórkowa, hybrydyzacja in situ, infekcja wirusem cytomegalii, kwas nukleinowy, lek przeciwwirusowy, metoda immunohistochemiczna, niedosłuch czuciowo-nerwowy, oporność na leki, płyn owodniowy, płyn ustrojowy, przeciwciało anty-CMV, przeciwciało klasy IgG, przeciwciało klasy IgM, reakcja łańcuchowa polimerazy, serokonwersja, sucha kropla krwi, test awidności IgG, test ELISA, test serologiczny, walgancyklowir, wiremia, wrodzone zakażenie CMV, zakażenie CMV, zapalenie jelita grubego, zapalenie płuc, zapalenie przełyku, zapalenie siatkówki