bezdech śródsenny

Bezdech śródsenny (obturacyjny bezdech senny, OSA) to zaburzenie oddychania w czasie snu charakteryzujące się powtarzającymi się epizodami całkowitego (bezdech) lub częściowego (spłycenie oddychania) zatrzymania przepływu powietrza przez drogi oddechowe, pomimo zachowania wysiłku oddechowego. Epizody te są wynikiem zwężenia lub zamknięcia górnych dróg oddechowych na poziomie gardła.

Obturacyjny bezdech senny dotyka około 2-4% populacji ogólnej, częściej występuje u mężczyzn, osób otyłych oraz pacjentów w starszym wieku. Do głównych czynników ryzyka należą: otyłość, płeć męska, wiek, anomalie anatomiczne górnych dróg oddechowych, nadużywanie alkoholu i leków nasennych oraz predyspozycje genetyczne.

Podstawowe objawy bezdechu śródsennego to głośne, nieregularne chrapanie, przerwy w oddychaniu obserwowane przez partnera, nadmierna senność dzienna, uczucie niewyspania po przebudzeniu, poranne bóle głowy, problemy z koncentracją, drażliwość oraz nykturia. Nieleczony bezdech senny zwiększa ryzyko powikłań sercowo-naczyniowych, w tym nadciśnienia tętniczego, zaburzeń rytmu serca, udaru mózgu i zawału serca.

Diagnostyka obejmuje badanie polisomnograficzne, które jest złotym standardem rozpoznania. Metody leczenia obejmują redukcję masy ciała, unikanie alkoholu i leków nasennych, stosowanie aparatów CPAP (continuous positive airway pressure), aparatów wewnątrzustnych oraz, w wybranych przypadkach, leczenie chirurgiczne mające na celu poszerzenie górnych dróg oddechowych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl