upośledzenie motoryczne

Upośledzenie motoryczne (motoryki) to zaburzenie obejmujące nieprawidłowości w zakresie zdolności wykonywania ruchów dowolnych i koordynacji ruchowej. Dotyczy ono zarówno motoryki dużej (poruszanie się, utrzymywanie pozycji ciała) jak i małej (precyzyjne ruchy rąk, dłoni, palców). Może być wrodzone lub nabyte, a jego etiologia obejmuje uszkodzenia układu nerwowego, mięśniowego lub kostno-stawowego.

Najczęstsze przyczyny upośledzenia motorycznego to: mózgowe porażenie dziecięce, urazy czaszkowo-mózgowe, udary mózgu, choroby neurodegeneracyjne (choroba Parkinsona, stwardnienie rozsiane), dystrofie mięśniowe, rdzeniowy zanik mięśni oraz zespoły genetyczne. Diagnostyka opiera się na szczegółowym badaniu neurologicznym, testach funkcjonalnych, badaniach obrazowych (MRI, CT) oraz elektrofizjologicznych (EMG, ENG).

Leczenie upośledzenia motorycznego ma charakter multidyscyplinarny i obejmuje rehabilitację neuromotoryczną, fizjoterapię, terapię zajęciową, farmakoterapię (w zależności od przyczyny), a w niektórych przypadkach interwencje chirurgiczne. Istotne znaczenie ma wczesne rozpoczęcie terapii, szczególnie u dzieci, ze względu na neuroplastyczność mózgu. Postępowanie terapeutyczne powinno być indywidualnie dostosowane do potrzeb pacjenta, a jego celem jest poprawa funkcji motorycznych i zwiększenie samodzielności.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl