farmakokinetyka fulwestrantu

Farmakokinetyka fulwestrantu obejmuje jego absorpcję, dystrybucję, metabolizm i wydalanie w organizmie. Po domięśniowym podaniu fulwestrant jest powoli wchłaniany, osiągając maksymalne stężenie w surowicy po 5-7 dniach. Lek cechuje się dużą objętością dystrybucji i silnym wiązaniem z białkami osocza (99%).

Fulwestrant podlega metabolizmowi głównie w wątrobie, gdzie powstają liczne metabolity, w większości nieaktywne lub o niskiej aktywności przeciwestrogenowej. Główne szlaki metaboliczne obejmują oksydację, hydroksylację oraz koniugację z kwasem glukuronowym. W metabolizmie uczestniczą enzymy z rodziny cytochromu P450, szczególnie CYP3A4.

Wydalanie fulwestrantu zachodzi głównie z kałem (około 90%), w mniejszym stopniu z moczem. Okres półtrwania leku wynosi około 40 dni, co umożliwia podawanie w odstępach miesięcznych. Farmakokinetyka fulwestrantu wykazuje liniowość w zakresie dawek terapeutycznych i nie jest istotnie zmieniona u pacjentek z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl