farmakokinetyka fulwestrantu
Farmakokinetyka fulwestrantu obejmuje jego absorpcję, dystrybucję, metabolizm i wydalanie w organizmie. Po domięśniowym podaniu fulwestrant jest powoli wchłaniany, osiągając maksymalne stężenie w surowicy po 5-7 dniach. Lek cechuje się dużą objętością dystrybucji i silnym wiązaniem z białkami osocza (99%).
Fulwestrant podlega metabolizmowi głównie w wątrobie, gdzie powstają liczne metabolity, w większości nieaktywne lub o niskiej aktywności przeciwestrogenowej. Główne szlaki metaboliczne obejmują oksydację, hydroksylację oraz koniugację z kwasem glukuronowym. W metabolizmie uczestniczą enzymy z rodziny cytochromu P450, szczególnie CYP3A4.
Wydalanie fulwestrantu zachodzi głównie z kałem (około 90%), w mniejszym stopniu z moczem. Okres półtrwania leku wynosi około 40 dni, co umożliwia podawanie w odstępach miesięcznych. Farmakokinetyka fulwestrantu wykazuje liniowość w zakresie dawek terapeutycznych i nie jest istotnie zmieniona u pacjentek z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby lub nerek.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fulvestrant Sandoz 250 mg/5 ml
Fulwestrant, stosowany w dawce 250 mg/5 ml jako roztwór do wstrzykiwań (Fulvestrant Sandoz), jest przeciwwskazany u kobiet w ciąży oraz karmiących piersią ze względu na udokumentowaną toksyczność reprodukcyjną w badaniach przedklinicznych na zwierzętach. Lek przenika przez łożysko i do mleka samic szczura, co wiąże się z ryzykiem wad rozwojowych, zwiększoną śmiertelnością płodów oraz potencjalnym negatywnym wpływem na niemowlęta karmione piersią. W związku z tym, u kobiet w wieku rozrodczym konieczne jest stosowanie skutecznej antykoncepcji przez cały okres terapii oraz przez 2 lata po zakończeniu leczenia, a także wykluczenie ciąży przed rozpoczęciem terapii. W przypadku zajścia w ciążę podczas leczenia, należy natychmiast przerwać podawanie fulwestrantu i rozważyć specjalistyczne prowadzenie ciąży.
antagonista receptora estrogenowego, bezpieczeństwo farmakoterapii, charakterystyka produktu leczniczego, działanie niepożądane, farmakokinetyka fulwestrantu, fulwestrant, karmienie piersią, metoda antykoncepcji, przenikanie do mleka, przenikanie przez łożysko, roztwór do wstrzykiwań, śmiertelność płodu, świadoma zgoda pacjenta, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu - Leksykon leków
Interakcje leku – Fulvestrant Fresenius Kabi 250 mg/5 ml
Fulwestrant Fresenius Kabi (250 mg/5 ml, roztwór do wstrzykiwań) wykazuje stabilny profil farmakokinetyczny bez istotnych klinicznie interakcji z lekami modulującymi aktywność enzymu CYP3A4. Badania kliniczne z midazolamem (substrat CYP3A4), ryfampicyną (induktor CYP3A4) oraz ketokonazolem (inhibitor CYP3A4) potwierdziły brak wpływu na klirens fulwestrantu, co eliminuje konieczność modyfikacji dawki w trakcie jednoczesnego stosowania tych leków. Podobnie, potencjalne interakcje z innymi induktorami (np. karbamazepina, fenytoina) i inhibitorami CYP3A4 (np. itrakonazol, klarytromycyna) są mało prawdopodobne na podstawie dostępnych danych.
CYP3A4, cytochrom P450, dehydrogenaza alkoholowa, działania niepożądane, etanol, farmakokinetyka fulwestrantu, fenytoina, fulwestrant, inhibitory CYP3A4, iniekcja domięśniowa, interakcje farmakodynamiczne, interakcje farmakokinetyczne, interakcje lekowe, itrakonazol, karbamazepina, ketokonazol, klarytromycyna, klirens fulwestrantu, midazolam, ośrodkowy układ nerwowy, roztwór do wstrzykiwań, ryfampicyna, zawroty głowy