wstrząs oporny na katecholaminę
Wstrząs oporny na katecholaminę to stan kliniczny charakteryzujący się utrzymującą się niestabilnością hemodynamiczną pomimo zastosowania standardowych dawek leków wazopresyjnych z grupy katecholamin (adrenalina, noradrenalina, dopamina). Stan ten cechuje się niedostateczną perfuzją tkankową, hipotensją i dysfunkcją narządową, które nie ustępują pomimo intensywnej terapii płynowej oraz zwiększania dawek katecholamin.
Patofizjologicznie wstrząs oporny na katecholaminę wiąże się z desensytyzacją receptorów adrenergicznych, niewydolnością nadnerczy względną lub bezwzględną, kwasicą metaboliczną oraz dysfunkcją śródbłonka naczyniowego. Występuje najczęściej w przebiegu wstrząsu septycznego, kardiogennego lub jako element zespołu niewydolności wielonarządowej.
W terapii wstrząsu opornego na katecholaminę stosuje się leki o alternatywnych mechanizmach działania, takie jak wazopresyna, angiotensyna II czy metylotioniną (błękit metylenowy). Istotne znaczenie ma również uzupełnienie steroidów (hydrokortyzonu), kontrola glikemii oraz identyfikacja i leczenie przyczyny podstawowej. Wstrząs oporny na katecholaminę wiąże się z wysoką śmiertelnością i wymaga wielokierunkowego podejścia terapeutycznego w warunkach intensywnej terapii.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Empesin
Empesin (40 IU/2 ml) to koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji zawierający octan argipresyny, stosowany jako lek drugiego rzutu w terapii wstrząsu opornego na katecholaminy, gdy nie udaje się utrzymać odpowiedniego ciśnienia perfuzyjnego pomimo substytucji objętości i podania wazopresorów katecholaminergicznych. Podawanie argipresyny wymaga ścisłego monitorowania parametrów hemodynamicznych oraz funkcji narządów, a także unikania podawania bolusowego. Produkt nie powinien być stosowany zamiennie z innymi preparatami argipresyny wyrażonymi w innych jednostkach (np. P.U.), aby zapobiec błędom dawkowania. Empesin zawiera mniej niż 1 mmol sodu (23 mg) na ml, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej.
apatia, argipresyna, astma, ból głowy, bolus, choroby serca i naczyń, ciśnienie perfuzyjne, drgawki, migrena, niedokrwienie jelit, niedokrwienie kończyn, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, octan argipresyny, padaczka, parametry hemodynamiczne, perfuzja kończyn, retencja wody, roztwór do infuzji, senność, śpiączka terminalna, wazopresory katecholaminergiczne, wstrząs oporny na katecholaminę, zatrucie wodne, zawał jelit, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Argipresyna – Specjalne ostrzeżenia i środki ostrożności
Argipresyna (octan argipresyny) stosowana w postaci produktu Empesin wymaga ścisłego przestrzegania zasad dawkowania i monitorowania ze względu na ryzyko poważnych działań niepożądanych, w tym nagłych zmian hemodynamicznych oraz niedokrwienia mięśnia sercowego, jelit i kończyn. Produkt nie powinien być stosowany zamiennie z innymi preparatami argipresyny wyrażonymi w innych jednostkach (np. Pressor Units P.U.), aby uniknąć błędów dawkowania. Argipresyny nie należy podawać w bolusie w leczeniu wstrząsu opornego na katecholaminy, a terapię należy rozpocząć dopiero po niewystarczającej skuteczności substytucji objętości i wazopresorów katecholaminergicznych. Monitorowanie powinno obejmować parametry hemodynamiczne (ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca), perfuzję narządową, stan nawodnienia oraz funkcję poszczególnych narządów.
akcja serca, argipresyna, astma, choroba wieńcowa, ciśnienie perfuzyjne, ciśnienie tętnicze, drgawki, działanie antydiuretyczne, funkcja nerek, migrena, nadciśnienie tętnicze, napad drgawkowy, nawodnienie organizmu, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, padaczka, parametry hemodynamiczne, perfuzja kończyn, perfuzja narządowa, populacja pediatryczna, równowaga elektrolitowa, rzut serca, skurcz oskrzeli, śpiączka terminalna, wazopresory katecholaminergiczne, woda pozakomórkowa, wstrząs oporny na katecholaminę, zatrucie wodne, zawał mięśnia sercowego