eliminacja amlodypiny
Amlodypina to lek z grupy antagonistów kanału wapniowego (blokerów kanału wapniowego), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby wieńcowej. Eliminacja amlodypiny odnosi się do procesów usuwania tego leku z organizmu pacjenta.
Amlodypina charakteryzuje się długim okresem półtrwania, wynoszącym około 35-50 godzin, co pozwala na jej podawanie raz na dobę. Lek jest metabolizowany głównie w wątrobie przez enzymy cytochromu P450, zwłaszcza CYP3A4. Około 90% dawki ulega przemianie do nieaktywnych metabolitów.
Eliminacja amlodypiny zachodzi przede wszystkim przez nerki – około 60% metabolitów jest wydalanych z moczem, natomiast pozostała część z kałem. Zaledwie 5-10% amlodypiny jest wydalane w niezmienionej postaci. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek lub wątroby eliminacja leku może być spowolniona, co może prowadzić do kumulacji substancji w organizmie.
Znajomość procesów eliminacji amlodypiny ma istotne znaczenie kliniczne, szczególnie przy planowaniu terapii u pacjentów z niewydolnością narządów odpowiedzialnych za metabolizm i wydalanie leku, a także przy ocenie potencjalnych interakcji lekowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Alotendin 5 mg + 10 mg
Alotendin to preparat złożony zawierający bisoprolol fumaranu (5-10 mg) oraz amlodypinę (5-10 mg) stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego u pacjentów, u których ciśnienie jest już kontrolowane tymi składnikami podawanymi oddzielnie. Lek dostępny jest w czterech dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, podawany raz na dobę, najlepiej rano, niezależnie od posiłku. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności wątroby i nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) dawka bisoprololu nie powinna przekraczać 10 mg, co ogranicza stosowanie preparatów Alotendin do form zawierających maksymalnie 10 mg bisoprololu. U osób starszych zaleca się ostrożność przy zwiększaniu dawki ze względu na zmienioną farmakokinetykę. Nie zaleca się stosowania u dzieci i młodzieży poniżej 18 roku życia z powodu braku danych klinicznych.
amlodypina, amlodypiny bezylan, beta-adrenolityk, bisoprololu fumaran, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, dializa, działania niepożądane, działanie przeciwnadciśnieniowe, eliminacja amlodypiny, farmakokinetyka, incydent wieńcowy, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, pacjent pediatryczny, preparat złożony, schorzenia układu sercowo-naczyniowego, tachykardia, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zjawisko odbicia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Vilpin 10 mg
Vilpin, zawierający amlodypinę w postaci benzenosulfonianu, jest dostępny w tabletkach 5 mg (oznaczone „A5”) i 10 mg (oznaczone „A10” z kreską dzielącą), które można dzielić na równe dawki. W leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej u dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi pacjenta. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) z nadciśnieniem początkowa dawka to 2,5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 5 mg po 4 tygodniach, natomiast brak jest danych dla dzieci poniżej 6 lat. Lek można stosować jednocześnie z tiazydowymi diuretykami, alfa- i beta-adrenolitykami oraz inhibitorami ACE bez konieczności modyfikacji dawkowania. Amlodypina jest dobrze tolerowana u osób starszych, jednak wymaga ostrożności przy zwiększaniu dawki.
amlodypina, benzenosulfonian, dializa, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, eliminacja amlodypiny, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, lek przeciwdławicowy, nadciśnienie tętnicze, receptor beta-adrenergiczny, redukcja ciśnienia tętniczego, stężenie amlodypiny w surowicy, terapia skojarzona, wchłanianie amlodypiny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Alotendin 10 mg + 5 mg
Alotendin to lek złożony zawierający bisoprolol fumaran oraz amlodypinę (w postaci bezylanu), dostępny w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, stosowany u pacjentów z kontrolowanym ciśnieniem tętniczym przy podawaniu obu składników osobno w tych samych dawkach. Zalecana dawka to 1 tabletka raz na dobę, podawana doustnie, z posiłkiem lub bez, bez rozgryzania. Nagłe przerwanie terapii jest przeciwwskazane, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, gdzie konieczne jest stopniowe zmniejszanie dawki. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby eliminacja amlodypiny jest wydłużona, a dobowa dawka bisoprololu nie powinna przekraczać 10 mg. W przypadku ciężkich zaburzeń nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min) również ogranicza się bisoprolol do 10 mg/dobę, przy czym amlodypina nie jest dializowalna.
amlodypina, bisoprololu fumaran, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, dawka dobowa, dawkowanie leku, dializa, eliminacja amlodypiny, klirens kreatyniny, pacjent w podeszłym wieku, podanie doustne, produkt leczniczy, produkt złożony, tabletka, wariant dawkowania, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaostrzenie choroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ramladio 5 mg + 10 mg
Ramladio to preparat złożony zawierający ramipryl i amlodypinę, dostępny w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, stosowany w terapii nadciśnienia tętniczego. Lek nie jest wskazany do inicjacji leczenia, a pacjent powinien być wcześniej ustabilizowany na oddzielnych składnikach. Dawkowanie ustala się na podstawie dotychczas stosowanych dawek, przy czym w trakcie terapii modyfikacje dawkowania poszczególnych składników należy przeprowadzać oddzielnie. Szczególną ostrożność wymaga stosowanie u pacjentów przyjmujących leki moczopędne, z zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny ≥60 ml/min: dawka początkowa ramiprylu 2,5 mg, maksymalna 10 mg; 30-60 ml/min: 2,5 mg i maks. 5 mg; 10-30 ml/min: 1,25 mg i maks. 5 mg; pacjenci hemodializowani: 1,25 mg, maks. 5 mg podawane po dializie) oraz u osób z zaburzeniami czynności wątroby, gdzie maksymalna dawka ramiprylu wynosi 2,5 mg/dobę, a eliminacja amlodypiny może być wydłużona. U pacjentów w podeszłym wieku zaleca się ostrożne zwiększanie dawki, natomiast lek jest przeciwwskazany u dzieci poniżej 18 lat oraz u bardzo starszych i wyniszczonych pacjentów.
amlodypina, czynność nerek, działanie niepożądane, eliminacja amlodypiny, interakcja lekowa, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, odwodnienie, pacjent dializowany, pacjent hemodializowany, przeciwwskazanie, ramipryl, sok grejpfrutowy, stężenie potasu, substancja czynna, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie elektrolitowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tenox 5 mg
Tenox, zawierający amlodypinę maleinian w dawkach 5 mg i 10 mg, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej. Standardowa dawka początkowa u dorosłych wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się podobny schemat dawkowania, jednak z zachowaniem ostrożności przy zwiększaniu dawki. W przypadku łagodnych do umiarkowanych zaburzeń czynności wątroby zaleca się rozpoczęcie terapii od możliwie najmniejszej dawki, natomiast u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane i stopniowo zwiększane. U chorych z niewydolnością nerek stosuje się standardowe dawkowanie, podkreślając, że amlodypina nie jest usuwana podczas dializy. U dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat z nadciśnieniem początkowa dawka wynosi 2,5 mg raz na dobę (co jednak nie jest możliwe do uzyskania z preparatu Tenox), a po 4 tygodniach, w razie braku efektu, dawkę można zwiększyć do 5 mg raz na dobę. Brak danych dotyczących stosowania u dzieci poniżej 6 lat.
amlodypina, beta-bloker, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ciśnienie tętnicze, dializa, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, eliminacja amlodypiny, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwdławicowy, maleinian, nadciśnienie tętnicze, stężenie amlodypiny w surowicy, tabletka ze ściętą krawędzią, tiazydowy lek moczopędny, uszkodzenie nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Normodipine 5 mg
Normodipine, zawierający amlodypinę bezylan w dawkach 5 mg i 10 mg, jest stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca. Standardowa dawka początkowa u dorosłych wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi klinicznej. Lek może być stosowany zarówno w monoterapii, jak i w skojarzeniu z innymi lekami hipotensyjnymi, takimi jak tiazydowe diuretyki, beta-adrenolityki, alfa-adrenolityki oraz inhibitory ACE, bez konieczności modyfikacji dawki amlodypiny. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z zaburzeniami czynności nerek zaleca się standardowe dawkowanie, natomiast u osób z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami wątroby dawkę należy dobierać ostrożnie, rozpoczynając od najniższej dostępnej (5 mg), a u pacjentów z ciężkimi zaburzeniami wątroby dawkowanie powinno być indywidualne i stopniowo zwiększane.
amlodypina bezylan, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, eliminacja amlodypiny, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący receptor beta, lek blokujący receptor beta-adrenergiczny, lek hipotensyjny, nadciśnienie tętnicze, populacja pediatryczna, terapia nadciśnienia tętniczego, tiazydowy lek moczopędny, uszkodzenie nerek, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ramladio 10 mg + 5 mg
Produkt leczniczy Ramladio, zawierający ramipryl i amlodypinę w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, jest wskazany do stosowania u pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, jednak nie powinien być stosowany jako lek inicjujący terapię. Zalecana dawka to jedna kapsułka na dobę, przy czym przed wprowadzeniem leku złożonego pacjent powinien być ustabilizowany na indywidualnych dawkach obu substancji czynnych. Dawkowanie ramiprylu wymaga dostosowania w zależności od klirensu kreatyniny: dla ≥60 ml/min dawka początkowa wynosi 2,5 mg/dobę, maksymalna 10 mg; dla 30-60 ml/min 2,5 mg/dobę, maksymalna 5 mg; dla 10-30 ml/min 1,25 mg/dobę, maksymalna 5 mg; u pacjentów dializowanych dawka początkowa to 1,25 mg/dobę, maksymalna 5 mg. Amlodypina nie wymaga modyfikacji dawki w niewydolności nerek, jednak należy zachować ostrożność u pacjentów dializowanych. U pacjentów z zaburzeniami czynności wątroby stosowanie Ramladio wymaga szczególnej ostrożności, a dawka ramiprylu nie powinna przekraczać 2,5 mg/dobę, co nie jest możliwe do osiągnięcia przy użyciu tego produktu. U osób w podeszłym wieku zaleca się ostrożność, zwłaszcza przy zwiększaniu dawki ramiprylu, natomiast stosowanie u dzieci poniżej 18 lat jest niewskazane ze względu na brak danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności.
czynność nerek, działanie niepożądane, eliminacja amlodypiny, hemodializoterapia, interakcja lekowa, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, lek moczopędny, lek złożony, nadciśnienie tętnicze, niedobór elektrolitów, podeszły wiek, ramipryl i amlodypina, sok grejpfrutowy, stężenie potasu w surowicy, substancja czynna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlodipine Medreg 5 mg
Amlodipine Medreg jest dostępny w tabletkach 5 mg i 10 mg, z możliwością podziału na równe dawki. W leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg w zależności od odpowiedzi pacjenta. U dzieci i młodzieży (6-17 lat) dawka początkowa to 2,5 mg, z możliwością zwiększenia do 5 mg po 4 tygodniach, natomiast brak jest danych dla dzieci poniżej 6 lat. U pacjentów z łagodnymi lub umiarkowanymi zaburzeniami czynności wątroby dawkowanie wymaga ostrożności i indywidualnego dostosowania, a u osób z ciężkimi zaburzeniami wątroby leczenie należy rozpoczynać od najmniejszej dawki z powolnym zwiększaniem. W przypadku niewydolności nerek stosuje się standardowe dawkowanie, gdyż amlodypina nie jest usuwana podczas dializy. U osób w podeszłym wieku stosuje się standardowe dawki, jednak z zachowaniem ostrożności przy zwiększaniu dawki.
amlodypina, ciśnienie tętnicze, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, działanie synergistyczne, eliminacja amlodypiny, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek blokujący receptory beta-adrenergiczne, nadciśnienie tętnicze, stężenie amlodypiny w surowicy, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, wywiad medyczny, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amlonor 10 mg
Amlonor (amlodypina bezylan) jest dostępny w tabletkach o dawkach 5 mg i 10 mg, przeznaczonych do podawania doustnego. W leczeniu nadciśnienia tętniczego oraz dławicy piersiowej u dorosłych zalecana dawka początkowa wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do maksymalnie 10 mg na dobę w zależności od odpowiedzi klinicznej. U pacjentów w podeszłym wieku stosuje się podobny schemat dawkowania, jednak z zachowaniem ostrożności przy zwiększaniu dawki. U dzieci i młodzieży w wieku 6-17 lat dawka początkowa wynosi 2,5 mg/dobę, którą można zwiększyć do 5 mg/dobę po 4 tygodniach, jeśli nie osiągnięto pożądanej kontroli ciśnienia. Dla dzieci poniżej 6 lat brak jest danych dotyczących stosowania amlodypiny.
amlodypina, Amlonor, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, dławica oporna na azotany, dławica piersiowa, eliminacja amlodypiny, farmakokinetyka amlodypiny, inhibitor konwertazy angiotensyny, lek alfa-adrenolityczny, lek beta-adrenolityczny, lek przeciwdławicowy, nadciśnienie tętnicze, podawanie doustne, receptor beta-adrenergiczny, stężenie amlodypiny w surowicy, terapia skojarzona, tiazydowy lek moczopędny, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Co-Amlessa 4 mg + 5 mg + 1,25 mg
Co-Amlessa to lek złożony zawierający peryndopryl z tert-butyloaminą, amlodypinę (w postaci bezylanu) oraz indapamid, stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, jednak nie jako terapia początkowa. Maksymalna dawka dobowa wynosi 8 mg peryndoprylu, 10 mg amlodypiny i 2,5 mg indapamidu, podawana w jednej tabletce rano przed posiłkiem. U pacjentów z niewydolnością nerek eliminacja peryndoprylu jest zmniejszona, co wymaga monitorowania stężenia kreatyniny i potasu. Lek jest przeciwwskazany u osób z klirensem kreatyniny poniżej 30 ml/min, a dawki 8 mg + 5 mg + 2,5 mg oraz 8 mg + 10 mg + 2,5 mg są przeciwwskazane przy klirensie poniżej 60 ml/min. Amlodypina nie jest eliminowana podczas dializy i jej stężenie nie zależy od stopnia niewydolności nerek.
amlodypina, bezylan amlodypiny, ciężkie zaburzenia czynności nerek, ciężkie zaburzenia czynności wątroby, Co-Amlessa, dializa, eliminacja amlodypiny, eliminacja peryndoprylu, indapamid, klirens kreatyniny, lek złożony, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, peryndopryl, stężenie amlodypiny, stężenie kreatyniny, stężenie potasu, umiarkowane zaburzenia czynności nerek, umiarkowane zaburzenia czynności wątroby