beta-cyklodekstryna

Beta-cyklodekstryna to cykliczny oligosacharyd składający się z siedmiu jednostek glukozy połączonych wiązaniami alfa-1,4-glikozydowymi. Dzięki swojej strukturze tworzy toroid (kształt przypominający pączek) z hydrofobową wnęką i hydrofilową powierzchnią zewnętrzną. Ta unikalna budowa umożliwia jej tworzenie kompleksów inkluzyjnych z różnymi cząsteczkami, szczególnie tymi o charakterze hydrofobowym.

W medycynie beta-cyklodekstryna jest powszechnie stosowana jako nośnik leków, poprawiający ich rozpuszczalność, stabilność i biodostępność. Zdolność do tworzenia kompleksów inkluzyjnych umożliwia maskowanie nieprzyjemnego smaku leków, ochronę substancji wrażliwych na światło lub utlenianie, a także kontrolowane uwalnianie substancji aktywnych. Jest stosowana w preparatach doustnych, parenteralnych, ocznych oraz w postaci systemów transdermalnych.

Beta-cyklodekstryna jest również wykorzystywana w badaniach biochemicznych i diagnostyce laboratoryjnej jako czynnik solubilizujący dla związków hydrofobowych. W toksykologii klinicznej znalazła zastosowanie jako środek do wiązania i usuwania toksyn lipidowych. Według FDA i EMA, beta-cyklodekstryna jest uznawana za substancję pomocniczą o niskiej toksyczności przy podaniu doustnym, jednak należy zachować ostrożność przy podaniu parenteralnym ze względu na potencjalną nefrotoksyczność.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl