alkohol metylowy
Alkohol metylowy (metanol) to najprostszy alkohol alifatyczny o wzorze CH₃OH, będący bezbarwną cieczą o charakterystycznym zapachu. W przeciwieństwie do alkoholu etylowego, metanol jest silnie toksyczny dla człowieka, gdyż w organizmie metabolizowany jest do kwasu mrówkowego i aldehydu mrówkowego, które powodują kwasicę metaboliczną oraz uszkodzenie układu nerwowego.
Zatrucie metanolem stanowi stan zagrożenia życia. Dawka śmiertelna wynosi 30-100 ml, choć notowano zgony po spożyciu zaledwie 15 ml. Objawy kliniczne pojawiają się po okresie latencji trwającym 12-24 godziny i obejmują zaburzenia widzenia (mroczki, widzenie „jak we mgle”, ślepota), bóle głowy, nudności, wymioty, bóle brzucha oraz zaburzenia świadomości. W badaniach laboratoryjnych charakterystyczna jest głęboka kwasica metaboliczna z wysoką luką anionową.
Leczenie zatrucia alkoholem metylowym wymaga natychmiastowej interwencji i obejmuje podanie etanolu jako antidotum (kompetycyjnie hamuje metabolizm metanolu), korekcję kwasicy wodorowęglanami, hemodializę w ciężkich przypadkach oraz podanie folinianu wapnia. W terapii stosuje się również fomepizol, który blokuje dehydrogenazę alkoholową skuteczniej niż etanol. Opóźnienie wdrożenia leczenia zwiększa ryzyko trwałego uszkodzenia nerwu wzrokowego i śmierci.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Sewofluran – Właściwości farmakodynamiczne
Sewofluran, chlorowcowany eter metyloizopropylowy (masa cząsteczkowa 200,05), jest halogenowym środkiem do wziewnego znieczulenia ogólnego (kod ATC: N01AB08), charakteryzującym się szybkim początkiem i wybudzeniem ze znieczulenia dzięki niskim współczynnikom podziału krew/gaz (0,63-0,69 w 37°C). Jego minimalne stężenie pęcherzykowe (MAC) dla 40-letniego pacjenta wynosi 2,05% przy podawaniu z tlenem, a wartość ta maleje z wiekiem oraz w obecności podtlenku azotu. Sewofluran wywołuje dawkozależne efekty: utratę przytomności, odwracalne zniesienie bólu i aktywności ruchowej, osłabienie odruchów autonomicznych oraz hamowanie czynności oddechowej i układu krążenia. W badaniach klinicznych wykazano, że sewofluran minimalnie wpływa na ciśnienie śródczaszkowe u pacjentów z prawidłowym ciśnieniem, zachowując reakcję na CO₂, jednak u pacjentów z ryzykiem wzrostu ciśnienia śródczaszkowego wymagana jest ostrożność i stosowanie dodatkowych metod obniżających ciśnienie.
alkohol metylowy, ciśnienie perfuzyjne mózgu, ciśnienie śródczaszkowe, ciśnienie tętnicze krwi, deficyt poznawczy, drzewo tchawiczo-oskrzelowe, formaldehyd, halogenowy węglowodór, hamowanie oddychania, heksafluoroizopropanol, indukcja znieczulenia, kwas glukuronowy, kwas Lewisa, pochłaniacz CO2, pochodna eteru, podrażnienie dróg oddechowych, podtlenek azotu, produkt rozkładu, próg arytmogenny, sewofluran, tlenek węgla, utrata przytomności, uwrażliwienie mięśnia sercowego, współczynnik podziału krew/gaz, wziewny środek znieczulenia, znieczulenie wziewne ogólne, zniesienie bólu