bisoprolol
Bisoprolol jest wybiórczym antagonistą receptorów beta1-adrenergicznych (beta-blokerem), stosowanym głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca oraz przewlekłej niewydolności serca. Jego wysoka selektywność wobec receptorów beta1 sprawia, że wywiera silny efekt w obrębie mięśnia sercowego, przy minimalnym wpływie na receptory beta2 w oskrzelach i naczyniach obwodowych.
Bisoprolol zmniejsza częstość akcji serca, siłę skurczu mięśnia sercowego oraz opór obwodowy, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego i zmniejszenia zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen. W niewydolności serca lek ten, stosowany w stopniowo zwiększanych dawkach, przyczynia się do poprawy funkcji lewej komory, zmniejszenia objawów klinicznych i śmiertelności pacjentów.
Dawkowanie bisoprololu zależy od wskazania klinicznego i indywidualnej tolerancji pacjenta. W terapii nadciśnienia tętniczego zwykle stosuje się 5-10 mg raz dziennie, natomiast w niewydolności serca terapię rozpoczyna się od niskich dawek (1,25 mg), które stopniowo zwiększa się do dawki docelowej 10 mg. Lek cechuje się korzystnym profilem farmakokinetycznym z długim okresem półtrwania (10-12 godzin), co umożliwia podawanie go raz na dobę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Piramil Biso 2,5 mg + 1,25 mg
Preparat Piramil Biso jest lekiem złożonym zawierającym ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny β₁-adrenolityk), stosowanym u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą wieńcową, przewlekłą niewydolnością serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory oraz nadciśnieniem tętniczym, w tym współistniejącym z przewlekłym zespołem wieńcowym. Lek jest wskazany wyłącznie jako terapia zastępcza u pacjentów, którzy wcześniej stosowali oba składniki oddzielnie w identycznych dawkach i uzyskali stabilizację kliniczną. Dostępne dawki ramiprylu i bisoprololu to odpowiednio 2,5 mg do 10 mg oraz 1,25 mg do 10 mg, podawane w kapsułkach twardych, co umożliwia indywidualne dostosowanie terapii. Preparat jest szczególnie zalecany u pacjentów z wysokim ryzykiem sercowo-naczyniowym, w tym z chorobą wieńcową, przebytym udarem mózgu, chorobą naczyń obwodowych, cukrzycą z dodatkowymi czynnikami ryzyka oraz po ostrym zawale mięśnia sercowego z rozwiniętą niewydolnością serca po 48 godzinach od zdarzenia.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, bisoprolol, choroba naczyń obwodowych, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wieńcowa, cukrzyca, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, czynność skurczowa lewej komory, frakcja wyrzutowa lewej komory, inhibitor ACE, lek hipotensyjny, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, objawy niewydolności serca, ostra faza zawału, prewencja wtórna, ramipryl, rewaskularyzacja naczyń wieńcowych, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, zespół wieńcowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Corsib 2,5 mg
Corsib jest lekiem zawierającym bisoprololu fumaranu w dawkach 2,5 mg, 5 mg oraz 10 mg, odpowiadających odpowiednio 2,12 mg, 4,24 mg i 8,48 mg aktywnego bisoprololu. Tabletki mają średnicę 7 mm i różnią się kolorem oraz kształtem w zależności od dawki: 2,5 mg – żółte, płaskie z linią podziału; 5 mg – białe, obustronnie wypukłe z linią podziału; 10 mg – ciemnoróżowe, płaskie z linią podziału i wytłoczoną cyfrą „10”. Substancje pomocnicze obejmują celulozę mikrokrystaliczną (typ 101 i 102), krospowidon (typ A) oraz magnezu stearynian, a także barwniki (tlenek żelaza żółty i czerwony) odpowiedzialne za charakterystyczne zabarwienie tabletek, ułatwiające identyfikację dawki.
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Concor 5 5 mg
Bisoprolol, jako selektywny beta1-adrenolityk, może negatywnie wpływać na przebieg ciąży oraz rozwój płodu, powodując powikłania takie jak opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, śmierć wewnątrzmaciczna, poronienie czy poród przedwczesny. U noworodków narażonych na bisoprolol obserwuje się ryzyko hipoglikemii oraz bradykardii, co wymaga ścisłej obserwacji klinicznej w pierwszych 72 godzinach życia. W trakcie ciąży zaleca się stosowanie bisoprololu wyłącznie w sytuacjach bezwzględnej konieczności, z regularnym monitorowaniem przepływu maciczno-łożyskowego oraz wzrostu płodu za pomocą badań dopplerowskich i ultrasonograficznych. W przypadku wykrycia niekorzystnych efektów należy rozważyć alternatywne metody leczenia.
badanie dopplerowskie, badanie ultrasonograficzne, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, działanie hipoglikemizujące, hipoglikemia, karmienie piersią, lek adrenomimetyczny, lek przeciwcukrzycowy, niedociśnienie tętnicze, perfuzja łożyskowa, poród przedwczesny, poronienie, przepływ krwi przez łożysko, przepływ maciczno-łożyskowy, receptor beta1-adrenergiczny, śmierć wewnątrzmaciczna płodu, wiek rozrodczy, wzrost wewnątrzmaciczny płodu, znieczulenie ogólne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Bisoprolol VP 10 mg
Bisoprolol fumaranu, jako selektywny β1-adrenolityk, stosowany u kobiet w ciąży wiąże się z ryzykiem poważnych powikłań, takich jak opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, śmierć wewnątrzmaciczna, poronienie oraz przedwczesny poród, wynikających z ograniczenia przepływu maciczno-łożyskowego. U noworodków narażonych na bisoprolol w okresie prenatalnym obserwuje się ryzyko hipoglikemii oraz bradykardii, szczególnie w pierwszych 72 godzinach życia, co wymaga intensywnego monitorowania stężenia glukozy, czynności serca, ciśnienia tętniczego oraz ogólnego stanu klinicznego dziecka. Decyzja o zastosowaniu bisoprololu w ciąży powinna być podejmowana wyłącznie przy wyraźnej konieczności, z uwzględnieniem korzyści dla matki przewyższających potencjalne ryzyko dla płodu, a leczenie powinno obejmować regularną ocenę przepływu maciczno-łożyskowego oraz wzrostu płodu.
beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, ciśnienie tętnicze, działanie farmakologiczne, glikemia, hipoglikemia, nieselektywny beta-adrenolityk, poród przedwczesny, poronienie, przenikanie leku do mleka, przepływ łożyskowy, przepływ maciczno-łożyskowy, receptor beta1-adrenergiczny, śmierć wewnątrzmaciczna, trymestr ciąży, wzrost wewnątrzmaciczny płodu - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ramizek Plus 2,5 mg + 2,5 mg
Lek Ramizek Plus to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), dostępny w sześciu dawkach: 2,5 mg + 1,25 mg, 2,5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 5 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Wskazania do stosowania obejmują nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze ze współistniejącym przewlekłym zespołem wieńcowym (zwłaszcza po zawale mięśnia sercowego lub rewaskularyzacji) oraz przewlekłą niewydolność serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory. Dawka 2,5 mg + 1,25 mg jest ograniczona do terapii substytucyjnej w przewlekłym zespole wieńcowym i niewydolności serca, bez wskazań do monoterapii nadciśnienia. Preparat jest przeznaczony wyłącznie dla dorosłych pacjentów wcześniej stabilizowanych na równoczesnym stosowaniu ramiprylu i bisoprololu w tych samych dawkach.
adherencja terapeutyczna, beta-adrenolityk, bisoprolol, choroba sercowo-naczyniowa, dysfunkcja skurczowa lewej komory, frakcja wyrzutowa lewej komory, fumaran bisoprololu, inhibitor ACE, laktoza jednowodna, monoterapia nadciśnienia, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, ramipryl, terapia substytucyjna, wielochorobowość, zabieg rewaskularyzacyjny, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Alotendin 10 mg + 5 mg
Alotendin to lek zawierający bisoprolol fumaran oraz amlodypinę bezylan, dostępny w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg w formie tabletek. Profil bezpieczeństwa odzwierciedla działania niepożądane obu substancji czynnych, klasyfikowane według częstości występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000). Najczęstsze działania niepożądane amlodypiny to senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, zaczerwienienie skóry, ból brzucha, nudności, obrzęki okolicy kostek oraz zmęczenie. Bisoprolol może powodować zmęczenie, depresję, zaburzenia rytmu serca (bradykardia, tachykardia komorowa, migotanie przedsionków), a także rzadko zwiększenie stężenia triglicerydów. W bardzo rzadkich przypadkach amlodypina może wywołać leukopenię i małopłytkowość, co wymaga monitorowania morfologii krwi. Reakcje alergiczne, hiperglikemia oraz poważne powikłania skórne, takie jak zespół Stevensa-Johnsona, są rzadkie, ale wymagają natychmiastowej interwencji.
alergiczny nieżyt nosa, amlodypina, astma oskrzelowa, bisoprolol, bradykardia, cholestaza, ginekomastia, hiperglikemia, hipertonia, leukopenia, małopłytkowość, migotanie przedsionków, neuropatia obwodowa, niedoczulica, niewydolność serca, nykturia, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obturacyjna choroba płuc, parestezja, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, splątanie, tachykardia komorowa, toksyczne martwicze oddzielanie naskórka, zaburzenia erekcji, zaburzenia pozapiramidowe, zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zapalenie naczyń, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zespół Stevensa-Johnsona, zmiany łuszczycopodobne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Concor 10 10 mg
Bisoprolol fumaranu stosuje się w dawce początkowej 5 mg raz na dobę u dorosłych, z możliwością zwiększenia do 10 mg, a maksymalna dawka dobowa wynosi 20 mg. Dawkowanie powinno być indywidualizowane na podstawie odpowiedzi klinicznej i częstości rytmu serca. U pacjentów z łagodnymi do umiarkowanych zaburzeniami czynności wątroby lub nerek nie jest zwykle konieczna modyfikacja dawki. Natomiast u osób z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) oraz ciężką niewydolnością wątroby maksymalna dawka nie powinna przekraczać 10 mg na dobę. U pacjentów dializowanych brak jest wskazań do zmiany dawkowania, choć doświadczenie kliniczne jest ograniczone. U osób w podeszłym wieku dawka standardowa jest stosowana bez modyfikacji, jednak wymaga ścisłego monitorowania ze względu na zmiany farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Stosowanie bisoprololu u dzieci i młodzieży nie jest zalecane z powodu braku danych klinicznych.
beta-adrenolityk, bisoprolol, bisoprolol fumaran, choroba niedokrwienna serca, Concor, dawkowanie bisoprololu, dializoterapia, farmakokinetyka, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, pacjent w podeszłym wieku, receptory beta-adrenergiczne, stężenie terapeutyczne leku, wywiad medyczny, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – ACEBIS 10 mg + 5 mg
ACEBIS to lek złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-bloker), stosowany jako terapia substytucyjna u pacjentów, którzy wcześniej przyjmowali te substancje oddzielnie w identycznych dawkach i osiągnęli stabilizację choroby. Dostępny jest w sześciu dawkach: 2,5 mg + 1,25 mg, 2,5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 5 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Wskazania obejmują nadciśnienie tętnicze, przewlekły zespół wieńcowy, jawne choroby układu sercowo-naczyniowego o etiologii miażdżycowej, cukrzycę z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego, przewlekłą niewydolność serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory oraz prewencję wtórną po ostrym zawale mięśnia sercowego. Szczególną uwagę należy zwrócić na zawartość laktozy jednowodnej, która waha się od 40,97 mg w dawkach 2,5 mg + 1,25 mg i 2,5 mg + 2,5 mg, do 163,88 mg w dawkach 10 mg + 5 mg i 10 mg + 10 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy.
beta-bloker, bisoprolol, choroba naczyń obwodowych, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wieńcowa serca, cukrzyca, czynność skurczowa lewej komory, działanie hipotensyjne, inhibitor ACE, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, przewlekła niewydolność serca, przewlekły zespół wieńcowy, ramipryl, remodeling serca, rewaskularyzacja, terapia substytucyjna, udar mózgu - Leksykon leków
Przedawkowanie – Concor 10 10 mg
Przedawkowanie bisoprololu, beta-adrenolityku selektywnego β1, stanowi poważne zagrożenie kliniczne, szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, którzy wykazują zwiększoną wrażliwość na lek. Typowe objawy przedawkowania obejmują bradykardię (często <50 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię. Mechanizmy patofizjologiczne wynikają z nadmiernej blokady receptorów β1 i β2, prowadząc do zmniejszenia kurczliwości mięśnia sercowego, rozszerzenia naczyń obwodowych, zaburzeń przewodzenia sercowego oraz hamowania glikogenolizy i glukoneogenezy. Warto podkreślić, że bisoprolol jest słabo dializowalny, co ogranicza skuteczność dializy w leczeniu przedawkowania.
atropina, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, dekompensacja krążenia, działanie chronotropowe dodatnie, działanie inotropowe dodatnie, glikogenoliza, glukagon, glukoneogeneza, hipoglikemia, izoprenalina, lek moczopędny, lek rozszerzający oskrzela, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, perfuzja narządowa, receptor beta1-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, stymulator serca, technika nerkozastępcza, teofilina, zastój w krążeniu płucnym, zmienność osobnicza - Leksykon leków
Przedawkowanie – RABADA 2,5 mg + 1,25 mg
Przedawkowanie leku RABADA, zawierającego bisoprolol (beta-adrenolityk) oraz ramipryl (inhibitor ACE), może prowadzić do poważnych zaburzeń hemodynamicznych i metabolicznych. Charakterystyczne objawy przedawkowania bisoprololu to bradykardia (<60 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca, hipoglikemia oraz blok przedsionkowo-komorowy. Ramipryl natomiast może wywołać nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych z ryzykiem wstrząsu, zaburzenia elektrolitowe (np. hiperkaliemię), bradykardię oraz niewydolność nerek objawiającą się oligurią, anurią i wzrostem stężenia kreatyniny i mocznika. Warto podkreślić, że dawki bisoprololu do 2000 mg u pacjentów z nadciśnieniem i chorobą wieńcową powodowały objawy bradykardii i niedociśnienia, ale z pełnym powrotem do zdrowia, natomiast osoby z niewydolnością serca są szczególnie narażone na toksyczność leku.
agonista receptorów alfa1-adrenergicznych, aminofilina, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, działanie chronotropowe dodatnie, hipoglikemia, inhibitor ACE, leczenie podtrzymujące, leki inotropowe dodatnie, leki obkurczające naczynia, leki rozszerzające naczynia, leki rozszerzające oskrzela, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, ramiprylat, rozszerzenie naczyń obwodowych, skurcz oskrzeli, stymulator serca, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – ACEBIS 10 mg + 10 mg
ACEBIS to lek w postaci kapsułek twardych, będący terapią substytucyjną dla dorosłych pacjentów stabilnie leczonych ramiprylem i bisoprololem w dawkach odpowiadających preparatowi złożonemu. Wskazania obejmują nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie z przewlekłym zespołem wieńcowym, chorobę wieńcową, udar mózgu, chorobę naczyń obwodowych, cukrzycę z co najmniej jednym czynnikiem ryzyka sercowo-naczyniowego oraz przewlekłą niewydolność serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory, szczególnie w prewencji wtórnej po zawale mięśnia sercowego. Preparat dostępny jest w sześciu dawkach: od 2,5 mg ramiprylu + 1,25 mg bisoprololu do 10 mg + 10 mg, co umożliwia indywidualizację terapii zgodnie z dotychczas stosowanymi dawkami leków osobnych.
bisoprolol, choroba naczyń obwodowych, choroba układu sercowo-naczyniowego, choroba wieńcowa, cukrzyca, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowy, czynność skurczowa lewej komory, fumaran bisoprololu, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, niewydolność serca, ostry zawał mięśnia sercowego, przebyty zawał mięśnia sercowego, przewlekła niewydolność serca, przewlekły zespół wieńcowy, ramipryl, rewaskularyzacja, terapia substytucyjna, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Coronal 5 5 mg
Dawkowanie bisoprololu fumaranu (lek Coronal) powinno być indywidualnie dostosowane do stanu klinicznego pacjenta oraz jego odpowiedzi na terapię. Standardowa dawka początkowa u dorosłych wynosi 5 mg raz na dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg, a maksymalna dawka dobowa to 20 mg. U pacjentów z ciężkimi zaburzeniami czynności nerek (klirens kreatyniny < 20 ml/min) oraz ciężkimi zaburzeniami wątroby dawka nie powinna przekraczać 10 mg na dobę. U osób dializowanych oraz w podeszłym wieku zwykle stosuje się standardowe dawkowanie bez modyfikacji. Nie zaleca się stosowania bisoprololu u dzieci i młodzieży z powodu braku wystarczających danych klinicznych. Terapia ma charakter długotrwały i wymaga regularnego przyjmowania leku oraz unikania nagłego odstawienia, szczególnie u pacjentów z chorobą niedokrwienną serca, gdzie nagłe przerwanie może prowadzić do zaostrzenia objawów.
Tabletki Coronal należy przyjmować rano, można podczas posiłku lub niezależnie od niego, połykać w całości popijając płynem; tabletki nie powinny być żute ani kruszone, choć dostępna jest linia podziału ułatwiająca podzielenie dawki. W przypadku konieczności zakończenia terapii zaleca się stopniowe zmniejszanie dawki pod kontrolą lekarza. Szczególną ostrożność należy zachować u pacjentów z poważnymi zaburzeniami czynności nerek i wątroby, gdzie dawka maksymalna wynosi 10 mg/dobę. Wskazane jest poinformowanie pacjenta o konieczności kontynuacji leczenia mimo ustąpienia objawów oraz przeciwwskazaniach do nagłego przerwania terapii, aby zapobiec ryzyku nasilenia choroby podstawowej.
beta-adrenolityk, bisoprolol, bisoprololu fumaran, choroba niedokrwienna serca, Coronal, dawka początkowa, dializoterapia, kardiologia dziecięca, klirens kreatyniny, maksymalna dawka, nagłe odstawienie leku, reakcja na terapię, tabletka powlekana, uwalnianie substancji czynnej, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby - Leksykon leków
Interakcje leku – Alotendin 5 mg + 5 mg
Alotendin, zawierający bisoprolol (beta-adrenolityk) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wykazuje liczne interakcje farmakokinetyczne i farmakodynamiczne. Amlodypina, metabolizowana przez CYP3A4, podlega istotnym interakcjom z inhibitorami (np. azolowe leki przeciwgrzybicze, makrolidy, werapamil, diltiazem) zwiększającymi jej stężenie i ryzyko niedociśnienia, szczególnie u osób starszych. Induktory CYP3A4 (ryfampicyna, ziele dziurawca) obniżają stężenie amlodypiny, co może wymagać korekty dawki. Spożycie grejpfrutów zwiększa biodostępność amlodypiny, nasilając efekt hipotensyjny. Współstosowanie z takrolimusem, inhibitorami kinazy mTOR oraz cyklosporyną wymaga monitorowania stężeń tych leków ze względu na ryzyko toksyczności. Symwastatyna w dawce 80 mg z amlodypiną 10 mg powoduje 77% wzrost ekspozycji na statynę, dlatego maksymalna dawka symwastatyny przy jednoczesnym stosowaniu wynosi 20 mg/dobę. Antagoniści wapnia typu werapamilu i diltiazemu mogą nasilać ujemny wpływ na kurczliwość mięśnia sercowego i przewodzenie przedsionkowo-komorowe, co jest szczególnie niebezpieczne przy dożylnym podaniu werapamilu z beta-adrenolitykami.
amlodypina, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, beta-adrenolityk miejscowy, biodostępność, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, chromanie przestankowe, CYP3A4, czynność skurczowa komór, działanie hipoglikemizujące, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe ujemne, farmakokinetyka, glikozyd naparstnicy, hipertermia złośliwa, hipoglikemia, induktor CYP3A4, inhibitor CYP3A4, inhibitor kinazy mTOR, inhibitor MAO-B, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, klarytromycyna, kurczliwość mięśnia sercowego, lek beta-sympatykomimetyczny, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny klasy I, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy doustny, lek przeciwgrzybiczny azolowy, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, pochodna ergotaminy, przełom nadciśnieniowy, przewodzenie przedsionkowo-komorowe, receptor alfa-adrenergiczny, tachykardia, zaburzenie krążenia obwodowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bicardef 5 mg 5 mg
Lek Bicardef zawiera bisoprolol fumaran w dawce 5 mg i jest podawany doustnie raz na dobę, najlepiej rano, z posiłkiem lub bez. Dawkowanie należy indywidualizować w zależności od częstości tętna i skuteczności terapeutycznej. W leczeniu nadciśnienia tętniczego standardowa dawka wynosi 5 mg/dobę, z możliwością redukcji do 2,5 mg/dobę w łagodnych przypadkach (ciśnienie rozkurczowe do 105 mmHg) oraz zwiększenia do 10 mg/dobę w razie niewystarczającej odpowiedzi. Maksymalna dawka dobowa to 20 mg. W chorobie niedokrwiennej serca dawka początkowa i standardowa to 5 mg/dobę, z możliwością zwiększenia do 10 mg/dobę, a maksymalna dawka również wynosi 20 mg/dobę. Tabletki można dzielić dzięki linii podziału, a czas leczenia jest uzależniony od stopnia zaawansowania choroby.
angina pectoris, bisoprolol, bisoprolol fumaran, choroba niedokrwienna serca, ciężkie zaburzenie czynności nerek, ciężkie zaburzenie czynności wątroby, ciśnienie rozkurczowe, częstość tętna, dawka maksymalna, dawka standardowa, dializa, klirens kreatyniny, nadciśnienie tętnicze, niewystarczająca odpowiedź na leczenie, ostre pogorszenie stanu zdrowia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – RABADA 2,5 mg + 1,25 mg
Produkt leczniczy RABADA zawiera ramipryl i bisoprololu fumaranu w sześciu dawkach: 2,5 mg + 1,25 mg, 2,5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 5 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg, podawany w formie kapsułek twardych. Standardowa dawka to jedna kapsułka raz na dobę, przyjmowana rano na czczo. Terapia powinna być poprzedzona stabilizacją pacjenta na oddzielnych preparatach ramiprylu i bisoprololu przez minimum 4 tygodnie, gdyż RABADA nie jest wskazana do leczenia początkowego. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek wymaga indywidualnego dostosowania dawek obu składników, zwłaszcza ramiprylu, którego maksymalna dawka dobowa zależy od klirensu kreatyniny: do 10 mg/dobę przy ClCr ≥ 60 ml/min, do 5 mg/dobę przy ClCr 30-60 ml/min, a przy ClCr 10-30 ml/min stosowanie produktu jest niewskazane. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami wątroby dawka ramiprylu nie powinna przekraczać 2,5 mg/dobę, a leczenie wymaga ścisłej kontroli lekarskiej.
bisoprolol, dawka początkowa, dawka podtrzymująca, dawka pojedyncza, dawka ramiprylu, dostosowanie dawki, działanie niepożądane, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, produkt leczniczy, produkt złożony, ramipryl i bisoprolol, schemat dawkowania, substancja czynna, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – Coronal 5 5 mg
Przedawkowanie bisoprololu (Coronal) stanowi poważne zagrożenie, głównie ze względu na jego działanie jako beta-adrenolityku, prowadzące do bradykardii (<50 uderzeń/min), niedociśnienia tętniczego, skurczu oskrzeli, ostrej niewydolności serca oraz hipoglikemii. Objawy te wynikają z blokady receptorów β1- i β2-adrenergicznych, co skutkuje zmniejszeniem kurczliwości mięśnia sercowego, obniżeniem oporu obwodowego, zwężeniem dróg oddechowych oraz zahamowaniem glikogenolizy i glukoneogenezy. W przypadkach przedawkowania dominują bradykardia i niedociśnienie, a pacjenci z niewydolnością serca wykazują szczególnie wysoką wrażliwość na toksyczne działanie leku. Bisoprolol jest słabo dializowalny, co ogranicza możliwości eliminacji leku z organizmu po przedawkowaniu.
atropina, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, beta2-mimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, działanie inotropowe dodatnie, glikogenoliza, glukagon, glukoneogeneza, hipoglikemia, izoprenalina, lek moczopędny, lek obkurczający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, receptor beta1-adrenergiczny, saturacja krwi, skurcz oskrzeli, stymulator serca, teofilina, węzeł przedsionkowo-komorowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Ramizek Plus 2,5 mg + 2,5 mg
Ramizek Plus, zawierający ramipryl i bisoprolol, jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na udokumentowane ryzyko toksycznego działania na płód, w tym pogorszenie czynności nerek, małowodzie oraz opóźnienie kostnienia czaszki. Stosowanie w pierwszym trymestrze nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Bisoprolol może powodować zmniejszenie przepływu przez łożysko, co skutkuje opóźnieniem wzrostu płodu, ryzykiem poronienia, porodu przedwczesnego oraz śmierci wewnątrzmacicznej. U noworodków obserwuje się możliwość wystąpienia hipoglikemii i bradykardii, szczególnie w pierwszych trzech dobach życia. W przypadku konieczności stosowania beta-adrenolityków w ciąży preferowane są selektywne beta₁-adrenolityki, a leczenie bisoprololem wymaga ścisłego monitorowania rozwoju płodu i przepływu przez łożysko.
beta-adrenolityk, beta₁-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, działanie teratogenne, hiperkaliemia, hipoglikemia, inhibitor ACE, kostnienie kości czaszki, małowodzie, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, opóźnienie wzrostu płodu, przepływ krwi przez łożysko, ramipryl, Ramizek Plus, rozwój płodu, śmierć wewnątrzmaciczna - Leksykon substancji czynnych
Bisoprolol – Właściwości farmakodynamiczne
Bisoprolol jest wysoce selektywnym beta1-adrenolitykiem, pozbawionym wewnętrznej aktywności sympatykomimetycznej oraz istotnego działania stabilizującego błony komórkowe. Jego selektywność wobec receptorów beta1 utrzymuje się nawet poza zakresem dawek terapeutycznych, co umożliwia stosowanie u pacjentów z chorobami układu oddechowego bez ryzyka skurczu oskrzeli. Mechanizm działania obejmuje zmniejszenie aktywności reninowej osocza, obniżenie pojemności minutowej serca oraz zwolnienie częstości rytmu serca, co prowadzi do redukcji ciśnienia tętniczego i zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen. Bisoprolol wykazuje również korzystne efekty hemodynamiczne u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca (klasy II-IV wg NYHA), w tym obniżenie ciśnienia napełniania komór, zmniejszenie oporu obwodowego oraz poprawę pojemności minutowej serca. Farmakokinetycznie charakteryzuje się czasem do maksymalnego działania 3-4 godziny, okresem półtrwania 10-12 godzin oraz działaniem utrzymującym się ponad 24 godziny, co umożliwia dawkowanie raz na dobę.
agregacja płytek krwi, aktywacja neuroendokrynna, aktywność reninowa osocza, aktywność sympatykomimetyczna, amlodypina, antagonista receptora angiotensyny, astma oskrzelowa, badanie echokardiograficzne, beta₁-adrenolityk, bisoprolol, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, cukrzyca, dławica piersiowa, dna moczanowa, działanie inotropowe, działanie przeciwdławicowe, działanie przeciwnadciśnieniowe, frakcja wyrzutowa, glikozyd nasercowy, hemodynamika serca, inhibitor ACE, klasyfikacja NYHA, kurczliwość mięśnia sercowego, kwas acetylosalicylowy, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, nagły zgon, niewydolność skurczowa serca, objętość wyrzutowa, obwodowy opór naczyniowy, parametry farmakokinetyczno-farmakodynamiczne, pojemność minutowa serca, przewlekła niewydolność serca, receptor beta2-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, stabilizacja błon komórkowych, synteza tromboksanu A2, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Bibloc 5 mg
Lek Bibloc zawiera bisoprololu fumaranu w dawkach 5 mg i 10 mg, dostępny w formie tabletek powlekanych, które można dzielić na cztery równe części, co umożliwia precyzyjne dostosowanie dawkowania. Wskazania do stosowania obejmują nadciśnienie tętnicze, dławicę piersiową oraz stabilną przewlekłą niewydolność serca z dysfunkcją skurczową lewej komory. W nadciśnieniu lek obniża ciśnienie tętnicze poprzez zmniejszenie częstości akcji serca i siły skurczu mięśnia sercowego, co redukuje rzut serca i opór obwodowy. W dławicy piersiowej zmniejsza zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen, redukując częstość i nasilenie epizodów. W niewydolności serca stosowany jest wyłącznie jako element terapii skojarzonej, w połączeniu z inhibitorami ACE, lekami moczopędnymi oraz ewentualnie glikozydami naparstnicy, u pacjentów ze stabilnym stanem klinicznym.
akcja serca, beta-adrenolityk selektywny, bisoprolol, ciśnienie tętnicze, czynność skurczowa lewej komory, dławica piersiowa, dysfunkcja skurczowa lewej komory, epizod dławicowy, farmakokinetyka leku, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, laktoza jednowodna, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, opór obwodowy, ostra dekompensacja niewydolności serca, przewlekła niewydolność serca, rzut serca, selektywny beta-adrenolityk, skurcz mięśnia sercowego, tabletka powlekana, terapia skojarzona, zapotrzebowanie mięśnia sercowego na tlen - Leksykon leków
Działania niepożądane – Borez 10 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Borez (dawki 5 mg i 10 mg), jest selektywnym beta1-adrenolitykiem, który wywiera głównie wpływ na układ sercowo-naczyniowy. Najczęściej obserwowanymi działaniami niepożądanymi są bradykardia (występująca bardzo często u pacjentów z przewlekłą niewydolnością serca) oraz zaostrzenie niewydolności serca (często). Niezbyt często mogą pojawić się zaburzenia przewodzenia przedsionkowo-komorowego, a także niedociśnienie tętnicze i wrażenie ziębnięcia lub drętwienia kończyn. W obrębie układu oddechowego niezbyt często występuje skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP, a rzadko alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa. Działania niepożądane ze strony układu nerwowego i psychiki obejmują często zawroty i ból głowy, a także niezbyt często zaburzenia snu i depresję. Występują również objawy ze strony układu pokarmowego (nudności, wymioty, biegunka, zaparcia), które są często obserwowane.
alergiczne zapalenie błony śluzowej nosa, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, biegunka, bisoprolol, bradykardia, choroba obturacyjna dróg oddechowych, depresja, dławica piersiowa, enzymy wątrobowe, koszmar senny, kurcz mięśni, łuszczyca, łysienie, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, nudność, obrzęk naczynioruchowy, omam, omdlenie, POChP, przewlekła niewydolność serca, reakcja nadwrażliwości, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, triglicerydy, wymioty, wysypka łuszczycopodobna, zaburzenie erekcji, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowego, zaburzenie słuchu, zaburzenie snu, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie spojówek, zapalenie wątroby, zaparcie, zespół suchego oka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Bibloc 1,25 mg
Bibloc to beta-adrenolityk dostępny w formie tabletek powlekanych o dawkach 1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg oraz 7,5 mg, zawierających odpowiednio bisoprololu fumaranu. Tabletki różnią się kolorem i możliwością podziału: dawka 1,25 mg jest biała i niepodzielna, 2,5 mg biała z nacięciem na dwie części, 3,75 mg żółto-biała z nacięciem na trzy części, a 7,5 mg żółta z nacięciem na trzy części. Zawartość laktozy jednowodnej wynosi 1,2 mg w dawkach 1,25 mg, 2,5 mg i 3,75 mg oraz 1,7 mg w dawce 7,5 mg, co jest istotne u pacjentów z nietolerancją laktozy. Substancje pomocnicze obejmują m.in. wapnia wodorofosforan bezwodny, celulozę mikrokrystaliczną, skrobię żelowaną kukurydzianą oraz kroskarmelozę sodową. Otopoczka zawiera laktozę, hypromelozę, makrogol 4000, tytanu dwutlenek (E 171) oraz żelaza tlenek żółty (E 172) w tabletkach 3,75 mg i 7,5 mg, nadający im żółtą barwę.
beta-adrenolityk, bisoprolol, celuloza mikrokrystaliczna, choroby układu sercowo-naczyniowego, dwutlenek tytanu, hypromeloza, kroskarmeloza sodowa, krzemionka koloidalna, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, skrobia kukurydziana, stearynian magnezu, substancja czynna, substancja pomocnicza, substancja rozsadzająca, substancja wiążąca, substancja wypełniająca, tabletka powlekana, tlenek żelaza, wodorofosforan wapnia - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Piramil Biso 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Piramil Biso, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn, nie powodując zaburzeń świadomości, koncentracji ani koordynacji ruchowej. Niemniej jednak, u niektórych pacjentów mogą wystąpić działania niepożądane związane z hipotensją, takie jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia czy osłabienie, które mogą upośledzać bezpieczeństwo prowadzenia pojazdów. Szczególnie istotne jest monitorowanie pacjentów w okresie inicjacji leczenia, po zmianie dawkowania oraz w przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu, które może nasilać działanie hipotensyjne leku. Zaleca się, aby lekarz poinformował pacjenta o tych ryzykach, zalecił obserwację indywidualnej reakcji na lek oraz wskazał objawy wymagające powstrzymania się od prowadzenia pojazdów (np. zawroty głowy, uczucie omdlewania).
beta-adrenolityk, bisoprolol, charakterystyka produktu leczniczego, działania niepożądane, działanie farmakologiczne, działanie hipotensyjne, hipotensja, inhibitor ACE, interakcje lekowe, lek hipotensyjny, niskie ciśnienie tętnicze, odwodnienie, omdlenie, piramil biso, preparat złożony, ramipryl i bisoprolol, schorzenie, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenia widzenia, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne - Leksykon substancji czynnych
Kwas acetylosalicylowy – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Kwas acetylosalicylowy (ASA) w monoterapii, niezależnie od dawki i postaci farmaceutycznej, nie wykazuje negatywnego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn. Potwierdzają to dane z charakterystyk produktów leczniczych takich jak Acard, Aspirin, Abrea czy Acetylsalicylic Acid Sandoz, które jednoznacznie wskazują na brak wpływu lub wpływ nieistotny na szybkość reakcji i zdolności psychomotoryczne. W badaniach dotyczących preparatów złożonych, np. Bisoratio ASA (bisoprolol + ASA), wykazano, że bisoprolol nie zaburza zdolności prowadzenia pojazdów u pacjentów z chorobą naczyń wieńcowych, jednak indywidualne reakcje mogą wymagać ostrożności, zwłaszcza na początku terapii lub po zmianie leku.
bisoprolol, charakterystyka produktu leczniczego, choroba naczyń wieńcowych, choroba układu sercowo-naczyniowego, działanie niepożądane, interakcja lekowa, kofeina, kwas acetylosalicylowy, lek przeciwbólowy, lek przeciwgorączkowy, lek przeciwzapalny, monoterapia, paracetamol, preparat złożony, pseudoefedryna, substancja psychoaktywna, właściwość farmakodynamiczna, wskazanie lecznicze, zawrót głowy, zdolność psychomotoryczna - Leksykon substancji czynnych
Ramipryl – Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn
Ramipryl, jako inhibitor konwertazy angiotensyny (ACE), wywołuje rozszerzenie naczyń krwionośnych i obniżenie ciśnienia tętniczego, co może prowadzić do działań niepożądanych takich jak zawroty głowy, uczucie zmęczenia, bóle głowy, zaburzenia koncentracji oraz wydłużony czas reakcji. Objawy te szczególnie nasilają się w początkowej fazie terapii, po zwiększeniu dawki lub przy jednoczesnym spożyciu alkoholu, co może znacząco upośledzać zdolność pacjentów do prowadzenia pojazdów mechanicznych i obsługi maszyn. Ryzyko jest wyższe u osób starszych, pacjentów z chorobami współistniejącymi (np. cukrzyca, niewydolność nerek), stosujących inne leki hipotensyjne, a także u osób z odwodnieniem lub na diecie niskosodowej. Szczególnie istotny jest okres 3-5 godzin po przyjęciu pierwszej dawki lub po zwiększeniu dawki leku, kiedy to ryzyko wystąpienia objawów upośledzających zdolności psychomotoryczne jest największe.
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Bisoprolol Aurovitas 5 mg
Bisoprolol, jako beta-adrenolityk szeroko stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca oraz niewydolności serca, generalnie nie wpływa negatywnie na zdolności psychomotoryczne niezbędne do prowadzenia pojazdów mechanicznych, co potwierdzają badania kliniczne. Niemniej jednak, indywidualna reakcja pacjenta na lek może powodować przejściowe zaburzenia, zwłaszcza w początkowej fazie terapii oraz podczas modyfikacji dawkowania. Szczególną uwagę należy zwrócić na potencjalne interakcje z alkoholem, które mogą nasilać działania niepożądane i znacząco upośledzać sprawność psychomotoryczną. Zaleca się, aby lekarz przeprowadził szczegółowy wywiad dotyczący stylu życia i obowiązków zawodowych pacjenta przed rozpoczęciem leczenia oraz poinformował o konieczności obserwacji objawów takich jak zawroty głowy, zmęczenie czy senność.
beta-adrenolityk, bisoprolol, choroba niedokrwienna serca, choroby układu sercowo-naczyniowego, działanie niepożądane, fumaran bisoprololu, funkcja psychomotoryczna, interakcja z alkoholem, mechanizm działania, nadciśnienie tętnicze, niewydolność serca, odpowiedź na leczenie, senność, zawroty głowy, zdolności psychomotoryczne, zmęczenie - Leksykon leków
Przedkliniczne dane o bezpieczeństwie – ACEBIS 10 mg + 5 mg
Przedkliniczne badania bezpieczeństwa bisoprololu i ramiprylu, składników produktu ACEBIS, wykazały brak istotnych zagrożeń toksykologicznych przy stosowaniu terapeutycznym. Bisoprolol nie wykazywał działania teratogennego ani wpływu na płodność, jednak w wysokich dawkach u ciężarnych samic obserwowano toksyczność objawiającą się zmniejszonym przyjmowaniem pokarmu, redukcją masy ciała oraz toksycznym wpływem na zarodek i płód, w tym zwiększoną resorpcją płodu, obniżoną masą urodzeniową i opóźnionym rozwojem fizycznym potomstwa. Ramipryl w badaniach ostrej i przewlekłej toksyczności u szczurów, psów i małp nie wykazał ostrej toksyczności przy dawkach do 250 mg/kg/dobę, jednak dawki tolerowane wynosiły odpowiednio 2 mg/kg/dobę dla szczurów, 2,5 mg/kg/dobę dla psów oraz 8 mg/kg/dobę dla małp. Wysokie dawki ramiprylu powodowały powiększenie aparatu przykłębuszkowego u psów i małp, co odzwierciedla jego aktywność farmakodynamiczną.
aparat przykłębuszkowy, badanie farmakologiczne, bisoprolol, działanie teratogenne, elektrolity w osoczu, genotoksyczność, miedniczka nerkowa, mutagenność, narażenie środowiskowe, obraz krwi, ostra toksyczność, ramipryl, resorpcja płodu, toksyczność przewlekła, toksyczność reprodukcyjna, uszkodzenie nerek, właściwości mutagenne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bibloc 3,75 mg
Standardowe leczenie przewlekłej niewydolności serca obejmuje stosowanie inhibitorów ACE lub antagonistów receptorów angiotensyny, beta-adrenolityków, leków moczopędnych oraz glikozydów naparstnicy w odpowiednich wskazaniach. Terapia bisoprololem (Bibloc) powinna być inicjowana wyłącznie u pacjentów w stabilnym stanie klinicznym, bez objawów ostrej niewydolności serca, pod ścisłym nadzorem lekarza doświadczonego w leczeniu przewlekłej niewydolności serca. Dawkowanie bisoprololu wymaga stopniowego zwiększania dawki od 1,25 mg do maksymalnej dawki 10 mg raz na dobę, zgodnie z ustalonym schematem trwającym około 12 tygodni. W trakcie dostosowywania dawki i po jej zakończeniu należy monitorować tętno, ciśnienie tętnicze oraz objawy niewydolności serca, gdyż mogą wystąpić przemijające nasilenia tych objawów, niedociśnienie lub bradykardia. W przypadku nietolerancji maksymalnej dawki wskazane jest jej stopniowe zmniejszenie oraz ponowna ocena wszystkich stosowanych leków.
antagonista receptora angiotensyny, bisoprolol, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, ciśnienie tętnicze, dawka dobowa, dostosowanie dawki, fumaran bisoprololu, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, leczenie podtrzymujące, lek beta-adrenolityczny, lek moczopędny, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, parametry życiowe, przewlekła niewydolność serca, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Działania niepożądane – Concoram 5 mg + 10 mg
Concoram to preparat złożony zawierający bisoprolol (beta-adrenolityk) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), stosowany w leczeniu nadciśnienia tętniczego, dostępny w dawkach 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Profil działań niepożądanych obejmuje objawy charakterystyczne dla obu substancji, klasyfikowane według częstości występowania od bardzo częstych (≥1/10) do bardzo rzadkich (<1/10 000). Amlodypina często wywołuje senność, zawroty głowy, ból głowy, kołatanie serca, uderzenia gorąca, obrzęki (w tym okolicy kostek), nudności i zmęczenie. Bisoprolol natomiast często powoduje zawroty głowy, ból głowy, uczucie ziębnięcia i drętwienia kończyn, zaburzenia żołądkowo-jelitowe oraz zmęczenie. Do poważniejszych działań należą zawał serca (bardzo rzadko, amlodypina), nasilenie niewydolności serca (niezbyt często, bisoprolol), ciężkie reakcje skórne (zespół Stevensa-Johnsona, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka) oraz skurcz oskrzeli u pacjentów z astmą lub POChP.
alergiczny nieżyt nosa, amlodypina, antagonista wapnia, astma oskrzelowa, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, częstoskurcz komorowy, duszność, dyslipidemia, ginekomastia, hiperglikemia, hipertonia, leukopenia, łuszczyca, małopłytkowość, migotanie przedsionków, nadciśnienie tętnicze, neuropatia obwodowa, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, obrzęk Quinckego, obturacyjna choroba płuc, parestezja, rozrost dziąseł, rumień wielopostaciowy, skurcz oskrzeli, toksyczne martwicze oddzielenie naskórka, zaburzenia rytmu serca, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowe, zapalenie naczyń krwionośnych, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał serca, zespół pozapiramidowy, zespół Stevensa-Johnsona, żółtaczka - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ramizek Plus 10 mg + 10 mg
Ramizek Plus to preparat złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), dostępny w sześciu dawkach: od 2,5 mg + 1,25 mg do 10 mg + 10 mg. Lek jest wskazany jako terapia substytucyjna u dorosłych pacjentów z nadciśnieniem tętniczym, przewlekłym zespołem wieńcowym (zwłaszcza po zawale mięśnia sercowego lub rewaskularyzacji) oraz przewlekłą niewydolnością serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory. Dawka 2,5 mg + 1,25 mg jest ograniczona do leczenia przewlekłego zespołu wieńcowego i niewydolności serca, bez wskazań do nadciśnienia tętniczego. Preparat ułatwia compliance poprzez uproszczenie schematu leczenia, pod warunkiem, że pacjent jest już stabilny na monoterapii obiema substancjami w dawkach odpowiadających preparatowi złożonemu.
bisoprolol, compliance pacjenta, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, monoterapia, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, preparat złożony, przewlekła niewydolność serca, przewlekły zespół wieńcowy, ramipryl, selektywny beta-adrenolityk, terapia substytucyjna, zabieg rewaskularyzacji, zawał mięśnia sercowego, zmniejszona czynność skurczowa lewej komory - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bisopromerck 5 5 mg
Przedawkowanie bisoprololu, beta-adrenolityku o długim okresie półtrwania, prowadzi do poważnych objawów klinicznych, takich jak bradykardia, niedociśnienie tętnicze, skurcz oskrzeli, ostra niewydolność serca, hipoglikemia oraz blok przedsionkowo-komorowy II lub III stopnia. Objawy te wynikają z nadmiernej blokady receptorów beta-adrenergicznych i wykazują dużą zmienność indywidualnej wrażliwości. Szczególnie narażeni są pacjenci z niewydolnością serca. Dializa jest mało skuteczna w eliminacji bisoprololu, co ogranicza jej zastosowanie w leczeniu przedawkowania. Warto podkreślić konieczność ścisłego monitorowania parametrów życiowych, w tym ciśnienia tętniczego, częstości akcji serca, saturacji, stanu świadomości oraz glikemii, a także ciągłej obserwacji EKG w celu wykrycia zaburzeń rytmu i przewodzenia.
atropina, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, blokada receptorów, bradykardia, bradykardia zatokowa, ciśnienie tętnicze, dializa, elektrokardiografia, glikemia, glukagon, hipoglikemia, interwencja medyczna, izoprenalina, leki inotropowe dodatnie, leki moczopędne, leki rozszerzające oskrzela, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, receptory beta-adrenergiczne, saturacja krwi, skurcz oskrzeli, stymulator serca, teofilina, zaburzenia hemodynamiczne, zapaść krążeniowa - Leksykon substancji czynnych
Bisoprolol – Interakcje
Bisoprolol, jako selektywny β1-adrenolityk, wykazuje liczne interakcje farmakologiczne, które mogą wpływać na jego działanie inotropowe, przewodzenie przedsionkowo-komorowe oraz hemodynamikę. Szczególnie istotne są interakcje z antagonistami wapnia typu werapamilu i diltiazemu, które mogą prowadzić do głębokiego niedociśnienia i bloku AV, co czyni ich łączenie niezalecanym. Antagoniści dihydropirydynowi (felodypina, amlodypina, nifedypina) zwiększają ryzyko niedociśnienia i mogą pogarszać czynność skurczową serca u pacjentów z niewydolnością serca, dlatego wymagają ostrożności i monitorowania ciśnienia tętniczego. Leki przeciwarytmiczne klasy I (chinidyna, dyzopiramid, flekainid, propafenon) nasilają ujemne działanie inotropowe i wydłużają przewodzenie AV, co jest szczególnie niebezpieczne u chorych z niewydolnością serca i wymaga ścisłej kontroli EKG. Glikozydy naparstnicy w połączeniu z bisoprololem mogą powodować bradykardię i wydłużenie przewodzenia, co wymaga monitorowania stężenia digoksyny. Ponadto, leki przeciwnadciśnieniowe działające ośrodkowo (klonidyna, metylodopa) mogą nasilać niewydolność serca i wywoływać nadciśnienie z odbicia przy nagłym odstawieniu, dlatego ich łączenie jest niezalecane lub wymaga stopniowego odstawiania.
amiodaron, amlodypina, antagonista receptorów beta-adrenergicznych, antagonista wapnia, beta-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, choroba układu sercowo-naczyniowego, chromanie przestankowe, cukrzyca, digoksyna, dobutamina, działanie hipotensyjne, działanie inotropowe, działanie inotropowe ujemne, działanie sedatywne, ergotamina, fenytoina, glikozyd naparstnicy, hipoglikemia, inhibitor monoaminooksydazy, jaskra, klonidyna, lek parasympatykomimetyczny, lek przeciwarytmiczny, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwcukrzycowy, lek przeciwnadciśnieniowy, lidokaina, meflochina, nadciśnienie z odbicia, niesteroidowy lek przeciwzapalny, niewydolność serca, noradrenalina, prostaglandyna, przewlekła niewydolność serca, retencja sodu, ryfampicyna, takryna, werapamil