bisoprolol
Bisoprolol jest wybiórczym antagonistą receptorów beta1-adrenergicznych (beta-blokerem), stosowanym głównie w leczeniu nadciśnienia tętniczego, choroby niedokrwiennej serca oraz przewlekłej niewydolności serca. Jego wysoka selektywność wobec receptorów beta1 sprawia, że wywiera silny efekt w obrębie mięśnia sercowego, przy minimalnym wpływie na receptory beta2 w oskrzelach i naczyniach obwodowych.
Bisoprolol zmniejsza częstość akcji serca, siłę skurczu mięśnia sercowego oraz opór obwodowy, co prowadzi do obniżenia ciśnienia tętniczego i zmniejszenia zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen. W niewydolności serca lek ten, stosowany w stopniowo zwiększanych dawkach, przyczynia się do poprawy funkcji lewej komory, zmniejszenia objawów klinicznych i śmiertelności pacjentów.
Dawkowanie bisoprololu zależy od wskazania klinicznego i indywidualnej tolerancji pacjenta. W terapii nadciśnienia tętniczego zwykle stosuje się 5-10 mg raz dziennie, natomiast w niewydolności serca terapię rozpoczyna się od niskich dawek (1,25 mg), które stopniowo zwiększa się do dawki docelowej 10 mg. Lek cechuje się korzystnym profilem farmakokinetycznym z długim okresem półtrwania (10-12 godzin), co umożliwia podawanie go raz na dobę.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – RABADA 5 mg + 2,5 mg
Preparat RABADA, łączący ramipryl (inhibitor ACE) i bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), dostępny w dawkach od 2,5 mg + 1,25 mg do 10 mg + 10 mg, zasadniczo nie wykazuje bezpośredniego wpływu na zdolność prowadzenia pojazdów mechanicznych oraz obsługi maszyn. Niemniej jednak, w początkowym okresie terapii, przy zmianie dawkowania lub schematu leczenia oraz w przypadku jednoczesnego spożycia alkoholu, istnieje zwiększone ryzyko wystąpienia objawów hipotensyjnych, takich jak zawroty głowy, oszołomienie, omdlenia, zaburzenia koncentracji i zmęczenie, które mogą pośrednio upośledzać sprawność psychomotoryczną pacjenta. Szczególną uwagę należy zwrócić na indywidualną wrażliwość pacjenta, współistniejące choroby oraz wiek, które mogą nasilać te działania niepożądane.
beta-adrenolityk selektywny, bisoprolol, dawkowanie leku, działanie hipotensyjne, działanie niepożądane, fumaran, hipotensja, inhibitor konwertazy angiotensyny, interakcje lekowe, omdlenie, oszołomienie, ramipryl, schemat leczenia, spadek ciśnienia tętniczego, stan przedomdleniowy, terapia skojarzona, zaburzenia koncentracji, zawroty głowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Piramil Biso 5 mg + 5 mg
Preparat Piramil Biso to lek złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny β1-adrenolityk), dostępny w kapsułkach o sześciu różnych dawkach, umożliwiających indywidualizację terapii. Wskazany jest jako leczenie zastępcze u dorosłych pacjentów z przewlekłą chorobą wieńcową (w tym po zawale mięśnia sercowego i rewaskularyzacji) oraz przewlekłą niewydolnością serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory, u których wcześniej uzyskano stabilną kontrolę choroby stosując jednocześnie ramipryl i bisoprolol w odpowiadających dawkach. Wyższe dawki preparatu są również wskazane w leczeniu nadciśnienia tętniczego, w tym współistniejącego z przewlekłym zespołem wieńcowym, u pacjentów z udokumentowaną chorobą układu sercowo-naczyniowego o etiologii miażdżycowej, cukrzycą i dodatkowymi czynnikami ryzyka oraz w prewencji wtórnej po ostrym zawale mięśnia sercowego z objawami niewydolności serca pojawiającymi się po >48 godzinach od zdarzenia.
antagonista receptorów beta-adrenergicznych, bisoprolol, choroba naczyń obwodowych, choroba sercowo-naczyniowa, choroba wieńcowa, cukrzyca, czynnik ryzyka sercowo-naczyniowego, czynność skurczowa lewej komory, inhibitor ACE, laktoza jednowodna, miażdżyca, nadciśnienie tętnicze, niedobór laktazy, nietolerancja galaktozy, niewydolność serca, objawy niewydolności serca, ostra faza zawału, ostry zawał mięśnia sercowego, prewencja wtórna, ramipryl, rewaskularyzacja, udar mózgu, zawał mięśnia sercowego, zespół wieńcowy, zespół złego wchłaniania glukozy-galaktozy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Concoram 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Concoram, zawierający bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk) oraz amlodypinę (antagonista wapnia), wymaga szczególnej ostrożności w kontekście płodności, ciąży i karmienia piersią. Bisoprolol może powodować zmniejszenie przepływu krwi przez łożysko, co wiąże się z ryzykiem opóźnienia wzrostu wewnątrzmacicznego, śmierci wewnątrzmacicznej płodu, samoistnych poronień oraz porodu przedwczesnego. U noworodków obserwuje się ryzyko hipoglikemii i bradykardii. Amlodypina wykazuje toksyczność reprodukcyjną w badaniach przedklinicznych, a jej bezpieczeństwo w ciąży nie zostało jednoznacznie ustalone. W przypadku konieczności stosowania Concoramu w ciąży zaleca się ścisły monitoring przepływu maciczno-łożyskowego oraz rozwoju płodu, a także rozważenie alternatywnych terapii. Noworodki matek leczonych Concoramem powinny być obserwowane szczególnie w pierwszych 3 dobach życia.
amlodypina, antagonista wapnia, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, Concoram, hipoglikemia, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, poród przedwczesny, poronienie samoistne, przedział międzykwartylowy, przenikanie do mleka kobiecego, przepływ łożyskowy, przepływ maciczno-łożyskowy, receptor beta1-adrenergiczny, selektywny beta-adrenolityk, śmierć wewnątrzmaciczna płodu, toksyczność reprodukcyjna, zmiany biochemiczne plemników - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Bisocard 2,5 mg
Bisoprolol stanowi integralny element kompleksowego leczenia przewlekłej niewydolności serca, stosowany u pacjentów w stabilnym stanie klinicznym, bez cech ostrej niewydolności. Terapia powinna być prowadzona pod ścisłym nadzorem lekarza doświadczonego w tej dziedzinie, z uwzględnieniem etapowego zwiększania dawki: początkowo 1,25 mg raz na dobę przez 1 tydzień, następnie stopniowo do 10 mg raz na dobę jako dawki podtrzymującej. Każdy etap dawkowania trwa od 1 do 4 tygodni i wymaga dobrej tolerancji dawki. Monitorowanie parametrów życiowych, zwłaszcza ciśnienia tętniczego i tętna, jest kluczowe ze względu na ryzyko działań niepożądanych, takich jak przejściowe zaostrzenie niewydolności serca, niedociśnienie czy bradykardia, które mogą pojawić się już w pierwszej dobie leczenia.
antagonista receptora angiotensyny II, bisoprolol, bradykardia, ciśnienie tętnicze, dane farmakokinetyczne, dawka maksymalna, dawkowanie bisoprololu, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, lek moczopędny, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, ostra niewydolność serca, podanie doustne, przewlekła niewydolność serca, tabletka powlekana, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Concoram 10 mg + 5 mg
Concoram jest lekiem złożonym, zawierającym bisoprolol fumaran (beta-adrenolityk) oraz amlodypinę (antagonista wapnia w postaci bezylanu), stosowanym w leczeniu substytucyjnym nadciśnienia tętniczego. Preparat dostępny jest w czterech dawkach: 5 mg + 5 mg, 5 mg + 10 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg bisoprololu i amlodypiny, odpowiednio. Wskazaniem do stosowania jest kontynuacja terapii u pacjentów wcześniej skutecznie leczonych obiema substancjami podawanymi jednocześnie w oddzielnych tabletkach, przy zachowaniu tych samych dawek i odpowiedniej kontroli ciśnienia tętniczego. Tabletki posiadają linię podziału ułatwiającą połykanie, jednak nie służą do dzielenia dawki.
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Ramizek Plus 10 mg + 10 mg
Produkt leczniczy Ramizek Plus to preparat złożony zawierający ramipryl i bisoprolol fumaran w sześciu różnych dawkach: 2,5 mg + 1,25 mg, 2,5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 5 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg. Lek stosuje się w pojedynczej dawce raz na dobę, rano przed posiłkiem, jednak nie jest wskazany do rozpoczynania terapii – pacjent powinien być wcześniej ustabilizowany na obu składnikach przez minimum 4 tygodnie. W przypadku konieczności zmiany dawkowania, modyfikacje należy przeprowadzać oddzielnie dla ramiprylu i bisoprololu, a nie poprzez zmianę dawki preparatu złożonego. Dawkowanie u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dostosowuje się na podstawie klirensu kreatyniny (ClCR), gdzie dla ClCR ≥ 60 ml/min maksymalna dawka ramiprylu wynosi 10 mg/dobę, dla ClCR 30-60 ml/min – 5 mg/dobę, a przy ClCR 10-30 ml/min stosowanie jest niezalecane i wymaga indywidualnego dostosowania.
bisoprolol, dawka podtrzymująca, dostosowanie dawki, działanie niepożądane, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, laktoza jednowodna, nietolerancja laktozy, pacjent w podeszłym wieku, produkt złożony, ramipryl, ramipryl i bisoprolol fumaran, Ramizek Plus, schemat dawkowania, terapia, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Przedawkowanie – RABADA 2,5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy RABADA, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (beta-adrenolityk), stosowany jest w terapii nadciśnienia tętniczego i chorób układu sercowo-naczyniowego. Przedawkowanie bisoprololu może skutkować bradykardią, niedociśnieniem tętniczym, blokiem przedsionkowo-komorowym, skurczem oskrzeli, hipoglikemią oraz ostrą niewydolnością serca, przy czym dawki nawet do 2000 mg były opisywane w literaturze. Ramipryl w przedawkowaniu powoduje nadmierne rozszerzenie naczyń obwodowych, prowadzące do znacznego niedociśnienia, wstrząsu, zaburzeń elektrolitowych oraz niewydolności nerek. Ramiprylat, aktywny metabolit ramiprylu, jest słabo usuwany podczas hemodializy, co ogranicza skuteczność tej metody detoksykacji. Wartości ciśnienia tętniczego i czynności serca należy monitorować szczególnie u pacjentów z niewydolnością serca, którzy wykazują zwiększoną wrażliwość na bisoprolol.
aminofilina, anuria, atropina, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, choroby układu sercowo-naczyniowego, glukagon, hipoglikemia, inhibitor ACE, izoprenalina, lek beta-adrenolityczny, lek inotropowy, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność serca, obturacja dróg oddechowych, ramipryl, rozszerzenie naczyń, skurcz oskrzeli, stymulator serca, wstrząs, zaburzenia elektrolitowe - Leksykon leków
Działania niepożądane – Piramil Biso 2,5 mg + 2,5 mg
Piramil Biso to lek złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), którego profil bezpieczeństwa odzwierciedla działania niepożądane obu składników. Najczęstsze działania niepożądane bisoprololu to ból głowy, zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie tętnicze, nudności, wymioty, biegunka, zaparcia, osłabienie i zmęczenie. Ramipryl natomiast charakteryzuje się przede wszystkim uporczywym suchym kaszlem oraz reakcjami niedociśnieniowymi. Poważne działania niepożądane obejmują obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemię, zaburzenia czynności nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenię lub agranulocytozę. Częstość występowania działań niepożądanych klasyfikowana jest według systemu MedDRA, z uwzględnieniem częstości od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (<1/10 000).
agranulocytoza, astma oskrzelowa, bisoprolol, bradykardia, dławica piersiowa, ginekomastia, hiperkaliemia, hiponatremia, morfologia krwi, nadwrażliwość na światło, niedociśnienie ortostatyczne, niedociśnienie tętnicze, niedokrwistość hemolityczna, niewydolność nerek, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, pancytopenia, pemfigoid, przemijający atak niedokrwienny, ramipryl, reakcja anafilaktyczna, skurcz oskrzeli, śródmiąższowa choroba płuc, suchy kaszel, zaburzenia przewodzenia, zapalenie spojówek, zapalenie trzustki, zapalenie wątroby, zawał mięśnia sercowego, zawroty głowy, zespół Raynauda, zespół Stevensa-Johnsona, złuszczające zapalenie skóry - Leksykon leków
Działania niepożądane – ACEBIS 5 mg + 2,5 mg
ACEBIS to lek złożony zawierający ramipryl i bisoprolol fumaran, dostępny w formie kapsułek twardych w różnych dawkach. Profil bezpieczeństwa leku wynika z działań niepożądanych obu substancji czynnych. Bisoprolol najczęściej powoduje ból głowy, zawroty głowy, nasilenie niewydolności serca, niedociśnienie, zimne kończyny oraz dolegliwości żołądkowo-jelitowe (nudności, wymioty, ból brzucha, biegunka, zaparcia), a także osłabienie i uczucie zmęczenia. Ramipryl charakteryzuje się uporczywym, suchym kaszlem oraz reakcjami niedociśnieniowymi. Do poważnych działań niepożądanych ramiprylu należą obrzęk naczynioruchowy, hiperkaliemia, zaburzenia funkcji nerek i wątroby, zapalenie trzustki, ciężkie reakcje skórne oraz neutropenia/agranulocytoza. Działania niepożądane klasyfikowane są według MedDRA, z częstością występowania od bardzo często (≥1/10) do bardzo rzadko (≤1/10000).
agranulocytoza, astma oskrzelowa, białkomocz, bisoprolol, bradykardia, dławica piersiowa, duszność, hiperkaliemia, hipotonia ortostatyczna, jadłowstręt, leukopenia, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, morfologia krwi, niedokrwienie mięśnia sercowego, niewydolność serca, obrzęk naczynioruchowy, ostra niewydolność nerek, pancytopenia, POChP, ramipryl, skurcz oskrzeli, trombocytopenia, zaburzenia przewodzenia, zaburzenia rytmu serca, zapalenie trzustki, zespół Stevensa-Johnsona - Leksykon leków
Przedawkowanie – Alotendin 10 mg + 10 mg
Alotendin, zawierający bisoprolol (beta-adrenolityk) oraz amlodypinę (antagonista kanałów wapniowych), w przypadku przedawkowania może prowadzić do poważnych powikłań wynikających z synergistycznego działania obu składników. Przedawkowanie amlodypiny objawia się nadmiernym rozszerzeniem obwodowego łożyska naczyniowego, odruchową tachykardią, znacznym i długotrwałym niedociśnieniem tętniczym, które może skutkować wstrząsem, a także rzadkim, ale groźnym niekardiogennym obrzękiem płuc pojawiającym się nawet do 24-48 godzin po ekspozycji. Bisoprolol natomiast wywołuje bradykardię, niedociśnienie, skurcz oskrzeli, ostrą niewydolność serca oraz hipoglikemię, z istotną zmiennością indywidualnej wrażliwości, szczególnie u pacjentów z chorobami serca.
aminofilina, amlodypina, antagonista kanałów wapniowych, atropina, beta-adrenolityk, bisoprolol, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, działanie chronotropowe, działanie inotropowe, glukagon, glukonian wapnia, hipoglikemia, izoprenalina, leczenie podtrzymujące, lek wazokonstrykcyjny, łożysko naczyniowe, niedociśnienie, niekardiogenny obrzęk płuc, oddział intensywnej opieki medycznej, ostra niewydolność serca, płukanie żołądka, receptor beta-adrenergiczny, rozrusznik serca, skurcz oskrzeli, tachykardia, węgiel aktywowany, wstrząs, β2-sympatykomimetyk - Leksykon leków
Interakcje leku – Tenaxum 1 mg
Rylmenidyna, substancja czynna leku Tenaxum, wykazuje istotne interakcje farmakodynamiczne z wieloma lekami i substancjami, które mogą mieć poważne konsekwencje kliniczne. Bezwzględnie przeciwwskazane jest jednoczesne stosowanie z sultoprydem ze względu na wysokie ryzyko komorowych zaburzeń rytmu serca, w tym torsade de pointes. Niezalecane jest także łączenie rylmenidyny z beta-adrenolitykami stosowanymi w niewydolności serca (bisoprolol, karwedilol, metoprolol) oraz inhibitorami MAO, które mogą antagonizować jej działanie przeciwnadciśnieniowe. Spożywanie alkoholu podczas terapii rylmenidyną nasila działanie sedacyjne i zaburza zdolności psychomotoryczne, co wymaga bezwzględnego unikania alkoholu i leków zawierających alkohol.
arytmia komorowa, baklofen, beta-adrenolityk, bisoprolol, działanie przeciwnadciśnieniowe, działanie sedacyjne, efekt hipotensyjny, inhibitor MAO, interakcja lekowa, karwedilol, komorowe zaburzenia rytmu serca, lek przeciwnadciśnieniowy, metoprolol, monitorowanie elektrokardiograficzne, niewydolność serca, ośrodkowy układ nerwowy, rylmenidyna, sultopryd, torsade de pointes, trójpierścieniowy lek przeciwdepresyjny, zaburzenie neurologiczne, zespół torsade de pointes - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Concor Cor 1,25 1,25 mg
Leczenie stabilnej przewlekłej niewydolności serca bisoprololem (Concor Cor) wymaga starannego, stopniowego zwiększania dawki, rozpoczynając od 1,25 mg raz na dobę, z kolejnymi etapami dawkowania: 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg aż do maksymalnej dawki 10 mg raz na dobę. Proces ten powinien być prowadzony przez doświadczonego lekarza, z zachowaniem odstępów co najmniej 2 tygodni między kolejnymi zwiększeniami dawki, przy jednoczesnym monitorowaniu parametrów życiowych, takich jak częstość rytmu serca i ciśnienie tętnicze, oraz obserwacji objawów pogorszenia niewydolności serca. W przypadku nietolerancji wyższych dawek dopuszcza się pozostanie przy niższej, dobrze tolerowanej dawce podtrzymującej. Leczenie bisoprololem jest długotrwałe i nie powinno być nagle przerywane ze względu na ryzyko nasilenia objawów, zwłaszcza u pacjentów z dławicą piersiową.
antagonista receptora AT1, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, ciśnienie krwi, dławica piersiowa, dysfagia, fumaran bisoprololu, glikozyd nasercowy, inhibitor ACE, lek moczopędny, niedociśnienie, niewydolność nerek, niewydolność serca, niewydolność wątroby, ostra niewydolność serca, przewlekła niewydolność serca, rytm serca, tabletka z rowkiem dzielącym, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Ramizek Plus 10 mg + 5 mg
Ramizek Plus to lek złożony zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta-adrenolityk), stosowany wyłącznie jako terapia substytucyjna u dorosłych pacjentów, którzy wcześniej byli skutecznie leczeni tymi substancjami w oddzielnych preparatach, w dawkach odpowiadających zawartości wybranego preparatu złożonego. Preparat dostępny jest w dawkach: 2,5 mg + 1,25 mg, 2,5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 2,5 mg, 5 mg + 5 mg, 10 mg + 5 mg oraz 10 mg + 10 mg (ramipryl + bisoprolol). Wskazania obejmują nadciśnienie tętnicze, nadciśnienie tętnicze ze współistniejącym przewlekłym zespołem wieńcowym (zwłaszcza po zawale mięśnia sercowego lub rewaskularyzacji) oraz przewlekłą niewydolność serca ze zmniejszoną frakcją wyrzutową lewej komory, pod warunkiem wcześniejszej skutecznej kontroli tych stanów przy stosowaniu oddzielnych leków w tych samych dawkach.
adherencja terapeutyczna, beta-adrenolityk, bisoprolol, dysfunkcja skurczowa lewej komory, fumaran bisoprololu, inhibitor konwertazy angiotensyny, laktoza jednowodna, nadciśnienie tętnicze, nietolerancja laktozy, procedura rewaskularyzacyjna, przewlekła niewydolność serca, przewlekły zespół wieńcowy, ramipryl, terapia substytucyjna, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Piramil Biso 5 mg + 2,5 mg
Produkt leczniczy Piramil Biso, zawierający ramipryl (inhibitor ACE) oraz bisoprolol (selektywny beta1-adrenolityk), jest przeciwwskazany w drugim i trzecim trymestrze ciąży ze względu na ryzyko poważnych powikłań płodowych, takich jak opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, śmierć wewnątrzmaciczna, małowodzie, osłabienie czynności nerek, opóźnienie kostnienia czaszki oraz powikłania u noworodka (hipoglikemia, bradykardia, niewydolność nerek, niedociśnienie, hiperkaliemia). W pierwszym trymestrze stosowanie ramiprylu nie jest zalecane z powodu potencjalnego, choć niejednoznacznego, ryzyka teratogennego. Bisoprolol może zmniejszać przepływ krwi przez łożysko, co wymaga ścisłego monitorowania wzrostu płodu i przepływu łożyskowego w przypadku konieczności jego stosowania w ciąży. W razie ekspozycji na lek w II lub III trymestrze wskazane jest wykonanie szczegółowej diagnostyki ultrasonograficznej oraz intensywny nadzór nad noworodkiem w pierwszych dobach życia.
antykoncepcja, badanie ultrasonograficzne, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, działanie niepożądane, działanie teratogenne, hiperkaliemia, inhibitor ACE, laktacja, małowodzie, niedociśnienie, niewydolność nerek, opóźnienie kostnienia czaszki, opóźnienie wzrostu wewnątrzmacicznego, przepływ łożyskowy, ramipryl, receptor beta-adrenergiczny, śmierć wewnątrzmaciczna płodu, terapia przeciwnadciśnieniowa - Leksykon leków
Przedawkowanie – BisoHEXAL 5 5 mg
Przedawkowanie bisoprololu fumuranu może prowadzić do poważnych zaburzeń układu sercowo-naczyniowego i oddechowego, w tym bradykardii (<60 uderzeń/min), niedociśnienia tętniczego, bloku przedsionkowo-komorowego III stopnia, skurczu oskrzeli, ostrej niewydolności serca oraz hipoglikemii. Zarejestrowane dawki przedawkowania sięgały nawet 2000 mg, przy czym szczególnie wrażliwi na toksyczne działanie leku są pacjenci z niewydolnością serca. Objawy kliniczne mogą różnić się w zależności od dawki i indywidualnej reakcji pacjenta, a mimo poważnych zaburzeń, przy odpowiednim leczeniu wszyscy pacjenci powrócili do zdrowia. W przypadkach przedawkowania obserwowano także zawroty głowy i blok AV III stopnia przy dawce 15 mg zamiast 7,5 mg.
atropina, beta-adrenolityk, beta2-adrenomimetyk, bisoprolol, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, duszność, działanie chronotropowe dodatnie, działanie inotropowe, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, lek moczopędny, lek rozszerzający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niewydolność serca, ostra niewydolność serca, pochodna teofiliny, rozrusznik serca, skurcz oskrzeli, układ sercowo-naczyniowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Borez 10 mg
Dawkowanie bisoprololu (Borez) powinno być indywidualnie dostosowane, uwzględniając częstość tętna i skuteczność terapii. W leczeniu nadciśnienia tętniczego i dławicy piersiowej zaleca się dawkę początkową 5 mg raz na dobę, dawkę standardową 10 mg raz na dobę oraz maksymalną 20 mg raz na dobę. W terapii stabilnej przewlekłej niewydolności serca dawkę należy stopniowo zwiększać, zaczynając od 1,25 mg raz na dobę, z tygodniowymi etapami zwiększania do dawki docelowej 10 mg raz na dobę. W trakcie titracji konieczne jest ścisłe monitorowanie parametrów życiowych, takich jak częstość pracy serca i ciśnienie tętnicze, ze względu na ryzyko przemijającego nasilenia niewydolności serca, niedociśnienia lub bradykardii. W przypadku nietolerancji maksymalnej dawki zaleca się stopniowe zmniejszenie dawki lub modyfikację innych leków, a w razie konieczności czasowe odstawienie bisoprololu.
antagonista receptora angiotensyny, beta-adrenolityk, bisoprolol, bradykardia, choroba niedokrwienna serca, dializoterapia, dławica piersiowa, fumaran bisoprololu, glikozyd nasercowy, inhibitor ACE, klirens kreatyniny, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie, ostra niewydolność serca, przewlekła niewydolność serca, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zespół odstawienia leku - Leksykon leków
Wpływ na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługiwania maszyn – Sobycor 10 mg
Ocena wpływu bisoprololu, selektywnego beta-adrenolityka, na zdolność prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn jest kluczowa w praktyce klinicznej. Badania kliniczne u pacjentów z chorobą wieńcową nie wykazały istotnych zaburzeń zdolności prowadzenia pojazdów podczas terapii bisoprololem. Niemniej jednak, reakcje na lek są indywidualne, a szczególne ryzyko występuje w okresie inicjacji leczenia, zmiany terapii oraz przy jednoczesnym spożywaniu alkoholu, co może nasilać działania niepożądane i wpływać na sprawność psychomotoryczną. Zaleca się monitorowanie objawów takich jak zawroty głowy, zaburzenia widzenia czy nadmierna senność, a w razie potrzeby czasowe powstrzymanie się od prowadzenia pojazdów i obsługi maszyn.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Conaret 5 mg
Bisoprolol fumaran, substancja czynna leku Conaret, jest stosowany w leczeniu stabilnej, przewlekłej niewydolności serca z obniżoną frakcją wyrzutową lewej komory, nadciśnienia tętniczego oraz choroby niedokrwiennej serca. W terapii niewydolności serca bisoprolol podawany jest we wszystkich dostępnych dawkach (1,25 mg, 2,5 mg, 3,75 mg, 5 mg, 7,5 mg, 10 mg) jako element leczenia skojarzonego z inhibitorami ACE, lekami moczopędnymi oraz glikozydami naparstnicy. W nadciśnieniu tętniczym i chorobie niedokrwiennej serca stosuje się wyższe dawki 5 mg i 10 mg, które poprzez selektywną blokadę receptorów beta-1 obniżają częstość akcji serca i siłę skurczu mięśnia sercowego, co przekłada się na redukcję ciśnienia tętniczego oraz zmniejszenie zapotrzebowania mięśnia sercowego na tlen.
beta-bloker, bisoprolol, choroba niedokrwienna serca, choroba wieńcowa, ciśnienie tętnicze, częstość akcji serca, dławica, dławica piersiowa, epizod dławicowy, glikozyd naparstnicy, inhibitor ACE, lek moczopędny, mięsień sercowy, nadciśnienie tętnicze, nadmierna aktywacja, przewlekła niewydolność serca, receptor beta-1 adrenergiczny, układ współczulny, zaburzenie czynności skurczowej lewej komory - Leksykon leków
Przedawkowanie – Bisocard 3,75 mg
Przedawkowanie bisoprololu, selektywnego beta-adrenolityku, może prowadzić do poważnych zaburzeń kardiologicznych, takich jak bradykardia (<50 uderzeń/min), niedociśnienie tętnicze, blok przedsionkowo-komorowy II i III stopnia, ostra niewydolność serca oraz skurcz oskrzeli. Nawet niewielkie przekroczenie dawki terapeutycznej (np. 15 mg zamiast 7,5 mg) może wywołać ciężkie objawy, w tym blok AV III stopnia i zawroty głowy. Maksymalna raportowana dawka przedawkowania sięgała 2000 mg, przy czym obserwowano pełną rekonwalescencję pacjentów. Szczególnie wrażliwi na toksyczne działanie bisoprololu są chorzy z niewydolnością serca, u których zaleca się stopniowe zwiększanie dawki. Objawy przedawkowania obejmują również hipoglikemię i zaburzenia oddechowe, co wymaga kompleksowego podejścia terapeutycznego.
aminofilina, atropina, beta-adrenolityk, beta2-sympatykomimetyk, bisoprolol, bisoprolol fumaran, blok przedsionkowo-komorowy, bradykardia, choroba wieńcowa, duszność, EKG, glukagon, hipoglikemia, izoprenalina, kardiotoksyczność, lek moczopędny, lek obkurczający naczynia, lek rozszerzający oskrzela, nadciśnienie tętnicze, niedociśnienie tętnicze, niedokrwienie OUN, niewydolność serca, receptor beta-adrenergiczny, skurcz oskrzeli, środek inotropowy, stymulator serca, świszczący oddech, układ sercowo-naczyniowy, wstrząs, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zaburzenie świadomości, zastój krwi, zatrzymanie krążenia - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – ACEBIS 5 mg + 2,5 mg
Lek ACEBIS, dostępny w postaci kapsułek twardych, zawiera różne kombinacje dawek ramiprylu (2,5–10 mg) i bisoprololu fumaranu (1,25–10 mg). Standardowe dawkowanie to jedna kapsułka raz na dobę, przy czym pacjent powinien być wcześniej ustabilizowany na obu składnikach w tych samych dawkach przez minimum 4 tygodnie. Dawkowanie wymaga indywidualnego dostosowania u pacjentów z zaburzeniami czynności nerek, gdzie dobowa dawka ramiprylu jest ustalana na podstawie klirensu kreatyniny (ClCr): dla ClCr ≥ 60 ml/min dawka początkowa 2,5 mg, maksymalna 10 mg; dla ClCr 30–60 ml/min dawka początkowa 2,5 mg, maksymalna 5 mg; przy ClCr 10–30 ml/min stosowanie ACEBIS jest niewskazane. U pacjentów z łagodnymi i umiarkowanymi zaburzeniami wątroby maksymalna dawka ramiprylu wynosi 2,5 mg, a leczenie wymaga ścisłej kontroli lekarskiej.
bisoprolol, dawka podtrzymująca, dysfagia, działanie niepożądane, kapsułka twarda, klirens kreatyniny, produkt złożony, ramipryl, ramipryl i bisoprolol fumaran, schemat dawkowania, substancja czynna, terapia początkowa, zaburzenie czynności narządów, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zalecenie terapeutyczne