ostra faza zawału

Ostra faza zawału serca to pierwszy etap martwicy mięśnia sercowego, który następuje w wyniku nagłego zatrzymania dopływu krwi do fragmentu mięśnia sercowego. Zazwyczaj przyczyną jest zamknięcie lub krytyczne zwężenie tętnicy wieńcowej przez zakrzep powstały na blaszce miażdżycowej.

W ostrej fazie zawału dochodzi do kaskady zmian patofizjologicznych, obejmujących niedotlenienie kardiomiocytów, zaburzenia metabolizmu komórkowego, a w konsekwencji do martwicy komórek mięśnia sercowego. Proces ten rozpoczyna się już po 20-30 minutach od zamknięcia naczynia i postępuje od warstwy podwsierdziowej w kierunku nasierdziowej.

Diagnostyka ostrej fazy zawału opiera się na ocenie objawów klinicznych (typowy ból w klatce piersiowej, duszność), badaniach elektrokardiograficznych (uniesienie odcinka ST lub nowy blok lewej odnogi pęczka Hisa) oraz oznaczeniu markerów sercowych (troponina, CK-MB). Kluczowe znaczenie ma jak najszybsze wdrożenie odpowiedniego leczenia reperfuzyjnego.

Postępowanie w ostrej fazie zawału obejmuje przywrócenie przepływu w zamkniętym naczyniu poprzez pierwotną angioplastykę wieńcową (PCI) lub leczenie fibrynolityczne, a także farmakoterapię (przeciwpłytkową, przeciwzakrzepową, beta-adrenolityki, inhibitory ACE). Szybkość wdrożenia leczenia ma kluczowe znaczenie dla rokowania pacjenta.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl