przewodzenie wewnątrzkomórkowe
Przewodzenie wewnątrzkomórkowe to proces przekazywania impulsów elektrycznych przez wnętrze komórki nerwowej, mający fundamentalne znaczenie dla funkcjonowania układu nerwowego. W przeciwieństwie do przewodzenia synaptycznego, które zachodzi między komórkami, przewodzenie wewnątrzkomórkowe dotyczy propagacji potencjału czynnościowego wzdłuż błony komórkowej pojedynczego neuronu.
Mechanizm przewodzenia wewnątrzkomórkowego opiera się na zjawisku depolaryzacji błony komórkowej, które rozpoczyna się od miejsca wygenerowania potencjału czynnościowego. Proces ten jest możliwy dzięki obecności kanałów jonowych zależnych od napięcia, głównie sodowych i potasowych, które otwierają się i zamykają w odpowiedzi na zmiany potencjału błonowego, umożliwiając przepływ jonów zgodnie z ich gradientem elektrochemicznym.
W aksonach zmielinizowanych przewodzenie wewnątrzkomórkowe ma charakter skokowy (saltatoryczny), gdzie potencjał czynnościowy „przeskakuje” między przewężeniami Ranviera, znacząco zwiększając szybkość przewodzenia. W aksonach niezmielinizowanych przewodzenie jest ciągłe i zachodzi wolniej. Zaburzenia przewodzenia wewnątrzkomórkowego mogą prowadzić do różnych chorób neurologicznych, w tym neuropatii obwodowych i chorób demielinizacyjnych.
Powiązane wpisy
-
Leksykon leków
Przedawkowanie lamotryginy, obejmujące dawki 10-20-krotnie przekraczające maksymalną dawkę terapeutyczną, stanowi poważne zagrożenie życia, manifestujące się głównie objawami neurologicznymi (oczopląs, ataksja, zaburzenia świadomości, napady padaczkowe, śpiączka) oraz kardiologicznymi, w tym poszerzeniem zespołu QRS powyżej 100 ms, co jest predyktorem ciężkiej toksyczności. Intoksykacja może prowadzić do zgonu, dlatego wymaga natychmiastowej hospitalizacji i ścisłego monitorowania parametrów życiowych, stanu neurologicznego oraz kardiologicznego, ze szczególnym uwzględnieniem funkcji oddechowych, ciśnienia tętniczego, tętna, zapisu EKG oraz równowagi wodno-elektrolitowej.
ataksja, dożylna terapia lipidowa, hemodializa, monitorowanie kardiologiczne, napad kloniczno-toniczny, napad padaczkowy, niewydolność nerek, oczopląs, oddział intensywnej terapii, poszerzenie zespołu QRS, przedawkowanie lamotryginy, przewodzenie wewnątrzkomórkowe, równowaga wodno-elektrolitowa, śpiączka, spowolnienie psychoruchowe, węgiel aktywny, zaburzenie koordynacji ruchowej, zaburzenie przewodzenia w sercu, zaburzenie świadomości -
Leksykon leków
Lek Epitrigine, zawierający lamotryginę, wykazuje szeroki profil działań niepożądanych, które zostały sklasyfikowane według częstości występowania: bardzo często (≥1/10), często (≥1/100 do <1/10), niezbyt często (≥1/1000 do <1/100), rzadko (≥1/10 000 do <1/1000), bardzo rzadko (<1/10 000) oraz nieznana. Najczęściej obserwowanymi działaniami są bóle głowy (bardzo często) oraz wysypka skórna (8-12% pacjentów, bardzo często), która u 2% wymagała odstawienia leku. Wysypka może mieć charakter grudkowo-plamisty i pojawiać się w ciągu pierwszych 8 tygodni terapii, z ryzykiem ciężkich reakcji, takich jak zespół Stevens-Johnsona, toksyczna nekroliza naskórka czy zespół DRESS. Bardzo rzadkie, ale poważne działania obejmują zmiany hematologiczne (neutropenia, leukopenia, niedokrwistość, trombocytopenia, pancytopenia, niedokrwistość aplastyczna, agranulocytoza), limfohistiocytozę hemofagocytarną (HLH) oraz zespół nadwrażliwości polekowej (DRESS), które mogą wymagać natychmiastowej interwencji medycznej i przerwania terapii. Lamotrygina może również nasilać objawy parkinsonizmu oraz wywoływać objawy pozapiramidowe u pacjentów z chorobą Parkinsona.
agranulocytoza, choreoatetoza, choroba Parkinsona, dysfagia, gęstość mineralna kości, hipogammaglobulinemia, jałowe zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, lamotrygina, limfadenopatia, limfohistiocytoza hemofagocytarna, martwica toksyczno-rozpływna naskórka, napad kloniczno-toniczny, neutropenia, niedokrwistość aplastyczna, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, objawy pozapiramidowe, osteopenia, poszerzenie zespołu QRS, powiększenie węzłów chłonnych, przewodzenie wewnątrzkomórkowe, rozsiane krzepnięcie śródnaczyniowe, toksyczna nekroliza naskórka, trombocytopenia, wysypka grudkowo-plamista, zaburzenia afektywne dwubiegunowe, zapalenie spojówek, zespół Lyella, zespół nadwrażliwości, zespół nadwrażliwości polekowej, zespół Stevens-Johnsona
