operacja strzemiączka
Operacja strzemiączka (stapedotomia lub stapedektomia) to zabieg chirurgiczny wykonywany w celu leczenia otosklerozy – choroby ucha środkowego charakteryzującej się postępującym unieruchomieniem strzemiączka, co prowadzi do niedosłuchu przewodzeniowego. Podczas zabiegu chirurg usuwa część lub całość unieruchomionego strzemiączka i zastępuje je protezą, przywracając prawidłowe przewodzenie dźwięków.
Procedura przeprowadzana jest w znieczuleniu miejscowym lub ogólnym, poprzez dostęp przez przewód słuchowy zewnętrzny. Chirurg wykonuje nacięcie w błonie bębenkowej, uzyskując dostęp do ucha środkowego, następnie częściowo lub całkowicie usuwa unieruchomione strzemiączko, pozostawiając jego podstawę lub wykonując w niej mały otwór. W miejsce usuniętego strzemiączka wprowadza się protezę (najczęściej wykonaną z teflonu, tytanu lub platyny), która łączy kowadełko z błoną okienka owalnego.
Skuteczność operacji strzemiączka jest wysoka – około 90% pacjentów odnotowuje znaczącą poprawę słuchu. Zabieg charakteryzuje się niskim ryzykiem powikłań, jednak mogą wystąpić komplikacje, takie jak zawroty głowy, zaburzenia smaku, szumy uszne czy – rzadko – głuchota odbiorcza. Rekonwalescencja trwa zwykle 2-4 tygodnie, a pełna ocena efektów słuchowych możliwa jest po około 6-8 tygodniach od operacji.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Szumy uszne – Rokowania, prognozy i postęp choroby
Prognostyka szumów usznych jest kluczowa w zarządzaniu klinicznym, umożliwiając przewidywanie przebiegu dolegliwości oraz skuteczności terapii. Czynniki prognostyczne obejmują wiek, płeć, czas trwania dolegliwości oraz początkowe nasilenie szumów usznych, oceniane m.in. za pomocą kwestionariuszy takich jak THI i TFI. W przypadku SSNHL, poprawa szumów usznych koreluje z leczeniem ubytku słuchu, niezależnie od rodzaju audiogramu czy poziomu utraty słuchu. Modele prognostyczne wskazują, że nasilenie szumów jest powiązane z czynnikami psychologicznymi (lęk, depresja), jakością snu i stresem. Metoda TSR/STA umożliwia obiektywizację naczyniowych szumów usznych (VPT) oraz ocenę efektów leczenia. Terapie takie jak maskowanie, poradnictwo i trening uwagi wykazują istotną poprawę jakości życia (QoL), a przezczaszkowa stymulacja magnetyczna (TMS) jest skuteczniejsza u pacjentów z wyższym początkowym nasileniem szumów.
czuciowo-nerwowy ubytek słuchu, grupa kontrolna, mechanizm neurokognitywny, nadciśnienie tętnicze, neuroplastyczność, operacja strzemiączka, przezczaszkowa stymulacja magnetyczna, szum uszny, Tinnitus Functional Index, Tinnitus Handicap Inventory, udar mózgu, współchorobowość sercowo-naczyniowa, zawał mięśnia sercowego - Leksykon chorób i schorzeń
Otoskleroza – Zapobieganie i profilaktyka
Otoskleroza to dziedziczna choroba ucha środkowego i wewnętrznego, charakteryzująca się nieprawidłowym wzrostem tkanki kostnej (otospongiozą), prowadzącym do przewodzeniowego i odbiorczego ubytku słuchu, z tym że ubytek odbiorczy jest nieodwracalny. Dziedziczenie ma charakter autosomalny dominujący, a czynniki hormonalne mogą nasilać przebieg choroby. Wczesna diagnostyka, zwłaszcza u osób z rodzinnym występowaniem, jest kluczowa i obejmuje regularne badania audiometryczne, szczególnie u kobiet w ciąży. Leczenie farmakologiczne obejmuje stosowanie preparatów fluorkowych (np. Fluical) w umiarkowanych dawkach przez 1-2 lata, a następnie w mniejszych dawkach bezterminowo, co może spowolnić progresję odbiorczego ubytku słuchu. Alternatywnie stosuje się związki strontu w dawce minimum 2 g/dobę, które mogą poprawić słuch, zmniejszyć szumy uszne i objawy zespołu Ménière’a. Terapia może być uzupełniona naprzemiennym podawaniem strontu i bisfosfonianów według ściśle określonego schematu dawkowania.
aparat słuchowy, badanie audiometryczne, bisfosfonian, choroba Ménière’a, dziedziczenie autosomalne dominujące, fluorek sodu, laryngolog, leczenie chirurgiczne, leczenie farmakologiczne, niedosłuch, odbiorczy ubytek słuchu, operacja strzemiączka, otoskleroza, otospongioza, preparat fluorkowy, profilaktyka wtórna, przewodzeniowy ubytek słuchu, stapedektomia, stapedotomia, szum uszny, terapia skojarzona, ucho środkowe, ucho wewnętrzne, zapalenie ucha środkowego, zawrót głowy, zespół Ménière’a