lek antyarytmiczny grupy III

Leki antyarytmiczne grupy III to grupa leków przeciwarytmicznych, których głównym mechanizmem działania jest blokowanie kanałów potasowych w komórkach mięśnia sercowego. Blokada ta prowadzi do wydłużenia potencjału czynnościowego i okresu refrakcji, co skutecznie hamuje powstawanie i przewodzenie nieprawidłowych impulsów elektrycznych w sercu.

Do najważniejszych przedstawicieli tej grupy należą amiodaron, sotalol, dofetylid, ibutylid i dronedaron. Leki te znajdują zastosowanie w leczeniu różnych typów arytmii, szczególnie tachyarytmii nadkomorowych i komorowych, w tym migotania przedsionków, trzepotania przedsionków oraz częstoskurczów komorowych.

Charakterystyczną cechą tych leków jest zdolność do wydłużania odstępu QT w zapisie EKG, co stanowi zarówno wskaźnik ich działania, jak i potencjalne zagrożenie, gdyż nadmierne wydłużenie tego odstępu może prowadzić do groźnych zaburzeń rytmu serca typu torsade de pointes. Z tego powodu stosowanie leków z grupy III wymaga monitorowania EKG, szczególnie na początku terapii oraz przy zmianach dawkowania.

Amiodaron, najbardziej znany przedstawiciel tej grupy, wykazuje dodatkowo właściwości charakterystyczne dla innych grup leków antyarytmicznych (I, II i IV), co czyni go lekiem o szerokim spektrum działania, ale również z rozbudowanym profilem działań niepożądanych, włączając w to zaburzenia funkcji tarczycy, włóknienie płuc czy fotosensytyzację.