dekompensacja cukrzycy

Dekompensacja cukrzycy to stan zaburzenia metabolicznego, w którym dochodzi do utraty kontroli nad poziomem glukozy we krwi, pomimo stosowanego leczenia przeciwcukrzycowego. Stan ten charakteryzuje się wystąpieniem hiperglikemii, często przekraczającej 250-300 mg/dl, która nie odpowiada na standardowe dawki leków przeciwcukrzycowych lub insuliny.

Najczęstszymi przyczynami dekompensacji cukrzycy są: infekcje (szczególnie układu moczowego i oddechowego), błędy dietetyczne, pominięcie lub niewłaściwe dawkowanie leków, stres fizyczny lub psychiczny, a także współistniejące choroby takie jak zawał serca czy udar mózgu. W przypadku cukrzycy typu 1 dekompensacja może szybko prowadzić do kwasicy ketonowej, natomiast u pacjentów z cukrzycą typu 2 może rozwinąć się zespół hiperglikemiczno-hipermolalny.

Objawy dekompensacji cukrzycy obejmują nasiloną poliurię, polidypsję, zmęczenie, zaburzenia świadomości, odwodnienie oraz, w ciężkich przypadkach, zaburzenia elektrolitowe. Diagnostyka opiera się na oznaczeniu glikemii, parametrów równowagi kwasowo-zasadowej, poziomu elektrolitów oraz badaniu moczu na obecność ciał ketonowych. W przypadku dekompensacji wywołanej infekcją niezbędne jest również ustalenie jej źródła.

Leczenie dekompensacji cukrzycy wymaga intensyfikacji insulinoterapii (często w schemacie dożylnym), wyrównania zaburzeń wodno-elektrolitowych, a także eliminacji czynnika wywołującego. Hospitalizacja jest wskazana w przypadkach ciężkiej dekompensacji, zwłaszcza gdy towarzyszy jej kwasica ketonowa lub zespół hiperglikemiczno-hipermolalny. Prewencja polega na regularnym monitorowaniu glikemii, właściwej edukacji pacjenta oraz dostosowywaniu leczenia do zmieniających się okoliczności życiowych.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl