szczepionka przeciwko półpaścowi

Szczepionka przeciwko półpaścowi to preparat immunologiczny przeznaczony do zapobiegania reaktywacji wirusa ospy wietrznej (VZV), który po pierwotnym zakażeniu pozostaje w zwojach nerwowych i może uaktywnić się po latach, wywołując półpasiec.

Dostępne są dwa główne typy szczepionek: żywa atenuowana (Zostavax) oraz rekombinowana, nieżywa (Shingrix). Shingrix, zawierający rekombinowane antygeny glikoproteiny E wirusa oraz adjuwant, wykazuje wyższą skuteczność (ponad 90%) w zapobieganiu półpaścowi i neuralgiom popółpaścowym, także u osób po 70. roku życia.

Szczepienie przeciwko półpaścowi zalecane jest szczególnie osobom powyżej 50. roku życia oraz pacjentom z obniżoną odpornością (choć preparaty żywe są przeciwwskazane w immunosupresji). Schemat szczepienia Shingrixem obejmuje dwie dawki podawane domięśniowo w odstępie 2-6 miesięcy, zapewniając długotrwałą ochronę.

Działania niepożądane są zazwyczaj łagodne i krótkotrwałe, obejmując głównie reakcje miejscowe w miejscu wstrzyknięcia oraz objawy grypopodobne. Szczepionka stanowi ważny element profilaktyki zdrowotnej u osób starszych, zmniejszając znacząco ryzyko wystąpienia półpaśca oraz jego potencjalnie ciężkich powikłań, jak neuralgia popółpaścowa.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl