zapalenie błony śluzowej dróg oddechowych
Zapalenie błony śluzowej dróg oddechowych to stan patologiczny charakteryzujący się procesem zapalnym toczącym się w obrębie błony śluzowej wyściełającej drogi oddechowe. Może dotyczyć różnych odcinków układu oddechowego: nosa, gardła, krtani, tchawicy, oskrzeli lub płuc. Zapalenie to zazwyczaj manifestuje się obrzękiem, przekrwieniem błony śluzowej oraz wzmożoną produkcją śluzu.
Etiologia zapalenia błony śluzowej dróg oddechowych jest zróżnicowana. Najczęstszymi czynnikami wywołującymi są infekcje wirusowe (m.in. rhinowirusy, wirusy grypy, RSV), bakteryjne (np. Streptococcus pneumoniae, Haemophilus influenzae), a także czynniki drażniące (alergeny, dym tytoniowy, zanieczyszczenia powietrza, związki chemiczne). Przewlekłe zapalenie może być również związane z chorobami takimi jak astma, POChP czy mukowiscydoza.
Objawy kliniczne zapalenia błony śluzowej dróg oddechowych obejmują kaszel (początkowo suchy, później z odkrztuszaniem wydzieliny), przekrwienie błony śluzowej nosa, kichanie, ból gardła, chrypkę, duszność oraz ogólne objawy infekcji jak gorączka i osłabienie. Diagnostyka opiera się na badaniu przedmiotowym, badaniach obrazowych (RTG klatki piersiowej, tomografia komputerowa), badaniach endoskopowych (laryngoskopia, bronchoskopia) oraz badaniach mikrobiologicznych wydzieliny.
Leczenie zapalenia błony śluzowej dróg oddechowych zależy od etiologii i nasilenia objawów. Obejmuje eliminację czynnika wywołującego, farmakoterapię (leki przeciwzapalne, mukolityczne, bronchodylatacyjne, przeciwhistaminowe), odpowiednie nawodnienie oraz w przypadku infekcji bakteryjnych – antybiotykoterapię. W przewlekłych stanach zapalnych istotna jest regularna kontrola i odpowiednie postępowanie profilaktyczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Właściwości farmakodynamiczne – Lancetan 648 mg/5 ml
Produkt leczniczy Lancetan w formie syropu zawiera wyciąg płynny z liści babki lancetowatej (Plantago lanceolata L.) w stężeniu 648 mg/5 ml, co odpowiada 10 g wyciągu na 100 g syropu. Wyciąg jest przygotowany w stosunku surowiec:produkt końcowy 1:1-2, z użyciem 30% etanolu jako rozpuszczalnika ekstrakcyjnego. Syrop zawiera również substancje pomocnicze, w tym sacharozę w ilości około 3,9 g na 5 ml oraz etanol w stężeniu 4,0% ÷ 7,0% (V/V). Forma syropu umożliwia odpowiednią aplikację substancji czynnej, co jest istotne w terapii stanów zapalnych dróg oddechowych.
działanie przeciwzapalne, działanie wykrztuśne, liść babki lancetowatej, Plantago lanceolata, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy roślinny, rozpuszczalnik ekstrakcyjny, sacharoza, substancja pomocnicza, syrop, wyciąg z babki lancetowatej, wydzielina dróg oddechowych, zapalenie błony śluzowej dróg oddechowych, zapalenie dróg oddechowych - Leksykon leków
Przedawkowanie – Nintedanib STADA 100 mg
Przedawkowanie nintedanibu, mimo braku swoistego antidotum i ustalonego protokołu terapeutycznego, wymaga szybkiego rozpoznania i wdrożenia odpowiedniego postępowania klinicznego. Dostępne dane kliniczne, w tym przypadki podawania dawki do 1200 mg/dobę przez okres do 8 dni oraz 600 mg/dobę przez 21 dni, wskazują na występowanie głównie zaburzeń hepatologicznych (podwyższone enzymy wątrobowe: ALT, AST, bilirubina, fosfataza alkaliczna), objawów żołądkowo-jelitowych (nudności, wymioty, biegunka, bóle brzucha) oraz niespecyficznych zapaleń błony śluzowej nosa i gardła. Objawy te ustępowały po przerwaniu terapii i wdrożeniu leczenia wspomagającego, bez zgłoszonych poważnych działań zagrażających życiu nawet przy 4-krotnym przekroczeniu standardowej dawki dobowej.
antidotum, ból brzucha, enzymy wątrobowe, leczenie objawowe, leczenie wspomagające, lek przeciwbiegunkowy, lek przeciwwymiotny, nintedanib, polekowe uszkodzenie wątroby, postępowanie terapeutyczne, przedawkowanie nintedanibu, zaburzenia pokarmowe, zaburzenie hepatologiczne, zaburzenie trawienia, zaburzenie żołądkowo-jelitowe, zapalenie błony śluzowej dróg oddechowych, zapalenie nosa i gardła