blokada okołoszyjkowa
Blokada okołoszyjkowa (paracervical block, PCB) to technika znieczulenia miejscowego stosowana głównie w ginekologii i położnictwie. Polega na podaniu środka znieczulającego w okolice splotu nerwowego, otaczającego szyjkę macicy, w celu zniesienia bólu w obrębie szyjki i dolnej części macicy.
Wskazaniami do wykonania blokady okołoszyjkowej są przede wszystkim zabiegi ginekologiczne takie jak biopsja szyjki macicy, konizacja, histeroskopia, a także jako element analgezji podczas porodu. Procedura ta pozwala na zmniejszenie dolegliwości bólowych związanych z rozwieraniem szyjki macicy, jednak nie znosi bólu związanego z kurczeniem się macicy.
Do wykonania blokady okołoszyjkowej najczęściej wykorzystuje się lidokainę lub bupiwakainę, podawaną w okolice splotu nerwowego znajdującego się na godzinie 3 i 9 tarczy szyjki macicy. Efekt znieczulający pojawia się po kilku minutach od podania i utrzymuje się zwykle przez 1-2 godziny, zależnie od zastosowanego środka.
Należy pamiętać, że blokada okołoszyjkowa ma pewne ograniczenia i przeciwwskazania, w tym uczulenie na środki znieczulające, zaburzenia krzepnięcia krwi czy aktywne infekcje w miejscu wkłucia. Potencjalne powikłania obejmują bradykardię płodu, przypadkowe nakłucie naczynia krwionośnego, reakcje toksyczne na środek znieczulający oraz, rzadko, powikłania neurologiczne.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lignocainum hydrochloricum WZF 2% 20 mg/ml
Lignocainum Hydrochloricum WZF 2% (20 mg/ml) jest roztworem lidokainy chlorowodorku stosowanym w znieczuleniu regionalnym, terapii bólu oraz leczeniu zaburzeń rytmu serca. Maksymalna dawka jednorazowa u dorosłych wynosi 200 mg (4,5 mg/kg mc.), u dzieci nie przekracza 3 mg/kg mc. Podawanie leku wymaga monitorowania czynności życiowych oraz stosowania próby aspiracji, aby uniknąć podania donaczyniowego. W znieczuleniu zewnątrzoponowym stosuje się dawkę testową 3-5 ml lidokainy z adrenaliną, a odstępy między dawkami nie powinny być krótsze niż 90 minut. Maksymalne dawki dla różnych rodzajów znieczulenia to: nasiękowe, blokady pni i splotów, zewnątrzoponowe i dożylne do 200 mg, a podpajęczynówkowe do 80 mg (1,5-4 ml). Produkt można rozcieńczać 0,9% roztworem NaCl.
analgezja prewencyjna, blokada okołoszyjkowa, ból neuropatyczny, chlorowodorek lidokainy, dawka nasycająca, dawka testowa, hiperkapnia, hipoksja, hipoproteinemia, indukcja znieczulenia, infuzja dożylna ciągła, kwasica, lek przeciwarytmiczny, niewydolność krążenia, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, podanie donaczyniowe, próba aspiracji, terapia bólu, terapia multimodalna, wstrzyknięcie podpajęczynówkowe, zaburzenia rytmu serca, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie odcinkowe dożylne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie rdzeniowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lignocainum hydrochloricum WZF 1% 10 mg/ml
Lignocainum Hydrochloricum WZF 1% (10 mg/ml) jest roztworem lidokainy chlorowodorku jednowodnego stosowanym do znieczulenia miejscowego i leczenia zaburzeń rytmu serca. Maksymalna dawka jednorazowa dla dorosłych wynosi 200 mg (4,5 mg/kg mc.) w znieczuleniu regionalnym, a u dzieci nie powinna przekraczać 3 mg/kg mc. W znieczuleniu zewnątrzoponowym zaleca się podanie dawki testowej 3-5 ml lidokainy z adrenaliną, z monitorowaniem EKG przez 5 minut, aby uniknąć podania donaczyniowego. Dawkowanie należy indywidualizować, uwzględniając masę ciała i stan pacjenta, a podawanie leku powinno być powolne z próbą aspiracji. Maksymalne dawki różnią się w zależności od rodzaju znieczulenia, np. do 200 mg dla znieczulenia nasiękowego, blokad pni i splotów nerwowych oraz zewnątrzoponowego, do 80 mg (1,5-4 ml) dla znieczulenia podpajęczynówkowego oraz do 200 mg dla znieczulenia odcinkowego dożylnego.
analgezja prewencyjna, blokada okołoszyjkowa, blokada pni nerwowych, ból neuropatyczny, ból okołooperacyjny, ciągła infuzja dożylna, dawka testowa, hiperkapnia, hipoksja, hipoproteinemia, kwasica, lidokaina, lidokainy chlorowodorek jednowodny, maksymalna dawka jednorazowa, niewydolność krążenia, próba aspiracji, terapia multimodalna, zaburzenie rytmu serca, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie odcinkowe dożylne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF (20 mg + 0,025 mg)/ml
Produkt leczniczy Lignocainum 2% c. Noradrenalino 0,00125% WZF zawiera lidokainę chlorowodorek jednowodny (20 mg/ml) oraz noradrenalinę winian (0,025 mg/ml) i jest stosowany w formie roztworu do wstrzykiwań. W okresie ciąży, zwłaszcza w fazie organogenezy, jego zastosowanie jest dopuszczalne wyłącznie w wyjątkowych przypadkach, po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka, ze względu na brak wystarczających badań klinicznych u kobiet ciężarnych oraz potencjalne ryzyko toksyczności lidokainy dla płodu. Szczególną ostrożność należy zachować podczas porodu, gdyż lidokaina łatwo przenika przez łożysko i może wywoływać u płodu zaburzenia czynności serca, w tym bradykardię u około 30% przypadków przy znieczuleniu okołoszyjkowym. Wysokie stężenia lidokainy u matki mogą prowadzić do spadku ciśnienia tętniczego, zahamowania czynności skurczowej macicy oraz przedłużenia porodu, co wymaga stałego monitorowania stanu matki i płodu.
blokada okołoszyjkowa, bradykardia płodu, działanie teratogenne, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, monitorowanie tętna płodu, noradrenalina, noradrenaliny winian, obniżone napięcie mięśniowe, organogeneza, poród przedwczesny, wewnątrzmaciczne zagrożenie płodu, zaburzenia czynności serca, zahamowanie czynności skurczowej macicy, zatrucie ciążowe, znieczulenie okołoszyjkowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lidocaine 2% Fresenius Kabi 20 mg/ml
Lidocaine 2% Fresenius Kabi (20 mg/ml) jest roztworem do znieczulenia miejscowego, którego dawkowanie musi być indywidualnie dostosowane do pacjenta i miejsca podania, stosując najmniejszą skuteczną dawkę. Maksymalna dawka u zdrowych dorosłych nie powinna przekraczać 200 mg lidokainy, a w znieczuleniu podpajęczynówkowym limit wynosi 100 mg. W znieczuleniu nadtwardówkowym i krzyżowym dawkę maksymalną (do 300 mg w zależności od procedury) nie należy powtarzać częściej niż co 1,5 godziny. W przypadku znieczulenia odcinkowego dożylnego stosuje się roztwór 5 mg/ml, z maksymalną dawką 4 mg/kg masy ciała. Roztwór można rozcieńczać solą fizjologiczną (NaCl 0,9%) bezpośrednio przed podaniem, aby dostosować objętość i stężenie do potrzeb klinicznych.
blokada korzeni nerwowych, blokada nerwów międzyżebrowych, blokada nerwu sromowego, blokada okołoszyjkowa, blokada przykręgowa, blokada splotu lędźwiowego, blokada splotu szyjnego, blokada zewnątrzoponowa, chlorowodorek lidokainy, dawka próbna, dermatom, farmakokinetyka leku, lidokaina, podanie donaczyniowe, podanie podpajęczynówkowe, roztwór soli fizjologicznej, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie nadtwardówkowe, wstrzyknięcie podskórne, znieczulenie miejscowe, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nadtwardówkowe lędźwiowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie odcinkowe dożylne, znieczulenie podpajęczynówkowe, zwój gwiaździsty - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lidocaine 2% Fresenius Kabi
Lidocaine 2% Fresenius Kabi (20 mg/ml, roztwór do wstrzykiwań) zawiera chlorowodorek lidokainy i wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania, zwłaszcza ze względu na ryzyko toksyczności neurologicznej i kardiologicznej przy wysokich stężeniach we krwi. Lek powinien być podawany wyłącznie przez personel medyczny z doświadczeniem w resuscytacji i dostępem do odpowiedniego sprzętu. Szczególną uwagę należy zwrócić na pacjentów z zaburzeniami automatyzmu i przewodzenia serca, przyjmujących leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron), z niewydolnością serca, bradykardią, ciężkim wstrząsem, zaburzeniami oddechowymi, napadami drgawkowymi, miastenią, koagulopatią, zaburzeniami czynności wątroby i nerek (klirens kreatyniny <10 mL/min), a także u osób w podeszłym wieku i ogólnie osłabionych. Przed podaniem dożylnym konieczne jest wyrównanie zaburzeń metabolicznych i elektrolitowych, takich jak hipokaliemia, hipoksja oraz zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej. Podczas znieczulenia podpajęczynówkowego i okołoszyjkowego wymagana jest ścisła kontrola parametrów hemodynamicznych i częstości akcji serca płodu, ze względu na ryzyko niedociśnienia, bradykardii oraz powikłań neurologicznych i kardiologicznych.
amiodaron, aPTT, bezdech, blokada okołoszyjkowa, bradykardia, chlorowodorek lidokainy, chondroliza, ciężki wstrząs, CPK, czas kaolinowo-kefalinowy, czas krwawienia, częstość akcji serca płodu, drgawki, działanie porfirogenne, fosfokinaza kreatynowa, heparyna, hipokaliemia, hipoksja, klirens kreatyniny, koagulopatia, lek przeciwarytmiczny klasy III, lek przeciwzakrzepowy, miastenia, monitorowanie EKG, napad drgawkowy, niedociśnienie, niesteroidowy lek przeciwzapalny, NLPZ, ostry zawał mięśnia sercowego, parametr krzepnięcia, płytka krwi, podanie dostawowe, porfiria, przejściowa ślepota, przestrzeń podpajęczynówkowa, roztwór koloidowy, roztwór krystaloidowy, tachykardia płodu, upośledzona czynność oddechowa, uszkodzenie chrząstki stawowej, wskaźnik Quicka, zabieg kardiochirurgiczny, zaburzenia neurologiczne i kardiologiczne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie równowagi kwasowo-zasadowej, zapaść krążeniowa, zastoinowa niewydolność serca, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zagałkowe - Leksykon substancji czynnych
Noradrenalina – Wpływ na płodność, ciążę i laktację
Noradrenalina, stosowana głównie w leczeniu ostrego niedociśnienia tętniczego, wykazuje silne działanie naczynioskurczowe i wpływa na mięśnie gładkie, co wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w ciąży. Dane kliniczne dotyczące jej stosowania w ciąży są ograniczone, a badania na zwierzętach nie dostarczają wystarczających informacji o toksyczności reprodukcyjnej. Główne ryzyko obejmuje zaburzenia przepływu krwi przez łożysko, bradykardię płodu, skurcze macicy oraz ryzyko niedotlenienia płodu, zwłaszcza w zaawansowanej ciąży. Preparaty zawierające noradrenalinę, w tym Lignocainum 2% c. noradrenalino 0,00125% WZF (lidokaina z noradrenaliną), mogą przenikać przez łożysko i wywoływać działania niepożądane u płodu, takie jak bradykardia czy zatrucie lidokainą. Znieczulenie okołoszyjkowe może hamować czynność skurczową macicy i przedłużać poród, co wymaga dokładnej oceny korzyści i ryzyka w sytuacjach położniczych, takich jak poród przedwczesny czy zatrucie ciążowe.
asfiksja płodu, blokada okołoszyjkowa, bradykardia płodu, czynność skurczowa macicy, działanie naczynioskurczowe, działanie teratogenne, lidokaina z noradrenaliną, mleko kobiece, napięcie mięśni szkieletowych, niedotlenienie płodu, noradrenalina, ostre niedociśnienie tętnicze, poród przedwczesny, przepływ krwi przez łożysko, skurcz macicy, spadek ciśnienia tętniczego, środek miejscowo znieczulający, toksyczność reprodukcyjna, zaburzenie czynności serca, zatrucie ciążowe, zatrucie lidokainą, znieczulenie miejscowe - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Lidocaine 1% Fresenius Kabi
Lidokaina powinna być podawana wyłącznie przez wykwalifikowany personel medyczny z doświadczeniem w resuscytacji, dysponujący odpowiednim sprzętem. Wysokie stężenia lidokainy we krwi, zwłaszcza po długotrwałym podawaniu dożylnym, mogą wywołać ostre reakcje toksyczne neurologiczne i kardiologiczne. Lek wymaga ostrożności u pacjentów z zaburzeniami automatyzmu i przewodzenia serca, przyjmujących leki przeciwarytmiczne klasy III (np. amiodaron), z zastoinową niewydolnością serca, bradykardią, ciężkim wstrząsem, upośledzoną czynnością oddechową, napadami drgawkowymi, miastenią, koagulopatią, zaburzeniami czynności wątroby i nerek (klirens kreatyniny <10 mL/min), a także u osób w podeszłym wieku i ogólnie osłabionych. Przed dożylnym podaniem konieczne jest wyrównanie hipokaliemii, hipoksji oraz zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej. Monitorowanie EKG i ciśnienia krwi jest obligatoryjne podczas znieczulenia podpajęczynówkowego i nadtwardówkowego, ze szczególną ostrożnością u pacjentów z chorobami sercowo-naczyniowymi.
blokada okołoszyjkowa, bradykardia, chondroliza, działanie porfirogenne, fosfokinaza kreatynowa, hipokaliemia, hipoksja, klirens kreatyniny, koagulopatia, lek przeciwarytmiczny klasy III, miastenia, napad drgawkowy, resuscytacja, upośledzenie czynności oddechowej, wstrząs, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia przewodzenia serca, zaburzenia równowagi kwasowo-zasadowej, zastoinowa niewydolność serca, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie okołogałkowe, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie zagałkowe - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lidocaine 1% Fresenius Kabi 10 mg/ml
Dawkowanie lidokainy powinno być indywidualnie dostosowane do pacjenta oraz miejsca podania, z zachowaniem zasady stosowania najmniejszej skutecznej dawki. U zdrowych dorosłych maksymalna dawka nie powinna przekraczać 200 mg, a w znieczuleniu podpajęczynówkowym 100 mg. W znieczuleniu nadtwardówkowym i krzyżowym dawki maksymalne nie powinny być powtarzane częściej niż co 1,5 godziny. W znieczuleniu odcinkowym dożylnym stosuje się roztwór 5 mg/ml, z maksymalną dawką 4 mg/kg masy ciała. Roztwór 10 mg/ml lidokainy chlorowodorku jest stosowany w znieczuleniu nadtwardówkowym i krzyżowym, z dawką próbną 2-5 ml podawaną co najmniej 5 minut przed dawką całkowitą, aby uniknąć niezamierzonego podania donaczyniowego lub podpajęczynówkowego. Typowe dawki dla różnych blokad obejmują np. 20-30 ml roztworu 10 mg/ml (200-300 mg) w blokadzie krzyżowych korzeni nerwowych oraz 3-5 ml roztworu 10 mg/ml (30-50 mg) w blokadzie przykręgowej.
blokada korzeni nerwowych, blokada nerwów międzyżebrowych, blokada nerwu sromowego, blokada okołoszyjkowa, blokada przykręgowa, blokada splotu lędźwiowego, blokada splotu szyjnego, blokada zewnątrzoponowa, dawka próbna, dermatom, lidokaina, lidokainy chlorowodorek, sól fizjologiczna, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie odcinkowe dożylne, znieczulenie podpajęczynówkowe, zwój gwiaździsty - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lignocainum hydrochloricum 1% 10 mg/ml
Lidokaina w roztworze do wstrzykiwań (10 mg/ml) jest stosowana w różnych formach znieczulenia miejscowego i leczeniu zaburzeń rytmu serca, z dawkowaniem dostosowanym do masy ciała i stanu pacjenta. Maksymalna dawka jednorazowa u dorosłych wynosi 200 mg (4,5 mg/kg mc.), u dzieci 3 mg/kg mc. W znieczuleniu zewnątrzoponowym zaleca się podanie dawki testowej 3-5 ml lidokainy z adrenaliną, z monitorowaniem EKG przez 5 minut, aby uniknąć donaczyniowego podania. Dawkowanie w różnych typach znieczulenia obejmuje stężenia od 0,5% do 2%, z maksymalnymi dawkami do 200 mg (z wyjątkiem znieczulenia podpajęczynówkowego, gdzie dawka maksymalna wynosi 80 mg). W leczeniu zaburzeń rytmu serca lidokainę podaje się dożylnie w dawkach 50-100 mg jednorazowo lub w dawkach podzielonych, z maksymalną dawką 200-300 mg na godzinę, a u dzieci 0,8-1 mg/kg mc. z możliwością powtórzeń do 3-5 mg/kg mc.
analgezja prewencyjna, blokada okołoszyjkowa, blokada pni nerwowych, ból neuropatyczny, dawka jednorazowa, dawka nasycająca, dawka testowa, hiperkapnia, hipoksja, hipoproteinemia, infuzja dożylna ciągła, kwasica, monitorowanie czynności życiowych, niewydolność krążenia, okres pooperacyjny, podanie donaczyniowe, terapia multimodalna, zaburzenia rytmu serca, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie odcinkowe dożylne, znieczulenie podpajęczynówkowe, znieczulenie rdzeniowe, znieczulenie regionalne, znieczulenie zewnątrzoponowe - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Lignocainum hydrochloricum WZF 1% 10 mg/ml
Lidokaina chlorowodorku jednowodnego (LIGNOCAINUM HYDROCHLORICUM WZF 1%, 10 mg/ml) może być stosowana u kobiet w ciąży jedynie w wyjątkowych przypadkach, gdy korzyści przewyższają ryzyko, zwłaszcza w okresie organogenezy. Badania na zwierzętach nie wykazały działania teratogennego, jednak brak jest wystarczających danych klinicznych u ciężarnych. Podczas porodu lidokaina przenika przez łożysko i może wywoływać objawy toksyczności u matki i płodu, w tym bradykardię u około 30% płodów przy blokadzie okołoszyjkowej oraz zaburzenia czynności serca płodu. Znieczulenie może także obniżać ciśnienie tętnicze matki i hamować czynność skurczową macicy, co może prowadzić do przedłużenia porodu. Wskazane jest stałe monitorowanie tętna płodu oraz ostrożna ocena korzyści i ryzyka w szczególnych sytuacjach położniczych, takich jak poród przedwczesny, zatrucie ciążowe czy stan zagrożenia płodu.
blokada okołoszyjkowa, bradykardia, czynność skurczowa macicy, działanie teratogenne, hipotensja, hipotonia mięśniowa, lidokaina chlorowodorek jednowodny, nadciśnienie tętnicze, napięcie mięśniowe, organogeneza, poród przedwczesny, przenikanie przez łożysko, środek znieczulający miejscowo, wewnątrzmaciczne zagrożenie płodu, zatrucie ciążowe, znieczulenie okołoszyjkowe - Leksykon substancji czynnych
Lidokaina – Dawkowanie i sposób podawania
Lidokaina jest szeroko stosowanym środkiem miejscowo znieczulającym o działaniu przeciwbólowym i przeciwarytmicznym, dostępnym w różnych postaciach farmaceutycznych i drogach podania. Maksymalna dawka jednorazowa u dorosłych wynosi zwykle 200-300 mg (4,5 mg/kg mc.), natomiast u dzieci poniżej 12 lat nie powinna przekraczać 3 mg/kg mc. W znieczuleniu podpajęczynówkowym dawka nie powinna przekraczać 100 mg, a w znieczuleniu nadtwardówkowym i krzyżowym podania maksymalnej dawki należy powtarzać w odstępach co najmniej 1,5 godziny. Dawkowanie zależy od postaci leku (roztwory 1% lub 2%, kremy, żele, aerozole), miejsca aplikacji oraz wskazań klinicznych, np. blokady nerwów, znieczulenia nasiękowego czy miejscowego leczenia bólu. Preparaty takie jak krem EMLA (25 mg/g lidokainy + 25 mg/g prylokainy) stosuje się w dawkach do 60 g na 600 cm² skóry przez 1-5 godzin, natomiast aerozol 10% na skórę w ilości do 40 rozpyleń na 70 kg masy ciała. W przypadku żelu do cewki moczowej Instillido dawki u dorosłych wynoszą 20 ml (400 mg) u mężczyzn i 5-10 ml (100-200 mg) u kobiet, z ograniczeniem u dzieci do 2,9 mg/kg mc.
blokada krzyżowa, blokada nerwów międzyżebrowych, blokada nerwu sromowego, blokada okołoszyjkowa, blokada przykręgowa, błona śluzowa jamy ustnej, dewitalizacja miazgi, działanie przeciwarytmiczne, efekt pierwszego przejścia, hemoroidy, interakcja lekowa, lidokaina, lidokaina chlorowodorek, maść lecznicza, ostry stan chorobowy, posocznica, preparat doodbytniczy, roztwór do wstrzykiwań, środek miejscowo znieczulający, stomatologia, tabletka do ssania, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodzenia przedsionkowo-komorowe, zapalenie pęcherza moczowego, znieczulenie nadtwardówkowe, znieczulenie nasiękowe, znieczulenie odcinkowe dożylne, znieczulenie podpajęczynówkowe