Dawkowanie i sposób podawania
Lignocainum hydrochloricum 1% 10 mg/ml

Lidokaina w roztworze do wstrzykiwań (10 mg/ml) jest stosowana w różnych formach znieczulenia miejscowego i leczeniu zaburzeń rytmu serca, z dawkowaniem dostosowanym do masy ciała i stanu pacjenta. Maksymalna dawka jednorazowa u dorosłych wynosi 200 mg (4,5 mg/kg mc.), u dzieci 3 mg/kg mc. W znieczuleniu zewnątrzoponowym zaleca się podanie dawki testowej 3-5 ml lidokainy z adrenaliną, z monitorowaniem EKG przez 5 minut, aby uniknąć donaczyniowego podania. Dawkowanie w różnych typach znieczulenia obejmuje stężenia od 0,5% do 2%, z maksymalnymi dawkami do 200 mg (z wyjątkiem znieczulenia podpajęczynówkowego, gdzie dawka maksymalna wynosi 80 mg). W leczeniu zaburzeń rytmu serca lidokainę podaje się dożylnie w dawkach 50-100 mg jednorazowo lub w dawkach podzielonych, z maksymalną dawką 200-300 mg na godzinę, a u dzieci 0,8-1 mg/kg mc. z możliwością powtórzeń do 3-5 mg/kg mc.

Dawkowanie i sposób podawania leku Lignocainum Hydrochloricum WZF 1%

Lidokaina w postaci roztworu do wstrzykiwań (10 mg/ml) może być stosowana w różnych wskazaniach klinicznych, co determinuje właściwy sposób dawkowania. Poniżej przedstawiono szczegółowe informacje dotyczące dawkowania i sposobu podawania leku w poszczególnych wskazaniach medycznych.1

Znieczulenie regionalne

Maksymalna dawka jednorazowa lidokainy dla pacjenta dorosłego nie powinna przekraczać 200 mg (4,5 mg/kg masy ciała). U dzieci obowiązuje ograniczenie do 3 mg/kg masy ciała. Dawkowanie należy zawsze dostosować indywidualnie, uwzględniając masę ciała oraz stan ogólny pacjenta. Podczas procedury znieczulenia kluczowe jest stałe monitorowanie czynności życiowych pacjenta.2

Efektywność znieczulenia lidokainą zależy od stężenia i objętości zastosowanego roztworu. Zwiększenie tych parametrów powoduje przyspieszenie, wydłużenie oraz nasilenie działania miejscowo znieczulającego. Podczas podawania lidokainy należy przestrzegać zasady powolnej iniekcji, poprzedzonej próbą aspiracji w celu uniknięcia niezamierzonego podania donaczyniowego.3

Znieczulenie zewnątrzoponowe

W przypadku znieczulenia zewnątrzoponowego konieczne jest podanie dawki testowej (3-5 ml chlorowodorku lidokainy z dodatkiem adrenaliny) przed wprowadzeniem zasadniczej dawki leku. Przez 5 minut po podaniu dawki testowej należy obserwować zapis EKG na monitorze, gdyż omyłkowe donaczyniowe podanie spowoduje charakterystyczne przyspieszenie czynności serca wywołane przez adrenalinę. Po negatywnym wyniku testu można podać pozostałą dawkę leku z prędkością 25-50 mg/min, utrzymując stały kontakt słowny z pacjentem. Przy wystąpieniu nawet łagodnych objawów przedawkowania należy natychmiast przerwać iniekcję.4

Zastosowanie dawki testowej zapobiega również ryzyku związanemu z niezamierzonym podpajęczynówkowym podaniem leku, które mogłoby prowadzić do całkowitego znieczulenia rdzeniowego. Odstępy między kolejnymi dawkami podawanymi zewnątrzoponowo nie powinny być krótsze niż 90 minut.5

W przypadku blokady okołoszyjkowej stosowanej podczas porodu lub w innych zabiegach ginekologicznych, maksymalna dawka lidokainy nie powinna przekraczać 200 mg co 90 minut.6

Należy zawsze dążyć do zastosowania najmniejszej skutecznej dawki lidokainy, aby zminimalizować ryzyko przedawkowania. W razie potrzeby produkt można rozcieńczać 0,9% roztworem chlorku sodu.7

Tabela dawkowania w zależności od rodzaju znieczulenia

Rodzaj znieczulenia Stężenie leku Dawka maksymalna
Znieczulenie nasiękowe 0,5 do 2% Do 200 mg
Blokady pni i splotów nerwowych 0,5 do 2% Do 200 mg
Znieczulenie zewnątrzoponowe 0,5 do 2% Do 200 mg
Znieczulenie podpajęczynówkowe 1 do 2% Do 80 mg (1,5 do 4 ml)
Znieczulenie odcinkowe dożylne 0,5 do 1% Do 200 mg

8

Leczenie zaburzeń rytmu serca

W leczeniu zaburzeń rytmu serca u dorosłych lidokainę podaje się dożylnie w jednorazowej dawce 50-100 mg lub w dawkach podzielonych po 25-50 mg na minutę. Jeśli początkowa dawka okaże się nieskuteczna, po 5 minutach można podać kolejną dawkę (50-100 mg), nie przekraczając jednak 200-300 mg w ciągu godziny.9

U pacjentów z tendencją do nawrotów zaburzeń rytmu lub opornych na doustne leki przeciwarytmiczne można zastosować ciągłą infuzję dożylną lidokainy z szybkością 1-4 mg/min (20-50 µg/kg mc./min) pod stałą kontrolą EKG. Infuzję należy przerwać po ustąpieniu zaburzeń rytmu lub pojawieniu się objawów przedawkowania.10

U osób w wieku podeszłym dawkę należy dostosować do ogólnego stanu pacjenta.11

W leczeniu zaburzeń rytmu serca u dzieci stosuje się lidokainę dożylnie w dawce 0,8-1 mg/kg mc., którą w razie potrzeby można powtarzać do łącznej dawki 3-5 mg/kg mc. Alternatywnie, lek można podawać w ciągłej infuzji dożylnej z szybkością 10-50 µg/kg mc./min.12

Leczenie bólu w okresie okołooperacyjnym

Lidokaina podawana dożylnie w okresie okołooperacyjnym jest stosowana u pacjentów dorosłych jako adiuwant w terapii multimodalnej (wielokierunkowej) i w analgezji prewencyjnej (zapobiegawczej). Jest zalecana w zabiegach operacyjnych związanych z różnym stopniem urazu tkanek – od niewielkiego do znacznego i rozległego.13

Zazwyczaj stosowany schemat dawkowania obejmuje:

  • Dawkę nasycającą 1,5 mg/kg mc. podawaną w bolusie, a następnie 1,5-3 mg/kg mc./godz. w infuzji ciągłej w trakcie operacji. Zaleca się rozpoczęcie podawania lidokainy 30 minut przed indukcją znieczulenia, nie później jednak niż w czasie indukcji.14
  • W okresie pooperacyjnym: 1-3 mg/kg mc./godz. w infuzji ciągłej przez 24-48 godz.15

W przypadku jednoczesnego stosowania lidokainy jako leku znieczulającego miejscowo (np. do ostrzyknięcia linii cięcia) oraz w infuzji dożylnej, należy zredukować całkowitą dawkę leku.16

Jeżeli zachodzi taka konieczność, infuzję dożylną lidokainy można rozpocząć 4-8 godzin po podaniu ostatniej dawki (w bolusie) leku stosowanego w znieczuleniu regionalnym. W przypadku nieudanego znieczulenia zewnątrzoponowego, po zatrzymaniu infuzji ciągłej do przestrzeni zewnątrzoponowej i bez podania dawki w bolusie, ciągła infuzja dożylna lidokainy może być rozpoczęta natychmiast, ale bez podania dożylnego w bolusie.17

Modyfikacje dawkowania w stanach szczególnych

Dawkę lidokainy należy zmniejszyć w stanach, które mogą prowadzić do zwiększenia wolnej frakcji leku w surowicy, takich jak:

  • Kwasica
  • Hiperkapnia
  • Hipoksja
  • Hipoproteinemia
  • Zaburzenia czynności wątroby i/lub nerek

U pacjentów z niewydolnością krążenia, wątroby i/lub nerek konieczne jest zmniejszenie dawki lidokainy oraz monitorowanie czynności układu krążenia.18

Leczenie pacjentów z bólem neuropatycznym

W przypadku bólu neuropatycznego u dorosłych stosuje się infuzję ciągłą dożylną w dawce 3-5 mg/kg mc. przez minimum 30 minut, ale nie dłużej niż 6 godzin, raz na dobę.19

Sposoby podawania leku

Lignocainum Hydrochloricum WZF 1% (10 mg/ml) może być stosowany następującymi drogami:

  • Dożylnie
  • Nasiękowo
  • Podpajęczynówkowo
  • Zewnątrzoponowo

Wybór drogi podania zależy od wskazania klinicznego oraz planowanej procedury medycznej.20

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl