grudka skórna
Grudka skórna (papula) to uniesiona, ograniczona zmiana skórna o średnicy poniżej 1 cm, charakteryzująca się stałą konsystencją. Jest to podstawowy wykwit pierwotny, który może występować jako objaw wielu schorzeń dermatologicznych.
Grudki mogą mieć różne zabarwienie (od cielistego przez czerwone do brunatnego) i różną morfologię (płaskie, kopulaste, spiczaste). Powstają w wyniku miejscowego nacieku komórkowego, przerostu naskórka lub skóry właściwej, obrzęku lub odkładania się różnych substancji w skórze.
Występują w przebiegu wielu dermatoz, takich jak: liszaj płaski, łuszczyca, trądzik pospolity, atopowe zapalenie skóry, choroby infekcyjne (np. kiła, ospa wietrzna), choroby pęcherzowe, a także reakcje polekowe. Diagnostyka różnicowa grudek skórnych opiera się na ocenie ich rozmieszczenia, morfologii, towarzyszących objawów oraz ewentualnie badaniu histopatologicznym.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
żywica epoksydowa – Właściwości farmakodynamiczne
Żywica epoksydowa, obecna w panelu nr 2 TRUE Test 36 w stężeniu 50 mikrogramów/cm² (41 mikrogramów/płatek, pozycja 14), stanowi kluczowy alergen w diagnostyce alergii kontaktowej. Reakcja immunologiczna na tę substancję opiera się na mechanizmie nadwrażliwości typu IV, rozwijającym się w ciągu 6-96 godzin po ekspozycji. W procesie tym istotną rolę odgrywają komórki Langerhansa, które prezentują alergen, oraz limfocyty T uczulone na żywicę epoksydową. Interakcja ta prowadzi do uwolnienia limfokin, które stymulują proliferację limfocytów T oraz aktywację makrofagów, co skutkuje miejscowym stanem zapalnym skóry.
alergen kontaktowy, alergia kontaktowa, diagnostyka dermatologiczna, formaldehyd, grudka skórna, komórka dendrytyczna naskórka, komórka Langerhansa, kontaktowe zapalenie skóry, limfocyt T, limfokina, mediator zapalny, naciek zapalny, nadwrażliwość typu IV, nadwrażliwość typu opóźnionego, pęcherzyk skórny, reakcja krzyżowa, rumień, test płatkowy TRUE Test, żywica epoksydowa, żywica p-tertbutylofenolowo-formaldehydowa - Leksykon chorób i schorzeń
Trądzik noworodkowy – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Trądzik noworodkowy (acne neonatorum) dotyka około 20% zdrowych noworodków, pojawiając się zwykle w pierwszych 2-6 tygodniach życia, choć może być obecny już przy urodzeniu. Charakteryzuje się drobnymi czerwonymi lub białymi grudkami lokalizującymi się głównie na twarzy (policzki, nos, czoło), ale także na brodzie, skalpie, szyi, plecach i klatce piersiowej. Jest to stan przejściowy, samoistnie ustępujący w ciągu kilku tygodni do miesięcy, bez pozostawiania blizn. Podstawą postępowania jest delikatna pielęgnacja skóry: codzienne mycie ciepłą wodą, stosowanie łagodnych, bezzapachowych środków myjących przeznaczonych dla niemowląt, unikanie drażniących substancji, tłustych preparatów oraz mechanicznego drażnienia zmian. Należy odróżnić trądzik noworodkowy od trądziku niemowlęcego, który pojawia się po 6. tygodniu życia, ma tendencję do utrzymywania się dłużej i może wymagać interwencji medycznej.
antybiotyk miejscowy, blizna, dermatolog, drożdżyca, działanie przeciwbakteryjne, działanie przeciwzapalne, erytromycyna, grudka skórna, infekcja, izotretynoina, nadtlenek benzoilu, pediatra, podrażnienie skóry, preparat przeciwgrzybiczny, schorzenie skórne, stan zapalny, substancja zapachowa, trądzik niemowlęcy, trądzik noworodkowy, zakażenie skóry, zapalenie skóry, zmiana skórna, zmiana trądzikowa - Leksykon chorób i schorzeń
Pierwotny skórny chłoniak z komórek b – Objawy
Pierwotny skórny chłoniak z komórek B (CBCL) to rzadki nowotwór limfocytów B manifestujący się różnorodnymi zmianami skórnymi, takimi jak grudki, blaszki oraz guzki o barwie różowej, fioletowej lub czerwono-brązowej, utrzymujące się przewlekle i często lokalizujące się na głowie, szyi, tułowiu oraz kończynach. Podtypy CBCL różnią się lokalizacją i przebiegiem: PCFCL i PCMZL cechują się indolentnym przebiegiem z 5-letnim wskaźnikiem przeżycia >90%, natomiast PCDLBCL-LT, występujący głównie na kończynach dolnych u starszych kobiet, ma agresywny charakter i 5-letni wskaźnik przeżycia 20-60%. Objawy ogólnoustrojowe są rzadkie, pojawiają się głównie w zaawansowanych stadiach lub agresywnych podtypach, a charakterystyczne jest nawrotowe występowanie zmian skórnych u około 50% pacjentów po leczeniu.
całkowita remisja, chłoniak T-komórkowy, choroba przewlekła, erytrodermia, grudka skórna, guz nowotworowy, guzek skórny, infekcja wtórna, komórka nowotworowa, limfadenopatia, limfocyt B, nawrót choroby, nocne poty, objaw B, objaw ogólnoustrojowy, owrzodzenie, pierwotny skórny chłoniak rozlany z dużych komórek B typu kończynowego, pierwotny skórny chłoniak strefy brzeżnej, pierwotny skórny chłoniak z komórek B, pierwotny skórny chłoniak z ośrodków rozmnażania, remisja choroby, rozsiew choroby, splenomegalia, szpik kostny, transformacja chłoniaka, wskaźnik przeżycia, zajęcie węzłów chłonnych, zmiana skórna - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Rivastigmine Mylan
Stosowanie rywastygminy wymaga ścisłego monitorowania ze względu na ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza przy zmianach dawkowania i przerwach w terapii. Po przerwaniu leczenia na ponad 3 dni zaleca się ponowne rozpoczęcie od dawki początkowej 1,5 mg dwa razy na dobę, co zmniejsza ryzyko wymiotów. W przypadku stosowania plastrów transdermalnych mogą wystąpić reakcje skórne, które zwykle mają łagodne lub umiarkowane nasilenie, jednak należy być czujnym na objawy alergicznego kontaktowego zapalenia skóry, takie jak rozprzestrzenianie się zmian poza miejsce aplikacji, nasilony rumień, obrzęk, grudki, pęcherzyki oraz utrzymywanie się objawów powyżej 48 godzin po usunięciu plastra. W takich przypadkach konieczne jest przerwanie terapii systemami transdermalnymi i rozważenie zmiany na formę doustną po wykluczeniu ogólnoustrojowej reakcji alergicznej.
alergiczne kontaktowe zapalenie skóry, biegunka, choroba Alzheimera, drżenie, grudka skórna, inhibitor cholinoesterazy, kapsułka twarda, nadciśnienie tętnicze, nudności, objawy pozapiramidowe, obrzęk, odczyn w miejscu podania, omamy, otępienie typu alzheimerowskiego, otępienie w chorobie Parkinsona, pęcherzyk skórny, pęknięcie przełyku, reakcja miejscowa, rozsiane zapalenie skóry, rumień, rywastygmina, system transdermalny rywastygminy, wodorowinian, wymioty, zaburzenia żołądkowo-jelitowe - Leksykon chorób i schorzeń
Zapalenie skóry – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Zapalenie skóry (dermatitis) to stan zapalny skóry o różnorodnej etiologii, obejmujący m.in. kontaktowe (alergiczne i z podrażnienia), atopowe, łojotokowe oraz związane z niewydolnością żylną (stasis dermatitis). Charakteryzuje się objawami takimi jak rumień, świąd, obrzęk, pęcherzyki, łuszczenie i stwardnienie skóry. Kompleksowa ocena pielęgniarska powinna uwzględniać wywiad, ocenę zmian skórnych, nasilenie świądu, obecność infekcji wtórnej oraz wpływ choroby na funkcjonowanie i stan psychiczny pacjenta. Diagnozy pielęgniarskie koncentrują się na naruszeniu integralności skóry, ryzyku infekcji, zaburzeniach obrazu ciała, zaburzeniach snu oraz braku wiedzy o pielęgnacji. Kluczowe cele opieki to eliminacja czynników wywołujących, utrzymanie integralności skóry, zapobieganie infekcjom, łagodzenie świądu oraz edukacja pacjenta i wsparcie psychologiczne.
alergen kontaktowy, alergia na lateks, atopowe zapalenie skóry, egzema, emolient, fototerapia, grudka skórna, infekcja wtórna skóry, inhibitor kalcyneuryny, integralność skóry, kąpiel lecznicza, kontaktowe zapalenie skóry, kontaktowe zapalenie skóry z podrażnienia, krem steroidowy, lek przeciwhistaminowy, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczenie skóry, ocena pielęgniarska, pęcherzyk skórny, pielęgniarka dermatologiczna, rumień, suchość skóry, świąd, takrolimus, terapia kompresyjna, wysypka, zapalenie skóry, zapalenie skóry zastoinowe - Leksykon chorób i schorzeń
Świąd pływaków – Charakterystyka, pielęgnacja i opieka
Świąd pływaków (cercarial dermatitis) to reakcja alergiczna skóry wywołana przez cerkarie – larwalne formy pasożytów uwalnianych przez zakażone ślimaki w płytkich, bagnistych wodach. Objawy pojawiają się zwykle w ciągu minut do 24 godzin po ekspozycji i obejmują mrowienie, pieczenie, czerwone plamki, grudki i bąble, które utrzymują się do 7 dni, a wysypka zanika w ciągu 1-2 tygodni. Pasożyty nie przeżywają w organizmie człowieka, a reakcja jest wynikiem nadwrażliwości na ich obecność. Diagnostyka opiera się na wywiadzie i obrazie klinicznym, bez specyficznych testów laboratoryjnych, a różnicowanie obejmuje kontaktowe zapalenie skóry i pokrzywkę. W przypadku podejrzenia wtórnego zakażenia lub przedłużających się objawów wskazana jest konsultacja dermatologiczna.
antybiotyk, cerkaria, cerkarial dermatitis, dermatolog, difenhydramina, dysfagia, grudka skórna, hydrokortyzon, kalamina, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid miejscowy, krem kortykosteroidowy, krosty, lek przeciwhistaminowy, loratadyna, pieczenie skóry, pokrzywka, prednizon, preparat owsiany, reakcja alergiczna skóry, soda oczyszczona, sól Epsom, świąd, świąd pływaków, wysypka skórna, zakażenie bakteryjne, zimny kompres - Leksykon chorób i schorzeń
Impetigo – Objawy
Liszajec zakaźny (impetigo) to wysoce zaraźliwa infekcja bakteryjna skóry, najczęściej dotykająca dzieci w wieku 2-5 lat. Wyróżnia się trzy formy kliniczne: liszajec niepęcherzowy (70% przypadków) charakteryzujący się czerwonymi nadżerkami pokrytymi miodowożółtym strupem o grubości około 2 cm, liszajec pęcherzowy (30% przypadków) z pęcherzami o średnicy 1-2 cm, oraz cięższa postać ecthyma, prowadząca do głębokich owrzodzeń i blizn. Zmiany lokalizują się głównie na twarzy (wokół nosa i ust), kończynach oraz u niemowląt w okolicy pieluszkowej. Zakażenie rozprzestrzenia się przez bezpośredni kontakt oraz kontakt z zanieczyszczonymi przedmiotami, pozostając zakaźne do 48 godzin po rozpoczęciu antybiotykoterapii lub wyschnięciu strupów. Bez leczenia objawy ustępują zwykle w ciągu 2-3 tygodni, natomiast terapia skraca czas gojenia do 7-10 dni.
antybiotyk, bakteriemia, cellulitis, duszność, ecthyma, gorączka, gorączka reumatyczna, grudka skórna, infekcja skóry, kłębuszkowe zapalenie nerek, limfangitis, liszajec niepęcherzowy, liszajec pęcherzowy, liszajec zakaźny, nadżerka, nadżerka skóry, owrzodzenie skóry, paciorkowiec grupy A, pęcherz skórny, płonica, powiększone węzły chłonne, strup miodowożółty, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie skóry, zapalenie tkanki łącznej - Leksykon chorób i schorzeń
Wrzody opryszczkowe – Objawy
Wrzody opryszczkowe, wywołane przez wirusa HSV-1, manifestują się jako bolesne pęcherzyki na granicy czerwieni wargowej i wokół ust, przechodząc przez fazy prodromalne (mrowienie, pieczenie), pęcherzykowe, pęknięcia pęcherzyków, tworzenia strupów oraz gojenia w ciągu 7-14 dni. Pierwotna infekcja może trwać do 3 tygodni i często przebiega z objawami ogólnoustrojowymi, takimi jak gorączka, ból gardła, obrzęk węzłów chłonnych, natomiast nawroty są zwykle łagodniejsze i ograniczone do miejscowych zmian. Reaktywacja wirusa może być wywołana przez czynniki takie jak infekcje, stres, ekspozycja na słońce czy zmiany hormonalne. Wysoka zakaźność utrzymuje się od fazy prodromalnej do całkowitego wygojenia, a transmisja odbywa się przez bezpośredni kontakt lub kontakt z przedmiotami osobistymi.
faza pęcherzykowa, faza prodromalna, grudka skórna, infekcja dróg oddechowych, latencja wirusowa, leczenie przeciwwirusowe, lek przeciwwirusowy, objaw prodromalny, obrzęk węzłów chłonnych, opryszczka wargowa, opryszczkowe zapalenie jamy ustnej, opryszczkowe zapalenie rogówki, osłabiony układ odpornościowy, pęcherzyk wypełniony płynem, wirus opryszczki pospolitej typu 1, wrzód opryszczkowy, zakażenie bakteryjne skóry, zakażenie pierwotne, zwój nerwowy - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – Viru-Merz
Produkt leczniczy Viru-Merz zawierający tromantadynę chlorowodorek w stężeniu 10 mg/g jest wskazany do miejscowego leczenia zmian skórnych wywołanych zakażeniem wirusem opryszczki zwykłej. Aplikacja powinna być ograniczona wyłącznie do zmian skórnych, z bezwzględnym unikaniem kontaktu z oczami i błonami śluzowymi. W trakcie terapii może wystąpić kontaktowe zapalenie skóry, którego objawy mogą być mylone z zaostrzeniem infekcji wirusowej, co wymaga weryfikacji przez lekarza. W przypadku podejrzenia reakcji alergicznej wskazane jest wykonanie testu skórnego z tromantadyną po minimum 4 tygodniach od zakończenia leczenia, aby uniknąć wyników fałszywie ujemnych lub dodatnich. Należy również monitorować możliwość nadkażeń bakteryjnych i powstawania ropni, które wymagają natychmiastowego zaprzestania stosowania preparatu i wdrożenia leczenia przeciwbakteryjnego.
grudka skórna, infekcja herpetyczna, kontaktowe zapalenie skóry, krosta, kwas sorbinowy, leczenie przeciwbakteryjne, nadkażenie bakteryjne, opryszczka zwykła, parahydroksybenzoesan metylu, pęcherzyk skórny, pieczenie skóry, reakcja alergiczna, reakcja skórna, ropień, świąd, test skórny, tromantadyna, wysięk ropny, zaczerwienienie skóry