niedobór hormonów płciowych

Niedobór hormonów płciowych to stan kliniczny charakteryzujący się obniżonym poziomem estrogenów u kobiet lub testosteronu u mężczyzn. Zaburzenia te mogą wynikać z pierwotnej dysfunkcji gonad (jajników lub jąder), nieprawidłowości w osi podwzgórze-przysadka lub być następstwem innych schorzeń systemowych.

U kobiet niedobór estrogenów może być związany z menopauzą naturalną lub przedwczesną, zespołem niewrażliwości na androgeny, zaburzeniami funkcji przysadki mózgowej czy chorobami autoimmunologicznymi. Objawia się zespołem wazomotorycznym (uderzenia gorąca, nocne poty), zaburzeniami snu, zmianami nastroju, suchością pochwy, osteoporozą oraz zwiększonym ryzykiem chorób sercowo-naczyniowych.

U mężczyzn hipogonadyzm objawia się zmniejszonym libido, zaburzeniami erekcji, utratą masy mięśniowej, wzrostem tkanki tłuszczowej, obniżonym nastrojem, zmniejszoną gęstością mineralną kości i anemią. Może być spowodowany pierwotną niewydolnością jąder, chorobami przysadki, przyjmowaniem niektórych leków lub być związany z wiekiem (andropauza).

Diagnostyka niedoboru hormonów płciowych obejmuje oznaczanie stężeń hormonów we krwi (estradiol, testosteron, FSH, LH), badania obrazowe układu podwzgórzowo-przysadkowego oraz w wybranych przypadkach badania genetyczne. Leczenie zależy od przyczyny i polega głównie na hormonalnej terapii zastępczej, której sposób podania i dawkowanie dobiera się indywidualnie, uwzględniając korzyści i potencjalne ryzyko terapii.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl