biorca alogenicznego przeszczepu

Biorca alogenicznego przeszczepu to pacjent, który otrzymuje tkanki, narządy lub komórki pochodzące od genetycznie odmiennego dawcy w ramach tej samej grupy biologicznej (gatunku). Jest to jeden z najczęstszych typów transplantacji wykonywanych w medycynie, obejmujący m.in. przeszczepy szpiku kostnego, nerek, wątroby, serca czy płuc.

Procedura przeszczepu alogenicznego wiąże się z koniecznością dopasowania immunologicznego między dawcą a biorcą, szczególnie w zakresie zgodności antygenów zgodności tkankowej (HLA). Im wyższy stopień zgodności, tym mniejsze ryzyko odrzucenia przeszczepu i wystąpienia choroby przeszczep przeciwko gospodarzowi (GvHD), która stanowi jedno z najpoważniejszych powikłań u biorców przeszczepów alogenicznych.

Biorcy alogenicznych przeszczepów wymagają stosowania terapii immunosupresyjnej, mającej na celu zapobieganie odrzuceniu przeszczepu. Leczenie to, choć niezbędne, wiąże się z podwyższonym ryzykiem infekcji oportunistycznych oraz potencjalnie zwiększonym ryzykiem rozwoju niektórych nowotworów. Standardowy protokół immunosupresji obejmuje zazwyczaj kombinację kilku leków, takich jak inhibitory kalcyneuryny, antymetabolity czy kortykosteroidy.

Monitorowanie stanu biorcy alogenicznego przeszczepu powinno być długoterminowe i obejmować regularną ocenę funkcji przeszczepionego narządu lub tkanki, kontrolę markerów odrzucania, monitorowanie skutków ubocznych leków immunosupresyjnych oraz wczesne wykrywanie potencjalnych powikłań infekcyjnych i nieinfekcyjnych.

Powiązane wpisy

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl