aktywacja limfocytów T

Aktywacja limfocytów T to kluczowy proces w odpowiedzi immunologicznej, inicjowany przez rozpoznanie antygenu prezentowanego przez komórki prezentujące antygen (APC), głównie komórki dendrytyczne. Proces ten wymaga dwóch sygnałów: rozpoznania kompleksu MHC-peptyd przez receptor TCR oraz kostymulacji poprzez interakcję między cząsteczkami CD28 na limfocycie T a cząsteczkami B7 (CD80/CD86) na APC.

Aktywacja limfocytów T prowadzi do szeregu zdarzeń biochemicznych, w tym aktywacji wewnątrzkomórkowych szlaków sygnałowych, takich jak szlak kalcyneuryna-NFAT, szlak NF-κB oraz szlak MAP kinaz. Te szlaki sygnałowe prowadzą do ekspresji genów związanych z proliferacją komórkową, produkcją cytokin i różnicowaniem w komórki efektorowe.

W zależności od mikrośrodowiska i charakteru antygenu, aktywowane limfocyty T CD4+ różnicują się w różne subpopulacje pomocnicze (Th1, Th2, Th17, Treg), które pełnią odmienne funkcje w odpowiedzi immunologicznej. Limfocyty T CD8+ po aktywacji różnicują się w cytotoksyczne limfocyty T (CTL), zdolne do eliminacji komórek zakażonych lub nowotworowych.

Zaburzenia w procesie aktywacji limfocytów T mogą prowadzić do wielu chorób, w tym autoimmunizacyjnych, niedoborów odporności czy procesów nowotworowych. Zrozumienie mechanizmów aktywacji limfocytów T ma kluczowe znaczenie w rozwoju immunoterapii, w tym inhibitorów punktów kontrolnych układu immunologicznego, które są stosowane w leczeniu nowotworów.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl