erlotinib
Erlotinib to drobnocząsteczkowy inhibitor kinazy tyrozynowej receptora naskórkowego czynnika wzrostu (EGFR). Jest stosowany w leczeniu określonych typów nowotworów, w szczególności niedrobnokomórkowego raka płuca (NDRP) z mutacją w genie EGFR oraz w raku trzustki.
Mechanizm działania erlotinibu polega na hamowaniu fosforylacji wewnątrzkomórkowej kinazy tyrozynowej EGFR, co prowadzi do blokowania szlaków sygnałowych zaangażowanych w proliferację, angiogenezę, inwazję i przerzutowanie komórek nowotworowych. W NDRP z aktywującymi mutacjami EGFR (najczęściej delecje w eksonie 19 lub mutacja punktowa L858R w eksonie 21) erlotinib wykazuje szczególną skuteczność.
W praktyce klinicznej erlotinib jest podawany doustnie w dawce 150 mg raz dziennie w leczeniu NDRP oraz 100 mg w raku trzustki. Do najczęstszych działań niepożądanych należą wysypka skórna (przypominająca trądzik), biegunka, zmęczenie, utrata apetytu i śródmiąższowa choroba płuc. Obecność wysypki skórnej często koreluje z lepszą odpowiedzią na leczenie.
Ważnym aspektem stosowania erlotinibu jest rozwój oporności, która pojawia się średnio po 9-13 miesiącach leczenia. Najczęstszym mechanizmem oporności jest wtórna mutacja T790M w eksonie 20 genu EGFR. W przypadku wystąpienia tej mutacji zaleca się zmianę leczenia na inhibitory trzeciej generacji, jak ozymertynib.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Interakcje leku – Omeprazol Mylan 40 mg
Omeprazol, jako inhibitor pompy protonowej i umiarkowany inhibitor enzymu CYP2C19, wywiera istotny wpływ na farmakokinetykę wielu leków poprzez podwyższenie pH żołądka oraz hamowanie metabolizmu enzymatycznego. Szczególnie istotne są interakcje z lekami przeciwwirusowymi stosowanymi w terapii HIV, takimi jak nelfinawir (obniżenie ekspozycji o 40% i metabolitu M8 o 75-90%) oraz atazanawir (zmniejszenie stężenia o 75%), co skutkuje znacznym osłabieniem ich działania i przeciwwskazuje jednoczesne stosowanie. Omeprazol obniża także biodostępność klopidogrelu, zmniejszając ekspozycję na aktywne metabolity o około 42-46% i hamowanie agregacji płytek o 30-47%, co wymaga unikania kojarzenia tych leków. Ponadto, omeprazol zmniejsza wchłanianie leków przeciwgrzybiczych (posakonazol, ketokonazol, itrakonazol) oraz erlotinibu, co może prowadzić do obniżenia ich skuteczności klinicznej i wskazuje na konieczność unikania jednoczesnego podawania.
agregacja płytek, antagonista witaminy K, atazanawir, choroba wrzodowa żołądka, cylostazol, cytochrom P450, diazepam, digoksyna, dysfagia, dziurawiec, erlotinib, farmakokinetyka, fenytoina, induktor CYP2C19, inhibitor CYP2C19, inhibitor pompy protonowej, itrakonazol, izoenzym CYP2C19, ketokonazol, klarytromycyna, klopidogrel, kwas żołądkowy, lek przeciwgrzybiczny, lek przeciwnowotworowy, lek przeciwwirusowy, lek przeciwzakrzepowy, metotreksat, nelfinawir, omeprazol, pH żołądka, posakonazol, refluks żołądkowo-przełykowy, ryfampicyna, sakwinawir, takrolimus, warfaryna, worykonazol