zakażenie zagrażające życiu
Zakażenie zagrażające życiu to stan nagłego zagrożenia zdrowotnego, charakteryzujący się obecnością patogenów w organizmie pacjenta, wywołujący ciężki proces chorobowy prowadzący do niewydolności narządowej, wstrząsu septycznego lub innych powikłań, które bezpośrednio mogą doprowadzić do zgonu.
Do najczęstszych zakażeń zagrażających życiu zaliczamy: sepsę i wstrząs septyczny, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych, zapalenie wsierdzia, ciężkie zapalenie płuc, martwicze zapalenie powięzi i tkanek miękkich oraz urosepsę. Kluczowe jest szybkie rozpoznanie patogenu wywołującego zakażenie oraz natychmiastowe wdrożenie odpowiedniej antybiotykoterapii empirycznej.
Postępowanie w zakażeniach zagrażających życiu obejmuje stabilizację stanu pacjenta (płynoterapia, podtrzymywanie funkcji życiowych), szerokospektralne leczenie przeciwdrobnoustrojowe, usunięcie potencjalnego źródła zakażenia (np. drenaż ropni) oraz leczenie wspomagające. Skuteczność terapii zależy od szybkości wdrożenia leczenia – każda godzina opóźnienia w podaniu antybiotyków w przypadku wstrząsu septycznego zwiększa śmiertelność o około 7-8%.
Istotną rolę w zakażeniach zagrażających życiu odgrywają biomarkery, takie jak prokalcytonina, CRP oraz poziom mleczanów, które pomagają w monitorowaniu odpowiedzi na leczenie. Współczesne podejście terapeutyczne uwzględnia koncepcję personalizacji terapii, stosowanie protokołów postępowania oraz interdyscyplinarną współpracę specjalistów z różnych dziedzin medycyny.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fluconazole Aurobindo 100 mg
Flukonazol, stosowany w dawkach od 400 do 800 mg/dobę przez okres ≥3 miesięcy, wiąże się z potencjalnym ryzykiem wad wrodzonych u płodu, takich jak mikrocefalia, dysplazja uszu, duże ciemiączko przednie, deformacje kości udowej oraz kościozrost kości promieniowej z ramienną. Dane kliniczne nie potwierdzają jednoznacznej zależności przyczynowo-skutkowej, jednak badania na modelach zwierzęcych wykazały toksyczny wpływ na płodność. Stosowanie flukonazolu w standardowych dawkach ≤200 mg/dobę, zarówno jednorazowo, jak i wielokrotnie w I trymestrze, nie zwiększa ryzyka działań niepożądanych u płodu. W okresie ciąży lek powinien być stosowany wyłącznie przy bezwzględnych wskazaniach klinicznych, unikając długotrwałej terapii wysokimi dawkami, które są przeciwwskazane poza sytuacjami zagrożenia życia matki.
ciemiączko przednie, dawka pojedyncza, dawka standardowa, długotrwała terapia, dysplazja uszu, działanie niepożądane, flukonazol, infekcja grzybicza, kapsułka twarda, kokcydioidomikoza, kościozrost kości promieniowej, krótka głowa, lek przeciwgrzybiczny, mleko kobiece, pierwszy trymestr ciąży, schemat wielodawkowy, skrzywienie kości udowej, surowica krwi, toksyczność leku, wada wrodzona, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cefotaxim-MIP 2 g 2 g
Cefotaxim-MIP (cefotaksym) jest dostępny w dawkach 1 g i 2 g do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji. Standardowe dawkowanie u dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat wynosi 1-2 g na dobę, podawane co 12 godzin, z możliwością zwiększenia do 12 g w ciężkich zakażeniach. Dawki do 6 g dzieli się na co najmniej dwie dawki podawane co 12 godzin, natomiast dawki powyżej 6 g na 3-4 dawki co 6-8 godzin. W leczeniu rzeżączki stosuje się dawkę jednorazową 500 mg (kobiety) lub 1 g (mężczyźni, zakażenia mniej wrażliwe). Profilaktyka okołooperacyjna wymaga podania 1 g cefotaksymu 30-90 minut przed zabiegiem. U dzieci do 12 lat dawka wynosi 50-100 mg/kg mc./dobę, a u noworodków maksymalnie 50 mg/kg mc./dobę, z podziałem na 2-4 dawki. W ciężkich zakażeniach dziecięcych dawka może wzrosnąć do 200 mg/kg mc./dobę.
cefotaksym, ciężkie zakażenie, ciężkość zakażenia, czynność nerek, dawka nasycająca, drobnoustrój wrażliwy, eliminacja pozanerkowa, kiła, kreatynina w surowicy, niewydolność nerek, pacjent pediatryczny, podanie domięśniowe, podanie dożylne, posocznica, profilaktyka okołooperacyjna, przesączanie kłębuszkowe, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, ryzyko zakażenia, rzeżączka, rzeżączka odbytnicy, wrażliwość drobnoustrojów, zakażenie niepowikłane, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lincocin 300 mg/ml
Lincocin, zawierający 300 mg/ml linkomycyny w postaci chlorowodorku, wymaga precyzyjnego dostosowania dawkowania w zależności od drogi podania, wieku pacjenta oraz ciężkości zakażenia. Domięśniowo u dorosłych standardowa dawka wynosi 600 mg co 24 godziny, a w ciężkich zakażeniach 600 mg co 12 godzin lub częściej. U dzieci powyżej 1 miesiąca życia stosuje się 10 mg/kg mc./dobę, z możliwością podawania co 12 godzin w ciężkich przypadkach. Dożylne podanie wymaga infuzji trwającej co najmniej 60 minut, z dawkami u dorosłych od 600 mg do 1 g co 8-12 godzin, a w zakażeniach zagrażających życiu do 8 g na dobę. U dzieci dożylne dawki wynoszą 10-20 mg/kg mc./dobę, podawane w dawkach podzielonych. Kluczowe jest rozcieńczenie linkomycyny do stężenia 1 g w co najmniej 100 ml roztworu i odpowiednia szybkość infuzji, np. 600 mg w 100 ml przez 1 godzinę, aby uniknąć poważnych zaburzeń układu oddechowego i krążenia.
alkohol benzylowy, chlorowodorek linkomycyny, ciężka niewydolność nerek, ciężkie zakażenie, dawka dożylna, dawka podzielona, infuzja dożylna, okres półtrwania leku, paciorkowce beta-hemolizujące, podanie domięśniowe, rozcieńczenie leku, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, substancja pomocnicza, wstrzyknięcie dożylne, wywiad medyczny, zaburzenia układu krążenia, zaburzenia układu oddechowego, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Biodacyna 125 mg/ml
Biodacyna (amikacyna) jest aminoglikozydowym antybiotykiem dostępnym w roztworze do wstrzykiwań i infuzji o stężeniach 125 mg/ml oraz 250 mg/ml. Podawanie może odbywać się domięśniowo (preferowana droga w większości zakażeń) lub dożylnie, zarówno jako bolus (2-3 minuty), jak i infuzja trwająca 30 minut. Dawkowanie jest ściśle uzależnione od masy ciała pacjenta, z całkowitą dawką dobową 15-20 mg/kg mc./dobę, nieprzekraczającą 1,5 g/dobę u dorosłych. Standardowy czas terapii wynosi 7-10 dni, z koniecznością ponownej oceny po 10 dniach w ciężkich zakażeniach. U dzieci dawka wynosi 15-20 mg/kg mc./dobę, podawana raz na dobę lub w dwóch dawkach po 7,5 mg/kg co 12 godzin, z wyjątkiem zapalenia wsierdzia i neutropenii, gdzie zalecane jest podawanie dwa razy na dobę. U wcześniaków dawka nasycająca to 10 mg/kg, a następnie 7,5 mg/kg co 12 godzin. Monitorowanie terapii obejmuje ocenę czynności nerek (stężenie kreatyniny, klirens kreatyniny) oraz stężenia amikacyny w surowicy (maksymalne poniżej 35 μg/ml, minimalne poniżej 10 μg/ml).
amikacyna, antybiotyk aminoglikozydowy, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, drobnoustrój, działanie niepożądane, klirens kreatyniny, neutropenia, podanie domięśniowe, podanie dożylne, roztwór do wstrzykiwań, środek alkalizujący, stężenie amikacyny, stężenie kreatyniny, zaburzenie czynności nerek, zakażenie dróg moczowych, zakażenie Pseudomonas, zakażenie zagrażające życiu, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fluconazole Polfarmex 100 mg
Flukonazol, dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować pacjentkę o potencjalnym ryzyku dla płodu, zwłaszcza przy dawkach skumulowanych powyżej 450 mg, które wiążą się ze zwiększonym ryzykiem wad rozwojowych (około 4 dodatkowe przypadki na 1000 kobiet, RR 1,29–1,98). Przy pojedynczej dawce ≤ 150 mg w pierwszym trymestrze nie stwierdzono istotnego wzrostu ogólnego ryzyka wad, choć obserwowano niewielki wzrost wad układu mięśniowo-szkieletowego (1 dodatkowy przypadek/1000 kobiet). Flukonazol jest przeciwwskazany w ciąży, zwłaszcza przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek (400-800 mg/dobę), gdzie odnotowano poważne wady wrodzone, takie jak krótkogłowie czy dysplazja uszu. Zaleca się stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas terapii i przez tydzień po jej zakończeniu, a w przypadku planowania ciąży – odczekanie co najmniej 5-6 okresów półtrwania leku (około 7 dni) przed poczęciem.
ciemiączko przednie, dysplazja uszu, flukonazol, flukonazol w ciąży, kobieta w wieku rozrodczym, kokcydioidomykoza, krótkogłowie, malformacja serca, okres półtrwania substancji, pierwszy trymestr ciąży, ryzyko dla płodu, samoistne poronienie, skuteczna antykoncepcja, stężenie w surowicy, substancja czynna, wada wrodzona, wady rozwojowe płodu, wady układu mięśniowo-szkieletowego, właściwość farmakokinetyczna, wygięcie kości udowej, zagrożenie dla płodu, zakażenie zagrażające życiu, zrost ramienno-promieniowy, związek przyczynowo-skutkowy - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Thiotepa Fresenius Kabi 15 mg
Terapia tiotepą (Thiotepa Fresenius Kabi) wymaga rygorystycznego przestrzegania przeciwwskazań, aby zapewnić bezpieczeństwo pacjenta. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na tiotepę, która może manifestować się od łagodnych reakcji skórnych po ciężkie reakcje anafilaktyczne. Tiotepa jest także przeciwwskazana u kobiet w ciąży ze względu na jej działanie genotoksyczne, mutagenne i teratogenne, a także u kobiet karmiących piersią, gdyż substancja czynna przenika do mleka matki. Przed rozpoczęciem terapii należy wykluczyć ciążę i zalecić skuteczną antykoncepcję. Ponadto, stosowanie tiotepy jest przeciwwskazane w trakcie szczepień żywymi szczepionkami, w tym przeciwko żółtej febrze, ze względu na ryzyko ciężkich zakażeń u pacjentów z obniżoną odpornością.
ciąża, działanie immunosupresyjne, działanie mutagenne i teratogenne, genotoksyczność, karmienie piersią, koncentrat roztworu do infuzji, lek cytostatyczny, nadwrażliwość na substancję czynną, obniżona odporność, opcja terapeutyczna, reakcja anafilaktyczna, stan kliniczny, szczepionka przeciwko żółtej febrze, szczepionka żywa, tiotepa, właściwości fizykochemiczne, wywiad alergologiczny, zakażenie zagrażające życiu, związek alkilujący - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Diflucan 2 mg/ml
Flukonazol w postaci roztworu do infuzji (Diflucan, 2 mg/ml) wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia grzybiczego. W leczeniu kryptokokowego zapalenia opon mózgowych stosuje się dawkę nasycającą 400 mg w pierwszej dobie, następnie 200-400 mg/dobę przez 6-8 tygodni, z możliwością zwiększenia do 800 mg/dobę w ciężkich przypadkach. W profilaktyce nawrotów kryptokokozy zalecana dawka to 200 mg/dobę bez ograniczenia czasowego. Kokcydioidomikoza wymaga terapii 200-400 mg/dobę przez 11-24 miesiące lub dłużej, z opcją dawki 800 mg/dobę w zapaleniu opon mózgowych. Kandydozy inwazyjne leczy się dawką nasycającą 800 mg w pierwszej dobie, następnie 400 mg/dobę, a leczenie kandydemii powinno trwać minimum 2 tygodnie po uzyskaniu negatywnego posiewu i ustąpieniu objawów. U pacjentów z HIV profilaktyka nawrotów drożdżakowego zapalenia błon śluzowych obejmuje dawkę nasycającą 200-400 mg, a następnie 100-200 mg/dobę.
dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, drożdżakowe zapalenie błony śluzowej, flukonazol, kandydemia, kandydoza błon śluzowych, kandydoza inwazyjna, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kryptokokoza, leczenie podtrzymujące, osłabienie czynności układu immunologicznego, roztwór do infuzji, zakażenie drożdżakowe krwi, zakażenie grzybicze, zakażenie HIV, zakażenie zagrażające życiu, zapalenie opon mózgowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tobramycin B. Braun 3 mg/ml
Tobramycyna, aminoglikozydowy antybiotyk stosowany w ciężkich zakażeniach, wymaga precyzyjnego dawkowania dostosowanego do wieku, masy ciała oraz stanu klinicznego pacjenta. U dorosłych i młodzieży (12-17 lat) dawka wynosi 3 mg/kg/dobę w ciężkich zakażeniach, a w zakażeniach zagrażających życiu do 5 mg/kg/dobę, podawana jednorazowo lub w podzielonych dawkach co 6-8 godzin. W mukowiscydozie dawka może wzrosnąć do 8-10 mg/kg/dobę z koniecznością monitorowania stężenia leku w surowicy. U dzieci powyżej 1 tygodnia życia stosuje się dawki 6-7,5 mg/kg/dobę jednorazowo lub podzielone co 6-8 godzin. Dobowa objętość roztworu 3 mg/ml jest proporcjonalna do masy ciała (np. 50 ml dla 50 kg). Podawanie zaleca się raz na dobę u pacjentów z prawidłową czynnością nerek (5 mg/kg/dobę), co zmniejsza ryzyko nefro- i ototoksyczności dzięki efektowi poantybiotykowemu i mniejszemu magazynowaniu leku w nerkach i uchu wewnętrznym.
aminoglikozydy, antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk beta-laktamowy, ciężkie zakażenie, działanie bakteriobójcze, działanie niepożądane, efekt poantybiotykowy, farmakokinetyka tobramycyny, hemodializa, klirens kreatyniny, leczenie skojarzone, mukowiscydoza, neurotoksyczność, neutropenia, niewydolność nerek, okres półtrwania, roztwór do infuzji, stężenie kreatyniny, stężenie tobramycyny, tobramycyna, wodobrzusze, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie układu przedsionkowego, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Flumycon 100 mg
Flumycon, zawierający flukonazol, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania do rodzaju i ciężkości zakażenia grzybiczego. W terapii kryptokokozy stosuje się dawkę nasycającą 400 mg w pierwszej dobie, następnie 200-400 mg raz na dobę przez co najmniej 6-8 tygodni. W przypadku kokcydioidomykozy zalecana dawka to 200 mg raz na dobę. Dla inwazyjnych kandydoz dawka wynosi 200-400 mg na dobę, z możliwością zwiększenia do 800 mg w ciężkich przypadkach zagrażających życiu. Kandydozy błony śluzowej leczy się dawką nasycającą 800 mg lub 200-400 mg w pierwszej dobie, a następnie 400 mg lub 100-200 mg raz na dobę, z możliwością długotrwałego stosowania dawki podtrzymującej 200 mg. Leczenie powinno trwać do ustąpienia objawów klinicznych i potwierdzenia eradykacji zakażenia w badaniach laboratoryjnych, aby uniknąć nawrotu infekcji.
badanie laboratoryjne, dawka dobowa, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, eradykacja zakażenia, flukonazol, Flumycon, kandydoza błony śluzowej, kandydoza inwazyjna, kapsułka twarda, kokcydioidomykoza, kryptokokoza, nawrót zakażenia, stężenie terapeutyczne, zakażenie grzybicze, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cefotaxim-MIP 1 g 1 g
Dawkowanie cefotaksymu (Cefotaxim-MIP) jest ściśle uzależnione od ciężkości zakażenia, wrażliwości patogenów oraz stanu klinicznego pacjenta. U dorosłych i dzieci powyżej 12 lat standardowa dawka wynosi 1-2 g na dobę, podzielona na dwie dawki co 12 godzin, z możliwością zwiększenia do 12 g/dobę w ciężkich zakażeniach. Dawkowanie jest dostosowywane do rodzaju zakażenia: np. rzeżączka wymaga 500 mg jednorazowo i.m. (u kobiet) lub 1 g jednorazowo i.m. (u mężczyzn), natomiast zakażenia ciężkie, takie jak posocznica, wymagają dawek 6-8 g/dobę podawanych co 6-8 godzin i.v. U niemowląt i dzieci do 12 lat dawka wynosi 50-100 mg/kg mc./dobę, z możliwością zwiększenia do 200 mg/kg mc. w ciężkich przypadkach. Noworodki i wcześniaki otrzymują maksymalnie 50 mg/kg mc./dobę ze względu na ograniczoną funkcję nerek. W profilaktyce okołooperacyjnej zaleca się pojedynczą dawkę 1 g podaną 30-90 minut przed zabiegiem.
cefotaksym, cefotaksym sodowy, ciężkie zakażenie, dawka dobowa, dawka nasycająca, kiła, niewydolność nerek, noworodek i wcześniak, posocznica, profilaktyka zakażeń okołooperacyjnych, proszek do sporządzania roztworu, rzeżączka, rzeżączka odbytnicy, stężenie kreatyniny, współczynnik przesączania kłębuszkowego, zakażenie niepowikłane, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Diflucan 2 mg/ml
Diflucan (flukonazol 2 mg/ml, roztwór do infuzji) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować pacjentki o potencjalnym ryzyku teratogennym, zwłaszcza w pierwszym trymestrze ciąży. Zaleca się odczekanie minimum 7 dni (5-6 okresów półtrwania leku) po pojedynczej dawce przed planowaną ciążą oraz stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas leczenia i przez tydzień po zakończeniu terapii. Dane epidemiologiczne wskazują na niewielkie, ale istotne zwiększenie ryzyka wad rozwojowych układu mięśniowo-szkieletowego przy dawkach skumulowanych ≤ 450 mg (około 1 dodatkowy przypadek na 1000 kobiet) oraz większe ryzyko przy dawkach > 450 mg (około 4 dodatkowe przypadki na 1000 kobiet; RR 1,98, 95% CI: 1,23-3,17). Ryzyko malformacji serca jest również podwyższone (1,8-2-krotnie) u kobiet eksponowanych na flukonazol w pierwszym trymestrze. Długotrwałe stosowanie dużych dawek (400-800 mg/dobę przez ≥ 3 miesiące) wiąże się z opisanymi wadami wrodzonymi, choć związek przyczynowy pozostaje niepewny.
azol miejscowy, Diflucan, duże ciemiączko przednie, dysplazja uszu, działanie niepożądane, flukonazol, kokcydioidomykoza, krótkogłowie, leczenie przeciwgrzybicze, malformacja serca, okres półtrwania leku, poronienie samoistne, roztwór do infuzji, ryzyko względne, stężenie w osoczu, wada rozwojowa płodu, wada rozwojowa układu mięśniowo-szkieletowego, wygięcie kości udowej, zakażenie zagrażające życiu, zrost ramienno-promieniowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tarcefoksym 1 g
Dawkowanie leku Tarcefoksym powinno być indywidualnie dostosowane do stopnia ciężkości zakażenia, wrażliwości patogenu, stanu klinicznego pacjenta oraz jego wieku i masy ciała. U dorosłych dawki wahają się od 1 g co 12 godzin w zakażeniach niepowikłanych do 2 g co 4 godziny w zakażeniach zagrażających życiu, z maksymalną dawką dobową 12 g. W leczeniu rzeżączki stosuje się jednorazową dawkę 1 g. U dzieci dawkowanie jest zależne od wieku i masy ciała: noworodki otrzymują 50 mg/kg mc./dobę (do 200 mg/kg mc. w ciężkich zakażeniach), niemowlęta i dzieci 100-150 mg/kg mc./dobę (do 200 mg/kg mc. w ciężkich zakażeniach), a dzieci powyżej 12 lat i masie >50 kg stosują dawkowanie jak dorośli. U pacjentów z niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <20 ml/min/1,73 m²) dawkę należy zmniejszyć o połowę, zachowując odstępy między podaniami.
cięcie cesarskie, dawka podzielona, gorączka reumatyczna, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, paciorkowcowe kłębuszkowe zapalenie nerek, podanie domięśniowe, podanie dożylne, posocznica, profilaktyka zakażeń okołooperacyjnych, proszek do sporządzania roztworu, rzeżączka niepowikłana, wstrzyknięcie dożylne, zakażenie ciężkie, zakażenie niepowikłane, zakażenie średnio-ciężkie, zakażenie zagrażające życiu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fluconazolum Aflofarm 5 mg/ml
Fluconazolum Aflofarm w stężeniu 5 mg/ml w formie syropu wymaga indywidualizacji dawkowania w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia grzybiczego oraz stanu pacjenta. U dorosłych dawki wahają się od 50 mg/dobę w przewlekłej zanikowej kandydozie do dawek nasycających 800 mg w pierwszej dobie w inwazyjnych kandydozach, z dalszym podtrzymaniem 100-400 mg/dobę. Czas leczenia jest zróżnicowany, np. kryptokokowe zapalenie opon mózgowych wymaga terapii trwającej zwykle 6-8 tygodni, a kokcydioidomikoza nawet 11-24 miesięcy. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawki należy modyfikować zgodnie z klirensem kreatyniny, zmniejszając je do 50% przy klirensie ≤50 ml/min, z pełną dawką podawaną po dializie. U dzieci dawki wyrażone są w mg/kg masy ciała (3-12 mg/kg/dobę), z maksymalną dawką dobową 400 mg i odpowiednim wydłużeniem odstępów podawania u noworodków (co 48-72 godziny). Flukonazol podaje się doustnie lub dożylnie bez konieczności zmiany dawkowania przy zmianie drogi podania.
dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, drożdżaki w moczu, drożdżakowe zapalenie błony śluzowej, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, drożdżyca skóry, flukonazol, grzybica paznokci, grzybica podudzi, grzybica skóry, grzybica stóp, grzybica tułowia, kandydoza błon śluzowych, kandydoza inwazyjna, kandydoza jamy ustnej, kandydoza narządów płciowych, kandydoza przełyku, klirens kreatyniny, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, łupież pstry, neutropenia, onychomikoza, przewlekła kandydoza skóry, przewlekła zanikowa kandydoza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie HIV, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fluxazol 150 mg
Podczas konsultacji z pacjentkami w okresie rozrodczym, ciąży i laktacji, lekarz powinien szczegółowo omówić ryzyko stosowania flukonazolu. Dane epidemiologiczne wskazują, że stosowanie flukonazolu w skumulowanej dawce ≤150 mg w pierwszym trymestrze nie zwiększa ogólnego ryzyka wad rozwojowych płodu, jednakże doustne podawanie flukonazolu w pierwszym trymestrze wiąże się z niewielkim wzrostem ryzyka wad układu mięśniowo-szkieletowego. Przy dawkach skumulowanych ≤450 mg obserwuje się około 1 dodatkowy przypadek na 1000 kobiet (skorygowane ryzyko względne 1,29; 95% CI 1,05-1,58), natomiast przy dawkach >450 mg ryzyko to wzrasta do około 4 dodatkowych przypadków na 1000 kobiet (skorygowane ryzyko względne 1,98; 95% CI 1,23-3,17). Wysokie dawki (400-800 mg/dobę) stosowane przez ≥3 miesiące w ciąży były powiązane z opisanymi w literaturze przypadkami mnogich wad wrodzonych, takich jak małogłowie, dysplazja małżowin usznych, duże ciemiączko przednie, skrzywienie kości udowej oraz kościozrost ramienno-promieniowy, choć związek przyczynowo-skutkowy nie jest jednoznacznie potwierdzony. Z tego względu standardowe, krótkotrwałe dawki flukonazolu nie powinny być stosowane w ciąży, chyba że jest to bezwzględnie konieczne, a wysokie dawki i długotrwała terapia są zarezerwowane wyłącznie dla zakażeń zagrażających życiu, po dokładnej analizie korzyści i ryzyka.
azol miejscowy, ciemiączko przednie, dysplazja małżowin usznych, dysplazja ucha, flukonazol, Fluxazol, kokcydioidomikoza, kościozrost ramienno-promieniowy, małogłowie, poronienie spontaniczne, skrzywienie kości udowej, stężenie w osoczu, toksyczność reprodukcyjna, wada rozwojowa płodu, wada rozwojowa układu mięśniowo-szkieletowego, wada wrodzona, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cefazolin Phagecon 2 g
Cefazolin Phagecon (2 g) jest antybiotykiem beta-laktamowym, którego dawkowanie powinno być indywidualnie dostosowane do ciężkości zakażenia, wrażliwości drobnoustrojów oraz funkcji nerek pacjenta. U dorosłych i młodzieży (≥12 lat, ≥40 kg) dawki wahają się od 1-2 g/dobę w zakażeniach wrażliwych, przez 3-4 g/dobę w zakażeniach mniej wrażliwych, aż do 6-12 g/dobę w ciężkich zakażeniach, podawane w 2-4 dawkach co 6-8 godzin. Profilaktyka okołooperacyjna obejmuje podanie 1 g dożylnie lub domięśniowo 30-60 minut przed zabiegiem, z ewentualnym uzupełnieniem dawki 0,5-1 g podczas długotrwałych operacji oraz kontynuacją 0,5-1 g co 6-8 godzin przez 24 godziny lub 3-5 dni w przypadku wysokiego ryzyka zakażeń. U dzieci powyżej 30 miesięcy dawka wynosi 25-50 mg/kg/dobę, a w ciężkich zakażeniach do 100 mg/kg/dobę, podzielona na 3-4 dawki. Stosowanie u niemowląt poniżej 1 miesiąca jest przeciwwskazane ze względu na brak danych bezpieczeństwa.
antybiotyk cefalosporynowy, cefazolina, dawka przedoperacyjna, dawka zwiększona, drobnoustroje mniej wrażliwe, drobnoustroje wrażliwe, hemodializa, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, kreatynina w surowicy, kumulacja leku, profilaktyka okołooperacyjna, rekonstytucja leku, stężenie antybiotyku, wrażliwość drobnoustrojów, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenie czynności nerek, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cefazolin Sandoz 1 g
Cefazolin Sandoz 1 g jest stosowany w dawkach dostosowanych do rodzaju i ciężkości zakażenia oraz funkcji nerek pacjenta. Standardowe dawkowanie u dorosłych obejmuje: lekkie zakażenia Gram-dodatnie 500 mg do 1 g co 8-12 godzin (1,5-2 g/dobę), niepowikłane zakażenia układu moczowego 1 g co 12 godzin (2 g/dobę), zakażenia umiarkowane do ciężkich Gram-ujemnych 1 g co 6-8 godzin (3-4 g/dobę) oraz zakażenia zagrażające życiu 1-1,5 g co 6 godzin (4-6 g/dobę), z możliwością zwiększenia dawki do 12 g/dobę w wyjątkowych przypadkach. U pacjentów z niewydolnością nerek dawkowanie modyfikuje się zgodnie z klirensem kreatyniny: przy klirensie ≥55 ml/min/1,73 m² dawka standardowa, 35-54 ml/min co 12 godzin, 11-34 ml/min połowa dawki co 12 godzin, ≤10 ml/min ćwierć dawki co 24 godziny. W hemodializie schemat dawkowania wymaga indywidualnego dostosowania. W profilaktyce okołooperacyjnej zaleca się podanie 1-2 g i.v. lub i.m. 30-60 minut przed zabiegiem, kolejną dawkę 500 mg-1 g podczas operacji trwającej ≥2 godzin oraz dawki 500 mg-1 g co 6-8 godzin przez 24 godziny po zabiegu, z możliwością przedłużenia do 48 godzin w przypadku wysokiego ryzyka zakażeń.
bakteria Gram-dodatnia, bakteria Gram-ujemna, Cefazolin Sandoz, cefazolina, czynność nerek, dieta niskosodowa, funkcja nerek, hemodializa, klirens kreatyniny, kreatynina w surowicy, niewydolność nerek, noworodek, operacja serca, pacjent geriatryczny, patogen, podanie domięśniowe, podanie dożylne, profilaktyka zakażeń okołooperacyjnych, proszek do sporządzania roztworu, roztwór do wstrzykiwań, sól sodowa, wymiana stawu, zabieg ortopedyczny, zakażenie, zakażenie układu moczowego, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amikacin Adamed 250 mg/ml
Amikacyna (250 mg/ml) wymaga indywidualnego dawkowania opartego na masie ciała i funkcji nerek pacjenta. Standardowa dawka dobowa wynosi 15-20 mg/kg mc., podawana domięśniowo lub dożylnie, z maksymalną dawką 1,5 g u dorosłych. U wcześniaków i noworodków stosuje się odpowiednio 7,5 mg/kg co 12 godzin oraz dawkę nasycającą 10 mg/kg, a następnie 7,5 mg/kg co 12 godzin. W przypadku ciężkich zakażeń, zwłaszcza wywołanych przez Pseudomonas, dawkę można zwiększyć do 500 mg co 8 godzin, nie przekraczając 1,5 g/dobę i łącznej dawki 15 g. Terapia trwa zwykle 7-10 dni, a w przypadku braku poprawy klinicznej po 3-5 dniach należy ponownie ocenić wrażliwość drobnoustrojów. Monitorowanie obejmuje stężenia amikacyny w surowicy (maksymalne <35 μg/ml, minimalne <10 μg/ml) oraz czynność nerek (klirens kreatyniny lub stężenie kreatyniny).
aminoglikozyd, czynność nerek, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, drobnoustrój, funkcja nerek, infuzja, klirens kreatyniny, narząd równowagi, neutropenia z gorączką, oporność patogenu, Pseudomonas, siarczan amikacyny, środek alkalizujący, stężenie amikacyny, stężenie kreatyniny, zaburzenie czynności nerek, zakażenie, zakażenie dróg moczowych, zakażenie zagrażające życiu, zapalenie wsierdzia - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Flucofast 100 mg
Flukonazol wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Po pojedynczej dawce leku zaleca się odczekanie co najmniej 7 dni (odpowiadające 5-6 okresom półtrwania) przed planowanym poczęciem, a w przypadku terapii długotrwałej stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas leczenia i przez tydzień po jego zakończeniu. W ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze, flukonazol wiąże się z podwyższonym ryzykiem poronienia samoistnego oraz wad rozwojowych, szczególnie układu mięśniowo-szkieletowego. Dawki do 150 mg nie wykazują istotnego wzrostu ryzyka wad, natomiast dawki do 450 mg zwiększają ryzyko względne do 1,29 (95% CI: 1,05-1,58), a powyżej 450 mg do 1,98 (95% CI: 1,23-3,17). Metaanaliza wskazuje na 1,8-2-krotne zwiększenie ryzyka malformacji serca, choć dane są niejednoznaczne. Długotrwałe stosowanie dużych dawek (400-800 mg/dobę) wiązało się z opisanymi wadami wrodzonymi, jednak związek przyczynowy nie jest jednoznacznie potwierdzony.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, brachycefalia, ciemiączko przednie, dawka standardowa, deformacja kości udowej, dysplazja ucha, eliminacja leku, kokcydioidomykoza, lek przeciwgrzybiczny, malformacja serca, okres półtrwania leku, płodność, poronienie samoistne, przenikanie leku do mleka, ryzyko płodowe, ryzyko względne, terapia przeciwgrzybicza, wada rozwojowa płodu, wada układu mięśniowo-szkieletowego, zakażenie zagrażające życiu, zrost ramienno-promieniowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Meropenem Genoptim 1000 mg
Meropenem Genoptim stosowany u kobiet w wieku rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny stosunku korzyści do ryzyka. Dane kliniczne dotyczące bezpieczeństwa stosowania meropenemu w ciąży są ograniczone, a badania przedkliniczne na zwierzętach nie wykazały szkodliwego wpływu na procesy rozrodcze. Mimo to, ze względu na brak jednoznacznych dowodów, zaleca się unikanie stosowania meropenemu w ciąży, chyba że jest to absolutnie konieczne. Lek przenika do mleka matki w niewielkich ilościach, co stanowi istotny czynnik przy decyzji o kontynuacji karmienia piersią; stosowanie u kobiet karmiących jest przeciwwskazane, chyba że korzyści terapeutyczne dla matki przewyższają ryzyko dla dziecka, wówczas zaleca się czasowe przerwanie karmienia.
alternatywa terapeutyczna, antybiotyk, badanie przedkliniczne, ciężkie zakażenie, efekt niepożądany, karmienie piersią, korzyść terapeutyczna, meropenem, okres okołoporodowy, profil bezpieczeństwa leku, przenikanie do mleka kobiecego, terapia przeciwbakteryjna, terapia w ciąży, wytyczne medyczne, zakażenie zagrażające życiu, zdrowie reprodukcyjne - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Metronidazole B. Braun 5 mg/ml
Metronidazol (Metronidazole B. Braun, 5 mg/ml, roztwór do infuzji) u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych i karmiących wymaga starannej oceny stosunku korzyści do ryzyka. W pierwszym trymestrze ciąży lek należy stosować wyłącznie w przypadku zakażeń zagrażających życiu i braku bezpieczniejszych alternatyw. W drugim i trzecim trymestrze dopuszcza się stosowanie metronidazolu w leczeniu innych zakażeń, pod warunkiem, że korzyści przewyższają potencjalne ryzyko dla matki i płodu. Lek przenika do mleka matki, dlatego karmienie piersią należy przerwać na czas terapii oraz przez 2-3 dni po jej zakończeniu, ze względu na przedłużony okres półtrwania leku. W 100 ml roztworu znajduje się 500 mg metronidazolu oraz elektrolity: 14 mmol sodu i 13 mmol chloru, co jest istotne u pacjentek z ograniczeniami podaży sodu.
alternatywa terapeutyczna, antybiotyk, antykoncepcja hormonalna, bezpieczeństwo stosowania leku, chlor, działanie teratogenne, interakcja lekowa, karmienie piersią, metronidazol, mleko matki, okres półtrwania leku, pierwszy trymestr ciąży, roztwór do infuzji, sód, stężenie leku, trymestr ciąży, układ rozrodczy, zaburzenie rozwojowe, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Metronidazol 0,5% Fresenius 5 mg/ml
Metronidazol 0,5% Fresenius (5 mg/ml) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, zwłaszcza planujących ciążę, będących w ciąży lub karmiących piersią. W pierwszym trymestrze ciąży lek należy stosować wyłącznie w sytuacjach zagrażających życiu, ze względu na brak wystarczających danych dotyczących potencjalnej embriotoksyczności i teratogenności. W drugim i trzecim trymestrze terapia jest możliwa jedynie po dokładnej ocenie stosunku korzyści do ryzyka. U kobiet karmiących piersią metronidazol przenika do mleka i może negatywnie wpływać na mikroflorę jelitową niemowlęcia oraz powodować zmiany smaku mleka, co wymaga przerwania karmienia podczas terapii i przez określony czas po jej zakończeniu.
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tobramycin B. Braun 3 mg/ml
Tobramycin B. Braun 3 mg/ml jest aminoglikozydowym antybiotykiem do infuzji, stosowanym w leczeniu ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez drobnoustroje wrażliwe na tobramycynę. Ze względu na ryzyko ototoksyczności i nefrotoksyczności, lek powinien być stosowany wyłącznie, gdy inne, mniej toksyczne antybiotyki są nieskuteczne. Wskazania obejmują szpitalne zakażenia dolnych dróg oddechowych, w tym ciężkie zapalenie płuc, zaostrzenia zakażeń u pacjentów z mukowiscydozą (szczególnie przeciwko Pseudomonas aeruginosa), skomplikowane zakażenia dróg moczowych, zakażenia wewnątrz jamy brzusznej oraz zakażenia skóry i tkanek miękkich, w tym ciężkie oparzenia. Preparat dostępny jest w butelkach 80 ml (240 mg tobramycyny, 283 mg sodu) oraz 120 ml (360 mg tobramycyny, 425 mg sodu).
antybiotyk aminoglikozydowy, antybiotyk beta-laktamowy, bakteria beztlenowa, ciężkie oparzenie, ciężkie zakażenie, leczenie skojarzone, lek przeciwbakteryjny, mukowiscydoza, nefrotoksyczność, neutropenia, ototoksyczność, pałeczka Gram-ujemna, Pseudomonas aeruginosa, ropień wewnątrzbrzuszny, szczep wielolekooporny, terapia empiryczna, terapia skojarzona, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie dróg moczowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie mieszane, zakażenie ogólnoustrojowe, zakażenie tkanek miękkich, zakażenie zagrażające życiu, zapalenie otrzewnej, zapalenie płuc - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fluconazole Hasco 5 mg/ml
Flukonazol w postaci syropu (5 mg/ml) wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. Przed terapią należy poinformować pacjentkę o potencjalnym ryzyku dla płodu, zwłaszcza przy dawkach skumulowanych powyżej 450 mg, które zwiększają ryzyko wad rozwojowych układu mięśniowo-szkieletowego (do 4 dodatkowych przypadków na 1000 kobiet) oraz malformacji serca (1,8-2-krotny wzrost ryzyka). Zaleca się zachowanie co najmniej tygodniowego okresu wypłukiwania leku (odpowiadającego 5-6 okresom półtrwania) przed planowaną ciążą oraz stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas długotrwałej terapii i przez tydzień po jej zakończeniu. Stosowanie flukonazolu w ciąży jest przeciwwskazane, zwłaszcza w dużych dawkach i długotrwale, z wyjątkiem sytuacji zagrożenia życia pacjentki.
antykoncepcja, badanie przedkliniczne, ciąża, ciemiączko przednie, dawka standardowa, dysplazja uszu, ekspozycja na lek, flukonazol, karmienie piersią, kokcydioidomykoza, krótkogłowie, lek azolowy, malformacja serca, okres półtrwania, płodność, poronienie samoistne, terapia flukonazolem, trymestr ciąży, wady układu mięśniowo-szkieletowego, wygięcie kości udowej, zakażenie zagrażające życiu, zrost ramienno-promieniowy, związek przyczynowo-skutkowy - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fluxazol 200 mg
Flukonazol, substancja czynna leku Fluxazol, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży, zwłaszcza w pierwszym trymestrze. Badania epidemiologiczne wskazują, że dawki skumulowane do 150 mg nie zwiększają ogólnego ryzyka wad rozwojowych płodu, natomiast dawki powyżej 450 mg wiążą się ze znaczącym wzrostem ryzyka wad układu mięśniowo-szkieletowego (około 4 dodatkowe przypadki na 1000 leczonych kobiet). Wysokie dawki (400-800 mg/dobę) stosowane przez dłuższy czas (≥3 miesiące) w leczeniu kokcydioidomikozy były powiązane z występowaniem wad wrodzonych, takich jak małogłowie, dysplazja małżowin usznych, duże ciemiączko przednie, skrzywienie kości udowej oraz kościozrost ramienno-promieniowy. Ryzyko względne wad rozwojowych wynosiło 1,29 (95% CI: 1,05-1,58) dla dawki 150 mg oraz 1,98 (95% CI: 1,23-3,17) dla dawek >450 mg. Z tego względu flukonazol w standardowych dawkach i krótkotrwale powinien być stosowany w ciąży tylko w sytuacjach bezwzględnej konieczności, a duże dawki i długotrwałe leczenie są przeciwwskazane, chyba że korzyści przewyższają ryzyko dla płodu.
badanie kohortowe, badanie przedkliniczne, ciemiączko przednie, dawka skumulowana, dysplazja małżowin usznych, działanie niepożądane, farmakokinetyka flukonazolu, flukonazol, kokcydioidomikoza, kościozrost ramienno-promieniowy, lekarz prowadzący, małogłowie, mleko kobiece, poronienie spontaniczne, ryzyko względne, skrzywienie kości udowej, stężenie w osoczu, terapia przeciwgrzybicza, trymestr ciąży, wada rozwojowa, wada układu mięśniowo-szkieletowego, wada wrodzona, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fluconazole Aurobindo 200 mg
Stosowanie flukonazolu w ciąży wymaga szczególnej ostrożności, zwłaszcza przy dawkach wysokich (400-800 mg/dobę) i długotrwałej terapii (≥3 miesiące), które wiążą się z opisanymi w literaturze przypadkami wad wrodzonych, takich jak mikrocefalia, dysplazja uszu, duże ciemiączko przednie, skrzywienie kości udowej oraz kościozrost kości promieniowej z ramienną. Mimo braku jednoznacznego potwierdzenia bezpośredniej zależności, toksyczny wpływ flukonazolu na procesy rozrodcze potwierdzono w badaniach na modelach zwierzęcych. Epidemiologiczne dane u kobiet stosujących standardowe dawki (<200 mg/dobę) w pierwszym trymestrze nie wykazują zwiększonego ryzyka teratogenności. Z tego względu, flukonazol w standardowych dawkach i krótkotrwałej terapii powinien być stosowany w ciąży tylko w sytuacjach bezwzględnej konieczności, natomiast duże dawki i długotrwałe leczenie są przeciwwskazane, chyba że zagrożone jest życie matki.
ciemiączko przednie, dawka standardowa, dysplazja uszu, działanie niepożądane na płód, flukonazol, karmienie piersią, kokcydioidomikoza, kościozrost, krótka głowa, leczenie przeciwgrzybicze, przenikanie do mleka, skrzywienie kości udowej, stężenie w mleku, surowica krwi, terapia flukonazolem, toksyczność, trymestr ciąży, wada wrodzona, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Trioxal 100 mg
Przy kwalifikacji pacjenta do terapii itrakonazolem (Trioxal 100 mg) kluczowe jest wykluczenie przeciwwskazań, które mogą prowadzić do poważnych powikłań. Bezwzględnym przeciwwskazaniem jest nadwrażliwość na itrakonazol lub substancje pomocnicze, w tym sacharozę, co ma znaczenie u pacjentów z zaburzeniami metabolicznymi. Szczególną uwagę należy zwrócić na interakcje lekowe związane z hamowaniem enzymu CYP3A4 przez itrakonazol, co może skutkować znacznym wzrostem stężenia innych leków i ryzykiem poważnych zaburzeń rytmu serca, takich jak wydłużenie odstępu QT, tachyarytmie komorowe czy torsade de pointes. Preparat jest przeciwwskazany u pacjentów z aktualną lub przebyłą zastoinową niewydolnością serca (CHF).
antykoncepcja, arytmia, ciężkie zakażenie, CYP3A4, dysfagia, EKG, forma farmaceutyczna, interakcja lekowa, itrakonazol, kapsułka twarda, kapsułka żelatynowa, krwawienie miesiączkowe, mikrogranulka, nadwrażliwość na lek, odstęp QT, postać farmaceutyczna, sacharoza, substancja czynna, substancja pomocnicza, substrat CYP3A4, tachyarytmia komorowa, torsade de pointes, zaburzenie czynności komór serca, zaburzenie kardiologiczne, zakażenie zagrażające życiu, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fluxazol 50 mg
Flukonazol wymaga indywidualnego dostosowania dawki w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia grzybiczego. W leczeniu kryptokokowego zapalenia opon mózgowych stosuje się dawkę nasycającą 400 mg w pierwszej dobie, następnie 200-400 mg/dobę przez 6-8 tygodni, z możliwością zwiększenia do 800 mg/dobę w ciężkich przypadkach. W profilaktyce nawrotów dawka wynosi 200 mg/dobę przez 11-24 miesiące lub dłużej. W kandydozach inwazyjnych dawka nasycająca to 800 mg, a następnie 400 mg/dobę przez co najmniej 2 tygodnie po uzyskaniu negatywnego wyniku posiewu. W kandydozach błon śluzowych dawki wahają się od 100 do 400 mg/dobę, a czas leczenia od 7 do 30 dni. W przypadku kandydozy narządów płciowych stosuje się pojedynczą dawkę 150 mg lub schemat wielokrotny z dawką podtrzymującą przez 6 miesięcy. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę należy zmniejszyć o 50% przy klirensie kreatyniny ≤50 ml/min, a u dializowanych podawać pełną dawkę po każdej dializie. U dzieci maksymalna dawka dobowa nie powinna przekraczać 400 mg, a dawkowanie jest obliczane na podstawie masy ciała (3-12 mg/kg mc.).
biodostępność doustna, dawka nasycająca, dializa, drożdżaki w moczu, drożdżakowe zapalenie błony śluzowej, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, drożdżyca skóry, funkcja wątroby, grzybica paznokci, grzybica podudzi, grzybica stóp, grzybica tułowia, kandydemia, kandydoza błony śluzowej, kandydoza inwazyjna, kandydoza jamy ustnej, kandydoza narządów płciowych, kandydoza przełyku, klirens flukonazolu, klirens kreatyniny, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kryptokokoza, łupież pstry, neutropenia, odpowiedź mikologiczna, onychomikoza, przewlekła kandydoza skóry, przewlekła zanikowa kandydoza, wydalanie flukonazolu, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Dalacin C 150 mg/ml
Lek Dalacin C zawiera klindamycynę fosforan w stężeniu 150 mg/ml, stosowaną w formie roztworu do wstrzykiwań i infuzji. Dawkowanie u dorosłych zależy od ciężkości zakażenia: 600-1200 mg/dobę w 2-4 dawkach dla zakażeń ciężkich, 1200-2700 mg/dobę dla bardzo ciężkich zakażeń jamy brzusznej i miednicy, a w stanach zagrażających życiu do 4800 mg/dobę. U dzieci powyżej 1 miesiąca życia dawka wynosi 20-40 mg/kg/dobę w 3-4 dawkach. U pacjentów powyżej 65 lat nie wymaga się modyfikacji dawkowania. W przypadku zaburzeń czynności wątroby i nerek konieczne jest monitorowanie stężenia klindamycyny, a w razie potrzeby dostosowanie dawki lub odstępów między dawkami, zwłaszcza przy ciężkiej niewydolności tych narządów. Klindamycyna nie jest usuwana podczas hemodializy, więc nie wymaga dodatkowego podawania leku w trakcie dializ.
bezmocz, bolus, ciężka niewydolność nerek, ciężkie zakażenie, Dalacin C, fosforan klindamycyny, hemodializa, infuzja dożylna, klindamycyna, miednica mniejsza, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, okres półtrwania, podanie domięśniowe, podanie dożylne, rozpuszczalnik, stężenie roztworu, stężenie w osoczu, wstrzyknięcie domięśniowe, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon substancji czynnych
Linkomycyna – Dawkowanie i sposób podawania
Linkomycyna (Lincocin) jest dostępna w formie roztworu do wstrzykiwań i infuzji (300 mg/ml) oraz kapsułek (500 mg). Dawkowanie zależy od drogi podania, wieku pacjenta oraz ciężkości zakażenia. U dorosłych standardowa dawka domięśniowa wynosi 600 mg co 24 godziny, a w ciężkich zakażeniach 600 mg co 12 godzin lub częściej. U dzieci powyżej 1 miesiąca życia dawka domięśniowa to 10 mg/kg mc./dobę, w ciężkich zakażeniach podawana co 12 godzin lub częściej. Dożylne podanie wymaga rozcieńczenia (np. 1 g w co najmniej 100 ml roztworu) i infuzji trwającej minimum 60 minut. Dawkowanie dożylne u dorosłych wynosi 600 mg do 1 g co 8-12 godzin, z możliwością zwiększenia do 8 g/dobę w zakażeniach zagrażających życiu. U dzieci dożylne dawki wynoszą 10-20 mg/kg mc./dobę w dawkach podzielonych. Należy unikać szybkiego wstrzyknięcia dożylnego nierozcieńczonej linkomycyny ze względu na ryzyko ciężkich zaburzeń układu oddechowego i krążenia.
ciężka niewydolność nerek, ciężkie zakażenie, czas infuzji, dawka podzielona, infuzja dożylna, Lincocin, linkomycyna, maksymalna dawka dobowa, objawy zakażenia, okres półtrwania, paciorkowce beta-hemolizujące, podanie domięśniowe, podanie dożylne, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, szybkie wstrzyknięcie dożylne, zaburzenia czynności nerek, zaburzenia czynności wątroby, zaburzenia układu krążenia, zaburzenia układu oddechowego, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fluxazol 50 mg
Stosowanie flukonazolu u kobiet w okresie rozrodczym, w ciąży oraz karmiących piersią wymaga szczegółowej oceny korzyści i ryzyka. W pierwszym trymestrze ciąży flukonazol w dawkach skumulowanych do 150 mg nie wykazuje istotnego wzrostu ryzyka wad rozwojowych płodu, jednak dawki powyżej 450 mg wiążą się z podwyższonym ryzykiem wad układu mięśniowo-szkieletowego (skorygowane ryzyko względne 1,98; 95% CI: 1,23-3,17). Wysokie dawki (400-800 mg/dobę) stosowane przez ≥3 miesiące mogą być powiązane z wadami takimi jak małogłowie, dysplazja małżowin usznych czy kościozrost ramienno-promieniowy, choć bez jednoznacznego potwierdzenia przyczynowości. Flukonazol powinien być stosowany w ciąży wyłącznie, gdy korzyści przewyższają ryzyko, unikając długotrwałej terapii i wysokich dawek, zwłaszcza w pierwszym trymestrze.
ciemiączko przednie, dysplazja małżowin usznych, działanie niepożądane, flukonazol, karmienie piersią, kokcydioidomikoza, kościozrost ramienno-promieniowy, małogłowie, okres rozrodczy, poronienie samoistne, ryzyko względne, skrzywienie kości udowej, stężenie w osoczu, toksyczność flukonazolu, trymestr ciąży, wada rozwojowa płodu, wada rozwojowa układu mięśniowo-szkieletowego, wada wrodzona, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Fluxazol 200 mg
Fluxazol, dostępny w kapsułkach twardych o dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg oraz 200 mg, wymaga indywidualnego dostosowania dawkowania w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia grzybiczego. W leczeniu kryptokokowego zapalenia opon mózgowych stosuje się dawkę nasycającą 400 mg w pierwszej dobie, następnie 200-400 mg raz na dobę przez 6-8 tygodni, z możliwością zwiększenia dawki do 800 mg w ciężkich przypadkach. Leczenie podtrzymujące u pacjentów z wysokim ryzykiem nawrotów obejmuje 200 mg raz na dobę przez 11-24 miesiące lub dłużej. W kandydozie błony śluzowej dawka nasycająca wynosi 200-400 mg, a dawka podtrzymująca 100-200 mg raz na dobę, z czasem leczenia od 7 do 30 dni w zależności od lokalizacji zakażenia. W przypadku kandydemii zaleca się dawkę nasycającą 800 mg, a następnie 400 mg raz na dobę przez co najmniej 2 tygodnie po uzyskaniu negatywnego wyniku posiewu krwi i ustąpieniu objawów klinicznych.
aktywne zakażenie, czynne zakażenie, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, kandydemia, kandydoza błony śluzowej, kandydoza inwazyjna, kandydoza jamy ustnej, kandydoza przełyku, kapsułka twarda, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, kryptokokoza, laktoza jednowodna, leczenie podtrzymujące, osłabienie układu immunologicznego, posiew krwi, zakażenie drożdżakowe krwi, zakażenie grzybicze, zakażenie zagrażające życiu, zapalenie opon mózgowych - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Flucorta 50 mg
Flucorta (flukonazol) jest dostępny w tabletkach o mocy 50 mg, 100 mg i 200 mg, a dawkowanie należy indywidualnie dostosować do rodzaju i ciężkości zakażenia grzybiczego. W leczeniu kryptokokowego zapalenia opon mózgowych stosuje się dawkę nasycającą 400 mg pierwszej doby, następnie 200-400 mg/dobę przez 6-8 tygodni, z możliwością zwiększenia do 800 mg/dobę w ciężkich przypadkach. W kandydozach inwazyjnych dawka nasycająca wynosi 800 mg pierwszej doby, a następnie 400 mg/dobę, z leczeniem trwającym co najmniej 2 tygodnie po uzyskaniu negatywnego wyniku posiewu. W kandydozach błon śluzowych dawki wahają się od 50 mg do 400 mg/dobę, a czas leczenia od 7 do 30 dni, zależnie od lokalizacji i stanu immunologicznego pacjenta. W profilaktyce u pacjentów z neutropenią stosuje się dawki 200-400 mg/dobę, rozpoczynając kilka dni przed spodziewanym początkiem neutropenii i kontynuując do 7 dni po jej ustąpieniu. U pacjentów z zaburzeniami czynności nerek dawkę należy odpowiednio zmniejszyć, np. do 50% przy klirensie kreatyniny ≤50 ml/min, z podawaniem pełnej dawki po dializie u pacjentów dializowanych.
drożdżaki w moczu, drożdżakowe zapalenie błony śluzowej, drożdżakowe zapalenie żołędzi, drożdżyca pochwy, drożdżyca skóry, flukonazol, grzybica paznokci, grzybica podudzi, grzybica skóry, grzybica stóp, grzybica tułowia, kandydemia, kandydoza błon śluzowych, kandydoza inwazyjna, kandydoza jamy ustnej, kandydoza narządów płciowych, kandydoza przełyku, kandydoza skórno-śluzówkowa, klirens kreatyniny, kokcydioidomikoza, kryptokokowe zapalenie opon mózgowych, łupież pstry, neutropenia, onychomikoza, przewlekła zanikowa kandydoza, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zakażenie zagrażające życiu, zapalenie opon mózgowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Mycosyst 50 mg
Flukonazol wymaga szczegółowego omówienia z pacjentkami w wieku rozrodczym ze względu na potencjalne ryzyko dla płodu. Przed planowaną ciążą po pojedynczej dawce należy zachować co najmniej 7-dniowy odstęp (odpowiadający 5-6 okresom półtrwania leku). W trakcie dłuższej terapii wskazane jest stosowanie skutecznej antykoncepcji podczas leczenia i przez tydzień po ostatniej dawce. Badania obserwacyjne wykazały podwyższone ryzyko poronienia samoistnego oraz niewielki wzrost ryzyka wad rozwojowych układu mięśniowo-szkieletowego przy dawkach skumulowanych flukonazolu ≤450 mg (około 1 dodatkowy przypadek na 1000 kobiet) i >450 mg (około 4 dodatkowe przypadki na 1000 kobiet). Ryzyko względne wad rozwojowych wynosiło 1,29 (95% CI: 1,05-1,58) dla dawki 150 mg i 1,98 (95% CI: 1,23-3,17) dla dawek >450 mg. Dane dotyczące wad serca są niejednoznaczne, choć metaanaliza wskazuje na 1,8-2-krotny wzrost ryzyka malformacji serca po ekspozycji w I trymestrze. Długotrwałe stosowanie dużych dawek (400-800 mg/dobę przez ≥3 miesiące) wiązało się z opisanymi wadami wrodzonymi, takimi jak brachycefalia czy dysplazja uszu.
antykoncepcja, brachycefalia, ciemiączko przednie, dysplazja uszu, działanie niepożądane, flukonazol, kokcydioidomykoza, laktacja, lek przeciwgrzybiczny z grupy azoli, malformacja serca, miejscowy lek przeciwgrzybiczny, pierwszy trymestr ciąży, płodność, poronienie samoistne, stężenie w surowicy, wada rozwojowa płodu, wada rozwojowa układu mięśniowo-szkieletowego, wygięcie kości udowej, zakażenie zagrażające życiu, zrost ramienno-promieniowy - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Tobramycin B. Braun 1 mg/ml
Tobramycin B. Braun w stężeniu 1 mg/ml, dostępny jako roztwór do infuzji, jest wskazany do leczenia ciężkich zakażeń bakteryjnych wywołanych przez patogeny wrażliwe na tobramycynę, zwłaszcza w sytuacjach, gdy antybiotyki o mniejszej toksyczności okazały się nieskuteczne. Wskazania obejmują szpitalne zakażenia dolnych dróg oddechowych, zaostrzenia infekcji u pacjentów z mukowiscydozą (szczególnie przeciwko Pseudomonas aeruginosa), skomplikowane zakażenia dróg moczowych, zakażenia wewnątrz jamy brzusznej oraz zakażenia skóry i tkanek miękkich, w tym ciężkie oparzenia. Preparat jest zwykle stosowany w terapii skojarzonej, najczęściej z antybiotykami beta-laktamowymi lub lekami działającymi na bakterie beztlenowe, co pozwala na rozszerzenie spektrum działania i zwiększenie skuteczności leczenia.
aminoglikozyd, antybiogram, antybiotyk beta-laktamowy, bakteria beztlenowa, bakterie Gram-ujemne, infekcja dolnych dróg oddechowych, infuzja, lekooporność, mukowiscydoza, neutropenia, oparzenie, osłabiona odporność, penicylina, Pseudomonas aeruginosa, stewardship antybiotykowy, terapia skojarzona, zakażenie bakteryjne, zakażenie dolnych dróg oddechowych, zakażenie dróg moczowych, zakażenie jamy brzusznej, zakażenie ogólnoustrojowe, zakażenie skóry i tkanek miękkich, zakażenie zagrażające życiu, zapalenie płuc - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fluxazol 100 mg
Flukonazol, lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli dostępny w dawkach 50 mg, 100 mg, 150 mg i 200 mg, wymaga szczególnej ostrożności podczas stosowania u kobiet w ciąży. Badania obserwacyjne wskazują na zwiększone ryzyko poronienia spontanicznego przy stosowaniu flukonazolu w pierwszym trymestrze oraz potencjalne wady wrodzone przy długotrwałym stosowaniu dużych dawek (400-800 mg/dobę). Wady te obejmują małogłowie, dysplazję małżowin usznych, duże ciemiączko przednie, skrzywienie kości udowej oraz kościozrost ramienno-promieniowy. Jednakże, przy dawkach skumulowanych ≤150 mg w pierwszym trymestrze nie stwierdzono istotnego wzrostu ogólnego ryzyka wad rozwojowych. Jedno badanie kohortowe wykazało niewielkie zwiększenie ryzyka wad układu mięśniowo-szkieletowego, z ryzykiem względnym 1,29 (95% CI: 1,05-1,58) dla dawki 150 mg i 1,98 (95% CI: 1,23-3,17) dla dawek >450 mg, co przekłada się na około 1 do 4 dodatkowych przypadków na 1000 leczonych kobiet.
ciemiączko przednie, dysplazja małżowin usznych, flukonazol, karmienie piersią, kokcydioidomikoza, kościozrost ramienno-promieniowy, małogłowie, model zwierzęcy, poronienie spontaniczne, ryzyko względne, skrzywienie kości udowej, terapia długotrwała, terapia krótkotrwała, toksyczność, triazol, trymestr ciąży, wada rozwojowa płodu, wada rozwojowa układu mięśniowo-szkieletowego, wada wrodzona, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon substancji czynnych
Cefotaksym – Dawkowanie i sposób podawania
Cefotaksym jest antybiotykiem beta-laktamowym stosowanym pozajelitowo (domięśniowo lub dożylnie) z dawkowaniem dostosowanym do rodzaju i ciężkości zakażenia, wieku, masy ciała oraz funkcji nerek pacjenta. U dorosłych i dzieci powyżej 12 lat dawki wahają się od 1 g co 12 godzin (2 g/dobę) w zakażeniach lekkich do 2 g co 4 godziny (do 12 g/dobę) w zakażeniach zagrażających życiu. W zakażeniach takich jak rzeżączka stosuje się pojedyncze dawki 500 mg (kobiety) lub 1 g (mężczyźni) domięśniowo. W boreliozie zalecana dawka to 6 g/dobę przez 14-21 dni, podzielona na 2-3 dawki. U niemowląt i dzieci do 12 lat dawki wynoszą 50-150 mg/kg/dobę, a w ciężkich zakażeniach do 200 mg/kg/dobę. U noworodków dawka nie powinna przekraczać 50 mg/kg/dobę, z możliwością zwiększenia do 150-200 mg/kg/dobę w ciężkich przypadkach. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <5-10 ml/min, stężenie kreatyniny ~751 µmol/l) dawkę należy zmniejszyć o połowę po dawce nasycającej 1 g, bez zmiany częstotliwości podawania.
aminoglikozyd, antybiotyk pozajelitowy, borelioza, cefotaksym, ciężkie zakażenie, dawka nasycająca, dawka podzielona, dializa otrzewnowa, drobnoustrój, gorączka reumatyczna, hemodializa, kiła, kłębuszkowe zapalenie nerek, klirens kreatyniny, lidokaina, niewydolność nerek, paciorkowiec β-hemolizujący, podanie domięśniowe, podanie dożylne, posocznica, profilaktyka zakażeń okołooperacyjnych, rzeżączka, stężenie kreatyniny, wydolność nerek, zaburzenie rytmu serca, zakażenie zagrażające życiu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon leków
Przeciwwskazania – Itrax 100 mg
Itrakonazol w postaci kapsułek twardych 100 mg jest przeciwwskazany u pacjentów z nadwrażliwością na substancję czynną lub składniki pomocnicze, w tym sacharozę (216,6 mg na kapsułkę), co jest istotne u osób z nietolerancją cukrów. Kluczowym przeciwwskazaniem jest jednoczesne stosowanie leków metabolizowanych przez CYP3A4, gdyż itrakonazol może znacząco podwyższać ich stężenie w osoczu, zwiększając ryzyko działań niepożądanych, zwłaszcza wydłużenia odstępu QT i groźnych tachyarytmii komorowych, takich jak torsade de pointes. Ponadto lek jest przeciwwskazany u pacjentów z zaburzeniami czynności komór serca, w szczególności z aktualną lub przebyłą zastoinową niewydolnością serca (CHF), z wyjątkiem sytuacji zagrożenia życia, gdzie korzyści przewyższają ryzyko kardiologiczne i wymagana jest ścisła kontrola kliniczna.
ciężkie zakażenie, CYP3A4, działanie teratogenne, itrakonazol, krwawienie miesiączkowe, metoda antykoncepcji, nadwrażliwość, nietolerancja cukrów, odstęp QT, przeciwwskazania w ciąży, ryzyko dla płodu, sacharoza, tachyarytmia komorowa, torsade de pointes, zaburzenia czynności komór serca, zakażenie zagrażające życiu, zastoinowa niewydolność serca - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Fluconazole Polfarmex 200 mg
Flukonazol, lek przeciwgrzybiczy z grupy triazoli, wymaga szczególnej ostrożności u kobiet w wieku rozrodczym, ciężarnych oraz karmiących piersią. U kobiet planujących ciążę zaleca się odczekanie co najmniej tygodnia (5-6 okresów półtrwania flukonazolu) po pojedynczej dawce przed zajściem w ciążę, a w przypadku długotrwałej terapii stosowanie antykoncepcji przez cały czas leczenia i tydzień po ostatniej dawce. Stosowanie flukonazolu w ciąży wiąże się ze zwiększonym ryzykiem samoistnego poronienia oraz wad rozwojowych, zwłaszcza układu mięśniowo-szkieletowego i serca. Ryzyko to wzrasta wraz ze skumulowaną dawką: do 450 mg – około 1 dodatkowy przypadek na 1000 kobiet (RR 1,29; 95% CI 1,05–1,58), powyżej 450 mg – około 4 dodatkowe przypadki na 1000 kobiet (RR 1,98; 95% CI 1,23–3,17). Długotrwałe stosowanie wysokich dawek (400-800 mg/dobę) przez co najmniej 3 miesiące może prowadzić do poważnych wad wrodzonych, takich jak krótkogłowie, dysplazja uszu czy zrost ramienno-promieniowy.
ciąża, ciemiączko przednie, dawkowanie flukonazolu, deformacja kości udowej, dysplazja uszu, ekspozycja płodu, flukonazol, karmienie piersią, kokcydioidomykoza, krótkogłowie, leczenie przeciwgrzybicze, lek azolowy, lek przeciwgrzybiczy, malformacja serca, okres półtrwania leku, ryzyko względne, samoistne poronienie, trymestr ciąży, wada rozwojowa, wady układu mięśniowo-szkieletowego, zakażenie zagrażające życiu, zrost ramienno-promieniowy - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cefotaxime Dali Pharma 2 g
Cefotaxime Dali Pharma jest stosowany głównie dożylnie, z dawkowaniem dostosowanym do ciężkości zakażenia, wrażliwości patogenu oraz stanu pacjenta. U dorosłych standardowa dawka wynosi 1-2 g co 12 godzin, z możliwością zwiększenia do 12 g na dobę w ciężkich przypadkach, podzielonych na 2-4 dawki. Dzieciom do 12 lat podaje się 50-100 mg/kg mc./dobę (maksymalnie 150 mg/kg), a w sytuacjach zagrażających życiu dawkę można zwiększyć do 200 mg/kg. U wcześniaków dawka nie powinna przekraczać 50 mg/kg. W leczeniu rzeżączki stosuje się pojedynczą dawkę 0,5 g domięśniowo, a w boreliozie 6 g na dobę przez 14-21 dni, podzielone na 2-3 dawki. Profilaktycznie przedoperacyjnie podaje się 1-2 g na 30-60 minut przed zabiegiem. U pacjentów z niewydolnością nerek dawki podtrzymujące należy zmniejszyć o połowę przy klirensie kreatyniny <10 mL/min, a u dializowanych dostosować dawkowanie i czas podania leku.
aminoglikozyd, antybiogram, borelioza, cefotaksym, dializa otrzewnowa, hemodializa, infuzja krótkotrwała, klirens kreatyniny, podanie dożylne, profilaktyka okołooperacyjna, Pseudomonas aeruginosa, rzeżączka, wcześniak, wrażliwość patogenu, wstrzyknięcie dożylne, zakażenie ciężkie, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Clindamycin Noridem 150 mg/ml
Clindamycin Noridem w stężeniu 150 mg/mL jest stosowany w leczeniu zakażeń bakteryjnych z uwzględnieniem wieku pacjenta, ciężkości zakażenia oraz indywidualnych uwarunkowań klinicznych. U dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat dawki wynoszą od 1200 do 2700 mg/dobę w 2-4 dawkach podzielonych, z możliwością zwiększenia do 4800 mg/dobę w zakażeniach zagrażających życiu. U dzieci (1 miesiąc – 12 lat) dawkowanie wynosi 15-25 mg/kg/dobę w poważnych zakażeniach oraz 25-40 mg/kg/dobę w bardzo ciężkich, podawane w 3-4 dawkach, z minimalną dawką 300 mg/dobę. U pacjentów w podeszłym wieku oraz z łagodnym do umiarkowanego upośledzeniem funkcji wątroby i nerek nie jest konieczna modyfikacja dawki, jednak w ciężkich przypadkach zaleca się monitorowanie stężenia leku i ewentualną korektę dawkowania lub odstępów między podaniami (do 8-12 godzin). Klindamycyna nie jest usuwana podczas hemodializy, co eliminuje potrzebę dodatkowych dawek.
bakterie tlenowe Gram-ujemne, bezmocz, choroba wątroby, ciągła infuzja dożylna, farmakokinetyka klindamycyny, faza eliminacji, gorączka reumatyczna, hemodializa, infuzja dożylna, kłębuszkowe zapalenie nerek, klindamycyna, klirens, objętość dystrybucji, okres półtrwania, otyłość, paciorkowce β-hemolizujące, stężenie leku, upośledzenie czynności nerek, upośledzenie czynności wątroby, wstrzyknięcie domięśniowe, zakażenie zagrażające życiu - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tarcefoksym 2 g
Dawkowanie cefotaksymu (Tarcefoksym 2 g) u dorosłych zależy od ciężkości zakażenia: od 1 g co 12 godzin w zakażeniach niepowikłanych (maks. 2 g/dobę) do 2 g co 4 godziny w zakażeniach zagrażających życiu (maks. 12 g/dobę). W profilaktyce okołooperacyjnej stosuje się 1 g dożylnie lub domięśniowo 30-90 minut przed zabiegiem, a w cięciu cesarskim dawki powtarza się po 6 i 12 godzinach. U dzieci dawkowanie jest uzależnione od wieku, masy ciała i ciężkości zakażenia, np. noworodki otrzymują 50 mg/kg mc./dobę w 2-4 dawkach, a w ciężkich zakażeniach do 150-200 mg/kg mc./dobę. U pacjentów geriatrycznych i z niewydolnością nerek konieczna jest modyfikacja dawki, szczególnie przy klirensie kreatyniny ≤20 ml/min/1,73 m², gdzie dawkę zmniejsza się o połowę, zachowując odstępy między dawkami.
cefotaksym, cięcie cesarskie, gorączka reumatyczna, infuzja dożylna, klirens kreatyniny, niewydolność nerek, paciorkowcowe kłębuszkowe zapalenie nerek, paciorkowiec β-hemolizujący grupy A, pacjent geriatryczny, posocznica, profilaktyka okołooperacyjna, rzeżączka niepowikłana, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zakażenie ciężkie, zakażenie niepowikłane, zakażenie średnio-ciężkie, zakażenie zagrażające życiu, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych - Leksykon leków
Wpływ na płodność, ciążę i laktację – Flukonazol Actavis 150 mg
Stosowanie flukonazolu u kobiet w wieku rozrodczym wymaga szczególnej ostrożności ze względu na potencjalne ryzyko teratogenne i wpływ na przebieg ciąży. Przed rozpoczęciem terapii należy poinformować pacjentkę o konieczności stosowania skutecznej antykoncepcji podczas leczenia oraz przez co najmniej tydzień po ostatniej dawce flukonazolu. W przypadku pojedynczej dawki 150 mg zaleca się zachowanie co najmniej tygodniowego okresu wypłukiwania (5-6 okresów półtrwania) przed planowaną ciążą. Dane epidemiologiczne wskazują na zwiększone ryzyko samoistnego poronienia oraz niewielkie, ale istotne statystycznie podwyższenie ryzyka wad rozwojowych układu mięśniowo-szkieletowego (około 1 dodatkowy przypadek na 1000 kobiet przy dawkach ≤450 mg, wzrastające do 4 na 1000 przy dawkach >450 mg; skorygowane ryzyko względne 1,29 dla 150 mg i 1,98 dla dawek >450 mg). Metaanaliza wskazuje również na 1,8-2-krotne zwiększenie ryzyka malformacji serca po ekspozycji na flukonazol w pierwszym trymestrze.
antykoncepcja, ciemiączko przednie, dysplazja uszu, flukonazol, kokcydioidomykoza, krótkogłowie, lek azolowy, malformacja serca, pierwszy trymestr ciąży, samoistne poronienie, wada wrodzona, wady rozwojowe układu mięśniowo-szkieletowego, wygięcie kości udowej, zakażenie zagrażające życiu, zrost ramienno-promieniowy