Dawkowanie i sposób podawania
Cefotaksym

Cefotaksym jest antybiotykiem beta-laktamowym stosowanym pozajelitowo (domięśniowo lub dożylnie) z dawkowaniem dostosowanym do rodzaju i ciężkości zakażenia, wieku, masy ciała oraz funkcji nerek pacjenta. U dorosłych i dzieci powyżej 12 lat dawki wahają się od 1 g co 12 godzin (2 g/dobę) w zakażeniach lekkich do 2 g co 4 godziny (do 12 g/dobę) w zakażeniach zagrażających życiu. W zakażeniach takich jak rzeżączka stosuje się pojedyncze dawki 500 mg (kobiety) lub 1 g (mężczyźni) domięśniowo. W boreliozie zalecana dawka to 6 g/dobę przez 14-21 dni, podzielona na 2-3 dawki. U niemowląt i dzieci do 12 lat dawki wynoszą 50-150 mg/kg/dobę, a w ciężkich zakażeniach do 200 mg/kg/dobę. U noworodków dawka nie powinna przekraczać 50 mg/kg/dobę, z możliwością zwiększenia do 150-200 mg/kg/dobę w ciężkich przypadkach. U pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny <5-10 ml/min, stężenie kreatyniny ~751 µmol/l) dawkę należy zmniejszyć o połowę po dawce nasycającej 1 g, bez zmiany częstotliwości podawania.

Dawkowanie i sposób podawania substancji cefotaksym

Cefotaksym jest antybiotykiem przeznaczonym do podawania pozajelitowego – domięśniowego lub dożylnego. Dawkowanie i sposób podawania ustala się indywidualnie w zależności od ciężkości i rodzaju zakażenia, wieku, masy ciała oraz wydolności nerek pacjenta.1

Dawkowanie dla dorosłych i młodzieży powyżej 12 lat

W przypadku pacjentów dorosłych i dzieci powyżej 12. roku życia dawkowanie cefotaksymu przedstawia się następująco:2

  • W zakażeniach lekkich i niepowikłanych stosuje się zazwyczaj 1 g co 12 godzin (dawka dobowa 2 g)3 4
  • W zakażeniach umiarkowanych do ciężkich można stosować 1-2 g co 8 godzin (dawka dobowa 3-6 g)5
  • W ciężkich zakażeniach (np. posocznica) dawkę można zwiększyć do 2 g co 6-8 godzin (dawka dobowa 6-8 g)6 7
  • W zakażeniach zagrażających życiu dawkę dobową można zwiększyć maksymalnie do 12 g, podawanych w 4-6 dawkach podzielonych (np. 2 g co 4 godziny)8 9 10

Dawki dobowe do 6 g należy podzielić na co najmniej dwie dawki pojedyncze podawane co 12 godzin. Większe dawki dobowe należy podzielić na co najmniej 3-4 dawki pojedyncze, podawane co 8 lub 6 godzin.11

Szczegółowe wskazania dawkowania

Rzeżączka:

  • Niepowikłana rzeżączka u kobiet: pojedyncza dawka 500 mg domięśniowo12
  • Rzeżączka u mężczyzn oraz zakażenia wywołane mniej wrażliwymi drobnoustrojami: pojedyncza dawka 1 g domięśniowo13 14

Przed rozpoczęciem leczenia rzeżączki cefotaksymem należy wykonać odpowiednie badania w celu wykluczenia ewentualnego zakażenia kiłą.15 16

Profilaktyka zakażeń okołooperacyjnych:

Należy podać pojedynczą dawkę 1 g cefotaksymu na 30-90 minut przed zabiegiem chirurgicznym. W zależności od ryzyka zakażenia można kontynuować podawanie produktu po zabiegu.17 18

Borelioza:

Zalecana dawka dobowa wynosi 6 g cefotaksymu przez 14-21 dni. Dawkę tę można podzielić na 3 dawki po 2 g (podawane 3 razy na dobę) lub w indywidualnych przypadkach na 2 dawki po 3 g (podawane 2 razy na dobę).19

Dawkowanie dla niemowląt i dzieci

Niemowlęta i dzieci w wieku do 12 lat:

W zależności od ciężkości zakażenia stosuje się od 50 mg do 150 mg/kg masy ciała na dobę, podzielone na 2-4 dawki podawane co 12, 8 lub 6 godzin. W bardzo ciężkich zakażeniach, zwłaszcza zagrażających życiu, może być konieczne zwiększenie dawki dobowej do 200 mg/kg masy ciała, w dawkach podzielonych.20 21 22

Wcześniaki i noworodki:

Ze względu na nie w pełni rozwiniętą czynność nerek, nie należy przekraczać dawki 50 mg/kg masy ciała na dobę, podawanej w 2-4 dawkach podzielonych co 12, 8 lub 6 godzin. W ciężkich zakażeniach zagrażających życiu może być konieczne zwiększenie dawki dobowej i podawanie od 150 do 200 mg/kg masy ciała na dobę, w dawkach podzielonych.23 24 25

W przypadku noworodków zalecane jest następujące dawkowanie w zależności od wieku:26

  • Od 0 do 7. doby życia: 50 mg/kg mc. co 12 godzin dożylnie27
  • Od 8. doby do 1. miesiąca życia: 50 mg/kg mc. co 8 godzin dożylnie28

Dawkowanie u pacjentów z niewydolnością nerek

Zmniejszenie dawki cefotaksymu jest konieczne tylko u pacjentów z ciężką niewydolnością nerek (klirens kreatyniny poniżej 5-10 ml/min, stężenie kreatyniny w surowicy około 751 mikromoli/l). Po podaniu początkowej, nasycającej dawki 1 g, dawkę dobową należy zmniejszyć o połowę bez zmiany częstości podawania produktu.29 30

Przykłady modyfikacji dawkowania:

  • Dawkę 1 g co 12 godzin zmniejszyć do 500 mg co 12 godzin31
  • Dawkę 1 g co 8 godzin zmniejszyć do 500 mg co 8 godzin32
  • Dawkę 2 g co 8 godzin zmniejszyć do 1 g co 8 godzin33

U niektórych pacjentów może być konieczna dalsza modyfikacja dawki w zależności od przebiegu zakażenia i ogólnego stanu pacjenta.34

Dawkowanie u pacjentów poddawanych hemodializie

Pacjenci poddawani hemodializie otrzymują od 1 do 2 g cefotaksymu na dobę, w zależności od ciężkości zakażenia. W dniu hemodializy cefotaksym należy podać po zakończeniu dializy.35

Dawkowanie u pacjentów poddawanych dializie otrzewnowej

Pacjenci poddawani dializie otrzewnowej otrzymują 1 do 2 g cefotaksymu na dobę, w zależności od ciężkości zakażenia. Cefotaksym nie jest eliminowany podczas dializy otrzewnowej.36

Tabela dawkowania cefotaksymu

Poniższa tabela przedstawia szczegółowe zalecenia dotyczące dawkowania cefotaksymu w zależności od rodzaju i ciężkości zakażenia.

Rodzaj zakażenia Pojedyncza dawka cefotaksymu Odstęp pomiędzy dawkami Dobowa dawka cefotaksymu
Typowe zakażenia, gdy potwierdzono lub podejrzewa się wrażliwość drobnoustroju 1 g 12 godzin 2 g
Zakażenia niepowikłane 1 g 12 godzin 2 g
Zakażenia, w których potwierdzono lub podejrzewa się kilka drobnoustrojów o dużej lub średniej wrażliwości 2 g 12 godzin 4 g
Zakażenia umiarkowane do ciężkich 1-2 g 8 godzin 3-6 g
Zakażenia ciężkie (np. posocznica) 2 g 6-8 godzin 6-8 g
Niewyjaśnione zakażenia bakteryjne, w których nie udało się zlokalizować miejsca zakażenia i w których stan pacjenta jest krytyczny 2-3 g 6-8 godzin 6-12 g
Zakażenia zagrażające życiu 2 g 4 godziny 8-12 g
Rzeżączka niepowikłana u kobiet 500 mg jednorazowo 500 mg
Rzeżączka u mężczyzn i rzeżączka odbytnicy 1 g jednorazowo 1 g
Profilaktyka zakażeń okołooperacyjnych 1 g 30-90 min przed zabiegiem 1 g (można kontynuować po zabiegu)
Borelioza 2 g (3 x dziennie) lub 3 g (2 x dziennie) 8 lub 12 godzin 6 g (14-21 dni)

Sposób podawania cefotaksymu

Cefotaksym jest przeznaczony do podawania pozajelitowego – domięśniowego lub dożylnego.37

Podanie dożylne

Podanie dożylne jest zalecane w ciężkich zakażeniach (np. posocznica, zapalenie opon mózgowo-rdzeniowych) oraz u pacjentów w stanach zagrażających życiu.38

Cefotaksym, po odpowiednim rozcieńczeniu, można podawać:

  • W szybkim wstrzyknięciu dożylnym trwającym 3-5 minut39 40
  • W infuzji dożylnej trwającej od 20 do 60 minut41 42

Uwagi dotyczące bezpieczeństwa podania dożylnego:

  • W okresie po wprowadzeniu produktu do obrotu odnotowano potencjalnie zagrażające życiu zaburzenia rytmu serca u bardzo niewielu pacjentów, którzy otrzymali cefotaksym w szybkim wstrzyknięciu przez cewnik do żyły centralnej.43
  • Cefotaksymu nie należy podawać razem z aminoglikozydami w jednej strzykawce ani w płynie do infuzji.44
  • Nie podawać dożylnie roztworów cefotaksymu z lidokainą.45

Podanie domięśniowe

Cefotaksym podaje się domięśniowo głęboko w górny, zewnętrzny kwadrant mięśnia pośladkowego większego lub boczną część uda.46

Zalecenia dotyczące podania domięśniowego:

  • Nie zaleca się wstrzykiwania więcej niż 4 ml z jednej strony.47
  • Jeśli dawka dobowa przekracza 2 g cefotaksymu lub jeśli cefotaksym jest wstrzykiwany więcej niż dwa razy na dobę, zaleca się wstrzyknięcie dożylne.48
  • Dawki przekraczające 1 g zaleca się wstrzykiwać w dwa różne miejsca.49
  • Bólu przy wstrzyknięciu domięśniowym można uniknąć, rozpuszczając cefotaksym w roztworze lidokainy (nie stosować u dzieci poniżej 30 miesięcy).50 51

Czas trwania leczenia

Czas trwania leczenia cefotaksymem zależy od ciężkości i rodzaju zakażenia. Po ustąpieniu objawów klinicznych lek należy podawać jeszcze przez 2 do 3 dni.52

W przypadku zakażeń spowodowanych szczepami paciorkowców β-hemolizujących grupy A, leczenie nie powinno trwać krócej niż 10 dni (zapobieganie paciorkowcowemu kłębuszkowemu zapaleniu nerek i gorączce reumatycznej).53

  1. 10.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl