włóknienie narządów
Włóknienie narządów to proces patologiczny charakteryzujący się nadmiernym odkładaniem się białek macierzy pozakomórkowej, głównie kolagenu, w tkankach różnych narządów. Proces ten prowadzi do upośledzenia funkcji narządu poprzez zastępowanie prawidłowej tkanki przez tkankę łączną włóknistą (bliznowatą), która nie pełni funkcji specjalistycznych charakterystycznych dla danego narządu.
Do najczęściej obserwowanych postaci włóknienia narządów należą: włóknienie wątroby (marskość), włóknienie płuc (śródmiąższowe choroby płuc), włóknienie nerek (glomeruloskleroza), włóknienie mięśnia sercowego (kardiomiopatia włóknista) oraz włóknienie szpiku kostnego. W patogenezie uczestniczą komórki zapalne, miofibroblasty oraz czynniki wzrostu (np. TGF-β), które stymulują produkcję kolagenu.
Włóknienie jest często następstwem przewlekłego stanu zapalnego, infekcji, ekspozycji na toksyny, chorób autoimmunologicznych lub zaburzeń metabolicznych. Diagnostyka obejmuje badania obrazowe (USG, TK, MRI), badania laboratoryjne oraz biopsję narządu z oceną histopatologiczną. Leczenie włóknienia narządów jest trudne i często ograniczone, koncentruje się na eliminacji czynnika wywołującego oraz hamowaniu postępu procesu włóknienia poprzez stosowanie leków przeciwzapalnych i przeciwfibrotycznych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Przedawkowanie – Dotagraf 0,5 mmol/ml
Dotagraf, zawierający kwas gadoterynowy w postaci soli megluminowej w stężeniu 0,5 mmol/ml (279,32 mg/ml), jest środkiem kontrastowym stosowanym w diagnostyce obrazowej. W przypadku przedawkowania preparatu, zaleca się leczenie objawowe oraz rozważenie hemodializy jako metody eliminacji substancji z organizmu. Hemodializa może przyspieszyć usunięcie kwasu gadoterynowego, jednak brak jest wystarczających dowodów naukowych potwierdzających jej skuteczność w zapobieganiu nerkopochodnemu włóknieniu układowemu (NSF), które jest najpoważniejszym powikłaniem związanym z przedawkowaniem gadolinowych środków kontrastowych.