eozynofilia układowa

Eozynofilia układowa to stan charakteryzujący się podwyższoną liczbą eozynofilów we krwi obwodowej, przekraczającą 1500 komórek/μl. Różni się od eozynofilii tkankowej, która dotyczy zwiększonej obecności eozynofilów w poszczególnych narządach, choć oba te stany często współistnieją.

Przyczyny eozynofilii układowej są zróżnicowane i obejmują: choroby alergiczne, zakażenia pasożytnicze (szczególnie wywołane przez robaki), choroby autoimmunologiczne, nowotwory (zwłaszcza zespoły hipereozynofilowe i białaczki), reakcje polekowe oraz choroby układowe tkanki łącznej. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić również zespoły hipereozynofilowe idiopatyczne.

Diagnostyka eozynofilii układowej powinna obejmować szczegółowy wywiad (podróże, leki, objawy alergiczne), badanie fizykalne oraz badania laboratoryjne ukierunkowane na potencjalne przyczyny. W zależności od podejrzewanej etiologii, badania mogą obejmować testy alergiczne, badania parazytologiczne, obrazowanie narządów wewnętrznych oraz biopsje tkanek.

Leczenie eozynofilii układowej zależy od przyczyny podstawowej. Obejmuje eliminację czynnika wywołującego (np. odstawienie leku, leczenie przeciwpasożytnicze), kortykosteroidy w przypadkach chorób autoimmunologicznych lub zespołów hipereozynofilowych, a w niektórych przypadkach leki immunosupresyjne lub przeciwnowotworowe.

Nieleczona przewlekła eozynofilia układowa może prowadzić do uszkodzenia narządów wewnętrznych, w tym serca (eozynofilowe zapalenie mięśnia sercowego), płuc (eozynofilowe zapalenie płuc) i układu nerwowego, z powodu toksycznego działania substancji uwalnianych przez aktywowane eozynofile.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl