jama brzuszna i miednica
Jama brzuszna i miednica to dwie anatomicznie i funkcjonalnie połączone przestrzenie ciała ludzkiego, zawierające kluczowe narządy wewnętrzne. Jama brzuszna (cavitas abdominis) jest przestrzenią ograniczoną od góry przeponą, od dołu wejściem do miednicy, od przodu i boków mięśniami brzucha, a od tyłu kręgosłupem i mięśniami grzbietu. Zawiera większość narządów układu pokarmowego (żołądek, jelita, wątrobę, trzustkę, śledzionę) oraz część układu moczowego (nerki, nadnercza i moczowody).
Miednica (pelvis) stanowi dolną część jamy brzusznej, ograniczoną kośćmi miednicy. Dzieli się na miednicę większą i mniejszą, przy czym granicą jest linia graniczna (linea terminalis). W miednicy mieszczą się końcowe odcinki przewodu pokarmowego (odbytnica), narządy układu moczowo-płciowego (pęcherz moczowy, końcowe odcinki moczowodów, a także u kobiet macica, jajowody i jajniki, a u mężczyzn prostata, pęcherzyki nasienne i nasieniowody) oraz naczynia krwionośne i limfatyczne oraz nerwy zaopatrujące te struktury.
Diagnostyka obrazowa jamy brzusznej i miednicy obejmuje ultrasonografię (USG), tomografię komputerową (TK), rezonans magnetyczny (MR) oraz badania endoskopowe. Są one kluczowe w rozpoznawaniu schorzeń takich jak zapalenia, nowotwory, urazy czy wady wrodzone. Patologie w obrębie jamy brzusznej i miednicy mogą manifestować się bólem, zaburzeniami pracy przewodu pokarmowego, układu moczowo-płciowego oraz objawami ogólnoustrojowymi.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Indygokarmin SERB 40 mg/5 ml
Indygokarmin SERB to roztwór do wstrzykiwań zawierający 40 mg indygotyny w 5 ml (8 mg/ml), o pH 3,0-5,9 i osmolarności 0,05 osmol/L, przeznaczony wyłącznie do diagnostyki śródoperacyjnej uszkodzeń moczowodów u pacjentów dorosłych. Preparat stosuje się podczas operacji w obrębie jamy brzusznej i miednicy, w szczególności w procedurach ginekologicznych (histerektomia, usuwanie guzów jajnika), kolorektalnych (resekcja jelita grubego, operacje odbytnicy), urologicznych oraz naczyniowych (aorta brzuszna, naczynia biodrowe), gdzie istnieje ryzyko jatrogennych uszkodzeń dróg moczowych. Indygokarmin umożliwia szybką wizualizację ewentualnych wycieków moczu poprzez charakterystyczne niebieskie zabarwienie, co pozwala na natychmiastową interwencję chirurgiczną i zapobiega powikłaniom pooperacyjnym.
aorta brzuszna, drogi moczowe, guz jajnika, histerektomia, indygotyna, jama brzuszna i miednica, jatrogenne uszkodzenie, operacja ginekologiczna, operacja kolorektalna, operacja odbytnicy, operacja urologiczna, osmolarność, pH roztworu, powikłanie pooperacyjne, roztwór do wstrzykiwań, uszkodzenie moczowodu, wyciek moczu, zabieg operacyjny - Leksykon substancji czynnych
Indygotyna – Właściwości farmakodynamiczne
Indygotyna (indygokarmin) jest barwnikiem diagnostycznym stosowanym głównie do wykrywania zmian w układzie moczowym, zwłaszcza uszkodzeń moczowodów podczas zabiegów chirurgicznych w obrębie jamy brzusznej i miednicy. Po dożylnym podaniu powoduje intensywne ciemnoniebieskie zabarwienie moczu w czasie 4-15 minut, co umożliwia szybką i precyzyjną wizualizację dróg moczowych. Metaanalizy wskazują na wysoką skuteczność diagnostyczną indygotyny: czułość wynosi od 89,2% do 96%, swoistość od 99,7% do 100%, a ujemna wartość predykcyjna osiąga 99,7-99,9% przy częstości występowania uszkodzeń moczowodów około 2,3-2,5%. Dodatni stosunek prawdopodobieństwa dla testu wynosi 285, a ujemny 0,111, co potwierdza wysoką wartość diagnostyczną w wykrywaniu i wykluczaniu uszkodzeń moczowodów.
akcja serca, ciśnienie tętnicze krwi, czułość testu, dodatnia wartość predykcyjna, drogi moczowe, indygotyna, jama brzuszna i miednica, obwodowy opór naczyniowy, parametry hemodynamiczne, podanie dożylne, receptor alfa-adrenergiczny, sól fizjologiczna, środek diagnostyczny, swoistość, ujemna wartość predykcyjna, układ moczowy, układ sercowo-naczyniowy, uszkodzenie moczowodu, właściwości farmakodynamiczne, wzrost ciśnienia tętniczego, zabieg ginekologiczny, zabieg urologiczny, zwolnienie akcji serca