roztwór izoonkotyczny

Roztwór izoonkotyczny to płyn, którego ciśnienie onkotyczne (koloidowo-osmotyczne) jest równe ciśnieniu onkotycznemu osocza krwi. Ciśnienie onkotyczne jest wywierane przez białka i inne cząsteczki koloidowe zawarte w płynie i wpływa na przemieszczanie się wody między przestrzeniami płynowymi organizmu.

W warunkach fizjologicznych, ciśnienie onkotyczne osocza wynosi około 25-28 mmHg i jest głównie wytwarzane przez albuminy. Roztwory izoonkotyczne, takie jak 5% roztwór albuminy ludzkiej czy niektóre syntetyczne koloidy (np. hydroksyetylowana skrobia), są stosowane w terapii płynowej do utrzymania objętości wewnątrznaczyniowej bez powodowania przesunięć płynowych do przestrzeni pozanaczyniowej.

Zastosowanie roztworów izoonkotycznych jest szczególnie istotne w stanach hipowolemii, wstrząsie, podczas operacji oraz w intensywnej terapii. W przeciwieństwie do roztworów hipoonkotycznych (o niższym ciśnieniu onkotycznym) i hyperonkotycznych (o wyższym ciśnieniu onkotycznym), roztwory izoonkotyczne nie powodują znaczących przemieszczeń wody między przestrzeniami płynowymi, co pomaga w stabilizacji hemodynamicznej pacjenta.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Albumina ludzka – Przedawkowanie

Przedawkowanie albuminy ludzkiej, stosowanej w formie roztworów do infuzji o stężeniach 200 g/l (20%) i 50 g/l (5%), prowadzi do hiperwolemii i przeciążenia układu sercowo-naczyniowego. Główne przyczyny to podanie zbyt dużej dawki lub zbyt szybka infuzja. Objawy kliniczne obejmują ból głowy, duszność, przepełnienie żył szyjnych, podwyższone ciśnienie tętnicze, zwiększone ośrodkowe ciśnienie żylne oraz obrzęk płuc, który stanowi poważne zagrożenie niewydolnością oddechową. Wczesne rozpoznanie tych symptomów jest kluczowe dla zapobiegania powikłaniom i wymaga natychmiastowej interwencji.
albumina ludzka, bilans płynów, ciśnienie tętnicze, elektrokardiogram, hiperwolemia, hipoksja, lek moczopędny, nadciśnienie tętnicze, niewydolność nerek, niewydolność oddechowa, niewydolność serca, obrzęk płuc, ośrodkowe ciśnienie żylne, parametry hemodynamiczne, przewodnienie, roztwór hiperonkotyczny, roztwór hipoonkotyczny, roztwór izoonkotyczny, saturacja krwi, tkanka płucna, tlenoterapia, układ sercowo-naczyniowy, zaburzenie funkcji wątroby
Leksykon substancji czynnych
Hydroksyetyloskrobia – Właściwości farmakodynamiczne

Hydroksyetyloskrobia (HES) w preparacie Tetraspan 60 mg/ml charakteryzuje się średnią masą cząsteczkową 130 000 Daltonów oraz stopniem podstawienia 0,42, co wpływa na jej farmakodynamiczne właściwości, takie jak podatność na hydrolizę przez amylazę osoczową i czas utrzymywania efektu objętościowego. Roztwór izoonkotyczny zapewnia wzrost objętości osocza równy objętości podanego płynu, a efekt ten utrzymuje się przez 4-9 godzin, co stanowi przewagę nad krystaloidami. Hydroksyetyloskrobia wpływa korzystnie na reologię krwi, obniżając hematokryt i lepkość osocza, co poprawia mikrokrążenie i perfuzję tkankową. Preparat zawiera zrównoważony roztwór elektrolitów o stężeniach: Na+ 140 mmol/l, K+ 4 mmol/l, Ca2+ 2,5 mmol/l, Mg2+ 1 mmol/l, Cl- 118 mmol/l, octany 24 mmol/l oraz L-jabłczany 5 mmol/l, co minimalizuje ryzyko hiperchloremii i kwasicy metabolicznej.
hematokryt, hydroksyetyloskrobia, koloidalny środek zastępujący osocze, krystaloidy, kwasica metaboliczna, kwasica mleczanowa, lepkość osocza, masa cząsteczkowa, mikrokrążenie, objętość wewnątrznaczyniowa, osmolarność, parametry reologiczne krwi, perfuzja tkankowa, równowaga elektrolitowa, równowaga kwasowo-zasadowa, roztwór izoonkotyczny, roztwór izoosmotyczny, stopień podstawienia, substytuty krwi, terapia płynowa

roztwór izoonkotyczny

Powiązane wpisy

Albumina ludzka – Przedawkowanie

Hydroksyetyloskrobia – Właściwości farmakodynamiczne