oporność na itrakonazol

Oporność na itrakonazol to zjawisko, w którym drobnoustroje, głównie grzyby, wykazują zmniejszoną wrażliwość lub całkowity brak wrażliwości na działanie tego leku przeciwgrzybiczego. Itrakonazol, należący do grupy azoli, hamuje syntezę ergosterolu w błonie komórkowej grzybów poprzez blokowanie enzymu 14-α-demetylazy lanosterolu, co prowadzi do zaburzenia integralności błony komórkowej patogenu.

Mechanizmy oporności na itrakonazol obejmują: modyfikacje enzymu docelowego, nadekspresję genów kodujących 14-α-demetylazę lanosterolu, aktywację pomp błonowych usuwających lek z komórki grzyba oraz alternatywne szlaki biosyntezy ergosterolu. Zjawisko to jest szczególnie istotne w przypadku zakażeń wywołanych przez Aspergillus spp., Candida spp. oraz niektóre dermatofity.

Oporność na itrakonazol może być pierwotna (naturalna) lub wtórna (nabyta). Szczególnie niepokojąca jest oporność krzyżowa z innymi azolami, co znacząco ogranicza opcje terapeutyczne. W praktyce klinicznej, przy podejrzeniu oporności zaleca się wykonanie testów lekowrażliwości oraz rozważenie alternatywnych leków przeciwgrzybiczych, takich jak echinokandyny czy amfoterycyna B.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl