stan zamroczenia
Stan zamroczenia (obnubilatio) to zaburzenie świadomości charakteryzujące się częściowym jej przymgleniem, dezorientacją i zaburzeniami percepcji. Pacjent w stanie zamroczenia ma ograniczony kontakt z otoczeniem, wykazuje trudności w odbieraniu bodźców i reagowaniu na nie, a także zaburzenia uwagi i pamięci.
Pod względem klinicznym stan zamroczenia sytuuje się pomiędzy pełną przytomnością a głębszymi zaburzeniami świadomości (majaczeniem, śpiączką). Osoba zamroczona wykazuje spowolnienie psychoruchowe, dezorientację auto- i allopsychiczną, zaburzenia myślenia oraz niepełne rozpoznawanie sytuacji. Po ustąpieniu stanu zamroczenia pacjent zwykle nie pamięta zdarzeń, które miały miejsce w jego trakcie (niepamięć wsteczna).
Stany zamroczenia mogą być wywołane różnymi czynnikami, w tym: urazami głowy, zaburzeniami metabolicznymi, intoksykacją substancjami psychoaktywnymi, zaburzeniami neurologicznymi (np. padaczką), niektórymi chorobami psychicznymi oraz reakcją na silny stres psychiczny. W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić inne zaburzenia świadomości, w tym splątanie, majaczenie oraz zespoły dysocjacyjne.
Powiązane wpisy
- Leksykon substancji czynnych
Teofilina – Działania niepożądane
Teofilina, stosowana w leczeniu obturacyjnych chorób dróg oddechowych, charakteryzuje się wąskim indeksem terapeutycznym, co wymaga ścisłego monitorowania stężenia leku w surowicy, optymalnie w zakresie 10-20 mg/l. Działania niepożądane nasilają się przy stężeniach powyżej 20 mg/l, a toksyczność jest szczególnie wyraźna przy stężeniach >25 mg/l. Najczęstsze objawy obejmują zaburzenia neurologiczne (bóle głowy, niepokój, drżenia, bezsenność), kardiologiczne (tachykardia, arytmie, kołatanie serca), pokarmowe (nudności, wymioty, biegunka, refluks żołądkowo-przełykowy) oraz naczyniowe (hipotonia, ryzyko wstrząsu). Szczególnie niebezpieczne są drgawki kloniczno-toniczne, arytmie komorowe oraz krwawienia z przewodu pokarmowego, które mogą wystąpić przy przedawkowaniu. Dodatkowo obserwuje się zaburzenia metaboliczne (hipokaliemia, hiperglikemia, hiperurykemia) oraz reakcje nadwrażliwości (pokrzywka, obrzęk naczynioruchowy).
arytmia komorowa, bezsenność, białkomocz, biegunka, ból głowy, choroba obturacyjna dróg oddechowych, drgawki kloniczno-toniczne, drżenie kończyn, dusznica bolesna, działanie bronchodylatacyjne, hematuria, hiperglikemia, hiperurykemia, hipokaliemia, indeks terapeutyczny, kołatanie serca, komorowe zaburzenie rytmu, krwawienie z przewodu pokarmowego, nadwrażliwość na teofilinę, niedociśnienie, nudności, obrzęk naczynioruchowy, pokrzywka, reakcja nadwrażliwości, refluks żołądkowo-przełykowy, SIADH, skurcz dodatkowy, spadek ciśnienia tętniczego, stan zamroczenia, stężenie teofiliny w surowicy, stężenie terapeutyczne leku, tachykardia, terapia teofiliną, toksyczność teofiliny, wymioty, zaburzenie rytmu serca, zespół nieprawidłowego wydzielania hormonu antydiuretycznego, zwiększone wydalanie moczu