hiperkaliemia u noworodka
Hiperkaliemia u noworodka to stan podwyższonego stężenia potasu w surowicy krwi, przekraczający wartość 5,5 mmol/l. Jest to poważne zaburzenie elektrolitowe, które może prowadzić do zagrażających życiu arytmii serca i innych powikłań metabolicznych.
Przyczyny hiperkaliemii u noworodków obejmują niewydolność nerek, kwasicę metaboliczną, nadmierne uwalnianie potasu z komórek (np. przy hemolizie, uszkodzeniu tkanek, niedotlenieniu), jatrogenne przedawkowanie potasu oraz wrodzone zaburzenia transportu potasu. U wcześniaków hiperkaliemia może wystąpić bez uchwytnej przyczyny jako tzw. nieoliguczna hiperkaliemia wcześniaków.
Objawy kliniczne hiperkaliemii u noworodka mogą obejmować bradykardię, zaburzenia rytmu serca, osłabienie mięśniowe, a w skrajnych przypadkach zatrzymanie krążenia. W diagnostyce kluczowe znaczenie ma badanie elektrokardiograficzne, które może wykazać wysokie, spiczaste załamki T, poszerzenie zespołów QRS oraz wydłużenie odstępu PR.
Leczenie hiperkaliemii u noworodka zależy od nasilenia zaburzenia i obejmuje ograniczenie podaży potasu, podawanie preparatów wiążących potas w przewodzie pokarmowym, stosowanie glukozy z insuliną, wodorowęglanu sodu w przypadku współistniejącej kwasicy oraz leków beta-adrenergicznych. W ciężkich przypadkach konieczne może być zastosowanie dializy.