ból głowy pierwotny

Ból głowy pierwotny to rodzaj bólu głowy, który nie jest objawem innej choroby podstawowej czy uszkodzenia struktur mózgowych. Do tej kategorii zaliczają się najczęściej występujące typy bólów głowy, takie jak migrena, ból głowy typu napięciowego, klasterowy ból głowy oraz inne pierwotne bóle głowy opisane w Międzynarodowej Klasyfikacji Bólów Głowy (ICHD-3).

Migrena charakteryzuje się nawracającymi, umiarkowanymi do ciężkich, pulsującymi bólami głowy, często jednostronnymi, trwającymi od 4 do 72 godzin. Towarzyszy jej często nadwrażliwość na światło, dźwięki, zapachy, nudności i wymioty. U części pacjentów występuje aura – przejściowe zaburzenia neurologiczne poprzedzające ból.

Ból głowy typu napięciowego jest najczęstszym rodzajem bólu głowy pierwotnego, opisywany jako uciskający lub ściskający, obustronny, o nasileniu łagodnym do umiarkowanego. Zwykle nie towarzyszy mu nudności, choć może występować nadwrażliwość na światło lub dźwięk.

Klasterowy ból głowy cechuje się bardzo silnym, jednostronnym bólem okolicy oka lub skroni, trwającym 15-180 minut, występującym w seriach (klastrach) przez kilka tygodni lub miesięcy, z okresami remisji. Towarzyszą mu objawy autonomiczne jak łzawienie, przekrwienie spojówek czy niedrożność nosa po stronie bólu.

Diagnostyka bólów głowy pierwotnych opiera się głównie na dokładnym wywiadzie i badaniu neurologicznym. Leczenie jest zróżnicowane w zależności od typu bólu i obejmuje zarówno terapię doraźną, jak i profilaktyczną, z zastosowaniem farmakoterapii oraz metod niefarmakologicznych.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl