fałd skórny
Fałd skórny to struktura anatomiczna tworząca się w wyniku elastycznych właściwości skóry oraz obecności tkanki podskórnej. W diagnostyce medycznej pomiar grubości fałdów skórnych stanowi nieinwazyjną metodę oceny zawartości tkanki tłuszczowej w organizmie, wykorzystywaną w badaniach antropometrycznych oraz ocenie stanu odżywienia.
Klinicznie fałdy skórne mogą mieć znaczenie diagnostyczne w ocenie stanu nawodnienia pacjenta (ocena elastyczności skóry), w badaniach przesiewowych otyłości, a także w monitorowaniu efektów leczenia dietetycznego. Pomiarów dokonuje się za pomocą specjalnego narzędzia zwanego fałdomierzem (kaliperem) w standardowych lokalizacjach anatomicznych, takich jak okolica tricepsa, pod łopatką, nad grzebieniem biodrowym czy na brzuchu.
Zmiany w wyglądzie i sprężystości fałdów skórnych mogą wskazywać na różne stany patologiczne, w tym odwodnienie (objaw fałdu skórnego), niedożywienie, zaburzenia endokrynologiczne czy choroby tkanki łącznej. W pediatrii ocena fałdów skórnych stanowi element rutynowego badania rozwoju fizycznego dziecka i może pomóc w identyfikacji zaburzeń wzrastania.
Powiązane wpisy
- Leksykon chorób i schorzeń
Łuszczyca – Objawy
Łuszczyca to przewlekła, autoimmunologiczna choroba zapalna skóry charakteryzująca się przyspieszonym cyklem odnowy naskórka (3-7 dni vs. 28 dni w warunkach fizjologicznych), co prowadzi do powstawania dobrze odgraniczonych, czerwonych, łuszczących się zmian pokrytych srebrzystobiałymi łuskami. Typowe lokalizacje zmian to łokcie, kolana, skóra głowy i dolna część pleców. Wyróżnia się kilka postaci klinicznych, m.in. łuszczycę plackowatą (80-90% przypadków), kropelkową, odwróconą, krostkową i erytrodermiczną, z których dwie ostatnie stanowią stany zagrożenia życia. Około 50% pacjentów ma zmiany paznokciowe (naparstkowanie, onycholiza, przebarwienia). Łuszczyca przebiega z okresami zaostrzeń i remisji, a czynniki wyzwalające obejmują infekcje (zwłaszcza paciorkowcowe), urazy skóry (zjawisko Koebnera), stres, warunki pogodowe, niektóre leki oraz używki (alkohol, tytoń). Nieleczona choroba może prowadzić do powikłań, takich jak wtórne infekcje, łuszczycowe zapalenie stawów (30% pacjentów), choroby sercowo-naczyniowe, metaboliczne, zapalne jelit, zaburzenia psychiczne i okulistyczne.
analog witaminy D, biopsja skóry, choroba autoimmunologiczna, choroba Leśniowskiego-Crohna, choroba współistniejąca, choroba zapalna skóry, cyklosporyna, czynnik wyzwalający, dysfagia, fałd skórny, fototerapia, infekcja paciorkowcowa, inhibitor kalcyneuryny, kortykosteroid, lek biologiczny, lek ogólnoustrojowy, leukonychia, łuszczyca erytrodermiczna, łuszczyca kropelkowa, łuszczyca krostkowa, łuszczyca odwrócona, łuszczyca paznokci, łuszczyca plackowata, łuszczyca skóry głowy, łuszczycowe zapalenie stawów, metotreksat, onycholiza, remisja, rzut choroby, światło ultrafioletowe, układ odpornościowy, wtórna infekcja skóry, zjawisko Koebnera, zmiana łuszczycowa - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Pimafucort (10 mg + 10 mg + 3500 I.U.)/g
Krem Pimafucort zawiera 10 mg natamycyny, 10 mg hydrokortyzonu oraz 3500 I.U. neomycyny na gram i jest wskazany do stosowania miejscowego w leczeniu ostrych i podostrych zmian skórnych, zwłaszcza w obrębie skóry owłosionej oraz fałdów skórnych. Preparat należy aplikować w ilości niewielkiej warstwy na oczyszczoną i osuszoną powierzchnię zmienioną chorobowo, z częstotliwością 2-4 razy na dobę. Maksymalny czas terapii nie powinien przekraczać 14 dni, co jest istotne w celu ograniczenia ryzyka działań niepożądanych związanych z kortykosteroidem i antybiotykiem zawartymi w preparacie.
- Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydrocortisonum oceanic 5 mg/g
Hydrokortyzon octan w kremie do stosowania miejscowego może powodować liczne działania niepożądane, zarówno miejscowe, jak i ogólnoustrojowe, szczególnie przy długotrwałej terapii, stosowaniu na dużą powierzchnię skóry, w obrębie fałdów skórnych, na twarzy lub pod opatrunkiem okluzyjnym. Do najczęstszych miejscowych działań należą zmiany zanikowe skóry (atrofia), rozstępy, teleangiektazje, reakcje nadwrażliwości (rumień, świąd, pieczenie), zmiany pigmentacji, hirsutyzm, trądzik posteroidowy oraz opóźnione gojenie ran. U dzieci, ze względu na większą absorpcję leku przez cienką i delikatną skórę oraz wyższy stosunek powierzchni ciała do masy, ryzyko wystąpienia działań niepożądanych, w tym zahamowania osi podwzgórze-przysadka-nadnercza, zespołu Cushinga i zaburzeń wzrostu, jest szczególnie wysokie. W przypadku reakcji alergicznych, takich jak znaczny rumień, świąd czy obrzęk, konieczne jest natychmiastowe przerwanie terapii.
alkohol cetostearylowy, atrofia skóry, fałd skórny, glikol propylenowy, hiperpigmentacja, hipopigmentacja, hirsutyzm, hydrokortyzon octan, kontaktowe zapalenie skóry, kortykosteroid, nadwrażliwość skóry, niewydolność kory nadnerczy, opatrunek zamknięty, opóźnione gojenie ran, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, parahydroksybenzoesan metylu, parahydroksybenzoesan propylu, rozstępy, supresja nadnerczy, teleangiektazje, trądzik posteroidowy, zanik skóry, zapalenie okołoustne, zespół Cushinga - Leksykon leków
Skład i postać leku – Enoxaparin sodium LEK-AM 2 000 j.m. (20 mg)/0,2 ml
Enoxaparin sodium LEK-AM to roztwór do wstrzykiwań zawierający enoksaparynę sodową, stosowany jako lek przeciwzakrzepowy. Dostępny jest w dawkach odpowiadających aktywności anty-Xa: 2000 j.m. (20 mg) w 0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg) w 0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg) w 0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg) w 0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg) w 1 ml roztworu. Enoksaparyna jest produktem biologicznym otrzymywanym przez zasadową depolimeryzację heparyny z błony śluzowej jelit świń. Lek podaje się najczęściej podskórnie, z wyłączeniem szybkiego bolusa dożylnego stosowanego w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, gdzie dopuszczalne jest łączne podanie z roztworem soli fizjologicznej lub 5% roztworem dekstrozy. Produkt jest dostępny w ampułko-strzykawkach z igłą, pakowanych po 2 lub 10 sztuk, przechowywany w temperaturze poniżej 25°C lub w lodówce (2–8°C) do 1 miesiąca, z okresem ważności 3 lat.
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, bolesność, bolus, enoksaparyna sodowa, ester benzylowy heparyny, fałd skórny, guma chlorobutylowa, jednostka międzynarodowa, obrzęk, reakcja alergiczna, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny soli, roztwór wodny dekstrozy, uniesienie odcinka ST, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zaczerwienienie, zasadowa depolimeryzacja, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Lamisilatt 10 mg/g
Lamisilatt w postaci kremu zawiera 10 mg/g chlorowodorku terbinafiny i jest wskazany do leczenia miejscowego grzybic skóry u dorosłych oraz dzieci powyżej 12. roku życia. Dawkowanie zależy od rodzaju infekcji: grzybica stóp i fałdów skórnych wymaga aplikacji raz na dobę przez 1 tydzień, grzybica podeszwowa stóp oraz łupież pstry – dwa razy na dobę przez 2 tygodnie. Terapia powinna być prowadzona systematycznie, z dokładnym oczyszczeniem i osuszeniem skóry oraz aplikacją cienkiej warstwy kremu na zmienione chorobowo obszary, z ewentualnym zabezpieczeniem gazą w fałdach skórnych, co zwiększa skuteczność leczenia i zapobiega usunięciu leku przez tarcie.
chlorowodorek terbinafiny, cutaneous candidiasis, drożdżyca skóry, fałd skórny, grzybica fałdów skórnych, grzybica mokasynowa, grzybica podeszwowa stóp, grzybica skóry gładkiej, grzybica stóp, infekcja grzybicza, kuracja, łupież pstry, nawrót infekcji, oporność patogenu, pityriasis versicolor, terapia przeciwgrzybicza, terbinafina, tinea cruris, tinea pedis - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Tersilat 10 mg/g
Lek Tersilat w postaci kremu zawiera 10 mg terbinafiny chlorowodorku na gram i jest przeznaczony do miejscowego stosowania na skórę. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia grzybiczego: grzybica stóp międzypalcowa wymaga aplikacji raz na dobę przez 1 tydzień, grzybica podeszwowa stóp – dwa razy na dobę przez 2 tygodnie, grzybica fałdów skórnych i skóry gładkiej – raz na dobę przez 1 tydzień, drożdżyca skóry – raz lub dwa razy na dobę przez 1-2 tygodnie, a łupież pstry – raz lub dwa razy na dobę przez 2 tygodnie. Zaleca się aplikację cienkiej warstwy kremu na suchą i czystą skórę, z delikatnym wmasowaniem, a po aplikacji dokładne umycie rąk. W przypadku zakażeń w fałdach skórnych wskazane jest przykrycie kremu gazą, zwłaszcza podczas stosowania nocnego, aby ograniczyć rozprzestrzenianie infekcji i zwiększyć skuteczność terapii.
drożdżyca skóry, działanie niepożądane, fałd skórny, grzybica fałdów skórnych, grzybica podeszwowa stóp, grzybica stóp międzypalcowa, łupież pstry, nawrót zakażenia, penetracja substancji czynnej, stosowanie miejscowe na skórę, terbinafina chlorowodorek, Tersilat, wchłanianie systemowe, weryfikacja diagnozy, zakażenie grzybicze, zmienione chorobowo miejsce - Leksykon leków
Skład i postać leku – Neoparin Forte 12 000 j.m. (120 mg)/0,8 ml
Neoparin Forte to roztwór do wstrzykiwań zawierający enoksaparynę sodową – heparynę drobnocząsteczkową o działaniu przeciwzakrzepowym, dostępną w dawkach 12 000 j.m. (120 mg)/0,8 ml oraz 15 000 j.m. (150 mg)/1 ml. Substancja czynna jest otrzymywana przez zasadową depolimeryzację estru benzylowego heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń, co determinuje jej specyficzne właściwości farmakologiczne. Preparat zawiera jedynie wodę do wstrzykiwań jako substancję pomocniczą i jest dostępny w ampułko-strzykawkach ze szkła typu I, wyposażonych w igłę i opcjonalną nasadkę zabezpieczającą. Produkt należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, chronić przed zamrażaniem i stosować w ciągu 2 lat od daty produkcji.
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, błona śluzowa jelit, działanie przeciwzakrzepowe, enoksaparyna sodowa, ester benzylowy heparyny, fałd skórny, heparyna drobnocząsteczkowa, nasadka zabezpieczająca, roztwór fizjologiczny soli, roztwór wodny dekstrozy, substancja biologiczna, uniesienie odcinka ST, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zasadowa depolimeryzacja, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Neoparin 40 mg/0,4 ml
Neoparin to roztwór do wstrzykiwań zawierający enoksaparynę sodową, będącą biologicznym produktem uzyskiwanym z heparyny śluzówki jelit świń poprzez zasadową depolimeryzację. Preparat dostępny jest w dawkach 20 mg (2000 j.m. anty-Xa, 0,2 ml) do 100 mg (10 000 j.m. anty-Xa, 1,0 ml), każda ampułko-strzykawka zawiera odpowiednią ilość substancji czynnej rozpuszczonej w wodzie do wstrzykiwań. Neoparin jest przechowywany w temperaturze poniżej 25°C lub w lodówce (2–8°C) do 1 miesiąca, nie należy go zamrażać, a termin ważności wynosi 3 lata od daty produkcji. Preparat ma postać przezroczystego roztworu i jest dostarczany w ampułko-strzykawkach z igłą, przeznaczonych do jednorazowego użytku.
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, bolus, chlorek sodu, depolimeryzacja heparyny, enoksaparyna sodowa, fałd skórny, heparyna, reakcja miejscowa niepożądana, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny, uniesienie odcinka ST, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Specjalne ostrzeżenia – iladiamed
Produkt leczniczy Iladiamed w postaci żelu zawiera oktenidyny dichlorowodorek (1 mg/g), fenoksyetanol (10 mg/g) oraz etanol (47,6 mg/g). Preparat nie powinien być wstrzykiwany ani wprowadzany do tkanek pod ciśnieniem ze względu na ryzyko uszkodzenia tkanek i miejscowego obrzęku. Ze względu na konsystencję żelu, nie jest wskazany do stosowania w głębokich ranach. Po aplikacji należy usunąć wszelkie materiały nasączone produktem, a także unikać nadmiernej ilości żelu, gromadzenia się go w fałdach skórnych oraz kapania na podkłady. Szczególną uwagę należy zwrócić na usunięcie nadmiaru preparatu przed nałożeniem opatrunku okluzyjnego, aby zmniejszyć ryzyko podrażnień i reakcji niepożądanych. Produkt jest przeciwwskazany do stosowania w okolicy oka ze względu na ryzyko podrażnienia i uszkodzenia struktur oka.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Cutivate 0,5 mg/g
Cutivate w postaci kremu zawiera flutykazonu propionian w stężeniu 0,5 mg/g (0,05%) jako substancję czynną w formie mikronizowanej, co zwiększa biodostępność przy aplikacji miejscowej. Preparat jest szczególnie wskazany do stosowania na wilgotne, sączące zmiany skórne oraz w obrębie fałdów skórnych. Krem zawiera substancje pomocnicze takie jak glikol propylenowy (100 mg/g), alkohol cetostearylowy (52,5 mg/g) oraz imidomocznik (2 mg/g), które mogą wywoływać działania niepożądane u niektórych pacjentów. Produkt dostępny jest w tubach aluminiowych o pojemnościach 15 g, 30 g, 50 g oraz 100 g, co pozwala na dostosowanie terapii do rozległości zmian i czasu leczenia.
alkohol cetostearylowy, aplikacja miejscowa, biodostępność, disodu fosforan dwunastowodny, długotrwała terapia, działanie niepożądane, fałd skórny, flutykazonu propionian, glikol propylenowy, imidomocznik, izopropylu myrystynian, krem leczniczy, krótkotrwała terapia, kwas cytrynowy jednowodny, makrogolu eter cetostearylowy, mikronizacja, okres ważności leku, parafina ciekła, rozległa zmiana skórna, substancja czynna, substancja pomocnicza, zmiana skórna - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Krem przeciwgrzybiczny do stóp 10 mg/g
Krem przeciwgrzybiczny do stóp zawierający chlorowodorek terbinafiny w stężeniu 10 mg/g jest wskazany do stosowania miejscowego u dorosłych i osób w podeszłym wieku w leczeniu grzybicy stóp. Zaleca się aplikację cienkiej warstwy kremu 1-2 razy na dobę na zmienione chorobowo miejsca oraz otaczającą skórę, po uprzednim dokładnym umyciu i wysuszeniu obszaru. W przypadku zmian w fałdach skórnych, zwłaszcza między palcami, wskazane jest stosowanie opatrunku z gazy, szczególnie na noc, aby wydłużyć kontakt leku ze skórą. Rekomendowany czas terapii wynosi 7 dni, a pierwsze efekty kliniczne pojawiają się zwykle po kilku dniach. Nieregularne stosowanie lub przedwczesne zakończenie leczenia zwiększa ryzyko nawrotu infekcji.
charakterystyka produktu leczniczego, chlorowodorek terbinafiny, fałd skórny, farmakodynamika, farmakokinetyka, grzybica stóp, infekcja grzybicza, krem przeciwgrzybiczny, leczenie przeciwgrzybicze, nawrót grzybicy, nawrót infekcji grzybiczej, pacjent pediatryczny, podanie na skórę, terapia przeciwgrzybicza, wywiad medyczny - Leksykon chorób i schorzeń
Odparzenie pieluszkowe – Diagnostyka i diagnoza
Odparzenie pieluszkowe to powszechne kontaktowe zapalenie skóry u niemowląt i małych dzieci, występujące u ponad 50% dzieci przed 12. miesiącem życia, ze szczytem zachorowań między 9 a 12 miesiącem. Zmiany skórne lokalizują się na wypukłych powierzchniach pośladków, krocza, genitaliów i górnych partii ud, z charakterystycznym oszczędzaniem fałdów skórnych w klasycznym odparzeniu kontaktowym. Diagnostyka opiera się na badaniu klinicznym, uwzględniającym rumień, bolesność, świąd, obecność grudek, krost lub pęcherzyków (w przypadku infekcji grzybiczej lub bakteryjnej). W diagnostyce różnicowej należy uwzględnić kandydozę (zajęcie fałdów i wykwity satelitarne), zakażenia bakteryjne (Staphylococcus aureus, Streptococcus), atopowe i łojotokowe zapalenie skóry, łuszczycę, a także rzadkie choroby ogólnoustrojowe jak histiocytoza z komórek Langerhansa czy acrodermatitis enteropathica (poziom cynku <50 μg/dl). Badania laboratoryjne, takie jak test KOH, posiewy bakteryjne i grzybicze, morfologia krwi czy badania serologiczne, są wskazane w przypadku atypowego przebiegu, braku poprawy po 3-7 dniach leczenia lub podejrzenia infekcji.
acrodermatitis enteropathica, atopowe zapalenie skóry, badanie fizykalne, biopsja skóry, Candida albicans, cukrzyca, epidermolysis bullosa, fałd skórny, histiocytoza z komórek Langerhansa, infekcja grzybicza, kiła wrodzona, kontaktowe zapalenie skóry, liszaj twardzinowy, liszajec zakaźny, łojotokowe zapalenie skóry, łuszczenie skóry, łuszczyca, morfologia krwi, mukowiscydoza, nietrzymanie moczu, odparzenie pieluszkowe, paciorkowce, paciorkowcowe zapalenie skóry, pleśniawki, posiew bakteriologiczny, posiew grzybiczny, poziom cynku, reakcja alergiczna, rumień, Staphylococcus aureus, test KOH, testy alergiczne, wykwity skórne, zakażenie drożdżakowe - Leksykon chorób i schorzeń
Odwodnienie – Diagnostyka i diagnoza
Odwodnienie definiuje się jako stan, w którym utrata płynów przewyższa ich podaż, prowadząc do zaburzeń równowagi wodno-elektrolitowej i dysfunkcji narządów. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie (m.in. ocena spożycia płynów, utraty masy ciała >3%, objawów takich jak wymioty, biegunka, pocenie się), badaniu fizykalnym (tachykardia, hipotensja, wydłużony czas powrotu fałdu skórnego, suchość błon śluzowych, wydłużony czas napełniania kapilar >2 s) oraz badaniach laboratoryjnych. Kluczowe parametry to osmolalność surowicy >295 mOsm/kg, stosunek BUN/kreatynina >20:1, podwyższone stężenia hemoglobiny i hematokrytu, podwyższony ciężar właściwy moczu (>1.020) oraz obniżony poziom sodu w moczu. U dzieci dodatkowo ocenia się zapadnięte ciemiączko i brak łez, a u osób starszych diagnostyka jest utrudniona ze względu na mniej specyficzne objawy i współistniejące choroby.
azot mocznikowy, badanie fizykalne, badanie laboratoryjne, błona śluzowa jamy ustnej, ciała ketonowe, ciężar właściwy moczu, cukrzyca, elektrolity, fałd skórny, funkcja nerek, hematokryt, hipernatremia, hipoglikemia, hipotensja, kwasica ketonowa, moczówka prosta, morfologia krwi, nadmierne pocenie, niedokrwistość, niewydolność nerek, osmolalność moczu, osmolalność surowicy, poziom kreatyniny, poziom wodorowęglanów, równowaga wodno-elektrolitowa, sepsa, stężenie hemoglobiny, tachykardia, wstrząs anafilaktyczny, wstrząs hipowolemiczny, wstrząs kardiogenny, wywiad medyczny, zaburzenia funkcji tarczycy, zaburzenie rytmu serca, zapadnięte ciemiączko - Leksykon leków
Skład i postać leku – Enoxaparin sodium LEK-AM 10 000 j.m. (100 mg)/ml
Enoxaparin sodium LEK-AM to preparat przeciwzakrzepowy zawierający enoksaparynę sodową, podawaną w formie roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach o aktywności anty-Xa wynoszącej 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml. Substancja czynna jest otrzymywana przez zasadową depolimeryzację estru benzylowego heparyny pozyskiwanej z błony śluzowej jelit świń. Preparat zawiera jedynie wodę do wstrzykiwań jako substancję pomocniczą i jest dostarczany w ampułko-strzykawkach z bezbarwnego szkła typu I, wyposażonych w igłę i korek z gumy chlorobutylowej. Produkt należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, z możliwością krótkotrwałego przechowywania w lodówce (2–8°C) do 1 miesiąca, bez zamrażania. Okres ważności wynosi 3 lata.
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, błona śluzowa jelit, depolimeryzacja heparyny, enoksaparyna sodowa, fałd skórny, preparat przeciwzakrzepowy, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny, siniak, tkanka bliznowata, uniesienie odcinka ST, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Neoparin Forte 15 000 j.m. (150 mg)/ml
Neoparin Forte to preparat zawierający enoksaparynę sodową, dostępną w dwóch dawkach: 12 000 j.m. (120 mg) w 0,8 ml oraz 15 000 j.m. (150 mg) w 1,0 ml roztworu do wstrzykiwań. Substancja czynna jest otrzymywana z heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń poprzez zasadową depolimeryzację estru benzylowego heparyny. Produkt jest dostępny w ampułko-strzykawkach z igłą, z opcjonalną nasadką zabezpieczającą, pakowanych w blistry PVC/papier lub PVC/folia. Neoparin Forte stosuje się głównie podskórnie, z wyłączeniem jednoczesnego podawania innych leków, natomiast dożylne szybkie wstrzyknięcie (bolus) jest zarezerwowane dla leczenia świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, gdzie lek można podawać z 0,9% roztworem chlorku sodu lub 5% roztworem dekstrozy.
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, błona śluzowa jelit, bolus, enoksaparyna sodowa, ester benzylowy heparyny, fałd skórny, heparyna, niezgodność farmaceutyczna, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny soli, roztwór wodny dekstrozy, substancja biologiczna, tkanka bliznowata, tkanka tłuszczowa, uniesienie odcinka ST, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zasadowa depolimeryzacja, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Pimafucin 20 mg/g
Pimafucin krem zawiera natamycynę w stężeniu 20 mg/g i jest wskazany do leczenia zakażeń grzybiczych skóry i błon śluzowych wywołanych przez Candida albicans. Preparat znajduje zastosowanie w kandydozie skórnej (zwłaszcza w fałdach skórnych i miejscach wilgotnych), kandydozie błon śluzowych (jama ustna, narządy płciowe) oraz wyprzeniach drożdżakowych (przestrzenie międzypalcowe, okolice pod piersiami i pachami). Objawy wskazujące na zastosowanie leku to zaczerwienienie, świąd, pieczenie, białawe lub żółtawe naloty, maceracja naskórka oraz nadżerki lub pęknięcia skóry. Preparat należy aplikować miejscowo 2-3 razy dziennie na oczyszczoną i osuszoną powierzchnię zmian chorobowych, zgodnie z zaleceniami lekarza, kontynuując terapię także po ustąpieniu objawów, aby zapobiec nawrotom.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Enoxaparin sodium LEK-AM 6 000 j.m. (60 mg)/0,6 ml
Enoxaparin sodium LEK-AM to roztwór do wstrzykiwań zawierający enoksaparynę sodową, uzyskiwaną z heparyny świnięcej poprzez zasadową depolimeryzację. Preparat dostępny jest w pięciu dawkach: 20 mg (2000 j.m. anty-Xa, 0,2 ml), 40 mg (4000 j.m., 0,4 ml), 60 mg (6000 j.m., 0,6 ml), 80 mg (8000 j.m., 0,8 ml) oraz 100 mg (10 000 j.m., 1 ml). Produkt nie zawiera konserwantów, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych. Podawanie odbywa się głównie podskórnie, z możliwością dożylnego bolusa w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST. Wstrzyknięcia podskórne nie powinny być łączone z innymi lekami, natomiast dożylne bolusy można podawać z 0,9% roztworem NaCl lub 5% roztworem dekstrozy.
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, blister PVC, bolus dożylny, enoksaparyna sodowa, fałd skórny, guma chlorobutylowa, heparyna, igła w osłonce, podanie dożylne, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny soli, roztwór wodny dekstrozy, tkanka bliznowata, uniesienie odcinka ST, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie podskórne, zasadowa depolimeryzacja, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Działania niepożądane – Hydrocortisonum Amara 5 mg/g
Hydrokortyzon octan w kremie Hydrocortisonum Amara (5 mg/g) może powodować liczne działania niepożądane, zwłaszcza przy aplikacji na twarz, fałdy skórne, pod opatrunkiem okluzyjnym lub na dużą powierzchnię skóry, co zwiększa jego wchłanianie. Do najczęstszych miejscowych działań należą zmiany zanikowe skóry (np. ścieńczenie naskórka), rozstępy, teleangiektazje, zaburzenia pigmentacji (hiper- lub hipopigmentacja) oraz nadmierne owłosienie (hirsutyzm). Reakcje nadwrażliwości, takie jak świąd, pieczenie i wysypka, występują niezbyt często, a u dzieci ryzyko działań niepożądanych jest wyższe, zwłaszcza przy stosowaniu opatrunków okluzyjnych. W trakcie terapii możliwe jest także zaostrzenie pierwotnych objawów chorobowych lub pojawienie się nowych reakcji skórnych, np. trądziku posteroidowego czy zapalenia okołoustnego.
fałd skórny, farmakonadzór, glikol propylenowy, hiperpigmentacja, hirsutyzm, Hydrocortisonum Amara, hydrokortyzon octan, kortykosteroid, opatrunek okluzyjny, opatrunek zamknięty, oś podwzgórze-przysadka-nadnercza, parahydroksybenzoesan, reakcja nadwrażliwości, rozstęp, rozszerzenie naczyń krwionośnych, ścieńczenie naskórka, teleangiektazja, trądzik posteroidowy, zaburzenie pigmentacji skóry, zanik skóry, zapalenie okołoustne - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Clotrimazolum GSK 10 mg/g
Krem Clotrimazolum GSK o stężeniu 10 mg/g jest miejscowym preparatem przeciwgrzybiczym wskazanym do leczenia powierzchownych zakażeń grzybiczych skóry, w tym dermatofitoz rąk, stóp, tułowia oraz podudzi, wywołanych przez dermatofity takie jak Trichophyton rubrum, T. mentagrophytes, Epidermophyton floccosum i Microsporum canis. Ponadto, preparat jest skuteczny w leczeniu łupieżu pstrego (pityriasis versicolor) wywołanego przez Malassezia furfur oraz powierzchownych zakażeń drożdżakowych zewnętrznych narządów płciowych, takich jak kandydoza sromu (Candida vulvitis) i drożdżyca napletka i żołędzi (Candida balanitis). Przed rozpoczęciem terapii zaleca się potwierdzenie rozpoznania badaniem mykologicznym, szczególnie w przypadkach nietypowych lub opornych na leczenie. Krem jest szczególnie przydatny w leczeniu zmian zlokalizowanych w fałdach skórnych, przestrzeniach międzypalcowych oraz na gładkiej skórze.
badanie mykologiczne, Candida balanitis, Candida vulvitis, dermatofit, dermatofitoza, Epidermophyton floccosum, fałd skórny, grzybica skóry, grzybica stóp, grzybica tułowia, immunosupresja, kandydoza sromu, klotrymazol, łupież pstry, maceracja naskórka, Malassezia furfur, Microsporum canis, nadżerka, pityriasis versicolor, preparat przeciwgrzybiczy, przestrzeń międzypalcowa, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, zakażenie drożdżakowe, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Terbilum 10 mg/g
Terbilum w postaci kremu zawiera 10 mg/g terbinafiny chlorowodorku i jest wskazany do miejscowego leczenia zakażeń grzybiczych skóry, takich jak grzybica stóp (Tinea pedis), grzybica fałdów skórnych (Tinea cruris), drożdżyca skóry, grzybica skóry gładkiej oraz łupież pstry (Pityriasis versicolor). U dorosłych i dzieci powyżej 12 lat zaleca się aplikację kremu raz na dobę przez 1 tydzień dla większości zakażeń, z wyjątkiem łupieżu pstrego, gdzie terapia trwa 2 tygodnie. Poprawa kliniczna zwykle następuje po kilku dniach, jednak terapię należy kontynuować przez cały zalecany czas, aby zapobiec nawrotom. W przypadku braku poprawy po 2 tygodniach konieczna jest ponowna ocena diagnozy. U osób starszych nie ma potrzeby modyfikacji dawkowania, natomiast stosowanie u dzieci poniżej 12 lat jest niewskazane.
aplikacja leku, drożdżyca skóry, działanie niepożądane, fałd skórny, grzybica fałdów skórnych, grzybica skóry gładkiej, grzybica stóp, kandydoza skóry, łupież pstry, nawrót choroby, penetracja leku, pityriasis versicolor, przestrzeń międzypalcowa, stosowanie miejscowe, terbinafina chlorowodorek, tinea cruris, weryfikacja diagnozy, zakażenie grzybicze - Leksykon chorób i schorzeń
Grzybiec pierścieniowy – Objawy
Grzybiec pierścieniowy (granuloma annulare, GA) to łagodna, przewlekła dermatoza zapalna, charakteryzująca się pierścieniowatymi lub półokrągłymi grudkami o średnicy do 5 cm, najczęściej lokalizującymi się na grzbietowych i bocznych powierzchniach dłoni, stóp, nadgarstków i kostek. Najczęstszą postacią jest typ zlokalizowany, stanowiący około 75% przypadków, który zwykle ustępuje samoistnie w ciągu 2 lat. Uogólniona forma, występująca głównie u dorosłych, obejmuje ≥10 zmian i cechuje się bardziej rozległym zajęciem skóry, w tym tułowia i kończyn, z przewlekłym przebiegiem trwającym od 3 do nawet 10 lat, słabą odpowiedzią na leczenie i częstymi nawrotami. Rzadkie odmiany to podskórny typ (guzki o średnicy 5 mm do 4 cm, głównie u dzieci 2-5 lat), przeszywający (bolesne, łuszczące się grudki z możliwym wydzielaniem płynu i bliznowaceniem) oraz plamkowy (czerwone, czerwonobrązowe lub fioletowe płaskie zmiany). Objawy to głównie zmiany skórne, które mogą być bezobjawowe lub powodować świąd, ból czy dyskomfort, zwłaszcza w postaci uogólnionej.
- Leksykon chorób i schorzeń
Wyprysk potowy (świerzb potowy) – Objawy
Wyprysk potowy (miliaria) to dermatoza wynikająca z zablokowania ujść gruczołów potowych, prowadząca do uwięzienia potu pod skórą. Objawia się różnorodnymi wykwitami: od drobnych, czerwonych guzków (2-4 mm), przez pęcherzyki wypełnione płynem, aż po głębokie, zapalne grudki i bolesne obrzęki. Najczęstszą formą jest miliaria rubra, charakteryzująca się czerwonymi, zapalnymi wykwitami, intensywnym świądem i uczuciem kłucia, z brakiem wydzielania potu w zajętych obszarach. Lokalizacje zmian to głównie obszary o ograniczonym przepływie powietrza i zwiększonym poceniu, takie jak szyja, kark, klatka piersiowa, pachy, pachwiny, fałdy skórne oraz zgięcia stawów. Czas trwania zmian waha się od kilku godzin do nawet 3 tygodni, zależnie od typu i nasilenia wyprysku. Diagnostyka opiera się na obrazie klinicznym i wywiadzie, z rzadkim zastosowaniem biopsji lub testu przerwania pęcherzyka.
anhidroza, biopsja skóry, fałd skórny, gruczoł potowy, infekcja bakteryjna, kortykosteroid miejscowy, lanolina bezwodna, miliaria, miliaria crystallina, miliaria profunda, miliaria pustulosa, miliaria rubra, pachwina, pęcherzyk wypełniony płynem, płyn kalaminowy, półpasiec, swędzenie, świerzb potowy, triamcynolon, warstwa rogowa naskórka, wyczerpanie cieplne, wyprysk potowy, zmiana skórna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Neoparin 60 mg/0,6 ml
Neoparin to roztwór do wstrzykiwań zawierający enoksaparynę sodową, będącą biologicznym produktem otrzymywanym z heparyny świnięcej poprzez zasadową depolimeryzację. Produkt dostępny jest w ampułko-strzykawkach o różnych dawkach: 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1,0 ml, gdzie j.m. oznacza jednostki międzynarodowe aktywności anty-Xa. Lek stosowany jest głównie podskórnie, z wyłączeniem szybkiego wstrzyknięcia dożylnego (bolus) w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, gdzie może być podawany z roztworem fizjologicznym lub 5% roztworem dekstrozy. Produkt zawiera jedynie wodę do wstrzykiwań jako substancję pomocniczą i jest dostępny w opakowaniach po 2 lub 10 ampułko-strzykawek, zabezpieczonych blistrem PVC/papier lub PVC/folia.
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, błona śluzowa jelit, depolimeryzacja estru benzylowego heparyny, enoksaparyna sodowa, fałd skórny, heparyna, jednostka międzynarodowa, niezgodność farmaceutyczna, podanie dożylne, reakcja niepożądana, roztwór fizjologiczny soli, roztwór wodny dekstrozy, siniak, tkanka bliznowata, tkanka tłuszczowa brzucha, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zawał mięśnia sercowego, zawał mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST - Leksykon leków
Skład i postać leku – Enoxaparin sodium LEK-AM 8 000 j.m. (80 mg)/0,8 ml
Produkt leczniczy Enoxaparin sodium LEK-AM to roztwór do wstrzykiwań zawierający enoksaparynę sodową, otrzymywaną z depolimeryzacji heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń. Dostępny jest w pięciu dawkach: 20 mg (2000 j.m., 0,2 ml), 40 mg (4000 j.m., 0,4 ml), 60 mg (6000 j.m., 0,6 ml), 80 mg (8000 j.m., 0,8 ml) oraz 100 mg (10 000 j.m., 1,0 ml). Produkt zawiera jedynie wodę do wstrzykiwań jako substancję pomocniczą i jest dostarczany w ampułko-strzykawkach z bezbarwnego szkła typu I, wyposażonych w gumowy korek chlorobutylowy, tłoczek i igłę. Enoksaparynę można podawać podskórnie (podstawowa droga) lub dożylnie w formie bolusa, stosowanego wyłącznie w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST. Przy podaniu dożylnym dopuszczalne jest rozcieńczenie w 0,9% roztworze chlorku sodu lub 5% roztworze dekstrozy.
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, błona śluzowa jelit, enoksaparyna sodowa, fałd skórny, heparyna, igła medyczna, podanie dożylne, podanie podskórne, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny, substancja biologiczna, uniesienie odcinka ST, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zasadowa depolimeryzacja, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Wskazania do stosowania – Mycosolon (20 mg + 2,5 mg)/g
Mycosolon w postaci maści o stężeniu 20 mg mikonazolu i 2,5 mg mazipredonu chlorowodorku na 1 g preparatu jest wskazany w leczeniu różnorodnych schorzeń dermatologicznych o etiologii grzybiczej i zapalnej. Preparat wykazuje skuteczność w terapii grzybicy międzypalcowej, grzybicy paznokci wywołanej przez dermatofity (Trichophyton rubrum, T. mentagrophytes, Epidermophyton floccosum) oraz Candida albicans, a także w grzybicy przewodu słuchowego zewnętrznego i grzybicy z nadkażeniem bakteryjnym. Dzięki zawartości mazipredonu chlorowodorku, lek jest również efektywny w leczeniu zapalnej egzemy i wyprzeń, gdzie często współistnieje kolonizacja grzybicza, co wymaga jednoczesnego działania przeciwzapalnego i przeciwgrzybiczego.
alkohol cetostearylowy, Candida albicans, dermatofit, działanie przeciwzapalne, egzema zapalna, Epidermophyton floccosum, fałd skórny, glikol propylenowy, grzybica międzypalcowa, grzybica paznokci, grzybica przewodu słuchowego zewnętrznego, grzybica skóry, infekcja grzybicza, kortykosteroid, maceracja naskórka, mazipredon chlorowodorek, metylu parahydroksybenzoesan, mikonazol, reakcja alergiczna, schorzenia dermatologiczne, Trichophyton mentagrophytes, Trichophyton rubrum, wyprzenie - Leksykon leków
Skład i postać leku – Enoxaparin sodium LEK-AM 4 000 j.m. (40 mg)/0,4 ml
Enoxaparin sodium LEK-AM to roztwór do wstrzykiwań dostępny w ampułko-strzykawkach o różnych dawkach: 20 mg (2000 j.m. anty-Xa/0,2 ml), 40 mg (4000 j.m./0,4 ml), 60 mg (6000 j.m./0,6 ml), 80 mg (8000 j.m./0,8 ml) oraz 100 mg (10 000 j.m./1,0 ml). Substancją czynną jest enoksaparyna sodowa, uzyskiwana z heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń, a jedynym składnikiem pomocniczym jest woda do wstrzykiwań. Preparat jest pakowany w ampułko-strzykawki z bezbarwnego szkła typu I, wyposażone w igłę i korek z gumy chlorobutylowej. Okres ważności wynosi 3 lata, a lek należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C lub w lodówce (2–8°C) nie dłużej niż 1 miesiąc, bez zamrażania.
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, błona śluzowa jelit, enoksaparyna sodowa, ester benzylowy heparyny, fałd skórny, roztwór chlorku sodu, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny soli, roztwór wodny dekstrozy, tkanka bliznowata, tkanka tłuszczowa, uniesienie odcinka ST, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zasadowa depolimeryzacja, zawał mięśnia sercowego - Leksykon substancji czynnych
Krotamiton – Wskazania do stosowania
Krotamiton, dostępny w preparatach miejscowych (maść i płyn) o stężeniu 100 mg/g, jest substancją o podwójnym działaniu: przeciwświądowym i przeciwpasożytniczym. W dermatologii znajduje zastosowanie przede wszystkim w leczeniu świerzbu wywołanego przez Sarcoptes scabiei var. hominis, gdzie skutecznie eliminuje pasożyta i jego formy rozwojowe. Preparat Crotamiton Farmapol jest szczególnie wskazany u pacjentów z przeciwwskazaniami lub nietolerancją innych leków przeciwświerzbowych, stanowiąc lek pierwszego wyboru w monoterapii lub terapii skojarzonej. Ponadto, krotamiton jest stosowany w objawowym leczeniu świądu o różnej etiologii, w tym świądu alergicznego i po ukąszeniach owadów, co znacząco poprawia komfort życia pacjentów.
dermatologia, dermatoza alergiczna, działanie przeciwpasożytnicze, działanie przeciwświądowe, fałd skórny, krotamiton, leczenie świądu, owłosiona skóra głowy, permetryna, preparat przeciwpasożytniczy, reakcja alergiczna skóry, świąd, świąd alergiczny, świąd po ukąszeniu owadów, świerzb, świerzbowiec ludzki, związek siarki - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Terbiderm 10 mg/g
Terbiderm w kremie o stężeniu 10 mg/g jest wskazany do miejscowego leczenia różnych postaci grzybic skóry u dorosłych i dzieci powyżej 12 roku życia. Preparat należy aplikować na oczyszczoną i osuszoną skórę, nakładając cienką warstwę na zmienione chorobowo obszary oraz ich okolice, z możliwością zabezpieczenia fałdów skórnych gazą. Dawkowanie zależy od rodzaju infekcji: grzybica stóp, fałdów skórnych, drożdżyca skóry i grzybica skóry gładkiej wymagają aplikacji raz na dobę przez 1 tydzień, natomiast grzybica podeszwowa stóp i łupież pstry – dwa razy na dobę przez 2 tygodnie. Poprawa kliniczna zwykle następuje po kilku dniach, jednak nieregularne stosowanie lub przedwczesne przerwanie terapii zwiększa ryzyko nawrotu.
drożdżyca skóry, działanie niepożądane, fałd skórny, grzybica fałdów skórnych, grzybica mokasynowa, grzybica podeszwowa stóp, grzybica skóry gładkiej, grzybica stóp, łupież pstry, nawrót infekcji, pacjent powyżej 12 roku życia, pacjent w podeszłym wieku, pityriasis versicolor, stosowanie miejscowe na skórę, terapia, Terbiderm, tinea cruris, tinea pedis, zakażenie grzybicze - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Terbinafina Ziaja 10 mg/g
Terbinafina Ziaja w postaci kremu zawiera 10 mg/g chlorowodorku terbinafiny i jest wskazana do miejscowego leczenia różnych grzybic skóry u dorosłych oraz dzieci powyżej 12. roku życia. Dawkowanie zależy od rodzaju zakażenia: grzybica stóp (Tinea pedis) – 1 raz na dobę przez 7 dni, grzybica podeszwowa stóp – 2 razy na dobę przez 14 dni, grzybica skóry gładkiej, fałdów skórnych oraz drożdżyca skóry – 1 raz na dobę przez 7 dni, a łupież pstry (Pityriasis versicolor) – 1 raz na dobę przez 14 dni. Preparat nie jest zalecany u dzieci poniżej 12 lat z powodu braku danych dotyczących bezpieczeństwa i skuteczności. U osób w podeszłym wieku nie wymaga się modyfikacji dawkowania, a profil działań niepożądanych jest podobny do młodszych pacjentów.
chlorowodorek terbinafiny, cutaneous candidiasis, drożdżyca skóry, fałd skórny, grzybica, grzybica fałdów skórnych, grzybica podeszwowa stóp, grzybica skóry gładkiej, grzybica stóp, łupież pstry, nawrót choroby, pityriasis versicolor, preparat leczniczy, stosowanie miejscowe na skórę, terbinafina, tinea cruris, tinea pedis, weryfikacja diagnozy, zakażenie grzybicze, złagodzenie objawów - Leksykon chorób i schorzeń
Lipoedema – Diagnostyka i diagnoza
Lipoedema to przewlekła choroba tkanki tłuszczowej, dotykająca niemal wyłącznie kobiety, charakteryzująca się symetrycznym, nieproporcjonalnym rozrostem tkanki tłuszczowej głównie w kończynach dolnych i/lub ramionach, z oszczędzeniem stóp i dłoni. Diagnostyka opiera się na szczegółowym wywiadzie i badaniu klinicznym, uwzględniającym objawy takie jak ból, tkliwość, uczucie ciężkości, łatwe powstawanie siniaków oraz charakterystyczny „mankiet” na poziomie kostek lub nadgarstków. Próba Stemmera jest ujemna, co odróżnia lipoedemę od obrzęku limfatycznego. Diagnostyka różnicowa obejmuje wykluczenie otyłości, obrzęku limfatycznego oraz niewydolności żylnej, przy czym lipoedema często współistnieje z tymi schorzeniami. Brak jest specyficznych testów laboratoryjnych czy obrazowych, choć ultrasonografia, doppler, CT, MRI i limfoscyntygrafia mogą wspomagać wykluczenie innych patologii. Choroba klasyfikowana jest w czterech stadiach, od gładkiej skóry z powiększoną tkanką tłuszczową do zaawansowanego lipolymphoedemu z wtórnym obrzękiem limfatycznym.
badanie dopplerowskie, badanie kliniczne, badanie palpacyjne, badanie ultrasonograficzne, biomarker diagnostyczny, chirurg plastyczny, chirurgia naczyniowa, drenaż limfatyczny, fałd skórny, flebolog, limfoscyntygrafia, lipoedema, niewydolność żylna przewlekła, obrzęk limfatyczny, rezonans magnetyczny, rozpoznanie różnicowe, stadium zaawansowania, tkanka tłuszczowa, tomografia komputerowa, wtórny obrzęk limfatyczny, wywiad chorobowy, żylaki