roztwór dekstrozy
Roztwór dekstrozy to sterylny preparat zawierający D-glukozę (dekstrozę) rozpuszczoną w wodzie do iniekcji. Jest szeroko stosowany w medycynie jako płyn infuzyjny w różnych stężeniach, najczęściej 5%, 10% lub 50%.
W praktyce klinicznej roztwór dekstrozy pełni kilka istotnych funkcji: dostarcza energii (4 kcal/g glukozy), działa jako nośnik dla leków, umożliwia nawodnienie pacjenta oraz może korygować hipoglikemię. Roztwory o wyższym stężeniu (20-50%) stosowane są głównie w stanach ciężkiej hipoglikemii lub jako składnik żywienia pozajelitowego.
Podczas stosowania roztworów dekstrozy należy monitorować stężenie glukozy we krwi pacjenta, szczególnie u osób z cukrzycą. Długotrwałe podawanie roztworów dekstrozy może prowadzić do hiperglikemii, diurezy osmotycznej i zaburzeń elektrolitowych. Stężone roztwory dekstrozy (>10%) powinny być podawane przez żyły centralne ze względu na wysoką osmolarność i ryzyko uszkodzenia naczyń obwodowych.
Powiązane wpisy
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Diazepam Grindeks 10 mg/2 ml
Diazepam Genoptim to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/2 mL (5 mg/mL), dostępny w ampułkach po 2 mL. Preparat zawiera diazepam jako substancję czynną oraz pomocnicze składniki o znanym działaniu, takie jak kwas benzoesowy (E 210), sodu benzoesan (E 211), glikol propylenowy, alkohol benzylowy i etanol 96%. Roztwór ma pH w zakresie 6,2–6,9 i charakteryzuje się przezroczystą barwą od bezbarwnej do jasnożółtej z zielonkawym odcieniem. Produkt przeznaczony jest do podawania w formie iniekcji lub infuzji dożylnej, przy czym do przygotowania ciągłej infuzji zaleca się rozcieńczenie 2 mL roztworu w co najmniej 500 mL 0,9% NaCl lub roztworów dekstrozy (5,5% lub 10%). Roztwory końcowe należy zużyć natychmiast, a stosowanie mniejszych objętości może prowadzić do opalizacji.
alkohol benzylowy, diazepam, etanol, glikol propylenowy, infuzja dożylna, iniekcja, kwas benzoesowy, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności, opalizacja roztworu, rekonstytucja, rozcieńczenie, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań, skażenie mikrobiologiczne, sodu benzoesan, stężenie diazepamu, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań, zestaw infuzyjny - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cyclophosphamide Sandoz 100 mg/ml
Cyclophosphamide Sandoz to koncentrat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawierający cyklofosfamid jednowodny w stężeniu 100 mg/mL. Produkt dostępny jest w fiolkach o pojemnościach 5 mL (500 mg), 10 mL (1000 mg) oraz 20 mL (2000 mg). Substancjami pomocniczymi są etanol bezwodny (585 mg/mL) oraz glikol propylenowy (192 mg/mL), co należy uwzględnić przy kwalifikacji pacjenta do terapii. Koncentrat wymaga rozcieńczenia przed podaniem, a stabilność rozcieńczonych roztworów zależy od rozcieńczalnika i warunków przechowywania: w roztworach chlorku sodu 0,9% lub 0,45%, dekstrozy 5% lub ich kombinacji, stabilność wynosi do 12 godzin w temperaturze pokojowej (<25°C) i do 3 dni w lodówce (2-8°C). Po otwarciu fiolkę należy przechowywać w lodówce i zużyć w ciągu 28 dni.
cyklofosfamid jednowodny, działanie niepożądane, enzym wątrobowy, etanol bezwodny, fiolka wielodawkowa, glikol propylenowy, infuzja dożylna, koncentrat do sporządzania roztworu, laminarny przepływ powietrza, lek cytostatyczny, lek cytotoksyczny, podanie dożylne, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór hipotoniczny, stabilność roztworu, warunki aseptyczne, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Losmina 40 mg/0,4 ml (4000 j.m.)
Losmina to roztwór do wstrzykiwań zawierający enoksaparynę sodową, dostępny w ampułko-strzykawkach o aktywności anty-Xa wynoszącej odpowiednio 2000, 4000, 6000, 8000 oraz 10 000 j.m., co odpowiada zawartości 20 mg, 40 mg, 60 mg, 80 mg i 100 mg substancji czynnej w objętościach od 0,2 ml do 1,0 ml. Enoksaparyna jest heparyną drobnocząsteczkową otrzymywaną z błony śluzowej jelit świń, stosowaną głównie w profilaktyce i leczeniu zakrzepicy. Preparat jest klarownym roztworem o barwie od bezbarwnej do jasnożółtej, zawierającym jedynie wodę do wstrzykiwań jako substancję pomocniczą. Podawanie podskórne nie powinno być łączone z innymi lekami, a szybkie wstrzyknięcie dożylne jest dopuszczalne wyłącznie w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, z możliwością rozcieńczenia w 0,9% roztworze NaCl lub 5% roztworze dekstrozy.
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, bolus, enoksaparyna sodowa, ester benzylowy heparyny, guma chlorobutylowa, igła w osłonce, odpady ostre, podanie podskórne, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny, system zabezpieczający igłę, uniesienie odcinka ST, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, zasadowa depolimeryzacja, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Przedawkowanie – Pedicetamol 100 mg/ml
Przedawkowanie paracetamolu, substancji czynnej Pedicetamolu, stanowi poważne zagrożenie ze względu na ryzyko hepatotoksyczności prowadzącej do nieodwracalnego uszkodzenia wątroby, encefalopatii, śpiączki i śmierci. Minimalna dawka toksyczna wynosi 6 g u dorosłych oraz >100 mg/kg masy ciała u dzieci, a dawki >20-25 g są potencjalnie śmiertelne. Przedawkowanie przebiega w czterech fazach: I (12-24 h) – nudności, wymioty, pocenie, jadłowstręt; II (24-48 h) – pozorna poprawa, ale wzrost AspAT, AlAT, bilirubiny i wydłużenie czasu protrombinowego; III (72-96 h) – szczyt hepatotoksyczności z AspAT do 20 000 j.; IV (7-8 dni) – powrót do zdrowia, jeśli nie doszło do trwałego uszkodzenia. Stężenie paracetamolu w osoczu >300 μg/ml po 4 h koreluje z uszkodzeniem wątroby u 90% pacjentów, a toksyczność może pojawić się już przy stężeniach >120 μg/ml po 4 h lub >30 μg/ml po 12 h. Przedawkowanie może także powodować martwicę kanalików nerkowych i uszkodzenie mięśnia sercowego.
AlAT, AspAT, bilirubina, czas protrombinowy, czynność wątroby, encefalopatia, encefalopatia wątrobowa, hepatotoksyczność, infuzja dożylna, jadłowstręt, martwica kanalików nerkowych, martwica wątroby, N-acetylocysteina, niewydolność nerek, niewydolność wątroby, nudności i wymioty, płukanie żołądka, przedawkowanie paracetamolu, reakcja anafilaktyczna, roztwór dekstrozy, sonda dwunastnicza, śpiączka, uszkodzenie mięśnia sercowego, żółtaczka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Meronem 1 g
Meronem, zawierający meropenem trójwodny jako substancję czynną, jest dostępny w dawkach 500 mg i 1 g w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Każda fiolka zawiera odpowiednio 500 mg lub 1 g meropenemu oraz węglan sodu bezwodny (104 mg w fiolce 500 mg, co odpowiada 2 mEq sodu, oraz 208 mg w fiolce 1 g, co odpowiada 4 mEq sodu). Proszek ma barwę od białej do jasnożółtej i wymaga rozpuszczenia przed podaniem. Produkt jest dostępny w fiolkach ze szkła typu I, w opakowaniach po 1 lub 10 fiolek, z proszkiem odpowiednio 674 mg (500 mg meropenemu) lub 1348 mg (1 g meropenemu). Meronem można podawać jako szybkie wstrzyknięcie dożylne (roztwór 50 mg/ml w wodzie do wstrzykiwań) lub infuzję dożylną (roztwór 1-20 mg/ml w 0,9% NaCl lub 5% dekstrozie). Przygotowanie wymaga aseptyki, a każda fiolka jest jednorazowego użytku.
aseptyka, czystość mikrobiologiczna, infuzja dożylna, meropenem, niezgodność farmaceutyczna, proszek do sporządzania roztworu, rozpuszczalnik, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, stabilność chemiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, węglan sodu, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, zanieczyszczenie mikrobiologiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Carmustine Zentiva 100 mg
Produkt leczniczy Carmustine Zentiva dostępny jest jako zestaw do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, zawierający 100 mg karmustyny w proszku oraz 3 mL rozpuszczalnika – glikolu propylenowego (3,1125 g). Po rekonstytucji proszku w rozpuszczalniku uzyskuje się roztwór o stężeniu 33,3 mg/mL karmustyny, który następnie rozcieńcza się do 500 mL 0,9% roztworem chlorku sodu lub 5% roztworem dekstrozy, uzyskując końcowe stężenie 0,2 mg/mL. Roztwór charakteryzuje się pH w zakresie 4,0–6,8 oraz osmolarnością 320–390 mOsmol/l, zależnie od zastosowanego rozcieńczalnika. Ze względu na brak substancji konserwujących, preparat wymaga aseptycznego przygotowania i jest przeznaczony do jednorazowego użycia. Należy zwrócić uwagę na właściwe warunki przechowywania (2–8°C, ochrona przed światłem) oraz na ryzyko upłynnienia karmustyny powyżej 27°C, co manifestuje się obecnością warstwy oleistej – taki produkt nie powinien być stosowany.
Carmustine Zentiva, chlorek sodu, fiolka wielodawkowa, glikol propylenowy, infuzja, karmustyna, koncentrat roztworu do infuzji, mikrobiologia, niezgodność farmaceutyczna, ochrona przed światłem, polichlorek winylu, polietylen, proces aseptyczny, rekonstytucja, rozcieńczalnik, roztwór dekstrozy, stabilność fizyczna i chemiczna, stabilność roztworu, substancja konserwująca, substancja pomocnicza - Leksykon leków
Skład i postać leku – Neoparin 40 mg/0,4 ml
Neoparin to roztwór do wstrzykiwań zawierający enoksaparynę sodową, będącą biologicznym produktem uzyskiwanym z heparyny śluzówki jelit świń poprzez zasadową depolimeryzację. Preparat dostępny jest w dawkach 20 mg (2000 j.m. anty-Xa, 0,2 ml) do 100 mg (10 000 j.m. anty-Xa, 1,0 ml), każda ampułko-strzykawka zawiera odpowiednią ilość substancji czynnej rozpuszczonej w wodzie do wstrzykiwań. Neoparin jest przechowywany w temperaturze poniżej 25°C lub w lodówce (2–8°C) do 1 miesiąca, nie należy go zamrażać, a termin ważności wynosi 3 lata od daty produkcji. Preparat ma postać przezroczystego roztworu i jest dostarczany w ampułko-strzykawkach z igłą, przeznaczonych do jednorazowego użytku.
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, bolus, chlorek sodu, depolimeryzacja heparyny, enoksaparyna sodowa, fałd skórny, heparyna, reakcja miejscowa niepożądana, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny, uniesienie odcinka ST, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefepime Accord 2 g
Cefepime Accord to antybiotyk cefalosporynowy IV generacji dostępny w dawkach 1 g i 2 g w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Substancją czynną jest cefepim dichlorowodorek jednowodny (odpowiednio 1,19 g dla dawki 1 g i 2,38 g dla dawki 2 g). Preparat po rekonstytucji ma pH 4,0-6,0 i może być podawany domięśniowo (tylko dawka 1 g), dożylnie (1 g i 2 g) oraz w formie infuzji dożylnej (1 g i 2 g). Dla podania domięśniowego stosuje się 3 ml rozpuszczalnika (woda do wstrzykiwań lub roztwory lidokainy 0,5% lub 1%), natomiast do podania dożylnego 10 ml wody do wstrzykiwań, 5% roztworu dekstrozy lub 0,9% roztworu chlorku sodu. Stężenia gotowych roztworów wynoszą około 240 mg/ml (1 g i.m.), 90 mg/ml (1 g i.v.) oraz 160 mg/ml (2 g i.v.). Infuzję dożylną prowadzi się przez około 30 minut. Cefepim jest kompatybilny z roztworami chlorku sodu 0,9%, dekstrozy 5%, roztworem Ringera z mleczanem oraz mleczanem sodu M/6 (dla stężeń 1-40 mg/ml).
amikacyna, ampicylina, cefalosporyna czwartej generacji, cefepim, cefepim dichlorowodorek jednowodny, chlorek potasu, chlorowodorek lidokainy, gentamycyna, heparyna, infuzja dożylna, klindamycyna, leczenie skojarzone, metronidazol, mleczan sodu, netylmycyna, niezgodność farmaceutyczna, podanie domięśniowe, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór Ringera, stabilność chemiczna i fizyczna, teofilina, tobramycyna, wankomycyna, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Solu-Medrol 1000 mg
Produkt leczniczy SOLU-MEDROL zawiera metyloprednizolon w postaci soli sodowej bursztynianu, dostępny w dawkach 40 mg, 125 mg, 500 mg oraz 1000 mg. Preparat występuje jako proszek i rozpuszczalnik do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, z różnym składem substancji pomocniczych w zależności od dawki, w tym sacharoza (40 mg) oraz alkohol benzylowy i sód w wyższych dawkach (500 mg zawiera 70,2 mg alkoholu benzylowego i 58,3 mg sodu, 1000 mg zawiera 140,4 mg alkoholu benzylowego i 116,8 mg sodu). Produkt należy rekonstytuować aseptycznie, stosując dołączony rozpuszczalnik, a podanie dożylne powinno trwać co najmniej 5 minut dla dawek do 250 mg oraz co najmniej 30 minut dla dawek 250 mg i większych. Możliwe jest dodatkowe rozcieńczenie roztworu w roztworach dekstrozy lub soli fizjologicznej.
- Leksykon leków
Skład i postać leku – Enoxaparin sodium LEK-AM 10 000 j.m. (100 mg)/ml
Enoxaparin sodium LEK-AM to preparat przeciwzakrzepowy zawierający enoksaparynę sodową, podawaną w formie roztworu do wstrzykiwań w ampułko-strzykawkach o aktywności anty-Xa wynoszącej 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml. Substancja czynna jest otrzymywana przez zasadową depolimeryzację estru benzylowego heparyny pozyskiwanej z błony śluzowej jelit świń. Preparat zawiera jedynie wodę do wstrzykiwań jako substancję pomocniczą i jest dostarczany w ampułko-strzykawkach z bezbarwnego szkła typu I, wyposażonych w igłę i korek z gumy chlorobutylowej. Produkt należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, z możliwością krótkotrwałego przechowywania w lodówce (2–8°C) do 1 miesiąca, bez zamrażania. Okres ważności wynosi 3 lata.
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, błona śluzowa jelit, depolimeryzacja heparyny, enoksaparyna sodowa, fałd skórny, preparat przeciwzakrzepowy, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny, siniak, tkanka bliznowata, uniesienie odcinka ST, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Fluconazole Kabi 2 mg/ml
Fluconazole Kabi to roztwór do infuzji zawierający flukonazol w stężeniu 2 mg/ml, dostępny w opakowaniach o pojemności 50 ml (100 mg flukonazolu), 100 ml (200 mg) oraz 200 ml (400 mg). Preparat charakteryzuje się pH w zakresie 4,0–8,0 oraz osmolalnością około 308 mOsmol/kg. Zawiera substancje pomocnicze takie jak chlorek sodu (9 mg/ml, co odpowiada 0,154 mmol sodu), wodę do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu i kwas solny do regulacji pH. Produkt jest przezroczysty, bezbarwny i nie zawiera widocznych cząstek stałych, co jest warunkiem dopuszczenia do podania. Dostępny jest w butelkach LDPE (KabiPac®) oraz workach poliolefinowych (freeflex®), z określonym okresem ważności: 3 lata dla butelek i 2 lata dla worków.
aspekt mikrobiologiczny, butelka LDPE, chlorek sodu, dostęp dożylny, flukonazol, infuzja dożylna, kwas solny, niezgodność farmaceutyczna, osmolalność, pH, płyn Ringera, płyn Ringera z mleczanami, roztwór, roztwór chlorku potasu, roztwór dekstrozy, roztwór do infuzji, roztwór dwuwęglanu sodu, stabilność po rozcieńczeniu, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, worek poliolefinowy - Leksykon leków
Skład i postać leku – Crusia 80 mg/0,8 ml (8000 j.m.)
Produkt leczniczy Crusia zawiera enoksaparynę sodową w formie roztworu do wstrzykiwań, dostępnego w pięciu dawkach: 2000 j.m. (20 mg)/0,2 ml, 4000 j.m. (40 mg)/0,4 ml, 6000 j.m. (60 mg)/0,6 ml, 8000 j.m. (80 mg)/0,8 ml oraz 10 000 j.m. (100 mg)/1 ml. Substancją pomocniczą jest woda do wstrzykiwań. Preparat jest dostarczany w ampułko-strzykawkach z bezbarwnego szkła typu I, wyposażonych w korek z gumy chlorobutylowej oraz tłoczek i igłę, z opcjonalnym systemem zabezpieczającym igłę. Roztwór jest klarowny, bezbarwny do jasnożółtego. Produkt przeznaczony jest do podawania podskórnego oraz szybkiego wstrzyknięcia dożylnego (bolus) w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, przy czym wstrzyknięcie dożylne może być stosowane z roztworem soli fizjologicznej 0,9% lub 5% roztworem dekstrozy. Ampułko-strzykawka jest gotowa do użycia bez konieczności przygotowania.
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, błona śluzowa jelit, bolus dożylny, enoksaparyna sodowa, ester benzylowy heparyny, guma chlorobutylowa, materia cząsteczkowa, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny, system zabezpieczający igłę, uniesienie odcinka ST, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zasadowa depolimeryzacja, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Flumazenil B.Braun 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 0,1 mg/ml
Flumazenil B. Braun jest dostępny jako roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 0,1 mg/ml flumazenilu, w ampułkach 5 ml (0,5 mg) lub 10 ml (1 mg). Preparat jest bezbarwny, przezroczysty, o pH 3,9-5,0, zawiera 3,7 mg/ml sodu, co jest istotne dla pacjentów na diecie niskosodowej. Substancje pomocnicze obejmują kwas octowy lodowaty (bufor pH), chlorek sodu (izotoniczność), disodu edetynian (chelatujący), wodorotlenek sodu (regulacja pH) oraz wodę do wstrzykiwań. Produkt występuje także jako koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji i jest pakowany w ampułki ze szkła typu I. Nie należy mieszać Flumazenilu B. Braun z innymi lekami poza wymienionymi jako zgodne.
ampułka, chlorek sodu, dieta niskosodowa, disodu edetynian, flumazenil, izotoniczność roztworu, koncentrat do sporządzania roztworu, kwas octowy lodowaty, pH, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań, środek chelatujący, stabilność chemiczna i fizyczna, temperatura przechowywania, warunki aseptyczne, wlew, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Teicoplanin AptaPharma 400 mg
Teicoplanin AptaPharma jest dostępny w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, w dawkach 200 mg i 400 mg teikoplaniny, odpowiadających co najmniej 200 000 j.m. i 400 000 j.m. substancji czynnej. Po rekonstytucji proszku z dołączonym rozpuszczalnikiem (3,14 mL wody do wstrzykiwań) uzyskuje się roztwór o objętości 3,0 mL zawierający odpowiednio 200 mg lub 400 mg teikoplaniny, o pH 7,2-7,8 i izotoniczny względem osocza. Preparat zawiera 10 mg sodu na fiolkę, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Roztwór po rekonstytucji ma charakterystyczny lekko do intensywnie brązowawy, opalizujący wygląd i jest przeznaczony do jednorazowego użycia, z zachowaniem stabilności chemicznej i fizycznej do 24 godzin w temperaturze 2-8°C, pod warunkiem natychmiastowego zużycia ze względów mikrobiologicznych.
aminoglikozyd, chlorek sodu, dializa otrzewnowa, guma bromobutylowa, liofilizowany proszek, niezgodność farmaceutyczna, proszek do sporządzania roztworu, proszek i rozpuszczalnik do roztworu, rekonstytucja, roztwór dekstrozy, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór Ringera, roztwór Ringera z mleczanami, stabilność farmaceutyczna, substancja pomocnicza o znanym działaniu, teikoplanina, terapia skojarzona, uszczelnienie flip-off, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml roztwór do wstrzykiwań 0,1 mg/ml
Flumazenil Kabi 0,1 mg/ml jest dostępny jako klarowny, bezbarwny roztwór do wstrzykiwań oraz koncentrat do sporządzania roztworu do infuzji, zawierający 0,1 mg flumazenilu na 1 ml. Ampułki występują w objętościach 5 ml (0,5 mg flumazenilu) oraz 10 ml (1 mg flumazenilu), z dodatkiem substancji pomocniczych takich jak kwas octowy lodowaty, chlorek sodu (37 mg sodu w 10 ml), disodu edetynian oraz wodorotlenek sodu, które stabilizują i regulują pH roztworu. Produkt przechowuje się w temperaturze do 25°C, z okresem ważności 3 lat, a po otwarciu należy go zużyć natychmiast. Po rozcieńczeniu zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 24 godziny w 25°C, jednak z mikrobiologicznego punktu widzenia zaleca się natychmiastowe użycie lub przechowywanie w 2-8°C do 24 godzin, pod warunkiem aseptycznych warunków przygotowania.
chlorek sodu, edetynian disodu, flumazenil, infuzja dożylna, koncentrat do sporządzania roztworu, kwas octowy, okres ważności, przechowywanie leków, rozcieńczenie leku, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań, stabilność chemiczna, substancja czynna, substancja pomocnicza, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Teicoplanin AptaPharma 200 mg
Teicoplanin AptaPharma to antybiotyk glikopeptydowy dostępny w dawkach 200 mg i 400 mg, w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Każda fiolka zawiera odpowiednio 200 mg (≥200 000 j.m.) lub 400 mg (≥400 000 j.m.) teikoplaniny w objętości 3,0 mL po rekonstytucji. Preparat zawiera również 10 mg sodu na fiolkę, co należy uwzględnić u pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Roztwór po sporządzeniu jest izotoniczny, o pH 7,2-7,8, i ma barwę brązowawą, opalizującą. Zaleca się powolne wstrzyknięcie rozpuszczalnika do proszku, delikatne mieszanie i odstanie w celu usunięcia piany. Preparat można podawać bezpośrednio, po rozcieńczeniu lub doustnie, stosując odpowiednie roztwory do infuzji, takie jak 0,9% NaCl, roztwór Ringera, dekstroza 5% lub 10%, a także roztwory do dializy otrzewnowej.
aminoglikozyd, antybiotyk glikopeptydowy, dializa otrzewnowa, infekcja bakteryjna, interakcje leków, izotoniczność osocza, jednostka międzynarodowa, liofilizowany proszek, proszek i rozpuszczalnik, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, roztwór glukozy, roztwór Ringera, roztwór Ringera z mleczanami, substancja pomocnicza, teikoplanina, terapia skojarzona, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Meronem 500 mg
Meronem to preparat zawierający meropenem trójwodny, dostępny w dawkach 500 mg i 1 g w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Każda fiolka 500 mg zawiera 104 mg węglanu sodu (około 2 mEq sodu, czyli 45 mg), natomiast fiolka 1 g zawiera 208 mg węglanu sodu (około 4 mEq sodu, czyli 90 mg). Proszek ma barwę od białej do jasnożółtej i jest pakowany w fiolki ze szkła typu I, zamknięte korkiem z gumy halobutylowej. Meropenem należy rozpuścić w jałowej wodzie do wstrzykiwań, uzyskując stężenie 50 mg/ml dla szybkiego wstrzyknięcia dożylnego, lub rozpuścić bezpośrednio w 0,9% roztworze chlorku sodu bądź 5% roztworze dekstrozy do infuzji dożylnej.
aseptyka, chlorek sodu, czystość mikrobiologiczna, infuzja dożylna, meropenem, niezgodność farmaceutyczna, postać farmaceutyczna, produkt leczniczy, proszek do sporządzania roztworu, roztwór dekstrozy, substancja czynna, substancja pomocnicza, węglan sodu, wstrzyknięcie dożylne, zanieczyszczenie mikrobiologiczne - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Amiodaron Accord 30 mg/ml
Amiodaron Accord w postaci koncentratu 30 mg/ml do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji jest stosowany w terapii zaburzeń rytmu serca, zarówno w leczeniu początkowym, jak i podczas napadu arytmii. Preferowaną drogą podania jest infuzja dożylna, z dawką początkową 5 mg/kg masy ciała podawaną w 250 ml 5% roztworu dekstrozy przez 20 minut do 2 godzin. Dawka podtrzymująca wynosi do 1200 mg na dobę (10-20 mg/kg m.c.) w infuzji trwającej 24 godziny, z szybkością dostosowaną do odpowiedzi klinicznej. Wstrzyknięcie dożylne jest zarezerwowane dla stanów nagłych, z dawką 150-300 mg (5 mg/kg m.c.) rozcieńczoną w 10-20 ml 5% dekstrozy, podawaną powoli przez co najmniej 3 minuty, z zakazem powtórzenia w ciągu 15 minut. W resuscytacji przy migotaniu komór opornym na defibrylację stosuje się dawkę początkową 300 mg (5 mg/kg m.c.) w 20 ml 5% dekstrozy podawaną szybko, z możliwością dodatkowej dawki 150 mg (2,5 mg/kg m.c.).
amiodaron, bradykardia, centralny cewnik żylny, czynność tarczycy, dawka nasycająca, dawka podtrzymująca, infuzja dożylna, koncentrat do sporządzania roztworu, leczenie doustne, migotanie komór oporne na defibrylację, napad, resuscytacja krążeniowo-oddechowa, roztwór dekstrozy, terapia zaburzeń rytmu serca, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby, zaburzenie przewodzenia, zaburzenie rytmu serca, zapalenie żył - Leksykon leków
Dawkowanie i sposób podawania – Cyclophosphamide Accord 500 mg
Cyclophosphamide Accord powinien być podawany wyłącznie przez doświadczonych onkologów w placówkach z możliwością monitorowania parametrów klinicznych, biochemicznych i hematologicznych przed, w trakcie i po terapii. Dawkowanie jest indywidualizowane w zależności od wskazania terapeutycznego, schematu terapii, stanu pacjenta oraz funkcji narządów. Standardowe schematy dawkowania obejmują: leczenie ciągłe 3-6 mg/kg mc. (120-240 mg/m²) codziennie, leczenie przerywane 10-15 mg/kg mc. (400-600 mg/m²) co 2-5 dni oraz leczenie dużymi dawkami 20-40 mg/kg mc. (800-1600 mg/m²) co 21-28 dni. Przy przygotowaniu do przeszczepienia szpiku stosuje się 60 mg/kg mc. przez 2 dni lub 50 mg/kg mc. przez 4 dni dożylnie. W terapii chorób autoimmunologicznych dawka wynosi 500-1000 mg/m² miesięcznie. Należy zapewnić odpowiednie nawodnienie pacjenta w celu minimalizacji toksyczności układu moczowego oraz preferować podawanie leku w godzinach porannych.
bilirubina w surowicy, chemioterapia przeciwnowotworowa, choroba autoimmunologiczna, cytostatyk, czynnik stymulujący erytropoezę, czynnik wzrostu kolonii, diureza, enzym wątrobowy, erytrocyt, guz lity, infuzja dożylna, lek cytotoksyczny, leukocyt, mielosupresja, nowotwór hematologiczny, obrzęk twarzy, osad moczu, parametry biochemiczne, parametry hematologiczne, parametry kliniczne, płytka krwi, przekrwienie błony śluzowej nosa, przesączanie kłębuszkowe, przeszczepienie szpiku kostnego, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór hipotoniczny, system dializacyjny, terapia skojarzona, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności serca, zaburzenie czynności wątroby, zahamowanie czynności szpiku kostnego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefepime Solufarma 500 mg
Cefepime Solufarma dostępny jest w dawkach 500 mg i 1000 mg w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Każda fiolka 500 mg zawiera 594,5 mg cefepimu dichlorowodorku jednowodnego (odpowiadającego 500 mg cefepimu) oraz około 353 mg L-argininy, natomiast fiolka 1000 mg zawiera 1189 mg cefepimu dichlorowodorku jednowodnego (odpowiadającego 1000 mg cefepimu) i około 707 mg L-argininy. Po rekonstytucji preparat tworzy przejrzysty, lekko żółty roztwór o pH 4,0-6,0 (przy stężeniu 100 mg/ml), co zapewnia stabilność i biokompatybilność. Cefepime Solufarma może być podawany dożylnie (i.v.) lub domięśniowo (i.m.), z odpowiednim rozcieńczeniem w wodzie do wstrzykiwań, 0,9% NaCl lub 5% dekstrozie, a także kompatybilnych roztworach takich jak płyn Ringera z mleczanami czy roztwory mleczanu M/6. Stężenia roztworu mogą wynosić od 1 do 40 mg/ml, a podanie i.v. może odbywać się jako szybkie wstrzyknięcie (3-5 min) lub infuzja trwająca około 30 minut. Podanie i.m. wymaga rozcieńczenia 500 mg w 1,5 ml, a 1000 mg w 3 ml wody do wstrzykiwań lub roztworu lidokainy 0,5-1%.
antybiotyk, aseptyka, cefepim dichlorowodorek jednowodny, chlorek sodu, chlorowodorek lidokainy, gentamycyna, L-arginina, linia perfuzyjna, metronidazol, netylmycyna, niezgodność fizykochemiczna, płyn Ringera, podanie domięśniowe, podanie dożylne, rekonstytucja, rozcieńczalnik, roztwór dekstrozy, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, stabilność preparatu, tobramycyna, wankomycyna, wlew dożylny, wstrzyknięcie dożylne, zakażenie mikrobiologiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sulperazon 1 g 500 mg + 500 mg
Produkt leczniczy Sulperazon dostępny jest w dawkach 1 g i 2 g, zawierając odpowiednio 500 mg lub 1000 mg cefoperazonu (antybiotyk cefalosporynowy III generacji) oraz 500 mg lub 1000 mg sulbaktamu (inhibitor beta-laktamaz). Preparat występuje w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, bez substancji pomocniczych, z zawartością sodu wynoszącą 67,1 mg w dawce 1 g i 134,2 mg w dawce 2 g. Cefoperazon i sulbaktam wykazują stabilność w stężeniach odpowiednio 10-250 mg/ml i 5-125 mg/ml. Preparat wymaga rekonstytucji w wodzie do wstrzykiwań lub innych zatwierdzonych rozpuszczalnikach, takich jak 5% roztwór dekstrozy, 0,9% roztwór chlorku sodu oraz ich kombinacje.
aminoglikozyd, cefalosporyna trzeciej generacji, cefoperazon, cefoperazon sodowy, cewnik dożylny, chlorowodorek lidokainy, inhibitor beta-laktamaz, niezgodność farmaceutyczna, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań i infuzji, roztwór fizjologiczny, roztwór mleczanowy Ringera, sulbaktam, sulbaktam sodowy, terapia skojarzona, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cyclophosphamide Accord 500 mg
Cyclophosphamide Accord jest dostępny w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, w dawkach 500 mg i 1000 mg cyklofosfamidu bezwodnego, odpowiadających odpowiednio 534,5 mg i 1069,0 mg cyklofosfamidu jednowodnego. Po rekonstytucji uzyskuje się roztwór o stężeniu 20 mg/mL. Rekonstytucję przeprowadza się dodając 5 mL rozpuszczalnika na każde 100 mg substancji czynnej, z zastosowaniem roztworu chlorku sodu 0,9% do bezpośredniego wstrzyknięcia dożylnego, natomiast do infuzji można użyć zarówno roztworu chlorku sodu 0,9%, jak i jałowej wody do wstrzykiwań. Po rekonstytucji roztwór wymaga dalszego rozcieńczenia do minimalnego stężenia 2 mg/mL, stosując 5% roztwór dekstrozy lub roztwór chlorku sodu 0,9%. Preparat zawiera mannitol jako substancję pomocniczą i jest dostarczany w fiolkach ze szkła typu I, przechowywanych w temperaturze 2–8°C, z okresem ważności 2 lata dla nieotwartych fiolek.
cyklofosfamid bezwodny, cyklofosfamid jednowodny, guma chlorobutylowa, infuzja dożylna, jałowa woda do wstrzykiwań, lek cytotoksyczny, mannitol, niezgodność lekowa, odpady cytotoksyczne, proszek do sporządzania roztworu, przepływ laminarny, rekonstytucja leku, rozcieńczenie leku, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór hipotoniczny, środki ochrony osobistej, stabilność chemiczna i fizyczna, warunki aseptyczne, właściwości cytostatyczne, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon substancji czynnych
Cyklofosfamid – Dawkowanie i sposób podawania
Cyklofosfamid jest cytotoksycznym lekiem przeciwnowotworowym, którego podawanie wymaga doświadczenia onkologa oraz monitorowania wskaźników klinicznych, biochemicznych i hematologicznych przed, w trakcie i po terapii. Dawkowanie ustala się indywidualnie, uwzględniając wskazania terapeutyczne, stan pacjenta, funkcję narządów oraz wyniki badań laboratoryjnych, zwłaszcza morfologii krwi. W terapii skojarzonej z innymi cytostatykami o podobnej toksyczności konieczne może być zmniejszenie dawki lub wydłużenie odstępów między cyklami. Zaleca się stosowanie czynników stymulujących hematopoezę w celu ograniczenia mielosupresji. Ze względu na nefrotoksyczność i ryzyko uszkodzenia dróg moczowych, pacjent powinien otrzymywać odpowiednią podaż płynów, a lek podaje się rano. Dawkowanie dożylne obejmuje: leczenie ciągłe 3-6 mg/kg mc. (120-240 mg/m²), leczenie przerywane 10-15 mg/kg mc. (400-600 mg/m²) co 2-5 dni oraz duże dawki 20-40 mg/kg mc. (800-1600 mg/m²) co 21-28 dni. W przypadku ciężkich zaburzeń czynności wątroby (bilirubina 3,1-5 mg/100 ml) dawkę należy zmniejszyć o 25%, a przy GFR <10 ml/min o 50%.
busulfan, chemioterapia przeciwnowotworowa, choroba autoimmunologiczna, cyklofosfamid, cytostatyk, czynnik stymulujący hematopoezę, dializa, diureza, enzymy wątrobowe, erytrocyty w moczu, guz lity, hamowanie czynności szpiku kostnego, infuzja dożylna, leukocyty, mielosupresja, nowotwór hematologiczny, onkolog, płytki krwi, przesączanie kłębuszkowe, przeszczepienie szpiku, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór hipotoniczny, stężenie bilirubiny, substancja cytotoksyczna, terapia skojarzona, toksyczność dróg moczowych, wskaźniki hematologiczne, wstrzyknięcie dożylne, zaburzenie czynności nerek, zaburzenie czynności wątroby - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefepime Accord 1 g
Cefepime Accord jest dostępny w dawkach 1 g i 2 g, w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawierającego cefepim dichlorowodorek jednowodny (odpowiednio 1,19 g i 2,38 g). Preparat może być podawany domięśniowo (tylko dawka 1 g, rozpuszczona w 3 ml wody do wstrzykiwań lub roztworu lidokainy 0,5-1%) lub dożylnie (bezpośrednie wstrzyknięcie lub infuzja). Roztwory do wstrzyknięć dożylnych przygotowuje się rozpuszczając 1 g lub 2 g cefepimu w 10 ml wody do wstrzykiwań, 5% dekstrozy lub 0,9% chlorku sodu, podając je przez 3-5 minut lub jako infuzję trwającą około 30 minut. Po rekonstytucji pH roztworu wynosi 4,0-6,0, a stężenia gotowych roztworów wynoszą około 240 mg/ml (1 g domięśniowo), 90 mg/ml (1 g dożylnie) oraz 160 mg/ml (2 g dożylnie). Cefepime Accord jest kompatybilny z roztworami chlorku sodu 0,9%, dekstrozy 5%, roztworem Ringera z mleczanem oraz mleczanem sodu M/6 w stężeniach 1-40 mg/ml.
amikacyna, ampicylina, antybiotyk, bezpośrednie wstrzyknięcie, cefepim dichlorowodorek jednowodny, chlorek sodu, chlorowodorek lidokainy, dren infuzyjny, gentamycyna, heparyna, infuzja dożylna, klindamycyna, L-arginina, leczenie skojarzone, lidokaina, metronidazol, mleczan sodu, netylmycyna, niezgodność farmaceutyczna, płyn infuzyjny, podanie domięśniowe, podanie dożylne, proszek do sporządzania roztworu, roztwór dekstrozy, roztwór Ringera, stabilność chemiczna i fizyczna, teofilina, tobramycyna, wankomycyna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Solu-Medrol 40 mg
Produkt leczniczy SOLU-MEDROL zawiera metyloprednizolon w postaci soli sodowej bursztynianu, dostępny w dawkach 40 mg, 125 mg, 500 mg oraz 1000 mg, w formie proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań. Skład substancji pomocniczych różni się w zależności od dawki, przy czym wyższe dawki (500 mg i 1000 mg) zawierają alkohol benzylowy (odpowiednio 70,2 mg w 7,8 ml i 140,4 mg w 15,6 ml rozpuszczalnika, stężenie 9 mg/ml) oraz znaczące ilości sodu (58,3 mg i 116,8 mg na fiolkę). Produkt wymaga aseptycznego przygotowania roztworu przez połączenie proszku z odpowiednim rozpuszczalnikiem, a podanie dożylne może odbywać się w formie bolusa, wlewu lub wlewu „piggy-back”. Czas podania wynosi co najmniej 5 minut dla dawek do 250 mg oraz co najmniej 30 minut dla dawek powyżej 250 mg.
alkohol benzylowy, aseptyka, bolus dożylny, bursztynian sodu, chlorek sodu, cząstki stałe, metyloprednizolon, niezgodność farmaceutyczna, rekonstytucja, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań, sól fizjologiczna, środek bakteriobójczy, stabilność roztworu dożylnego, warunki aseptyczne, wlew dożylny, wlew piggy-back - Leksykon leków
Skład i postać leku – Teikoplanina BRADEX 400 mg* *odpowiada 400 000 IU
Teikoplanina BRADEX jest dostępna w postaci liofilizowanego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań, infuzji lub podania doustnego, w dawkach 200 mg (≥200 000 IU) i 400 mg (≥400 000 IU) teikoplaniny na fiolkę. Po rekonstytucji 3 mL rozpuszczalnika zawiera odpowiednio 200 mg lub 400 mg teikoplaniny, o pH 7,2–7,8 i osmolalności 264–275 mOsm/kg (200 mg) oraz 285–305 mOsm/kg (400 mg). Preparat jest izotoniczny i może być podawany dożylnie (wstrzyknięcie lub infuzja), domięśniowo lub doustnie. Należy unikać mieszania teikoplaniny z aminoglikozydami bezpośrednio przed podaniem ze względu na niezgodności farmaceutyczne. Roztwory po przygotowaniu zachowują stabilność chemiczną i fizyczną przez 24 godziny w temperaturze 2–8°C, a rozcieńczone roztwory (4–20 mg/mL) dodatkowo przez kolejne 24 godziny w tych samych warunkach.
aminoglikozyd, ampułka polipropylenowa, ampułka szklana, dializa otrzewnowa, infuzja dożylna, leczenie skojarzone, liofilizowany proszek, niezgodność farmaceutyczna, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań, roztwór doustny, roztwór Ringera, skażenie mikrobiologiczne, teikoplanina, warunki aseptyczne, wstrzyknięcie domięśniowe, wstrzyknięcie dożylne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Enoxaparin sodium LEK-AM 8 000 j.m. (80 mg)/0,8 ml
Produkt leczniczy Enoxaparin sodium LEK-AM to roztwór do wstrzykiwań zawierający enoksaparynę sodową, otrzymywaną z depolimeryzacji heparyny pochodzącej z błony śluzowej jelit świń. Dostępny jest w pięciu dawkach: 20 mg (2000 j.m., 0,2 ml), 40 mg (4000 j.m., 0,4 ml), 60 mg (6000 j.m., 0,6 ml), 80 mg (8000 j.m., 0,8 ml) oraz 100 mg (10 000 j.m., 1,0 ml). Produkt zawiera jedynie wodę do wstrzykiwań jako substancję pomocniczą i jest dostarczany w ampułko-strzykawkach z bezbarwnego szkła typu I, wyposażonych w gumowy korek chlorobutylowy, tłoczek i igłę. Enoksaparynę można podawać podskórnie (podstawowa droga) lub dożylnie w formie bolusa, stosowanego wyłącznie w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST. Przy podaniu dożylnym dopuszczalne jest rozcieńczenie w 0,9% roztworze chlorku sodu lub 5% roztworze dekstrozy.
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, błona śluzowa jelit, enoksaparyna sodowa, fałd skórny, heparyna, igła medyczna, podanie dożylne, podanie podskórne, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny, substancja biologiczna, uniesienie odcinka ST, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zasadowa depolimeryzacja, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Hydrocortison VUAB 100 mg
Hydrocortison VUAB to preparat zawierający 100 mg hydrokortyzonu sodu bursztynianu w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Substancja pomocnicza obejmuje bufor fosforanowy, zapewniający pH roztworu w zakresie 7,0–8,0 po rekonstytucji, co gwarantuje fizjologiczną neutralność. Zawartość sodu w jednej fiolce wynosi 10,14 mg, co jest istotne przy doborze terapii u pacjentów z ograniczeniem podaży sodu. Produkt jest pakowany w fiolki 10 ml ze szkła typu II, zamknięte korkiem bromobutylowym lub systemem „flip-off”. Okres ważności nieotwartego produktu wynosi 3 lata, natomiast po przygotowaniu roztworu należy go zużyć natychmiast, bez możliwości przechowywania.
disodu fosforan, hydrokortyzon, hydrokortyzon sodu bursztynian, infuzja dożylna, płyn infuzyjny, podanie dożylne, podanie dożylne i domięśniowe, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja leku, roztwór dekstrozy, roztwór glukozy, sodu diwodorofosforan, sól fizjologiczna, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań, zgodność farmaceutyczna - Leksykon leków
Skład i postać leku – Furosemidum Neupharm 10 mg/ml
Furosemidum Neupharm to roztwór do wstrzykiwań o stężeniu 10 mg/ml, dostępny w ampułkach 2 ml zawierających 20 mg furosemidu. Preparat charakteryzuje się pH w zakresie 8,8–9,5 oraz osmolarnością 280–300 mOsmol/l, co zapewnia kompatybilność z osoczem. Substancje pomocnicze to chlorek sodu, wodorotlenek sodu (do regulacji pH) oraz woda do wstrzykiwań; istotna jest zawartość sodu wynosząca 3,7 mg/ml (7,4 mg/ampułkę). Produkt przechowywany jest w ampułkach z oranżowego szkła typu I, z okresem ważności 3 lat, bez konieczności chłodzenia, jednak chroniony przed światłem. Po otwarciu ampułkę należy zużyć natychmiast, a po rozcieńczeniu w 0,9% NaCl (1:9) roztwór pozostaje stabilny przez 12 godzin w temperaturze 25ºC±2ºC, pod warunkiem ochrony przed światłem i aseptycznych warunków podania.
chlorek sodu, furosemid, krwioobieg, niezgodność farmaceutyczna, osad krystaliczny, osocze krwi, pojemność buforowa, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, sól fizjologiczna, stabilność chemiczna, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu, wytrącanie furosemidu, zanieczyszczenie mikrobiologiczne - Leksykon leków
Przedawkowanie – Oramorph 2 mg/ml
Przedawkowanie morfiny siarczanu, substancji czynnej leku Oramorph (roztwór doustny 2 mg/ml), prowadzi do ciężkiej depresji oddechowej, z częstością oddechów spadającą do 2-4/min, miozy przechodzącej w rozszerzenie źrenic przy niedotlenieniu, niedociśnienia tętniczego, a w zaawansowanych przypadkach do wstrząsu, niewydolności krążenia, śpiączki oraz sinicy. Charakterystyczne są także zaburzenia rytmu serca (tachykardia lub bradykardia), rabdomioliza, hipotermia, rozluźnienie mięśni szkieletowych oraz u dzieci napady drgawkowe. Powikłania takie jak zachłystowe zapalenie płuc i obrzęk płuc stanowią bezpośrednie zagrożenie życia i mogą prowadzić do zgonu. W obrazie klinicznym należy zwrócić uwagę na dynamiczne zmiany parametrów życiowych i objawy neurologiczne, które wymagają natychmiastowej interwencji.
antagonista opioidowy, bradykardia, cyjanoza, depresja oddechowa, głęboka śpiączka, hipotermia, lek wazopresyjny, mioza, nalokson, napad drgawkowy uogólniony, niedociśnienie, niewydolność krążenia, obrzęk płuc, opioid, płukanie żołądka, rabdomioliza, roztwór dekstrozy, roztwór soli fizjologicznej, siarczan morfiny, sinica, tachykardia, tlenoterapia, wstrząs, zachłystowe zapalenie płuc, zespół odstawienia - Leksykon leków
Skład i postać leku – Solu-Medrol 500 mg
SOLU-MEDROL to preparat metyloprednizolonu w postaci soli sodowej bursztynianu, dostępny w dawkach 40 mg, 125 mg, 500 mg oraz 1000 mg, przeznaczony do podania pozajelitowego po rekonstytucji roztworu z proszku i rozpuszczalnika. Szczególną uwagę należy zwrócić na obecność alkoholu benzylowego w dawkach 500 mg (70,2 mg w 7,8 ml, stężenie 9 mg/ml) oraz 1000 mg (140,4 mg w 15,6 ml, stężenie 9 mg/ml), a także na zawartość sodu odpowiednio 58,3 mg i 116,8 mg w tych fiolkach. Preparat wymaga aseptycznego przygotowania roztworu, który można podawać dożylnie jako bolus lub wlew (czas podania: dawki ≤250 mg – min. 5 minut, dawki ≥250 mg – min. 30 minut). Roztwór można rozcieńczać w 5% roztworze dekstrozy, soli fizjologicznej lub ich mieszankach, a w przypadku fiolek dwukomorowych (40 mg i 125 mg) stosuje się specjalną procedurę aktywacji i pobierania leku.
alkohol benzylowy, aseptyka, bolus dożylny, bursztynian metyloprednizolonu, metyloprednizolon, niezgodność farmaceutyczna, okres ważności leku, podanie pozajelitowe, proszek i rozpuszczalnik, rekonstytucja leku, roztwór dekstrozy, sól fizjologiczna, środek bakteriobójczy, wlew dożylny, wlew piggy-back - Leksykon leków
Skład i postać leku – Scopolamine butylbromide Kalceks 20 mg/ml
Scopolamine butylbromide Kalceks to roztwór do wstrzykiwań zawierający 20 mg hioscyny butylobromku w 1 ml ampułce, stosowany jako lek o działaniu spazmolitycznym. Preparat jest klarowny, bezbarwny, o pH w zakresie 3,7-5,5, co zapewnia jego stabilność i bezpieczeństwo podania parenteralnego. Ampułki wykonane są ze szkła typu I, dostępne w opakowaniach po 5 lub 10 sztuk, z okresem ważności 5 lat przy standardowych warunkach przechowywania. Produkt jest przeznaczony do jednorazowego użytku, a po otwarciu ampułki niewykorzystany roztwór należy usunąć zgodnie z lokalnymi przepisami. Przed podaniem konieczna jest kontrola wizualna roztworu, który musi być wolny od cząstek stałych.
ampułka ze szkła, chlorek sodu, hioscyny butylobromek, izotoniczność roztworu, kwas solny, pH roztworu, płyn infuzyjny, podanie parenteralne, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań, skażenie mikrobiologiczne, stabilność chemiczna i fizyczna, substancja pomocnicza, woda do wstrzykiwań, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Ampicillin/Sulbactam Bausch Health 1 g + 0,5 g
Produkt leczniczy Ampicillin/Sulbactam Bausch Health dostępny jest w dwóch dawkach: 1 g ampicyliny + 0,5 g sulbaktamu oraz 2 g ampicyliny + 1 g sulbaktamu, w formie jałowego proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Każda fiolka zawiera odpowiednio 115,1 mg (5 mmol) lub 230,2 mg (10 mmol) sodu, co jest istotne u pacjentów na diecie niskosodowej. Produkt nie zawiera innych substancji pomocniczych, co minimalizuje ryzyko reakcji alergicznych. Preparat wymaga rekonstytucji w odpowiednim rozpuszczalniku, a jego stabilność fizykochemiczna zależy od stężenia, rodzaju rozpuszczalnika oraz temperatury przechowywania. Niezgodność farmaceutyczna z aminoglikozydami wymaga oddzielnego przygotowania i podawania tych leków, aby uniknąć inaktywacji aminoglikozydów in vitro.
aminoglikozyd, aminopenicylina, ampicylina, chlorek sodu, cukier inwertowany, fiolka ze szkła, infuzja dożylna, korek z gumy bromobutylowej, mleczan sodu, niezgodność farmaceutyczna, proszek do sporządzania roztworu, rekonstytucja, roztwór dekstrozy, roztwór lidokainy, roztwór Ringera, sód, sulbaktam, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie domięśniowe - Leksykon leków
Skład i postać leku – Sulperazon 2 g 1000 mg + 1000 mg
Produkt leczniczy Sulperazon dostępny jest w dwóch dawkach: 1 g (500 mg cefoperazonu sodowego i 500 mg sulbaktamu sodowego) oraz 2 g (1000 mg cefoperazonu sodowego i 1000 mg sulbaktamu sodowego). Zawartość sodu wynosi odpowiednio 67,1 mg i 134,2 mg na fiolkę, co jest istotne u pacjentów z ograniczeniami sodowymi. Preparat występuje w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań i infuzji, bez substancji pomocniczych. Zalecane stężenia końcowe to 125 mg/ml cefoperazonu i 125 mg/ml sulbaktamu, przy objętości rozpuszczalnika 3,4 ml dla dawki 1 g i 6,7 ml dla dawki 2 g. Sulperazon jest kompatybilny z wodą do wstrzykiwań, 5% roztworem dekstrozy, 0,9% roztworem NaCl oraz ich kombinacjami, natomiast nie należy stosować roztworu mleczanowego Ringera ani 2% roztworu chlorowodorku lidokainy do początkowego rozpuszczenia ze względu na ryzyko niezgodności fizycznych.
aminoglikozyd, cefoperazon i sulbaktam, cefoperazon sodowy, cewnik dożylny, chlorowodorek lidokainy, infuzja dożylna, leczenie skojarzone, niezgodność farmaceutyczna, niezgodność fizyczna, ograniczenie spożycia sodu, rekonstytucja, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór mleczanowy Ringera, sulbaktam sodowy - Leksykon leków
Przedawkowanie – Paracetamol Aristo 1000 mg
Przedawkowanie paracetamolu stanowi poważne zagrożenie dla funkcji wątroby, prowadząc do nieodwracalnego uszkodzenia hepatocytów i potencjalnie śmiertelnej niewydolności wątroby. Dawka toksyczna u dorosłych zaczyna się od 6 g, a dawki powyżej 20-25 g są potencjalnie śmiertelne; u dzieci dawka toksyczna to >100 mg/kg masy ciała. Przedawkowanie przebiega w czterech fazach klinicznych: I (12-24 h) z objawami gastroenterologicznymi, II (24-48 h) z paradoksalną poprawą i biochemicznymi cechami uszkodzenia wątroby (wzrost AspAT, AlAT, bilirubiny, wydłużenie czasu protrombinowego), III (72-96 h) z maksymalną hepatotoksycznością (AspAT do 20 000 j/l) i objawami niewydolności wątroby oraz IV (7-8 dni) z regeneracją lub zgonem. Stężenie paracetamolu w surowicy >300 µg/ml po 4 godzinach od przyjęcia toksycznej dawki wiąże się z uszkodzeniem wątroby u 90% pacjentów, a wartości >120 µg/ml po 4 h lub >30 µg/ml po 12 h również wskazują na ryzyko hepatotoksyczności.
aminotransferazy, AspAT, AspAT i AlAT, bilirubina, czas protrombinowy, dawka toksyczna, dekontaminacja przewodu pokarmowego, dysfagia, encefalopatia wątrobowa, hepatotoksyczność, jadłowstręt, martwica kanalików nerkowych, N-acetylocysteina, niewydolność wątroby, niewydolność wielonarządowa, nudności i wymioty, paracetamol, płukanie żołądka, reakcja anafilaktyczna, roztwór dekstrozy, uszkodzenie mięśnia sercowego, uszkodzenie wątroby, wzmożona potliwość, żółtaczka - Leksykon leków
Skład i postać leku – Losmina 150 mg/ml (15 000 j.m.)
Losmina to roztwór do wstrzykiwań zawierający enoksaparynę sodową, substancję biologiczną o aktywności anty-Xa, otrzymywaną z heparyny świnięcej. Produkt dostępny jest w dwóch dawkach: 12 000 j.m. (120 mg) w 0,8 ml oraz 15 000 j.m. (150 mg) w 1 ml, w ampułko-strzykawkach jednodawkowych. Podstawową drogą podania jest wstrzyknięcie podskórne, natomiast szybkie wstrzyknięcie dożylne (bolus) stosuje się wyłącznie w leczeniu świeżego zawału mięśnia sercowego z uniesieniem odcinka ST, z możliwością łączenia z 0,9% roztworem chlorku sodu lub 5% roztworem dekstrozy. Produkt jest klarownym, bezbarwnym do jasnożółtego roztworem, przechowywanym w temperaturze poniżej 25°C, z okresem ważności 3 lata, bez możliwości zamrażania.
aktywność anty-Xa, ampułko-strzykawka, bolus, depolimeryzacja zasadowa, enoksaparyna sodowa, guma chlorobutylowa, heparyna z błony śluzowej, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań, roztwór fizjologiczny, uniesienie odcinka ST, woda do wstrzykiwań, wstrzyknięcie dożylne, wstrzyknięcie podskórne, zawał mięśnia sercowego - Leksykon leków
Skład i postać leku – Micafungin Sandoz 50 mg
Micafungin Sandoz to liofilizowany proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, dostępny w dawkach 50 mg i 100 mg mykafunginy sodowej. Po rekonstytucji stężenie wynosi odpowiednio 10 mg/ml i 20 mg/ml. Preparat zawiera substancje pomocnicze takie jak laktoza jednowodna, kwas cytrynowy i wodorotlenek sodu, które stabilizują pH roztworu. Fiolki są zabezpieczone przed światłem i mają okres ważności 3 lata (50 mg) lub 30 miesięcy (100 mg). Preparat wymaga aseptycznego przygotowania z użyciem 5 ml roztworu chlorku sodu 0,9% lub glukozy 5%, a następnie rozcieńczenia do 100 ml, co daje końcowe stężenia od 0,5 mg/ml (dla 50 mg) do 2,0 mg/ml (dla 200 mg). Podanie odbywa się w powolnym wlewie dożylnym trwającym około 1 godziny.
aseptyka, fiolka ze szkła typu I, guma izobutylo-izoprenowa, koncentrat do infuzji, kwas cytrynowy, laktoza jednowodna, mykafungina, mykafungina sodowa, niezgodność farmaceutyczna, promieniowanie UV, proszek do sporządzania koncentratu roztworu do infuzji, proszek liofilizowany, rekonstytucja i rozcieńczanie, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, roztwór glukozy, stabilność chemiczno-fizyczna, wlew dożylny, wodorotlenek sodu - Leksykon leków
Skład i postać leku – Cefepime Solufarma 1000 mg
Cefepime Solufarma jest dostępny w dawkach 500 mg i 1000 mg w postaci proszku do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji. Każda fiolka zawiera odpowiednio 594,5 mg lub 1189 mg cefepimu dichlorowodorku jednowodnego, co odpowiada 500 mg lub 1000 mg czystego cefepimu. Substancją pomocniczą jest L-arginina w ilości około 707 mg na 1 g cefepimu. Po rekonstytucji roztwór ma pH w zakresie 4,0-6,0 i może mieć lekko żółte zabarwienie, które nie wpływa na skuteczność leku. Cefepime można podawać dożylnie (wstrzyknięcie 3-5 minut lub infuzja około 30 minut) oraz domięśniowo, z odpowiednim rozcieńczeniem zależnym od dawki (500 mg z 1,5 ml wody do wstrzykiwań lub roztworu lidokainy, 1000 mg z 3 ml). Kompatybilność wykazuje z roztworami: 0,9% NaCl, 5% i 10% dekstrozy, płynem Ringera z mleczanami oraz M/6 roztworem mleczanu, umożliwiając stężenia cefepimu od 1 do 40 mg/ml.
cefalosporyna, cefepim dichlorowodorek jednowodny, chlorowodorek lidokainy, gentamycyna, L-arginina, linia perfuzyjna, metronidazol, netylmycyna, niezgodność farmaceutyczna, płyn Ringera, podanie domięśniowe, podanie dożylne, roztwór chlorku sodu, roztwór dekstrozy, stabilność chemiczna, tobramycyna, wankomycyna, wlew dożylny, woda do wstrzykiwań - Leksykon leków
Skład i postać leku – Hydrocortisone Pharmis 100 mg
Hydrocortisone Pharmis 100 mg to liofilizowany proszek do sporządzania roztworu do wstrzykiwań lub infuzji, zawierający 100 mg hydrokortyzonu (odpowiadającego 133,7 mg hydrokortyzonu sodu bursztynianu) oraz 9,36 mg sodu w postaci soli fosforanowych. Preparat dostarczany jest w fiolkach o pojemności 4 ml wraz z ampułkami zawierającymi 2 ml jałowej wody do wstrzykiwań. Roztwór do podania dożylnego lub domięśniowego przygotowuje się przez dodanie maksymalnie 2 ml wody do jednej fiolki, co daje roztwór izotoniczny lub praktycznie izotoniczny o pH 7,0-8,0. Do infuzji dożylnej roztwór ten rozcieńcza się w 100-1000 ml 5% roztworu dekstrozy lub izotonicznej soli fizjologicznej, jeśli nie ma konieczności ograniczenia sodu. Przed podaniem należy wykonać kontrolę wzrokową roztworu, który powinien być klarowny i bez zanieczyszczeń.
hydrokortyzon, hydrokortyzon sodu bursztynian, infuzja dożylna, izotoniczna sól fizjologiczna, liofilizowany proszek, niezgodność farmaceutyczna, podanie domięśniowe, podanie dożylne, proszek i rozpuszczalnik, rekonstytucja, rozpuszczalnik do sporządzania roztworu, roztwór dekstrozy, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, stabilność chemiczna i fizyczna, warunki aseptyczne, woda do wstrzykiwań, zanieczyszczenie mikrobiologiczne - Leksykon leków
Skład i postać leku – Amiodaron Accord 30 mg/ml
Amiodaron Accord to koncentrat do sporządzania roztworu do wstrzykiwań/infuzji zawierający 30 mg/ml amiodaronu chlorowodorku, dostępny w ampułko-strzykawce o pojemności 10 ml (300 mg substancji czynnej). Substancje pomocnicze obejmują alkohol benzylowy (20 mg/ml), polisorbat 80 oraz wodę do wstrzykiwań. Preparat ma pH 3,0-5,0, co zapewnia stabilność amiodaronu. Przed podaniem dożylnym należy rozcieńczyć koncentrat w 500 ml 5% roztworu dekstrozy, uzyskując stężenie 0,6 mg/ml; nie zaleca się stosowania niższych stężeń. Amiodaron nie jest kompatybilny z roztworem soli fizjologicznej ani z innymi lekami dodawanymi do infuzji. Po rozcieńczeniu roztwór wykazuje stabilność chemiczną i fizyczną zależną od stężenia: 1,2 mg/ml – 3 godziny, 2,4 mg/ml – 48 godzin, 15 mg/ml – 15 minut w temperaturze 20-25°C.
adapter Luer Lock, alkohol benzylowy, amiodaron, amiodaron chlorowodorek, DEHP, działanie niepożądane, jałowy koncentrat, koncentrat do sporządzania roztworu, mikrobiologia, niezgodność farmaceutyczna, polisorbat 80, roztwór dekstrozy, roztwór do infuzji, roztwór do wstrzykiwań, sól fizjologiczna, stabilność chemiczna i fizyczna, woda do wstrzykiwań