pH zasadowe

pH zasadowe (alkaliczne) odnosi się do wartości pH powyżej 7.0, co wskazuje na przewagę jonów wodorotlenowych (OH-) nad jonami wodorowymi (H+) w danym środowisku. W kontekście medycznym, pH płynów ustrojowych jest ściśle regulowane, a odchylenia w kierunku zasadowym mogą świadczyć o zaburzeniach homeostazy.

Alkaloza, czyli stan podwyższonego pH krwi (powyżej 7.45), może mieć charakter oddechowy (wynikający z hipokapnii spowodowanej hiperwentylacją) lub metaboliczny (związany z nadmierną utratą kwasów lub nadmiernym gromadzeniem zasad w organizmie). Do przyczyn alkalozy metabolicznej należą: intensywne wymioty, nadmierne stosowanie leków alkalizujących, hiperaldosteronizm oraz zespół Cushinga.

Diagnostyka zaburzeń równowagi kwasowo-zasadowej obejmuje oznaczenie pH krwi, pCO2, stężenia wodorowęglanów oraz luki anionowej. Leczenie alkalozy zależy od jej przyczyny i może obejmować wyrównanie zaburzeń elektrolitowych, zwłaszcza hipokaliemii, która często towarzyszy alkalozie metabolicznej, oraz leczenie choroby podstawowej.

Powiązane wpisy

Leksykon substancji czynnych
Pankreatyna – Właściwości farmakokinetyczne

Pankreatyna, będąca mieszaniną enzymów trzustkowych (lipazy, amylazy, proteazy) pochodzenia wieprzowego, nie ulega wchłanianiu w przewodzie pokarmowym w formie niezmienionej. Jej działanie terapeutyczne opiera się na aktywności enzymatycznej w świetle jelita cienkiego, gdzie po rozpuszczeniu otoczki dojelitowej (pH > 6,0) następuje uwolnienie enzymów. Enzymy te są następnie częściowo rozkładane przez soki trawienne i bakterie jelitowe, a ich resztki są wydalane z kałem. W związku z brakiem systemowego wchłaniania, klasyczne parametry farmakokinetyczne, takie jak biodostępność czy klirens, nie mają zastosowania w ocenie preparatów pankreatyny, np. Kreon, Pangrol czy Neo-Pancreatinum Forte.
aktywność enzymatyczna, amylaza, biodostępność, dostępność galeniczna, enzymy trzustkowe, forma dojelitowa, jelito cienkie, lipaza, minimikrosfery, otoczka dojelitowa, pankreatyna, peletki, pH zasadowe, postać leku, potencjał trawienny, proteaza, proteoliza, przewód pokarmowy, sok żołądkowy, soki trawienne, światło przewodu pokarmowego, treść żołądkowa, trzustka wieprzowa
Leksykon leków
Interakcje leku – Gemiderma 5 mg/g

Produkt leczniczy GEMIDERMA 5 mg/g w postaci maści zawiera kwas borowy w stężeniu 5 mg/g i nie wykazuje udokumentowanych interakcji z innymi lekami przy stosowaniu miejscowym. Ze względu na ograniczone wchłanianie przezskórne kwasu borowego, ryzyko interakcji ogólnoustrojowych jest minimalne. Nie stwierdzono również specyficznych interakcji z alkoholem etylowym spożywanym doustnie, co pozwala na brak przeciwwskazań do spożywania alkoholu podczas terapii. Jednakże, stosowanie innych preparatów miejscowych na tę samą powierzchnię skóry wymaga ostrożności, zwłaszcza preparatów keratolitycznych, okluzyjnych, retinoidowych, glikokortykosteroidów oraz tych modyfikujących pH skóry, które mogą teoretycznie zwiększać penetrację kwasu borowego lub wpływać na jego aktywność przeciwbakteryjną.
acidum boricum, aktywność przeciwbakteryjna, aplikacja miejscowa, bariera naskórkowa, bariera skórna, działanie keratolityczne, glikokortykosteroid miejscowy, hydratacja skóry, interakcja farmakodynamiczna, interakcja farmakokinetyczna, interakcja ogólnoustrojowa, kwas borowy, penetracja substancji czynnej, pH skóry, pH zasadowe, preparat okluzyjny, retinoid miejscowy, stan zapalny skóry, wchłanianie kwasu borowego, wchłanianie przezskórne, złuszczanie naskórka
Leksykon leków
Skład i postać leku – Midazolam Hameln 5 mg/ml

Midazolam Hameln jest dostępny w trzech stężeniach: 1 mg/ml, 2 mg/ml oraz 5 mg/ml, gdzie każdy mililitr roztworu zawiera odpowiednio 1 mg (1,11 mg chlorowodorku midazolamu), 2 mg (2,22 mg chlorowodorku midazolamu) lub 5 mg (5,56 mg chlorowodorku midazolamu) substancji czynnej. Preparat występuje w formie przezroczystego, bezbarwnego roztworu do wstrzykiwań/infuzji o pH 2,9-3,7 i osmolalności 275-305 mOsmol/kg. Produkt zawiera mniej niż 1 mmol (23 mg) sodu na 1 ml, co czyni go praktycznie wolnym od sodu. Dostępne są różne objętości ampułek i fiolek, a roztwór należy przechowywać w temperaturze poniżej 25°C, chroniąc przed światłem, z okresem ważności 3 lata. Po otwarciu roztwór jest jednorazowego użytku, a po rozcieńczeniu zachowuje stabilność chemiczną i fizyczną przez 72 godziny w temperaturze do 25°C, pod warunkiem zachowania aseptyki.
acyklowir, albumina, alteplaza, amoksycylina, ampicylina, bumetanid, ceftazydym, chlorek sodu, chlorowodorek midazolamu, deksametazon, dekstroza, diazepam, dimenhydramina, enoksymon, fluorouracyl, foskarnet, furosemid, hydrokortyzon, imipenem, klonidyna, metotreksat, midazolam, nafcylina, niezgodność farmaceutyczna, omeprazol, pentobarbital, pH zasadowe, ranitydyna, roztwór dekstrozy, roztwór do wstrzykiwań, roztwór midazolamu, roztwór Ringera, roztwór wodorowęglanu, teofilina, tiopental, trimetoprim-sulfametoksazol, urokinaza, wodorowęglan sodu, wytrącanie midazolamu

pH zasadowe

Powiązane wpisy

Pankreatyna – Właściwości farmakokinetyczne

Interakcje leku – Gemiderma 5 mg/g

Skład i postać leku – Midazolam Hameln 5 mg/ml