dekompensacja funkcji wątroby

Dekompensacja funkcji wątroby to stan kliniczny, w którym wątroba przestaje prawidłowo spełniać swoje funkcje fizjologiczne. Najczęściej występuje jako powikłanie marskości wątroby, choć może również rozwinąć się w przebiegu ostrego uszkodzenia wątroby. Stan ten charakteryzuje się nagłym pogorszeniem funkcji narządu, co prowadzi do rozwoju poważnych powikłań.

Główne objawy dekompensacji wątroby obejmują wodobrzusze, encefalopatię wątrobową, żółtaczkę, zaburzenia krzepnięcia oraz krwawienia z żylaków przełyku. Pacjenci mogą również doświadczać zespołu wątrobowo-nerkowego, który charakteryzuje się postępującą niewydolnością nerek bez widocznych zmian strukturalnych w tych narządach.

Diagnostyka dekompensacji wątroby opiera się na badaniach laboratoryjnych (podwyższony poziom bilirubiny, obniżony poziom albumin, wydłużony czas protrombinowy), badaniach obrazowych oraz ocenie klinicznej. Do oceny ciężkości niewydolności wątroby stosuje się skale prognostyczne, takie jak skala Child-Pugh czy MELD (Model for End-Stage Liver Disease).

Leczenie dekompensacji wątroby koncentruje się na terapii powikłań oraz, jeśli to możliwe, leczeniu przyczyny podstawowej. W przypadkach zaawansowanych jedyną skuteczną metodą terapii może być przeszczepienie wątroby. Prognoza zależy od przyczyny, stopnia zaawansowania choroby i wystąpienia powikłań, przy czym dekompensacja znacząco zwiększa ryzyko śmiertelności u pacjentów z chorobami wątroby.

Powiązane wpisy

  1. 09.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl