obniżona liczba płytek krwi

Obniżona liczba płytek krwi, znana medycznie jako małopłytkowość lub trombocytopenia, to stan, w którym poziom płytek krwi spada poniżej normy wynoszącej 150-450 tys./μl. Płytki krwi (trombocyty) są kluczowymi elementami hemostazy, odpowiedzialnymi za tworzenie skrzepów i zatrzymywanie krwawienia.

Etiologia małopłytkowości obejmuje trzy główne mechanizmy: zmniejszone wytwarzanie płytek w szpiku kostnym, zwiększone niszczenie płytek w krążeniu obwodowym oraz sekwestrację płytek w śledzionie. Przyczyny kliniczne obejmują choroby autoimmunologiczne (np. małopłytkowość immunologiczna), zakażenia (np. posocznica, HIV, WZW typu C), działania niepożądane leków, zespoły mielodysplastyczne, białaczki oraz DIC (rozsiane wykrzepianie wewnątrznaczyniowe).

Objawy kliniczne małopłytkowości zależą od stopnia obniżenia liczby płytek i mogą obejmować wybroczyny skórne, krwawienia z dziąseł, przedłużone krwawienie po drobnych urazach, krwawienia z nosa oraz, w ciężkich przypadkach, krwawienia wewnętrzne. Ryzyko samoistnego krwawienia znacząco wzrasta, gdy liczba płytek spada poniżej 20 tys./μl.

Diagnostyka obejmuje morfologię krwi obwodowej z rozmazem, badania szpiku kostnego w wybranych przypadkach, testy na obecność przeciwciał przeciwpłytkowych oraz badania obrazowe. Leczenie zależy od przyczyny i nasilenia małopłytkowości – od leczenia choroby podstawowej, przez odstawienie leków wywołujących trombocytopenię, po terapie immunosupresyjne, splenektomię lub przetoczenia koncentratu płytek krwi w przypadkach zagrażających życiu.

Powiązane wpisy

  1. 11.04.2026
  2. www.leksykon.com.pl